Se connecterPartager
บทที่ 6
Date de publication:
2026-04-18 12:13:22"โอ๊ะ! ขอโทษค่ะ" ถ้อยคำดูมีมารยาทแต่น้ำเสียงนี่มันกระแทกคำพูดใส่ชัด ๆ
"คุณพลอย" ไตรฉัตรว่าแล้วทำไมทำไมเสียงที่วีนเหวี่ยงใส่ทีมงานเมื่อครู่ถึงได้ฟังดูคุ้นหูนัก ที่แท้ก็คือพลอยปภัสผู้หญิงเพียงคนเดียวที่กล้าปฏิเสธหนุ่มหล่อตัวพ่ออย่างเขานี่เอง "คุณไตรฉัตร" สีหน้าพลอยปภัสตอนนี้บ่งบอกชัดเจนว่าค่อนข้างแปลกใจที่เจอเขาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ หัวคิ้วเรียวยาวขมวดเข้าหากันแน่น หากคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาติดตามเธอมาจนถึงบริษัทส่งออกยานยนต์ยักษ์ใหญ่คงดูหลงตัวเองเกินไป (หรือเปล่า) "ได้เจอกันอีกแล้วนะครับ ครั้งที่สาม ไม่ใช่เหตุบังเอิญแต่คงเป็นเพราะพรหมลิขิต" ได้ทีไตรฉัตรก็รีบเร่งทำคะแนนปั่นจนขาซอยยิก ๆ เพื่อหวังพิชิตใจสาว วันนี้พลอยปภัสสวยสุด ๆ สวยวัวตายควายล้ม แต่งหน้าดูจัดจ้านจัดเต็มกว่าที่เคยเห็นเมื่อสองครั้งที่ผ่านมา ซ้ำการแต่งตัวก็แนบเนื้อแนบหนังมังสาจนอวดรูปโฉมสรีระชัดเจน "เหรอคะ" เธอไม่เห็นว่ามันจะเชื่อมโยงกันตรงไหน กรุงเทพฯ แคบจะตายคงไม่แปลกที่คนสองคนจะเวียนมาเจอกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ว่าแต่คุณไตรฉัตรมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ" เขากระแอมกะไอเล็กน้อย ขยับชุดสูทสองสามครั้งเพื่อวางมาดลูกชายเจ้าของบริษัท "ผมมาคุมงานครับ" "หืม" พลอยปภัสสงสัย "แฮ่ม!" "..." "แฮ่ม!" ไอจนลูกกระเดือกแทบหลุดออกมาเต้นอยู่บนพื้น ส่งสายตาขู่ฟ่อ ๆ ก็แล้ว แต่ไอ้ไมเคิลก็ยังจ้องพลอยปภัสตาค้างราวกับชาตินี้ไม่เคยพบของสวยของงาม "ไมเคิล" เขาใช้ข้อศอกแทงเข้าไปที่หน้าท้องของไมเคิลหนึ่งที มันจึงได้สติขึ้นมาว่าควรจะต้องทำอย่างไร "อะ เอ่อ...คะ...ครับ นี่คือคุณไตรฉัตรลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเจ้าสัวเดชาและคุณหญิงประภาวดีครับ" ถึงแม้จะหลุดลอยไปบ้างแต่ก็สามารถกลับมาทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม เยินยอเข้าไป อวดอ้างความรวยของเขาเข้าไป พลอยปภัสจะได้รู้สึกผิดที่กล้าปฏิเสธผู้ชายรูปหล่อพ่อรวยแบบเขาตั้งแต่แรก เพราะหากเป็นผู้หญิงคนอื่นก็คงจะรีบกระโจมเข้าใส่กระโดดกอดคอจับจองแสดงความเป็นเจ้าของแล้ว "อ๋อค่ะ" ตอบรับเพียงสั้น ๆ ไร้ซึ่งสายตาเสน่หาที่ทอดสะพานมาทางเขา ผิดคาด อกหักดังโป๊ะ "ถ้าเกิดไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ" "..." ซึ่งแน่นอนว่าชายหนุ่มทำได้เพียงยืนมองเธอเดินจากไปตาละห้อยเหมือนทุกครั้งอีกเช่นเคย