ในโลกใหม่ ข้าคือผู้ช่วยวายร้าย

ในโลกใหม่ ข้าคือผู้ช่วยวายร้าย

last updateHuling Na-update : 2026-05-02
By:  กัญฉัตรOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
7
1 Rating. 1 Rebyu
239Mga Kabanata
2.4Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ในวันเกิดครบรอบสิบสี่ปี นางได้รับความทรงจำของชาติก่อนกลับคืนมา 'ลี่หยวน' คือตัวละครในนิยายที่เคยอ่านจบ ทว่านางไม่ใช่ ‘นางเอก’ หากเป็น ‘ผู้ช่วยของวายร้าย’ ที่มีจุดจบอันน่าอเนจอนาถ! ได้อย่างไรกัน! ทั้งเพียบพร้อมด้วยรูปโฉม ความสามารถ และฐานะ แต่กลับต้องมาตายเพราะหลงรักบุรุษที่เป็นตัวร้ายของเรื่องเนี่ยนะ! จะบ้าหรือ! เรื่องอะไรนางจะยอมเป็นแมงเม่าบินเข้ากองไฟ ในเมื่อสวรรค์มอบความทรงจำให้ นั่นย่อมหมายความว่าหนทางแก้ไขโชคชะตายังพอมีอยู่ ดีล่ะ! หลังจากนี้นางจะไม่มีทางเดินซ้ำรอยเดิม ช่างพระเอก เขาอยากจะทำอันใดก็ทำไป ช่างนางเอก นางอยากจะเต้นระบำเปลื้องผ้าที่หน้าห้องอย่างไรก็ช่าง นางต้องหาเส้นทางอันสงบสุข หลบหนีออกจากการมีบทบาทในนิยายเรื่องนี้ เพราะฉะนั้นเหล่าตัวละครหลักทั้งหลาย ได้โปรดไสหัวไปให้พ้นหน้าข้า!

view more

Kabanata 1

1

Leora PoV

"You're trying to poison me!"

I stared at the salad bowl that Lizzy was pointing at, wondering why there was peanut sauce in the bowl.

"I didn't do it, Lizzy. I just added Thousand Island dressing to the salad," I argued in a shaky voice.

Lizzy cried as her face started to swell.  Peter looked at me angrily and rushed to pick up Lizzy, who immediately hugged her by the neck.

"Are you crazy, Leora?"  snapped Moira, my mother-in-law.  "You must have done it on purpose, right? You're jealous of Lizzy, right?"

"No!"  I argued desperately.  "She added the peanut butter herself to slander me!"

Slap!!!

My cheeks were hot and my head was banging, when Moira slapped my cheek hard.  She put her hands on her hips with a bright red face, while next to her Eva laughed sarcastically at me.

"You are so mean," cursed Moira loudly.  "You should be grateful that my son still recognizes you as his wife, even though you are completely useless. You can't even give him a child!"

My tongue is numb.  I really wanted to say a lot of things that I had kept in my heart, but my subconscious mind forbade me.  I'm sure it won't end here.

"Tell Peter to divorce her, Mom," Eva said to her mother.  "If Lizzy were Peter's wife, we would live happily. She is rich and royal, different from this poor and orphaned woman!"

My heart was cut when I heard Eva's cruel words.  All they had been talking about was Lizzy.  They never considered my feelings at all.

Moira stood up and pushed me hard.  "Go to your room and don't dare come out until Peter comes home! If anything happens to Lizzy, I will personally take you to the police station on charges of attempted murder!"

Like criminals, Moira and Eva locked me in the room.  I sat on the bed for the past six months I had mostly slept alone, because Peter preferred to sleep in another room or in Lizzy's apartment.

The woman was Eva's friend.  She and Peter had liked each other in high school, but then Lizzy moved to Canada with her parents and soon there was news that she had married a rich businessman.

I thought Peter had gotten over his heartbreak with Lizzy by the time we met.

Our chance meeting at a bazaar where I helped my younger siblings at an orphanage sell, made me fall in love with him.

