Semua Bab เพราะเขาไม่เคยรัก: Bab 1 - Bab 10

ก่อนที่ความสัมพันธ์วงโคจรนรกนั่นจะเริ่มต้นขึ้น ครั้งหนึ่งไตรฉัตรเคยใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี เที่ยวเตร็ดเตร่ มีความสุขอยู่ในวงเหล้าที่ห้อมล้อมไปด้วยผู้คนลักษณะนิสัยเดียวกัน "โช้นนน!!!!" เสียงแก้วเหล้ากระทบกันครั้งที่ห้าหกเจ็ดแปดของค่ำคืน ช่วงเวลาแห่งความสุข เมามายด้วยรสของสุราเมรัยที่ถูกกระดูกเข้าปากเป็นประจำทุกวันจนตอนนี้แทบจะปลดล็อคสกิลคอและตับทองคำ "เชี้ยยย ขมปี๋" ไตรฉัตรหลับตาปี๋ แต่ก็ยกซดหมดแก้วเหลือไว้เพียงน้ำแข็งเปล่าที่รอสาวนมตู้มบริการรินเติมให้ใหม่ ไตรฉัตร ชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย ปัจจุบันอายุย่างเข้ายี่สิบแปดปี แต่หลายปีมานี้เขายังไม่เคยเปิดตัวหรือให้สถานะกับผู้หญิงคนไหนเรียกขั้นใช้คำว่า 'แฟน' เพราะสำหรับเขาแล้วไอ้คำสั้น ๆ นี่แหละ คือบ่วงเหล็กผูกรั้งมัดคอเขาเอาไว้และจะฉุดกระชากลงไปในนรก ซึ่งแน่นอน เขาไม่พร้อม เขายังรัก ยังโหยหาชีวิตอิสระที่จะร่อนเร่ไปไหนมาไหนหรือควงใครก็ได้ตามใจปรารถนา สำหรับผู้หญิงที่จะเข้าหาไตรฉัตร ต้องท่องจำสโลแกนของเขาเอาไว้ให้แม่น 'น้ำแตก แยกทาง ติดใจให้เบิ้ล แต่ถ้าล้ำเส้นถือว่าเกมโอเวอร์' ซึ่งทุกคนทราบกฎเกณฑ์เหล่านี้ดีแต่ก็ยังยอมอ้าขาให้เขาทั้งที่รู้ทั

“ยัยพลอย!!!” พิมพ์ดาวง้างมือทำท่าจะฟาดลงบนใบหน้าสวยเพื่อสั่งสอน “มา!” แต่มีหรือที่คนอย่างพลอยปภัสจะยอมให้โดนรังแกอยู่ฝ่ายเดียว เธอง้างมือตั้งท่ารับด้วยเช่นเดียวกัน “มาวัดกันไหมล่ะว่าใครจะตบแรงกว่า ตบมา ตบกลับ แต่ถ้าเกิดให้ฉันตบเนี่ยเลือดไม่กลบปากก็คงไม่หยุดหรอกนะ” “!!!” พิมพ์ดาวสะบัดมือออกด้วยความโมโห ก่อนจะถอยตัวกลับด้านหลังเล็กน้อยเพราะรู้จักนิสัยใจคอลูกสาวของผัวคนนี้ดีว่าสันดานมันเป็นยังไง“อย่ามาสอดเรื่องของฉันให้มาก เอาเวลาไปอบรมสั่งสอนลูกสาวตัวเองดีกว่าเพราะฉันกลัวว่าลูกไม้มันอาจจะหล่นใกล้ต้น ส่งทอดสันดานแย่งผัวชาวบ้านผ่านดีเอ็นเอเดี๋ยวจะแยกแยะผิดชอบชั่วดีไม่ได้เหมือนแม่มัน” ทิ้งท้ายเอาไว้เพียงเท่านี้ก่อนจะเดินสับแบบนางงามเวทีมิสแกรนด์ขึ้นไปชั้นบนของบ้านซึ่งเป็นโซนห้องนอนส่วนตัว “อีพลอย!!” หล่อนกำหมัดแน่นแต่จะให้กรีดร้องหรือแสดงกิริยาอาการมากก็ไม่ได้ “คอยดูเถอะ! ฉันจะทำให้แกก้มลงกราบแทบเท้าฉันเอง” ปึ้ง!!!!! กระเป๋าแบรนด์เนมใบหรูถูกเขวี้ยงทิ้งลงบนเตียงนอนนุ่มอย่างแรงด้วยความโมโห ก่อนร่างบางจะกระแทกสะโพกลงนั่งฝ่ามือบีบขยำผ้านวมผืนหนาสีขาวจนยับยู่ยี่แล้วออกแรงเหวี่ยงมันลงพื้น