นี่กูเป็นไอ้ไก่อ่อนถึงขนาดนี้แล้วเหรอวะ! แต่เขาก็ยังคงไม่ยอมแพ้ ระหว่างที่พลอยปภัสกำลังถ่ายแบบอยู่นั้น เขาก็เร่งทำคะแนนเต็มที่ หาน้ำหาท่าป้อนให้ดื่ม คอยส่งยิ้มให้กำลังใจหรือไม่ห่าง แถมยังอาสาไปส่งบ้านอีกด้วย แผนการเขามันเริ่ด! ให้ไอ้ไมเคิลแอบไปเจาะลมยางล้อรถของพลอยปภัส จากนั้นพ่อตัวร้ายก็จำแลงแปลงกายเป็นฮีโร่ขี่ม้าขาวมาช่วยเหลือเจ้าหญิงไปส่งหอคอย "ขอบคุณคุณไตรมากเลยนะคะ" "เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นการไปทานข้าวกับผมสักมื้อได้ไหมครับ" เสียงนุ่มเอ่ยถามแกมร้องขอ ช่วยอ่อนระทวยพร้อมอ้าขา นอนแบรอเขาอยู่บนเตียงสักนิดได้ไหม "คุณไตรจะจีบฉันเหรอคะ" ผิดคาดเขาอีกเช่นเคย พลอยปภัสถามตรง ๆ ไม่มีอ้อมค้อมให้เขาได้เตรียมใจเลยสักนิด "แล้วถ้าผมบอกว่าใช่..." แต่รู้จักคาสโนว่าเรียกพ่ออย่างไตรฉัตรน้อยไป แค่นี้เขารับมือได้สบาย ๆ อยู่แล้ว "ก็ไม่รู้สิคะ" พลอยปภัสไหวไหล่เล็กน้อย "ครับ ผมยอมรับว่าผมกำลังจีบคุณพลอย" ตรงมา ตรงกลับ แฟร์ ๆ ไม่โกง เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าพลอยปภัสจะทำอย่างไรต่อไปหรือจะตอบโต้เขากลับมาด้วยคำพูดแบบใด "คิดดีแล้วเหรอคะที่จะจีบฉัน" เธอถามย้ำเขาอีกครั้งเพื่อให้เขาได้ย้ำคิดย้ำทำแล้วกลับไปพิจารณาให้ถี่ถ้วนว่าที่กำลังทำอยู่เพียงแค่ลุ่มหลงในรูปโฉมภายนอกหรือรู้สึกเช่นนั้นกับเธอจริง "ทำไมล่ะครับ" "คุณก็น่าจะเห็นแล้วนี่คะ ฉันเป็นคนขี้เหวี่ยง ขี้วีน เจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจ ตามใจยาก แถมยังปากจัดสุด ๆ ทีมงานพวกนั้นดูเหมือนจะยิ้มรับ แต่เชื่อไหมล่ะคะลับหลังก็คงซุบซิบนินทากันสนุกปากว่านางเอกในจอแท้จริงแล้วคือนางร้าย" หญิงสาวตอบไปตามตรง เพราะเธอรู้...นิสัยของเธอมันยากที่คนอื่นจะรับได้ ตอนนี้เธอเองก็มีเพื่อนสนิทมิตรสหายอยู่แค่ไม่กี่คนเพียงหยิบมือเท่านั้น นับประสาอะไรกับผู้ชายที่เพิ่งเจอกันแค่สามครั้ง ซ้ำแต่ละครั้งก็มีเวลาเพียงเศษเสี้ยววินาทีเท่านั้น เขายังรู้จักเธอไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์จากหนึ่งร้อยเลยด้วยซ้ำ หากเขาได้ทำความรู้จักเธอมากขึ้นไม่วายคงวิ่งหนีหางจุกตูดเหมือนกับผู้ชายคนอื่นที่เคยผ่านมา "น่ารักดีออกครับ ผมชอบผู้หญิงแบบนี้ ตรง ๆ แรง ๆ ไม่เสแสร้ง" ชอบ เพราะ ไม่ได้คิดจะสานสัมพันธ์ต่อ น้ำแตกแยกทางเท่านั้นจบ เขาก็เลยคิดว่าไอ้เรื่องพันนั้นไม่ได้มีผลอะไรสักหน่อย เราต่างฝ่ายต่างจอยกันบนเตียงเท่านั้น ส่วนเรื่องนิสัยใจคอก็ปล่อยผ่านไป ชีวิตใครชีวิตมันเขาไม่ขอข้องเกี่ยวหรือก้าวก่าย "พูดเองนะคะ แล้วฉันจะจำคำพูดของคุณไว้ เรามาดูกันว่าถ้าคุณรู้จักฉันมากขึ้นแล้วคุณยังจะพูดแบบนี้อีกหรือเปล่า" ผู้ชายทุกคนก็เป็นแบบนี้หมด "คุณพลอยพูดแบบนี้แสดงว่าเปิดโอกาสให้ผมจีบคุณพลอยแล้วใช่ไหมครับ" "แล้วแต่จะคิดค่ะ" ลอยหน้าลอยตาก่อนจะหันออกไปมองด้านนอกหน้าต่างปล่อยทิ้งบรรยากาศเงียบเชียบไว้เช่นนี้ ตั้งแต่วันนั้นหลังจากทั้งสองคนแลกคอนแทคกันก็พูดคุยผ่านช่องแชททุกคืนจนเกือบรุ่งสาง ซ้ำเขายังเทียวไปรับไปส่งทุกครั้งที่เธอมีถ่ายละครหรือถ่ายอีเว้นท์ ยอมนั่งอยู่ในรถเกือบครึ่งชั่วโมงเพื่อรอเธอไปทานข้าวด้วยกัน ความสัมพันธ์ไม่มีชื่อเรียกดำเนินขึ้นมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่เดือนที่สาม แต่ก็ยังไม่มีทีท่าที่จะพัฒนาลำดับขั้นขึ้นไปเป็นอื่น ทว่าทุกการกระทำ ทุกสีหน้าท่าทาง ทุกคำชวนจากเขาที่ไม่เคยโดนปฏิเสธก็บ่งบอกชัดเจนว่าความรู้สึกที่พลอยปภัสมีต่อไตรฉัตรมันถูกก่อตัวขึ้นแล้ว 'เรื่องร้อน แซ่บจนตาลุกเป็นไฟค่าชาวเน็ต! วันนี้มีภาพหลุดของนางเอกสาวเบอร์ต้นอักษรย่อ พปภ. มีหนุ่มไฮโซลูกชายเจ้าสัวเจ้าของบริษัทส่งออกยานยนต์ยักษ์ใหญ่ขึ้นชื่อว่าคาสโนว่าตัวพ่ออักษรย่อ ตฉ. มารับถึงกองอีกแล้วค่า' พลอยปภัสเลื่อนอ่านข่าวเด็ดข่าวดังที่กำลังขึ้นเทรนทวิตเตอร์อันดับสองอยู่ตอนนี้ด้วยสายตาเรียบนิ่งไร้ซึ่งความรู้สึกหรือตื่นตระหนกใด ๆ ทำราวกับว่าโนสน โนแคร์ ทั้ง ๆ ที่มันกระทบกระเทือนกับชีวิตเธอสุด ๆ pimala : วันก่อนฉันเห็นเดินห้างด้วยกันจ้า ท่าทีนี่กระหนุงกระหนิงแนบชิดเชียว ฉันว่าต้องมีซัมติงกันแน่นอน wanwan : จริงค่า คนในกองเขารู้เขาเห็นหมดว่ามานั่งรออยู่ในรถแล้วรับส่งทุกเช้าเย็น แบบนี้จะเรียกว่าอะไรดีน๊า แกร๊บปะ55555 milin : ข้าวใหม่ปลามันหรือเปล่า งี้แหละแรก ๆ แต่ถามจริงใครจะทนนิสัยชีไหว ได้ข่าวว่าเหวี่ยงวีนทีมงาน แถมยังชอบชิ่งงานอีกไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวผู้ก็เบื่อถูกเฉดหัวทิ้งจะหัวเราะเยาะให้ pimonlad : อย่าว่าเหอะ ผู้ก็ชื่อเสียงเรียงนามเลื่องลืออยู่เหมือนกันนะจ๊ะ หนุ่มคาสโนว่าตัวพ่อเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า lala : @pimonlad จริงค่า ให้ไม่เกินหนึ่งเดือน เลิกชัวร์ ก็งี้แหละของเล่นของพวกไฮโซเขา นิสัยแย่ ๆ ใครเขาอยากจะจริงจังด้วย
Dernier chapitre
เพราะเขาไม่เคยรัก 42 จบบริบูรณ์