Peter proposed to me just eight months after we started dating and from the start of the marriage, Moira and Eva never liked me.  They regretted why Peter married the poor and orphaned me.

One year of our marriage went well.  Peter loved me and always tried to make me happy, even though at that time our situation was ordinary.

Then, when Peter was accepted to work at a multinational company.  With his intelligence and skills, his career rose quickly.

From an ordinary employee, in one year he had become a successful deputy director of marketing. He was liked by company officials because he was considered to have succeeded in many large projects.

Peter bought a bigger house and decided to bring Moira and Eva to live with us.  Since then, my life, which was originally calm, began to turn into war.

Moira and Eva always tried to slander me in Peter's eyes and like he was blind, Peter trusted his mother and sister more.  Then, Lizzy's arrival back to the Riviera, made my battlefield a real hell.

Peter seemed to be crazy about his old love and supported by Moira and Eva, he started treating me like trash.

He never touched me again and started being rude more often.  Slaps, kicks and punches have become daily food for me.  Plus the insults and anger from Moira and Eva, I can no longer count how many millions of liters of tears I have shed in the last two years.

I wiped away my tears and took a letter that I had hidden in the dresser drawer, read it carefully and put it back. I'll give it to Peter when he gets home.

Without realizing it I fell asleep.  I saw a figure dressed in white in my sleep, apparently a white-haired man, waving at me.

When I was trying to reach the man's hand, suddenly a stinging pain in my head made me open my eyes in panic.

I held my hair that I thought was going to fall off my scalp and looked at Peter who was pulling hard.

He grabbed me by the hair from the bed and threw me on the floor.

"Damn woman!"  shouted Peter with a bright red face.  "You almost killed Lizzy!"

He crouched down next to me, still with my hair in his hands.  My tears flowed, not only because of physical pain but also mental pain.

"I didn't do that, Peter," I said with a lump in my throat.  "I never even buy peanut butter!"

Peter let go of my hair and threw my head back.  "You're so mean, Leora! And the only thing Lizzy asked about when she woke up was you! She was worried you'd feel guilty and said it wasn't your fault. She said she shouldn't have eaten the salad because she already suspected you put nuts jam in it."

I know that this was all planned by Lizzy.  Maybe helped by Moira and Eva.  Peter was so blind to believe those women.

"Why don't you believe me, Peter? Why don't you try to investigate first before believing what your mother, Eva, and Lizzy say?"  I asked while wiping away the tears that continued to flow.

Peter raised his hand and I reflexively raised my arm to protect my face from his slap.

He snorted harshly.  "Don't bring my mother into this! You should be aware of yourself. You are nothing compared to Lizzy. I should have divorced you a long time ago!"

I lowered my hands and looked at him with misty eyes.  I think I've had enough of all this humiliation.

"Then let's get a divorce!"  I said firmly.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

SSMT
SSMT
บรรยายความคิดนางเอกเยอะ อ่านจนเหนื่อย
2026-06-13 18:40:39
0
0
239 Kabanata
1
บทนำ“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู...”เสียงเรียกของใครบางคน ดึงดูดให้ลี่หยวนซึ่งกำลังตกตะลึงกับภาพต่างๆ ที่ประดังเข้ามาในหัวหันหน้าไปมองอย่างแช่มช้า ภาพของบ่าวรับใช้หญิงอายุสิบห้าปีมองมาด้วยแววตาห่วงใย ทำให้ร่างบอบบางเผลอสะดุ้งตัวโหยง รีบถดถอยตัวไปด้านหลังด้วยสีหน้าแตกตื่นนางกำลังตั้งตัวไม่ติด“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูเป็นอันใดไป นี่บ่าวเองเจ้าค่ะ...ชิงช่าย”ชิงช่าย?ชิงช่ายนี่ใครกันนะ?พอเอามือกุมศีรษะที่ปวดร้าว สิ่งที่หลั่งไหลเข้ามาในความทรงจำเริ่มปะติดปะต่อเป็นภาพชัดเจนนางเคยทำงานเป็นสตั๊นท์แมนในหนังแอคชั่นกำลังภายในมาสิบกว่าปี แต่ภาพของห้องนอนขนาดใหญ่ที่ดูสมจริงให้ความรู้สึกต่างกันโดยสิ้นเชิงนางมาสิงร่างใครงั้นเหรอ?มือเล็กถูกเด็กสาวพลิกไปมาก่อนจะได้คำตอบไม่ใช่! นางไม่ได้มาสิงร่างใคร แต่มาเกิดใหม่ต่างหาก!ในที่สุดทุกอย่างก็เข้าที่เข้าทาง นางเคยเกิดเป็นคนในศตวรรษที่ 21 พอตายก็มาเกิดใหม่ มีนามว่าลี่หยวน ชิงช่ายที่อยู่ตรงหน้าเป็นสาวใช้คนสนิท และที่สำคัญกว่านั้น...ตัวละครตัวนี้ มีอยู่ในหนังสือนิยายที่นางอ่านจบไปเมื่อชาติก่อน!ความจริงที่ได้ตระหนักและรับรู้ ส่งผลให้ดวงตากลมสวยเบิกกว้าง ภาพสะท้
Magbasa pa
2
ว่าแล้วก็พยายายามเค้นเอาความทรงจำจากการระลึกชาติออกมา หวังจะหาวิธีเอาตัวรอดให้ตนเองที่ดันมาเกิดในนิยายที่อ่านจบไปแล้วบ้ารึเปล่า! เนื้อในของนางในยามนี้ไม่ใช่เด็กน้อยอายุสิบสี่ แต่เป็นสาวใหญ่อายุสามสิบห้าแล้วนะ เรื่องอะไรจะปล่อยให้ตัวเองต้องมาตายเพราะผู้ชายคนเดียว นางต้องมีชีวิตที่หยัดยืนได้ด้วยลำแข็งของตนเองอย่างมั่นคงต่างหาก!ช่างพระเอก ช่างนางเอกไป!นางต้องรอด ปลอดภัยและมีชีวิตที่แสนสุขสบายในชาตินี้ให้จงได้!ดวงตาสีน้ำหมึกของลี่หยวนฉายแววมุ่งมั่นจริงจัง ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสมอบความทรงจำเก่าให้แก่นาง นางก็จะหาวิธีหลบเลี่ยงเหตุการณ์แย่ๆ ในเรื่อง กลับร้ายให้กลายเป็นดีเพื่อไม่ให้ตนเองต้องไปพัวพันกับเรื่องเส็งเคร็งพรรคนั้นอีก!เป้าหมายนี้แหละดี... ดีที่สุดแล้ว!บุตรีบุญธรรมของท่านเสนาบดีหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ใบหน้าที่เชิดขึ้นน้อยๆ ด้วยความมั่นใจ ส่งผลให้รัศมีโดดเด่นน่าจับตา กลิ่นอายดูสงบนิ่งและลึกลับนั้น ทำเอาชิงช่ายซึ่งรับใช้อย่างใกล้ชิดมาเนิ่นนานถึงกับกะพริบตาปริบๆ“คุณหนูเจ้าคะ ท่านตื่นเต้นที่วันนี้ ‘ท่านผู้นั้น’ จะมาร่วมงานอวยพรวันเกิดของท่านใช่หรือไม่”บ่าวผู้โง่งมผู้ยังคิดว่านา