"เอ้า!" กูเอ้าในใจดังมาก ณ จุด จุดนี้ในใจกูมีแต่คำถามมากมายเต็มไปหมดว่า กูทำอะไรผิด พูดไม่ดีหรือไม่เข้าหูเธอตรงประโยคไหน กูก็ยังงง ยกฝ่ามือขึ้นเกาหัวแกรก มองคนตูดใหญ่เดินทิ้งสะโพกออกไปจนสุดสายตา ก่อนจะตัดสินใจช่างแม่งแล้วกดลิฟท์ขึ้นชั้นบน ไว้ปิดจ็อบสำเร็จ กูจะขยำให้ตูดแดงเลยดู! บริเวณนี้คือคอนโดสุดหรูย่านใจกลางเมืองที่คนกระเป๋าตังค์หนักเขานิยมซื้ออยู่กันเพราะสะดวกสบายต่อการใช้ชีวิต ห้อมล้อมไปด้วยสิ่งตอบสนองกิเลสตัณหามนุษย์ได้ดีทั้งห้างสรรพสินค้า คาเฟ่ ผับ บาร์ อ่าง สถานที่ท่องเที่ยวครบจบ! ถึงราคามันจะแพงหูฉีก แต่เขาก็ถือว่าคุ้มค่า แค่นี้ขนหน้าแข้งไอ้ไตรฉัตรไม่ถึงกับร่วงหรอก จิ๊บจ๊อยพอมาถึงห้องชายหนุ่มก็ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนนุ่มอย่างหมดสภาพ เมื่อคืนเขาปาร์ตี้หนักไปหน่อย ได้สาวก็ควงเข้าม่านรูด เสร็จกิจ แม่งหัวหนักเพราะซัดไปหลายจอกเลยแยกย้าย แล้วเขาก็แวะนอนโรงแรมแถว ๆ นั้น กว่าจะตื่นก็ตะวันโด่งแล้ว ตื่นมาอีกทีก็เกือบเย็น อาหารสุดหรูระดับดีกรีลูกชายเจ้าของบริษัทส่งออกรถยนต์ขนาดใหญ่ยักษ์กลิ่นโชยเข้ามาแตะจมูกชายหนุ่มที่ท่อนบนล่อนจ้อนเปลือยเปล่าสวมใส่เพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว เขาหยิ

"หมายความว่ายังไง? เจ๊บอกจะแล้วใช่ไหมยัยพลอยว่าไม่อยากให้มีเรื่องพันนี้" เจ๊นัตตี้กดปิดไอแพดแล้วหันไปมองหน้าเด็กในสังกัดที่ยังคงสบายใจเฉิบไม่มีทีท่าทุกข์ร้อนเหมือนกับหล่อน ทั้ง ๆ ที่เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับตนเองโดยตรงแท้ ๆ "ก็ไม่มีอะไรนี่เจ๊ พวกชาวเน็ตก็แค่พูดกันสนุกปากก็เท่ากันเอง" พลอยปภัสปฏิเสธ แต่กลับไม่กล้าสบสายตารีบเบือนหนีไปทางอื่น "พลอย" คราวนี้เจ๊นัตตี้เริ่มเข้าสู่โหมดจริงจัง "เจ๊รู้จักกับแกมาตั้งแต่แกอายุสิบเก้าจนตอนนี้แกยี่สิบอยู่แล้ว แกรู้ตัวไหมว่าแกเปลี่ยนไปมาก" หล่อนสังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงนี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว ดูเหมือนจากที่เคยเหวี่ยงวีน ก็เกิดอารมณ์ดีมีสุนทรีย์ขึ้นมาทันใด เมื่อก่อนอย่าว่าแต่จับโทรศัพท์มือถือขึ้นมารูดไถฟีดให้ได้รู้ข่าวสารทางชาวบ้านชาวช่องเขาเลย แต่เดี๋ยวนี้แทบไม่ห่างนั่งใจจดใจจ่อพิมพ์ไปยิ้มไปเหมือนคนบ้าเข้าทุกที "เปล่านี่" หญิงสาวรีบปฏิเสธ เธอไม่ยักจะรู้ว่าเธอเปลี่ยนไปตรงไหน เหมือนเดิมทุกกระเบียดนิ้ว เธอก็ยังคงเป็นพลอยปภัสคนเดิมอยู่วันยันค่ำ จะให้เปลี่ยนเป็นยัยพรีมลูกเมียน้อยได้ยังไง เธอไม่ลดตัวใฝ่ต่ำลงไปสิงสถิตร่างแม่นั่นหรอก"พลอย เจ๊ถามแกจ

ไตรฉัตรพยายามเร้าอารมณ์พลอยปภัสเต็มที่ และดูเหมือนตอนนี้เธอก็กำลังเคลิบเคลิ้ม พร้อมที่จะตกเป็นของเขาตั้งแต่ตอนยืนจูบกันริมระเบียงแล้วเหมือนกันแต่ไม่รู้ทำไม ไม่เข้าใจ สาเหตุอะไรที่พลอยปภัสยังรั้งเวลา ไม่ยอมให้เขาเอาเสียที กูปริจะแตกแล้ว ลูกชายตุงตั้งแต่ตอนเห็นเธอก้มและร่องนมโผล่โน่น! พูดตามตรงเลย พลอยปภัสเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาต้องใช้ความพยายามความอดทนและระยะเวลาที่โคตรยาวนานขนาดนี้ หากเป็นคนอื่นดีลกันไม่ถึงห้านาทีก็ได้สอดใส่แล้ว แต่นี่! กี่เดือน กี่วัน กี่ชั่วโมง กี่นาทีที่กูต้องรอ คืนนี้แหละกูจะทบต้นทบดอก เอาให้คุ้มกับระยะเวลาที่ต้องสูญเสียไป มาถึงจุดนี้ต่อให้ไม่ให้เอากูก็จะเอา "พี่ไตร...แต่เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะคะ" พลอยปภัสดันมือเขาออก เอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ระหว่างเธอและเขาเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก ไม่สามารถระบุสถานะได้ว่ากำลังอยู่ในขั้นไหน แล้วจะมีอะไรต่อมิอะไรกันยังไง ไตรฉัตรข่มกลั้นอารมณ์เอาไว้ เลื่อนฝ่ามือขึ้นไปเกี่ยวเส้นผมยาวสลวยแล้วลูบเบา ๆ ทั้งที่ภายในใจแทบคลั่ง "น้องพลอย แต่น้องพลอยก็ชอบพี่ไม่ใช่เหรอคะ" อย่าถามเรื่องนี้ พูดจบก็ไล่ลงไปคลอเคลียลำคอข