ในงานวันแต่งงานระหว่างพลอยปภัสและไตรฉัตรถูกจัดขึ้น ณ บ้านเจ้าสัวณรงค์ หรูหราหมาเห่าอย่างสมเกียรติสมฐานะไม่ให้น้อยหน้าใครในประเทศ มีแขกเหรื่อมาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม ทั้งแขกผู้ใหญ่และดารานักแสดงในวงการบันเทิงที่พลอยปภัสเคยร่วมทำงานด้วย ทำให้บรรยากาศภายในงานค่อนข้างครึกครื้น ช่วงเช้าจะเป็นพิธีเล็ก ๆ ภายในครอบครัวที่มีการทำบุญตักบาตรเสริมสิริมงคลและรดน้ำอวยพรให้คู่บ่าวสาว ก่อนจะเป็นงานเลี้ยงปาร์ตี้ในช่วงภาคค่ำและดูเหมือนคนที่จะได้รับความสนใจเป็นพิเศษนั่นก็คือเจ้าหนูน้อยแพทตี้ที่ช่างพูด ช่างจา ช่างฉอเลาะ น่ารักน่าเอ็นดูจนแขกที่มาร่วมงานผลัดกันอุ้มผลัดกันชมไม่เคยขาดมือ "เจ๊ดีใจกับพวกแกสองคนด้วยนะ ในที่สุดก็มีวันนี้สักทีได้แต่งงานเป็นตัวเป็นตนแล้วเนอะหลังจากที่แอบกินกันมาหลายปี" เจ๊นัตตี้แสดงความยินดีพร้อมกับเอ่ยแซวติดตลกตามสไตล์ของหล่อน"เจ๊ก็!" "แต่ฉันดีใจจริง ๆ นะยัยพลอย ฉันเห็นแกมาตั้งแต่เป็นยัยพลอยขี้เหวี่ยงขี้วีนสมัยปีหนึ่งที่ไม่มีเพื่อนคบสักคนโน่น จนกระทั่งวันนี้แกเป็นแม่คน เป็นเมีย เป็นแกในเวอร์ชั่นที่ใจเย็นขึ้ต เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น และก็กำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝากับผู้ชายแฟ
เพราะเขาไม่เคยรัก 41
แววตาของคนเป็นพ่อเมื่อได้เห็นชีวิตคู่ของลูกสุขสมบูรณ์ ได้กลับมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตาดั่งที่ปรารถนาก็ตื้นตันใจจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้าวันนี้ลูกสาวเขากำลังจะมีคนดี ๆ มาคอยดูแลและเป็นหัวหน้าครอบครัว เจ้าสัวณรงค์ยิ้มรับปลื้มปริ่มไปกับความสุขของลูกสาวด้วยเพราะที่ผ่านมาเขาในฐานะคนเป็นพ่อไม่สามารถทำให้แกได้ดีเท่าที่ควร...หลังจากกลับมาใช้สถานะ 'ผัวเมีย' ไตรฉัตรก็เห่อเว่อร์วังเกินเบอร์ยกใหญ่โพสต์ทั้งรูปลูก ทั้งรูปเมียอวดลงบนไอจี เฟซบุ๊กส่วนตัววันละสิบโพสต์ พาไปเปิดตัวที่บริษัทในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะได้ตกลงปลงใจกันว่าจะจดทะเบียนสมรสกันก่อนและรอให้พลอยปภัสคลอดจนกระทั่งเจ้าตัวน้อยในท้องเดินได้จะมีงานวิวาห์เกิดขึ้นโดยให้ลูกเป็นสักขีพยานรักระหว่างเราซึ่งญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รับรู้และเห็นด้วยในข้อตกลงของระหว่างเรา อาจมีบ้างญาติบางคนที่แอบนินทาลับหลังว่าเธอทำผิดผี ผิดประเพณี ท้องก่อนแต่งให้คนเขามาวิพากษ์วิจารณ์วงศ์ตระกูลสร้างความเสื่อมเสีย ซึ่งแน่นอนว่าเธอก็ได้ด่าตอกหน้ากลับไปแล้ว!ผ่านไปประมาณสามปีเศษ...เวลามันเดินรวดเร็วปุบปับมาก แป๊บเดียวเจ้าหนูน้อยที่อยู่ในท้องพลอยปภัสวันนั้
เพราะเขาไม่เคยรัก 40