Magbasa pa
3
1แววตาที่เปลี่ยนไปหัวใจของลี่หยวนเต้นระรัว ไม่ใช่เพราะบุรุษที่เข้ามาในห้องมีใบหน้าชวนฝันราวกับดาราสัญชาติจีนที่ตนเคยคลั่งไคล้ในชาติก่อน... ไม่ใช่เพราะกลิ่นอายทรงอำนาจรอบกายเขาที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์น่าดึงดูด ไม่ใช่เพราะนัยน์ตาเฉียบคมที่ยามนี้สะท้อนใบหน้าของนางแต่เพียงผู้เดียว แต่เป็นเพราะเขาคือซุนโม่เฉิน ...วายร้ายของนิยายเรื่องนี้ต่างหาก!“ทรง... เข้ามาได้อย่างไรเพคะ” น้ำเสียงของลี่หยวนตะกุกตะกักเป็นอย่างยิ่ง นั่นปะไร พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา! “เจ้าไม่ดีใจที่ข้ามาหา?” แววตาของซุนโม่เฉินแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ลี่หยวนคาดเดาไม่ออกว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ ภายหลังจากนี้องค์ชายสี่ในวัยสิบแปดปีจะกลายเป็นตัวร้ายทันทีที่พระเอกหมั้นหมาย เป็นตอนเปิดฉากในนิยายซึ่งจะเกิดขึ้นในอนาคต นางไม่รู้หรอกว่าเวลานี้ซุนโม่เฉินกลายเป็นตัวร้ายไปแล้วหรือยัง แต่ลางสังหรณ์บอกนางว่า การทำให้เขาเกิดความตะขิดตะขวงใจเป็นเรื่องที่ไม่สมควรทำอย่างยิ่ง ไม่แน่ว่าบุรุษผู้นี้อาจเลือกที่จะสังหารนางทิ้งไปเลยก็ได้ ใครจะไปรู้
Magbasa pa
4
องค์ชายสี่แห่งราชวงศ์ซุนยกมือไพล่หลัง หมุนกายเดินจากไป“น้อมส่งองค์ชายสี่” ลี่หยวนทำความเคารพอย่างชดช้อยตามที่ได้รับการฝึกฝน อบรมกิริยามารยาทของคุณหนูตระกูลผู้ดีมาอย่างดี“คุณหนู องค์ชายสี่ทรงตรัสชมเชยอาภรณ์ที่คุณหนูสั่งตัดเพื่อให้ทันงานเลี้ยงด้วยเจ้าค่ะ” ชิงช่ายซึ่งยืนเยื้องอยู่ด้านหลังมีสีหน้าปลาบปลื้มยินดี คุณหนูของนางปักใจรักมั่นใจตัวองค์ชายสี่มาตั้งแต่เล็กแต่น้อย เดาว่าป่านนี้คงดีใจจนใบหน้าแดงก่ำดุจลูกท้อไปแล้วกระมังสาวใช้คนสนิทคิดพลางยกมือขึ้นมาปิดแก้มที่ร้อนผ่าวของตน รู้สึกขัดเขินและปลื้มปริ่มแทนนาย หากนึกไม่ถึงว่าทันทีที่ร่างสูงโปร่งของซุนโม่เฉินจากไป ใบหน้าของลี่หยวนที่เบนกลับมาทำเอานางถึงกับสะดุ้ง“คะ...คุณหนู”สีหน้าของคุณหนูเรียบเฉย หากแววตากลับเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์หึ! อาภรณ์สีโปรดของเจ้าวายร้ายผู้นั้นรึ!ซุนโม่เฉิน ข้าไม่ใช่ลูกไก่ในกำมือ ที่ท่านเพียงแค่ใช้คำหวานไม่กี่คำก็สามารถชี้เป็นชี้ตายข้าได้!“ชิงช่าย”น้ำเสียงเรียบเย็นของลี่หยวนไม่ให้ความรู้สึกเหมือนสตรีวัยสิบสี่เลยสักนิดชิงช่ายก้มหน้า ตัวสั่นเทา “จะ...เจ้าคะ”ลี่หยวนเดินจ้ำอ้าวผ่านหน้าสาวใช้ส่วนตัวไปย
