All Chapters of เพราะเขาไม่เคยรัก: Chapter 31 - Chapter 40

หลายวันผ่านไปร่วมสองสัปดาห์เศษ ไตรฉัตรก็ยังคงตามเฝ้า ตามดูพลอยปภัสตัวติดเธอทุกฝีก้าว ไม่ว่าจะย่างกรายไปทางใด หากมีพลอยปภัส ย่อมเห็นไอ้โบ้ตัวนี้ห้อยท้ายอยู่ด้วย ถึงแม้เธอจะไม่เคยยอมสนทนาด้วยก็ตามเถอะ และวันนี้ก็เช่นเคย เขาตามมาเฝ้าพลอยปภัสถึงกองถ่ายทำละครตั้งแต่เช้าตรู่จนถึงหัวค่ำกระทั่งปิดกอง เทียวไปเทียวหาเอาน้ำให้ดื่ม คอยซับเช็ดเหงื่อ ดูแลเทคแคร์ประหนึ่งเจ้าหญิงในนิยายคล้ายกับตอนที่เคยตามจีบเธอแรก ๆ ไม่มีผิด "ให้พี่ไปส่งนะคะน้องพลอย" เขารีบวิ่งตามเธอขณะกำลังขนข้าวขนของกลับไปยังรถคันหรู "..." แต่พลอยปภัสยังคงนิ่งเงียบ ทำราวกับว่าเสียงเขาเมื่อครู่เป็นเพียงเสียงนกเสียงกาเท่านั้น ไม่มีความจำเป็นอะไรให้ต้องสนทนาด้วย "วันนี้น้องพลอยเก่งมากเลยค่ะ แบบ ฉากที่ทะเลาะกับพ่อ น้องพลอยเล่นได้เข้าถึงอินเนอร์ของตัวละครสุด ๆ" แต่มีหรือที่ไตรฉัตรจะละความพยายาม ต่อให้เหมือนเขากำลังพูดคนเดียว สนทนาอยู่กับผี กูก็ไม่หยุด บอกแล้วตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก เขาเชื่อมั่นไม่ช้าก็เร็วอีกฝ่ายจะต้องมองเห็นมันอย่างแน่นอน พลอยปภัสชะงักไปครู่หนึ่ง ก็เนื้อเรื่อง ฉาก และบทวันนี้มันตรงกับชีวิตเธอเป๊ะราวกับไปอยู่ใต้เตี

เพล๊งงง!!!! "นี่มันอะไรกันพิมพ์ดาว หมายความว่ายังไง!!" เสียงเจ้าสัวณรงค์ตะคอกดังลั่นสนั่นบ้าน ตวาดใส่หน้าภรรยาสาวที่อยู่กินกับมาเกือบยี่สิบปีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "...พิมพ์เปล่านะคะคุณณรงค์ พิมพ์ไม่รู้เรื่อง พิมพ์โดนใส่ร้าย" พิมพ์ดาวเข้าไปจับประคองท่อนแขนของสามีเอาไว้แล้วบีบนวดเพื่อเอาอกเอาใจ"ไม่รู้เรื่องแล้วนี่มันหมายความว่ายังไง คุณอธิบายผมได้ไหมพิมพ์ดาว!! ทำไมไอ้เงินพวกนี้มันถึงโอนเข้าบัญชีคุณ!" เจ้าสัวณรงค์ฟาดกระดาษเอสี่แผ่นสีขาวใส่หน้าพิมพ์ดาวอย่างแรง นี่เป็นหลักฐานการยักยอกเงินบริษัททั้งหมดของพิมพ์ดาวที่เขาสามารถเก็บรวบรวมมาได้ ตลอดระยะเวลาเกือบยี่สิบปีที่อยู่กินกันมาอาจมีบ้างที่เขาหวนระลึกนึกถึงคุณเพ็ญจันทร์ภรรยาแรก เพราะหล่อนคือภรรยาที่ดีที่สุดสำหรับเขา ไม่อาจมีใครทัดเทียบ แต่น่าเสียดายที่ความดีมันคนละอย่างกับความรัก ความรู้สึกที่เขามีต่อมารดาของพลอยปภัสคือ ความชื่นชม ภาคภูมิใจ เกรงอกเกรงใจ และให้เกียรติ หลังจากคุณเพ็ญจันทร์สิ้น เขาก็มีภรรยาเดียวมาโดยตลอด ไม่ลักเล็กขโมยน้อยซุกซ่อนอีหนูสาว ๆ เอาไว้นอกบ้าน เขาไว้ใจพิมพ์ดาวมากถึงขั้นให้ช่วยเข้ามาดูแลจัดการเรื่องบัญชีภายในบริ