พลอยปภัสนิ่งเงียบ ไม่รู้ทำไมคำพูดของเจ้าสัวณรงค์เมื่อครู่จึงมีผลกระทบต่อหัวใจของเธอได้ถึงขนาดนี้ พยายามจะไม่คิดอะไรมากมายแล้วเชียวแต่ท้ายสุดแล้วมันก็ไม่สามารถหักห้ามใจได้ ผ่านไปประมาณเกือบสามชั่วโมงเต็ม ๆ ไตรฉัตรยังไม่โผล่หน้ากลับมา แม้แต่จะโทรศัพท์รายงานอย่างที่เคยเป็นบนหน้าจอก็พบเพียงความว่างเปล่า หญิงสาวรีบประคองท้องแก่ใกล้คลอดเดินลงมาชั้นล่างของบ้านชะเง้อขอมองหาเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ซ้ำตอนนี้ฝนก็โหมกระหน่ำเทลงมาราวกับพายุเข้าก็ไม่ปาน ยิ่งทำให้ความกังวลถูกก่อตัวขึ้นในใจยกใหญ่ "ทำไมยังไม่กลับมานะ" รู้สึกอดเป็นห่วงเขาไม่ได้จนต้องรีบหันกลับไปเลยยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูเพื่อต่อสายโทรหาอีกฝ่ายโดยเร็ว ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ไม่รับ!" คราวนี้เริ่มเดินวกไปวนมากระวนกระวายสลับกับชะเง้อคอมองไปด้านนอกที่มีสายฝนเทกระหน่ำจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใดเป็นสิ่งใด ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ทำอะไรอยู่เนี่ยทำไมถึงไม่รับสาย" ก็ไม่ลดละความพยายามยกขึ้นมาแนบหูไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่เสียงที่ได้ยินตอบกลับมาก็ยังคงเป็นเช่นเดิมนั่นคือบริการฝากข้อความ ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ทำอะไรอยู่ลูก เป็นห่วงไอ้ว่าที่ลูกเขยป๊า
เพราะเขาไม่เคยรัก 39
ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อย คำพูดการกระทำของเขามันกำลังทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยปรารถนาอยากให้มันเกิดขึ้นมาก่อน เธอเองก็ยอมรับว่าตลอดระยะเวลาสี่เดือนที่ผ่านมากำแพงในใจของเธอที่มันเคยถูกก่อตัวขึ้นจนสูงหนาและใหญ่จนไม่สามารถทลายพังเข้าไปด้านในได้ถูกแซะลงทีละนิดทีละนิดจนมันกัดกร่อนลงมา บ่งบอกถึงความอ่อนแอที่เธอไม่สามารถต้านทานต่อความรู้สึกของตัวเองที่มันยากจะห้ามให้เป็นไปดังที่ใจเราคิดได้ เธออ่อนลงมากกว่าเมื่อก่อนเป็นไหนๆ เปิดใจให้เขาเข้ามามีผลต่อความรู้สึกอีกครั้งหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่พยายามห้ามมันอย่างสุดกำลังแต่ก็ทำได้เพียงเท่านี้ แต่เธอก็ยังกลัว หวาดกลัวเหลือเกิน ความรู้สึกความรู้สึกเจ็บความรู้สึกทรมานคล้ายกับคนที่หมดอาลัยตายอยากในการใช้ชีวิต ตรอมใจจนกระทั่งถึงขั้นหยิบปืนขึ้นมาจ่อหัวเพื่อปลิดชีพตัวเองให้ตายตกตามมารดาและแม่นมไปมันยังติดอยู่ในความรู้สึกของเธอไม่เคยลืมเลือน มันยังกลายเป็นฝันอันโหดร้ายที่ตามหลอกหลอนเธอมาโดยตลอด เธอดึงมือออก "ฉันยอมรับนะคะว่าฉันเองก็แอบใจอ่อนให้คุณไม่น้อยแล้วเหมือนกัน แต่ฉันยังไม่พร้อมจริง ๆ " เธอตอบเพียงเท่านี้ก็เดินขึ้นไปชั้นบนของบ้านไม่พ