Magbasa pa
5
ลี่หยวนกลอกตาไปมาเพื่อค้นเอาความทรงจำของชาติก่อน แถบสีที่ใช้ในงานดีไซน์และออกแบบเคยผ่านตานางในกองถ่ายมาบ้างเป็นบางครั้ง“สีส้ม ไม่ก็สีแสด”ก็เพราะว่าสองสีนี้... เป็นสีคู่ตรงข้ามกับสีฟ้าครามอย่างไรละ! งานเลี้ยงซึ่งมีเจ้าภาพเป็นถึงเสนาบดี ผู้ใดบ้างจะกล้าพูดว่าไม่ยิ่งใหญ่ ผู้ใดบ้างจะกล้าพูดว่าฟุ้งเฟ้อจนเกินไป โดยเฉพาะสกุลลี่ที่ขึ้นชื่อว่าถือภาพลักษณ์และหน้าตาเป็นอันดับหนึ่ง คำว่า ‘น้อยหน้า’ หรือ ‘เสียหน้า’ ย่อมเป็นสิ่งต้องห้ามที่มิอาจเกิดขึ้นได้ด้วยประการทั้งปวง “สุขสันต์วันเกิดขอรับ คุณหนูลี่” คำอวยพรที่ส่งเสียงมาเป็นระยะๆ จากแขกผู้ได้รับการคัดเลือกจากบิดา ส่งผลให้เด็กสาวตอบรับคำอวยพรที่กว่ากึ่งหนึ่งไร้ความจริงใจเหล่านั้นด้วยรอยยิ้ม จะมีสักกี่คนกัน...ที่มาร่วมงานเพราะต้องการอวยพรนางด้วยใจจริง? ลี่หยวนรู้ดีว่านางเรียกร้องมากไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนางไม่ใช่แค่เด็กสาวอายุสิบสี่ธรรมดาคนหนึ่งอีกต่อไปแล้ว นัยน์ตาสีน้ำหมึกของผู้คิดกวาดมองการตกแต่งที่ดูมากเกินกว่าจะสถานที่จัดงานให้แก่เด็กที่ยังไม่บรร
Magbasa pa
6
คำถามต่อมาจากเด็กสาวทำเอาชายวัยสามสิบสี่สิบทั้งสองถึงกับตาโต สตรีในห้องหอเอ่ยถามเยี่ยงนี้มันเหมาะสมแล้วหรือ!? สำหรับฟางอวี้ซึ่งเป็นทหารคงไม่ถือสาเรื่องนี้เท่าไร แต่กับลี่ชิวหม่าซึ่งมองว่าบุตรสาวบุญธรรมนั้นวางตัวดีงามมาโดยตลอดถึงกับกลอกตาวนไปมา ทว่าที่ลี่หยวนถามเช่นนี้นั้นมีเหตุผล หากอยู่เมืองหลวงคงไม่วายถูกดึงเข้าพัวพันกับขั้วอำนาจการเมือง ในนิยายก็มักจะบรรยายถึงแต่เหตุการณ์ในเมืองหลวง ด้วยเหตุนี้นางจึงอดคิดไม่ได้ว่า หากย้ายไปอยู่ที่ชายแดนคงเข้าที ไม่แน่ว่าเหตุการณ์เลวร้ายต่างๆ อาจยุติลงและนางไม่ต้องเผชิญกับพวกมันอีก แต่หากไปตัวเปล่าคงลำบากน่าดู... เรื่องนี้คงต้องไตร่ตรองดูอีกสักหน่อย ดูเหมือนว่าการหลอกถามข้อมูลของลี่หยวนจะไม่ค่อยราบรื่นเท่าที่ควร เมื่อบิดาของนางส่งเสียงขึ้นมา “องค์รัชทายาท องค์ชายสี่”เด็กสาวสูดหายใจเข้าลึก ย้ำกับตนเองให้ทำตัวเป็นธรรมชาติเหมือนกับเด็กสาวอายุสิบสี่ให้มากที่สุด“ถวายบังคมเพคะ องค์รัชทายาท องค์ชายสี่”ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องตลกร้ายหรืออย่างไร ในนิยายเรื่องนี้ความหล่อเห
Magbasa pa
7
