All Chapters of เมียพ่อเลี้ยงพันแสง: Chapter 11 - Chapter 20

"สวัสดีค่ะ" มุกดายกมือไหว้พร้อมรอยยิ้ม"พ่อกับแม่มาเร็วจังเลยครับ นั่งก่อนสิครับ ป้าทมกำลังตั้งโต๊ะอาหารอยู่เลย" พันแสงผายมือให้พ่อกับแม่นั่งลงบนโซฟาข้างกัน"หนูอัยย์ก็อยู่ด้วยเหรอคะ" เจ้าจันทร์กล่าวทักทายหลานสาวที่นั่งอยู่ด้วย ก่อนที่เธอจะเดินไปนั่งข้างๆ พลางลูบหัวเล็กแผ่วเบาอย่างเอ็นดูจนลืมสังเกตเห็นผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่ข้างลูกชายของเธอ"พ่อครับ แม่ครับ นี่มุกดา แฟนผมเองครับ"เมื่อพ่อกับแม่ของพันแสงนั่งลงเรียบร้อยแล้ว เขาจึงแนะนำแฟนสาวให้รู้จัก ก่อนที่ท่านทั้งสองจะหันมามองด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์อะไร"สวัสดีค่ะ คุณพ่อคุณแม่" มุกดายกมือไหว้อีกครั้งด้วยรอยยิ้มหวาน แม้จะรู้สึกเสียหน้าเล็กน้อยเพราะเมื่อครู่ผู้ใหญ่ทั้งสองมองไม่เห็นเธอที่ยืนอยู่ข้างพันแสง"สวัสดีจ้ะ" ผู้ใหญ่ทั้งสองกล่าวทักทาย"วันนี้ผมมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพ่อแม่ด้วยครับ" พันแสงบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง"เรื่องสำคัญอะไรล่ะพ่อเลี้ยง" อาทิตย์ถามลูกชาย"ผมกับมุกเราคบกันมาหลายปีแล้วครับ แล้วผมก็เพิ่งจะขอเธอแต่งงานไปเมื่อวันก่อนครับ" พันแสงบอกพร้อมกุมมือแฟนสาวเอาไว้แน่น เป็นครั้งแรกที่เขาพาแฟนมาพบพ่อกับแม่"แต่งงาน!?" เจ

นับจากวันนั้นที่พันแสงได้พาแฟนสาวมาแนะนำให้หนูอัยย์ได้รู้จัก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มห่างเหินกันมากขึ้น ในตอนเที่ยงหนูอัยย์นั้นไม่ได้ปั่นจักรยานเอาปิ่นโตไปให้พันแสงอีกแล้ว เพราะในวันหนึ่งเธอตั้งใจจะเอาอาหารเที่ยงที่เต็มไปด้วยของโปรดของอีกคนไปให้ ยอมปั่นจักรยานตากแดดในตอนเที่ยงวันเป็นระยะทางกว่า 3 กิโลเมตรอย่างไม่ย่อท้อ สุดท้ายก็ได้พบความจริงที่ว่าตอนนี้เขามีคนคอยดูแล เอาใจใส่แทนเธอแล้ว หน้าที่นั้นไม่ใช่ของเธออีกต่อไป"ซันลองทานนี่ดูสิคะ ของโปรดซันเลยนะ" มุกดาหิ้วปิ่นโตใส่กับข้าวจากบ้านมาให้พันแสงถึงในไร่ส้ม มือบางตักอาหารป้อนให้คนรักด้วยรอยยิ้มหวาน ทั้งคู่นั่งอยู่ในศาลาเรือนเล็กที่พันแสงทำเอาไว้เพื่อให้คนงานได้นั่งพักผ่อน ส่วนอาหารในปิ่นโตเธอให้ป้าทมเป็นคนทำ"มุกเอาอะไรมาให้ผมก็ทานได้ทั้งนั้นครับ" พันแสงว่าพลางอ้าปากรับอาหารด้วยรอยยิ้มกว้างที่ส่งไปถึงดวงตาคมยามทอดสายตามองแฟนสาว มือหนาลูบแก้มแดงเรื่อของคนรักอย่างอ่อนโยน "ร้อนหรือเปล่าครับมุก คราวหน้าไม่ต้องเอาข้าวมาส่งให้ผมแล้วนะ เดี๋ยวผมกลับไปทานกับมุกที่บ้านดีกว่า""แค่นี้เองค่ะ มุกสบายมาก ซันไม่ต้องเป็นห่วงมุกนะ" มุกดาส่ายหน้าน

คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 และแล้วก็มาถึงวันแต่งงานของพ่อเลี้ยงพันแสง เจ้าของไร่หิรัญโชคทรัพย์กับแฟนสาวอย่างมุกดา งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ ผู้คนในจังหวัดเชียงรายต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับพ่อเลี้ยงพันแสงกันอย่างล้นหลามภายในงานแต่งนั้นอบอวลไปด้วยความรักของบ่าวสาวที่กำลังยืนส่งยิ้มให้กับแขกมากหน้าหลายตาที่ถูกเชิญมาร่วมงานแต่ง ภาพการแสดงความรักของบ่าวสาวนั้นปรากฏให้ทุกๆ คนในงานเห็นกันเกือบตลอดทั้งงาน รวมถึงในสายตาของหนูอัยย์เองก็ด้วยหนูอัยย์อาสามาช่วยงานแต่งของพันแสงด้วยความเต็มใจ แม้บางครั้งอาจจะต้องฝืนยิ้มออกมายามเห็นอีกคนอยู่กับคนรัก ตั้งแต่ที่เคลียร์ใจกันไปในคืนนั้น เธอพยายามไปหาเขาที่บ้านบางครั้งและทุกครั้งก็มักจะเจอแฟนสาวของเขาอยู่เสมอ จะว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขากลับมาเป็นเหมือนเดิมไหมนั้น เธอบอกได้เลยว่ามันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ช่องว่างระหว่างเราเริ่มมีมากขึ้นเรื่อย ๆงานเลี้ยงฉลองในค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสนุกสนานจากเพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาว หนูอัยย์ได้ปลีกตัวมานั่งหลบมุมที่สวนดอกไม้หลังบ้าน ดวงตากลมมองแปลงดอกกุหลาบที่เธอเป็นค

คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านหนูอัยย์ในชุดนักเรียนมัธยมปลายกำลังเดินเข้าโรงเรียนพร้อมกับเพื่อนสนิทอย่างเพลงพิณ ทั้งสองสาวเดินควงแขนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มทำให้เป็นที่สนใจของคนอื่นๆ เพราะเป็นนักเรียนใหม่ที่มาเข้าเรียน ซึ่งต่างจากทุกคนที่เข้าเรียนตั้งแต่มอต้น แต่ก็ไม่ได้แปลกมากนักถ้าหากจะมีนักเรียนใหม่เข้ามาเรียนในชั้นมอปลายแบบนี้แต่ทว่าด้วยหน้าตาของทั้งสองคนกลับโดดเด่นจนทำให้คนอื่น ๆ ให้ความสนใจตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเรียนรวมถึงข่าวลือแปลก ๆ เกี่ยวกับทั้งสองคน โดยเฉพาะกับเพลงพิณที่มักจะพูดคนเดียวอยู่เกือบตลอดเวลา ทำให้ไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าหามากเท่าที่ควร แต่สองสาวก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ดีเสียอีกจะได้ไม่วุ่นวายจนน่าปวดหัว"ทางนี้ ๆ!"เสียงตะโกนดังลั่นไปทั่วโรงอาหารในยามเช้า เป็นเสียงเรียกจากเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่มีหน้าตาจิ้มลิ้มกำลังลุกขึ้นโบกไม้โบกมือให้เพื่อนสาว ข้าง ๆ กันก็เป็นเพื่อนผู้ชายอีกคนกำลังกลอกตามองบนอย่างรำคาญเพราะเสียงตะโกนนั้นเรียกความสนใจทั่วโรงอาหารให้หันมามองได้"นั่งลงได้แล้วมั้ง หนูอัยย์กับเพลงเห็นแล้ว" ผู

คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน"คู่กันแล้ว ไม่แคล้วกันหรอกนะ" เพลงพิณพูดขึ้นเพื่อทำลายบรรยากาศหม่นหมองของหนูอัยย์จนเพื่อน ๆ ต้องหันมามองด้วยความสงสัย"มาแล้วเพลงจิตสัมผัส ครั้งนี้เห็นอะไร" ซีถามขึ้นพร้อมเท้าคางมอง เพื่อนสาวคนนี้เป็นคนที่มีสัมผัสพิเศษ ตั้งแต่คบกันเป็นเพื่อนก็มักจะแสดงอภินิหารให้เห็นมาตลอด เขารู้สึกว่ามันทั้งตื่นเต้นและดูน่ากลัว"ไม่เห็นอะไรหรอก แค่รู้สึกเท่านั้นแหละ" เพลงพิณตอบอย่างยิ้ม ๆ"อีกแล้วนะเพลง มาทำให้อยากรู้แล้วก็จากไป" ซีโอดครวญ เขาอยากรู้นะ!! ทำไมไม่บอก!!"อยากเสือกก็บอกมาเถอะ" จินพูด"ใช่จ้า อยากเสือกจะตัวซีดตัวสั่นเลยล่ะ" ซีทำท่างตัวสั่นๆ เพราะความอยากรู้อยากเห็นจนจินที่เห็นแบบนั้นแล้วก็รู้สึกคันไม้คันมือ จนสุดท้ายก็มอบขนมตุ้บตั้บให้กันเหมือนอย่างเคย พาให้เพื่อนๆ หัวเราะออกมา"แล้วเพลงล่ะ ยังฝันอยู่หรือเปล่า" แอมถามต่อเมื่อบรรยากาศเริ่มดีขึ้น"ก็ยังฝันอยู่""เห็นหน้าไหม" จินถาม"ไม่เห็นอะไรเลยเหมือนเดิม" เพลงพิณยักไหล่"เพื่อนแต่ละคน คนหนึ่งก็ลืมรักแรกไม่ได้ อีกคนก็ฝันประหลาด หัวจะปวด" ซีกุมขมับตัวเอง"ฮ่า ๆ เอาน