ในโลกใหม่ ข้าคือผู้ช่วยวายร้าย

บทนำ

“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู...”

เสียงเรียกของใครบางคน ดึงดูดให้ลี่หยวนซึ่งกำลังตกตะลึงกับภาพต่างๆ ที่ประดังเข้ามาในหัวหันหน้าไปมองอย่างแช่มช้า ภาพของบ่าวรับใช้หญิงอายุสิบห้าปีมองมาด้วยแววตาห่วงใย ทำให้ร่างบอบบางเผลอสะดุ้งตัวโหยง รีบถดถอยตัวไปด้านหลังด้วยสีหน้าแตกตื่น

นางกำลังตั้งตัวไม่ติด

“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูเป็นอันใดไป นี่บ่าวเองเจ้าค่ะ...ชิงช่าย”

ชิงช่าย?

ชิงช่ายนี่ใครกันนะ?

พอเอามือกุมศีรษะที่ปวดร้าว สิ่งที่หลั่งไหลเข้ามาในความทรงจำเริ่มปะติดปะต่อเป็นภาพชัดเจน

นางเคยทำงานเป็นสตั๊นท์แมนในหนังแอคชั่นกำลังภายในมาสิบกว่าปี แต่ภาพของห้องนอนขนาดใหญ่ที่ดูสมจริงให้ความรู้สึกต่างกันโดยสิ้นเชิง

นางมาสิงร่างใครงั้นเหรอ?

มือเล็กถูกเด็กสาวพลิกไปมาก่อนจะได้คำตอบ

ไม่ใช่! นางไม่ได้มาสิงร่างใคร แต่มาเกิดใหม่ต่างหาก!

ในที่สุดทุกอย่างก็เข้าที่เข้าทาง นางเคยเกิดเป็นคนในศตวรรษที่ 21 พอตายก็มาเกิดใหม่ มีนามว่าลี่หยวน ชิงช่ายที่อยู่ตรงหน้าเป็นสาวใช้คนสนิท และที่สำคัญกว่านั้น...

ตัวละครตัวนี้ มีอยู่ในหนังสือนิยายที่นางอ่านจบไปเมื่อชาติก่อน!

ความจริงที่ได้ตระหนักและรับรู้ ส่งผลให้ดวงตากลมสวยเบิกกว้าง ภาพสะท้อนบนคันฉ่องเบื้องหน้าคือเด็กสาววัยสิบสี่ สวมอาภรณ์ล้ำค่าราคาแพง เรือนผมปล่อยสยายสีดำขลับยาวจนถึงสะโพก ขนตางอนสวยที่ไม่จำเป็นต้องพึ่งการนวัตกรรมสมัยใหม่ทำให้เจ้าตัวตะลึงกับความงดงามที่ได้ยลโฉมในระยะใกล้

อืม... ในนิยายก็บรรยายไว้อยู่หรอกว่า เป็นโฉมสะคราญเบอร์หนึ่งของเมืองหลวง แต่นางที่ไม่ได้เห็นความงามแบบธรรมชาติมานานในวงการบันเทิงก็อดรู้สึกทึ่งไม่ได้อยู่ดี

ทว่าในขณะที่ลี่หยวนกำลังชื่นชมความงามของร่างกายตัวเองในภพชาติใหม่อยู่นั่นเอง จู่ๆ นางก็เกิดอาการขนลุกซู่ หัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อคิดได้ว่าชะตากรรมของตนในชาตินี้จะเป็นเช่นไร

ลี่หยวนคือตัวละครที่โดดเด่นตัวหนึ่ง โฉมงาม เนื้อหอม ความสามารถรอบด้าน เชี่ยวชาญทั้งบุ๋นบู้

...แต่ตัวละครตัวนี้ไม่ใช่นางเอก

นางคือผู้ช่วยของวายร้ายในเรื่องที่สุดท้ายต้องมีจุดจบอย่างน่าอเนจอนาถ เพียงเพราะตนหลงรักวายร้ายอย่างหมดหัวใจ!

ความจริงเรื่องนี้จะโทษลี่หยวนที่ลุ่มหลงในรักก็ไม่ได้ทั้งหมด เพราะพื้นฐานของตัวละครสร้างนางให้เป็นแบบนั้น ลี่หยวนเป็นเด็กกำพร้าที่กำลังจะถูกขายให้แก่หอคณิกา แต่แล้วก็มีอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยนางเอาไว้พร้อมกับใช้เส้นสายพานางไปฝากฝังเป็นบุตรีบุญธรรมของใต้เท้าผู้หนึ่ง ซึ่งภายหลังได้รับการเลื่อนขั้นให้กลายเป็นเสนาบดีมีตำแหน่งใหญ่โต

ลี่หยวนหลงรักบุรุษผู้มีพระคุณผู้นั้นหัวปักหัวปำโดยที่ไม่รู้เลยว่าตนกำลังถูกอีกฝ่ายใช้เป็นหมากเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ นางเริ่มเข้ารับการฝึกอย่างลับๆ ไม่ว่าจะเป็นงานของกุลสตรีหรืองานสกปรกที่กระทำเบื้องหลัง และนางก็ทำสิ่งเหล่านั้นด้วยความสมัครใจโดยไม่คำนึงถึงคุณธรรมหรือจริยธรรมใดๆ ทั้งสิ้น

คิดไปแล้วก็น่าหดหู่ ตลอดชีวิตของนางใช่ว่าจะไม่มีทางเลือกดีๆ ที่หยิบยื่นมาให้ แต่เป็นเพราะลี่หยวนในนิยายเลือกที่จะเชื่อและปักใจรักคนผิดอย่างไม่ลืมหูลืมตา นางจึงต้องจบชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย

ลี่หยวนในนิยายตายตอนอายุยี่สิบ ซึ่งก็คืออีกหกปีหลังจากนี้

แต่ในระหว่างนี้นางควรจะทำอย่างไรดีเล่า?