เพราะเขาไม่เคยรัก 38
"โชคดีนะเนี่ยที่แกไม่มีอาการแพ้ท้องก็เลยทำงานได้ตามปกติ" เจ๊นัตตี้เอ่ยพูดขึ้นมาทำให้คนที่กำลังนั่งรับประทานเค้กช็อกโกแลตของโปรดอย่างสบายใจเฉิบอยู่หยุดชะงักเล็กน้อย หญิงสาวดูดช้อนอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะแบ่งตักคำเล็ก ๆ แล้วหันไปมองหน้าพี่สาวสุดที่รักที่ควบตำแหน่งผู้จัดการไปในตัว "ก็ดีแล้วแหละเจ๊ ฉันยังไม่พร้อมให้ใครรู้เรื่องที่ฉันกำลังท้องนี่ คงจะรอจนกว่าเคลียร์งานที่เจ๊รับเอาไว้หมดก่อนละมั้งแล้วฉันค่อยตั้งโต๊ะแถลงข่าวพร้อมกับประกาศออกจากวงการทีเดียวเลย" พลอยปภัสปรึกษาเรื่องนี้กับเจ๊นัตตี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว เธอตั้งใจว่าจะออกจากวงการอย่างถาวรเพราะมันค่อนข้างเสียสุขภาพจิตที่ต้องทนฟังกระแส ทนฟังคำวิพากษ์วิจารณ์จากสังคม ซ้ำไอ้ตำแหน่งแม่เลี้ยงเดี่ยวที่คุณแม่หรือแม่นมที่เลี้ยงดูเธอมาก็จากเธอไปหมดแล้วเนี่ย มันค่อนข้างหนักและแปลกใหม่สำหรับเธอ เธอต้องเลี้ยงดูเจ้าหนูน้อยตัวคนเดียว กลัวว่าจะไม่มีเวลามากเพียงพอให้กับลูกจนลูกขาดความอบอุ่น...และที่สำคัญคือ ถ้าเธอยังอยู่ในวงการลูกของเธอก็จะกลายเป็นลูกดาราที่มีแต่คนจับจ้องทุกฝีก้าว ทำอะไรมีคอมเมนต์แห่ถล่มทลายแสดงความคิดเห็นว่าไม่ควรอย่างโน้นอย่างนี้
เพราะเขาไม่เคยรัก 37
"แฮะ...แฮ่ม" เขาทดสอบระบบเสียงด้วยการกระแอมกระไอในลำคอก่อนจะกระโดดขึ้นยืนบนโต๊ะไม้สีน้ำตาลแล้วชูมือทั้งสองข้างผายออก "สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทั้งหลาย กระผมไตรฉัตรหนุ่มหล่อพ่อรวยที่สุดในย่านนี้มีความจะแจ้งให้พวกท่านได้ทราบและร่วมแสดงความยินดีกับกระผมครับ"เขายืดอกออกอย่างภาคภูมิใจ ทว่านั่นไม่ใช่กับเพื่อนสนิททั้งสามที่นั่งหน้าสลอนกรอกตามองบนเพราะดันโดนลากหัวตามโทรจิกตั้งแต่เช้าตรู่ "มึงโทรตามพวกกูสามคนมาทำเชี้ยไรไม่ทราบ?" คีรินเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย เมื่อคืนกว่าเขาจะเคลียร์ออเดอร์ที่ไร่เสร็จก็ปาไปตีสามตีสี่ แล้วต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ไก่ไม่โห่เพื่อขับรถมาหามันที่คอนโดเนี่ย"นั่นดิ! กูยังนอนคั่วสาวไม่อิ่มใจเลย" ธามไทถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างอดเสียดายไม่ได้เพราะเมื่อคืนเขาได้สอยดาราชื่อดังที่ปรารถนาอยากจะร่วมเตียงมานานแล้วแท้ ๆ กะว่าจะตื่นเช้าขึ้นสูบเลือดสูบเนื้อให้สาสมความอยากอีกสักหน่อย ไอ้นี่แม่งโทรยิก ๆ ท่าเดียว "เออ กูว่ามันน่าจะต้องเป็นเรื่องพิเศษหรือว่าเรื่องคอขาดบาดตายมั้ง มึงถึงให้พวกกูมาเหยียบคอนโดได้ ร้อยวันพันปีไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามา" เฮียโก๋ขอทำนาย เขานี่มันเดาแม่นยิ่งกว่าแม่