ตลอดระยะเวลาสามวันที่ผ่านมาตั้งแต่ตรวจเจอว่าตนเองกำลังมีอีกหนึ่งชีวิตอยู้ในท้อง เธอก็ดูแลตัวเองอย่างดี ระมัดระวังมากขึ้น ไม่หักโหมทำงานมากเกินไป และเบรคเจ๊นัตตี้เรื่องการรับงานเพิ่มเพื่อสะสางคิวงานที่มีให้เสร็จสิ้นก่อนท้องเธอจะโตจนป่องยังไม่มีใครรู้เรื่องที่เธอกำลังตั้งท้องแม้กระทั่งเจ๊นัตตี้คนที่เธอไว้วางใจมากที่สุด ณ ตอนนี้ เพราะเธออยากจะเคลียร์สภาพจิตใจ สภาพความรู้สึกของตนเองให้พร้อมและดีขึ้นกว่านี้ก่อนสักระยะหนึ่ง "วันนี้หมอบอกว่าอาการของป๊าดีขึ้นมากแล้ว พรุ่งนี้ก็คงจะกลับบ้านได้" พลอยปภัสหย่อนสะโพกลงนั่งบนเก้าอี้ข้างเตียงผู้ป่วยแล้วเอ่ยพูดกับคนในชุดโรงพยาบาลเอกชนด้วยน้ำเสียงโทนสุภาพไม่ได้แข็งกร้าวหยาบกระด้างเหมือนดังก่อน "พอกลับบ้านป๊าก็หัดทำตัวให้มันว่าง ๆ บ้าง ช่วยอยู่นิ่ง ๆ ทำอะไรที่มันผ่อนคลายไม่ต้องใช้สมองคิดมากจนเครียดแล้วเข้าโรงพยาบาลอีก พลอยไม่ได้มีเวลาว่างมันนั่งเฝ้าป๊าหรอกนะคิวงานพลอยก็เต็มทุกวันช่วยเห็นใจลูกหน่อย" แต่นิสัยของพลอยภัสก็ยังคงฉายความเป็นพลอยปภัสอยู่วันยันค่ำ เธอรู้สึกกระดากปากหากจะพูดจาหวานชื่นฟังแล้วลื่นหูกับป๊าผู้เป็นบิดาที่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาเลยตลอดร

"แฮะ...แฮ่ม" เขาทดสอบระบบเสียงด้วยการกระแอมกระไอในลำคอก่อนจะกระโดดขึ้นยืนบนโต๊ะไม้สีน้ำตาลแล้วชูมือทั้งสองข้างผายออก "สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทั้งหลาย กระผมไตรฉัตรหนุ่มหล่อพ่อรวยที่สุดในย่านนี้มีความจะแจ้งให้พวกท่านได้ทราบและร่วมแสดงความยินดีกับกระผมครับ"เขายืดอกออกอย่างภาคภูมิใจ ทว่านั่นไม่ใช่กับเพื่อนสนิททั้งสามที่นั่งหน้าสลอนกรอกตามองบนเพราะดันโดนลากหัวตามโทรจิกตั้งแต่เช้าตรู่ "มึงโทรตามพวกกูสามคนมาทำเชี้ยไรไม่ทราบ?" คีรินเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย เมื่อคืนกว่าเขาจะเคลียร์ออเดอร์ที่ไร่เสร็จก็ปาไปตีสามตีสี่ แล้วต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ไก่ไม่โห่เพื่อขับรถมาหามันที่คอนโดเนี่ย"นั่นดิ! กูยังนอนคั่วสาวไม่อิ่มใจเลย" ธามไทถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างอดเสียดายไม่ได้เพราะเมื่อคืนเขาได้สอยดาราชื่อดังที่ปรารถนาอยากจะร่วมเตียงมานานแล้วแท้ ๆ กะว่าจะตื่นเช้าขึ้นสูบเลือดสูบเนื้อให้สาสมความอยากอีกสักหน่อย ไอ้นี่แม่งโทรยิก ๆ ท่าเดียว "เออ กูว่ามันน่าจะต้องเป็นเรื่องพิเศษหรือว่าเรื่องคอขาดบาดตายมั้ง มึงถึงให้พวกกูมาเหยียบคอนโดได้ ร้อยวันพันปีไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามา" เฮียโก๋ขอทำนาย เขานี่มันเดาแม่นยิ่งกว่าแม่

ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อย คำพูดการกระทำของเขามันกำลังทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยปรารถนาอยากให้มันเกิดขึ้นมาก่อน เธอเองก็ยอมรับว่าตลอดระยะเวลาสี่เดือนที่ผ่านมากำแพงในใจของเธอที่มันเคยถูกก่อตัวขึ้นจนสูงหนาและใหญ่จนไม่สามารถทลายพังเข้าไปด้านในได้ถูกแซะลงทีละนิดทีละนิดจนมันกัดกร่อนลงมา บ่งบอกถึงความอ่อนแอที่เธอไม่สามารถต้านทานต่อความรู้สึกของตัวเองที่มันยากจะห้ามให้เป็นไปดังที่ใจเราคิดได้ เธออ่อนลงมากกว่าเมื่อก่อนเป็นไหนๆ เปิดใจให้เขาเข้ามามีผลต่อความรู้สึกอีกครั้งหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่พยายามห้ามมันอย่างสุดกำลังแต่ก็ทำได้เพียงเท่านี้ แต่เธอก็ยังกลัว หวาดกลัวเหลือเกิน ความรู้สึกความรู้สึกเจ็บความรู้สึกทรมานคล้ายกับคนที่หมดอาลัยตายอยากในการใช้ชีวิต ตรอมใจจนกระทั่งถึงขั้นหยิบปืนขึ้นมาจ่อหัวเพื่อปลิดชีพตัวเองให้ตายตกตามมารดาและแม่นมไปมันยังติดอยู่ในความรู้สึกของเธอไม่เคยลืมเลือน มันยังกลายเป็นฝันอันโหดร้ายที่ตามหลอกหลอนเธอมาโดยตลอด เธอดึงมือออก "ฉันยอมรับนะคะว่าฉันเองก็แอบใจอ่อนให้คุณไม่น้อยแล้วเหมือนกัน แต่ฉันยังไม่พร้อมจริง ๆ " เธอตอบเพียงเท่านี้ก็เดินขึ้นไปชั้นบนของบ้านไม่พ