2โลหิตบนสายพิณงานเลี้ยงวันเกิดของคุณหนูสกุลลี่ยังคงดำเนินต่อไป...ลี่หยวนใช้มือกุมอกหวังลดความตรึงเครียดจากการพยายามเค้นหาข้อมูลจากนิยายเรื่องนี้ในความทรงจำของตัวเองความจริงในระหว่างที่อ่านนิยาย นักอ่านก็มักจะสนใจแต่พระเอกกับนางเอกเสียเป็นส่วนใหญ่ ทุกครั้งที่ผู้ช่วยวายร้ายอย่างลี่หยวนปรากฎตัวออกมา ก็มักจะถูกต่อว่าสารพัด ขนาดนางที่อ่านนิยายยังพูดว่า ‘สตรีผู้นี้ฉลาดในเรื่องที่ไม่ควรฉลาด และโง่งมในเรื่องที่ไม่ควรจะโง่’นี่มันกรรมตามสนองแท้ๆ...“คุณหนูเจ้าคะ”เด็กสาวรู้ตัวอีกครั้งก็เป็นยามถูกพาไปยังพื้นยกสูงของเวที พิณห้าสายวางโดดเด่นอยู่เบื้องหน้า ยามนี้สำรับอาหารจากโรงครัวมาถึงแล้ว ทุกคนต่างก็นั่งประจำที่พร้อมกับหันหน้ามานางโดยพร้อมเพรียงกันถ้าไม่ใช่เพราะนางเคยทำงานเป็นสตั๊นแมนมาก่อน ป่านนี้คงประหม่าจนตัวแข็งทื่อไปแล้วลี่หยวนถือว่าเป็นสตรีที่มีพรสวรรค์ ศาสตร์ทั้งสี่แขนงของกุลสตรี ไม่ว่าจะเป็นดีดพิณ ปักผ้า ร่ายรำ โครงกลอน นางล้วนร่ำเรียนมาจนแตกฉาน จากอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงซึ่งบิดาเป็นผู้จัดหาให้อาจเป็นเพราะความรักของลี่ชิวหม่า หรืออาจเป็นเพราะต้องการใช้นางเป็นหมาก...ทำอย่างไรได้ กา
Magbasa pa
8
“ท่านหมอ อาการของหยวนเอ๋อร์เป็นอย่างไรบ้าง”เสียงเข้มจากท่านเสนาบดี ส่งผลให้ผู้ที่แสร้งหลับอยู่บนเตียงหันหน้าเล็กน้อย เป็นเพราะนางนอนนิ่งอยู่ท่าเดิมมานานจึงรู้สึกเมื่อย นับว่ายังดีที่ชิงช่ายส่งเสียงกระแอมไอทางด้านหลังช่วยเตือนสติ ลี่หยวนจึงยับยั้งช่างใจไว้ได้“เรียนท่านเสนาบดี อวัยวะภายในและลมปราณของคุณหนูปกติดี” น้ำเสียงของหมอชราเปี่ยมไปด้วยความคับข้องใจอย่างยิ่ง“จะปกติได้อย่างไร! นางกระอักโลหิตและสลบไป จนป่านนี้ก็ยังไม่ฟื้น!”คราวนี้เป็นน้ำเสียงร้อนใจจากสตรีวัยสามสิบปลายๆ ลี่หยวนเองก็คุ้นชินกับมันเป็นอย่างดี เพราะมันคือเสียงของฮูหยินใหญ่ปกติฮูหยินใหญ่หรือท่านแม่บุญธรรมของนางมักจะเก็บตัวอยู่แต่ในเรือนเนื่องด้วยสุขภาพที่อ่อนแอ เห็นทีเรื่องที่นางกระอักเลือดระหว่างดีดพิณในงานเลี้ยงคงแพร่สะพัดไปไกลมากทีเดียวท่านหมอซึ่งยืนอยู่ข้างเตียงเครียดมากกว่าเดิม เขามั่นใจว่าตนตรวจทานดูดีแล้วแต่ก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ ร่างกายของลี่หยวนไม่มีอาการบอบช้ำภายใน ชีพจรเต้นสม่ำเสมอ อาจจะมีความคิดสับสนจนลมปราณไหล
Magbasa pa
9
“เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ”“ดี” เด็กสาวพยักหน้าเล็กน้อย ยังดีที่ชิงช่ายเป็นคนหัวไว มิเช่นนั้นหากมีผู้ใดสงสัยแล้วตรวจโลหิตบนพิณที่นางดีด เพียงไม่นานต้องรู้แน่นอนว่านั่นมิใช่เลือดของนาง...มันคือเลือดไก่ที่ชิงช่ายแอบไปเอามาจากโรงครัว ในช่วงที่ทุกคนกำลังวุ่นวายกับการจัดเตรียมอาหารสำหรับแขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติทั้งหลายในฐานะสตั๊นแมนเก่า สิ่งที่ลี่หยวนพอจะคิดได้ในระยะเวลาที่จำกัดก็มีแค่นี้นางดื่มน้ำชาเสร็จก็ส่งคืนถ้วยเปล่าให้ชิงช่าย นึกย้อนไปถึงเวลาประมาณครึ่งชั่วยามก่อนเริ่มงานเลี้ยง สาวใช้คนสนิทของนางออกไปเปลี่ยนน้ำล้างหน้าให้นางทางด้านนอกกลับมาด้วยใบหน้าซีดเซียว บอกว่าตนเดินผ่านกลุ่มสาวใช้ซึ่งรับใช้ฮูหยินใหญ่ ได้ยินพวกนางพูดคุยกันเป็นเชิงว่า“เห็นฮูหยินใหญ่เปรยว่าจะหาโอกาสดีๆ ส่งตัวคุณหนูเข้าวังหลวง”“คุณหนูรูปโฉมงดงาม หากเข้าวังหลวงย่อมต้องพระทัยฮ่องเต้อย่างแน่นอน”พอชิงช่ายเล่าให้นางฟังจนจบปุ๊บ ลี่หยวนก็ถึงกับยกมือทาบอกนางมัวแต่ระแวงระวังองค์ชายสี่จนลืมมองภาพที่ใหญ่กว่าไปเสียสนิท!ฉากแรกที่ลี่หยวนปรากฎตัวในนิยายคือลี่หยวนในฐานะที่เป็นนางกำนัลคนสนิทของซ่งกุ้ยเฟย... พระมารดาขององค์ชายสี่ ด
Magbasa pa
10
3หมอปีศาจปรากฎกายสามวันที่ผ่านมา หากมองผิวเผินก็เหมือนชีวิตของลี่หยวนจะสงบสุขขึ้นกว่าเดิมหน่อยทว่าเด็กสาวก็หาได้ใช้ชีวิตสบายๆ อยู่ในห้องหออย่างปรกติสุขไม่...ร่างอันอ่อนแรงกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง สีหน้าเบื่อหน่ายแต่แววตาคู่สวยเปี่ยมไปด้วยความตั้งมั่นจริงจัง“คุณหนูเจ้าคะ”มือชิงช่ายนวดคลึงขาของลี่หยวน อดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองมาด้วยความสงสาร “ประเดี๋ยวข้าน้อยจะแอบเอาอาหารมาให้ท่านอีก ดีไหมเจ้าคะ”สามวันมานี้ ลี่หยวนเอาแต่ดื่มน้ำชาและกินผักต้มหนึ่งถ้วยเพื่อให้บทบาทล้มป่วยสมจริงมากที่สุดทรวดทรงอรชรเตรียมเข้าสู่วัยสาวที่ผ่ายผอมลงบาดหัวใจข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์อย่างยิ่งยวด แต่เพื่อให้ความรักของคุณหนูสมหวัง นางก็จะอดทนเท่ากับที่คุณหนูของนางอดทนในหัวของชิงช่ายคิดเลยเถิดไปไกล กระทั่งหลี่หยวนกระแอมขึ้นมา“เจ้าอย่าเสียงดังไป แผนการทุกอย่างต้องอาศัยความอดทน หรือใจคอเจ้าอยากส่งข้าไปอยู่ในดงเสือ?”“แต่ว่าคุณหนู... หากท่านแต่งงานเป็นพระชายาขององค์ชายสี่ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเข้าไปพัวพันกับวังหลวงอยู่ดีมิใช่หรือเจ้าคะ”ลี่หยวนนิ่งไป ครุ่นคิดถึงฉากในนิยายที่นางเคยอ่านในชาติก่อน ขนาดตัวละครตัวนี้ไม่ได้
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status