เพราะเขาไม่เคยรัก บทที่ 23
จิตใจของเธอล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ในยามที่หัวใจมันอ่อนล้าคล้ายกับภาวะใจสลายแบบนี้ เธอก็ไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปพึ่งใคร...คนที่เคยเป็นเซฟโซน เป็นครอบครัวก็ดันล้มหายตายจากหนีเธอไปมีความสุขอยู่บนสวรรค์กันหมดแล้ว พลอยปภัสขับรถมาเรื่อย ๆ ร่างกายยังคงสะอึกสะอื้นสันโยกสั่นคลอน...จนมาหยุดอยู่บริเวณวัด
เพราะเขาไม่เคยรัก บทที่ 22
เพล๊ง!!!!!! โคร้ม!!!!!"ไอ้คนเฮงซวย!! พี่ทำแบบนี้กับพลอยได้ยังไง! พี่ทำได้ยังไง!!!" เธออาละวาด กระชากผ้าปูโต๊ะ ขว้างปาแจกันทำลายข้าวของราวกับคนบ้าคลั่งที่เสียสติไปแล้ว "พี่ทำได้ยังไง!! กรี๊ด" ไตรฉัตรรีบเข้ามาห้ามปราม ฉวยรั้งข้อแขนบอบบางเอาไว้แล้วกระชากเข้าหาตัวเพื่อให้คนบ้าหยุดบ้าสักที "ไอ้ชั่ว! ไ
เพราะเขาไม่เคยรัก บทที่ 21
ตุ้บ!!! แผ่นหลังของมินตรากระแทกกับพื้นอย่างแรง ก่อนที่พลอยปภัสจะก้าวขาขึ้นคร่อมกระชากเส้นผมยาวสลวยแล้วฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าที่มีรอยบอบช้ำเป็นทุนเดิมอยู่แล้วอย่างไม่ยั้งจนทำให้สามตัวร้อยอย่างคีริน โก๋และธามไธอ้าปากค้างหน้าเหวอตาม ๆ กันไป "อีหน้าด้าน!!! อีสารเลว!! อีชิงหมาเกิด" ถ้อยคำหยาบคายถูกสบถออก
เพราะเขาไม่เคยรัก บทที่ 20
ก๊อก ๆ ตอนนี้เขายืนอยู่หน้าห้องของมินตรา ยกกำปั้นขึ้นเคาะประตูสองสามครั้ง พร้อมกับเอ่ยชื่อตนเองเป็นการบอกโดยนัยว่าคือเขา "มิน ผมเองนะ" แกร๊ก! ประตูถูกเปิดออกปรากฏเรือนร่างของมินตราที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวบางตัวเดียวคลุมขาอ่อน ตามใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียวและหยาดน้ำตาที่ไหลแปดเปื้อน
Vous vous intéresseriez aussi à
วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์160.2K Vuesรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat63.6K Vuesเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C111.2K Vuesพันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ59.3K Vuesคลื่นสวาททาสสิเน่หา nc 18++
มนต์ศิขริน28 Vuesเกิดใหม่คราวนี้ ถึงตานายชดใช้!
ซานเก้อเยา413 Vuesท่านประธานคะ เลิกอ่านใจเมียสักที!
มนต์วธู174 VuesMy Baddy รักเพื่อนผิดไหม
ไข่ดาวเบคอน36 Vues
