LOGINShare
ตอนที่ 14 จากลา 2/2
publish date:
2026-04-30 13:02:42"พี่พันแสงแกล้งหนูอัยย์เหรอจ๊ะ!"
"ก็หนูอัยย์ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ แล้วยังซ่อนอะไรไว้ด้านหลังด้วยน่ะ พี่ก็นึกว่าหนูอัยย์เข้ามาแอบหยิบสตรอว์เบอร์รีกินน่ะสิคะ" พันแสงอธิบาย
"หนูอัยย์ไม่ได้เข้ามาขโมยสตรอว์เบอร์รีจ้ะ"
หนูอัยย์ตอบกลับเสียงแผ่ว พลางเหลือบตามองร่างสูงในชุดเจ้าบ่าวที่ยืนกอดอกพิงสะโพกกับเคาน์เตอร์ครัว ดวงตาคมมองกลับมาด้วยสายตากดดันจนเริ่มทำตัวไม่ถูก
ทำยังไงดีเนี่ย เพลงนะเพลง หนูอัยย์โกรธมากจะไม่คุยด้วยเป็นเวลาสิบวันเลยคอยดูสิ!!
หนูอัยย์บ่นเพื่อนสนิทในใจอยู่เพียงครู่เดียว แล้วสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกกำลังใจให้ตัวเอง สองมือยื่นขวดโหลแก้วให้คนตรงหน้าจนสุดแขนพร้อมกับหลับตาปี๋แล้วก้มหน้าลงไม่ยอมมองอีกคน
"ให้พี่เหรอคะ?" พันแสงถามพลางมองไปยังขวดโหลดาวกระดาษที่ถูกยื่นมาให้ด้วยความมึนงงเล็กน้อย
"..จ้ะ" ดวงหน้าน่ารักพยักหน้าลง หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้นและประหม่า
"ขอบคุณนะคะ" พันแสงบอกพร้อมรอยยิ้มกว้าง สองมือหนารับเอาขวดโหลมาถือไว้ พลางยกขึ้นดูด้วยความดีใจ "หนูอัยย์พับเองหมดนี่เลยเหรอคะ?"
"จ้ะ"
"เก่งจังเลยนะคะ" ฝ่ามือหนาลูบศีรษะเล็กที่ยังก้มหน้าอยู่
"พี่พันแสงชอบไหมจ๊ะ"
"ชอบสิคะ"
หนูอัยย์ทำใจกล้าเงยหน้าถาม ก่อนจะระบายยิ้มหวานออกมาเมื่อได้คำตอบที่พึงพอใจ นัยน์ตากลมมองใบหน้าหล่อที่วันนี้มันดูดีมากกว่าทุกๆ วัน ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขพลันให้เธอรู้สึกมีความสุขไปด้วย
"ซันคะ มาอยู่ตรงนี้เอง มุกก็คิดว่าซันเป็นอะไรไปซะอีกเห็นเข้ามานานแล้ว เพื่อนๆ ถามหาซันกันแล้วนะคะ อ้าว! น้องอัยย์ก็อยู่ด้วยเหรอคะ ขอโทษทีนะคะ พี่มุกไม่ทันได้มอง"
มุกดาเดินเข้ามาด้วยความรีบร้อนร้องทักขึ้นก่อนจะพูดออกมาอย่างยาวเหยียด และเมื่อเห็นว่าหนูอัยย์ก็ยืนอยู่กับเจ้าบ่าวของเธอสองต่อสองในห้องครัวก็ทักทายพลางควงแขนแล้วมอบรอยยิ้มให้เด็กสาวทันที
"แล้วนี่อะไรคะซัน" มุกดาสังเกตเห็นขวดโหลในมือของเจ้าบ่าว อดไม่ได้จึงถามขึ้นด้วยความสงสัย
"หนูอัยย์เอาให้ผมน่ะ สวยมากเลยนะครับ" พันแสงยกให้เจ้าสาวของตัวเองดูด้วยความภาคภูมิใจ
"ก็สวยดีค่ะ" มุกดาฝืนยิ้มออกมา สายตาตวัดมองเด็กสาวร่างเล็กตรงหน้าด้วยความขุ่นเคือง แค่มองสายตาของเด็กนี่ก็รู้แล้วว่าคิดอะไรอยู่
"แล้วเอามาให้ทำไมคะ"
"หนูอัยย์ให้เป็นของขวัญวันแต่งงานค่ะ"
"ถ้าอย่างนั้นพี่มุกขอบคุณนะคะ น้องสาวของซันเนี่ยน่ารักจังเลย อุตส่าห์นั่งพับดาวกระดาษมาให้ด้วย" มุกดาพูดเสียงเล็กเสียงน้อยพลางซบหน้ากับไหล่กว้างของเจ้าบ่าว สายตามองเด็กสาวอย่างเยาะเย้ย ก่อนที่จะคว้าขวดโหลแก้วในมือหนาไปวางไว้ด้านหลังแทน "แต่ว่าตอนนี้ด้านนอกกำลังรอซันอยู่นะคะ มุกว่าเรารีบออกไปเถอะค่ะ อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องส่งตัวเข้าหอแล้ว ส่วนน้องอัยย์ถ้าง่วงก็กลับบ้านก่อนก็ได้นะคะ ด้านนอกมีแต่ผู้ใหญ่ เด็กๆ แบบน้องอัยย์ควรเข้านอนได้แล้วนะ"
พูดจบมุกดาก็หยิบขวดไวน์ที่วางไว้พลางควงแขนลากเจ้าบ่าวออกมาด้านนอกทันที ปล่อยให้หนูอัยย์ยืนมองตามหลังทั้งคู่ตาละห้อย ยิ่งหันกลับมามองขวดโหลที่ถูกวางทิ้งไว้ก็ยิ่งรู้สึกน้อยใจและเสียใจ น้ำตาสีใสรื้นขึ้นมาทันที ร่างเล็กรีบเดินออกมาจากบ้านหลังใหญ่ที่กำลังรื่นเริง เต็มไปด้วยความสุขกลับบ้านตัวเองทั้งน้ำตา แม้จะไม่ได้ฟูมฟายเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็เสียใจอยู่ดีเพราะยังทำใจไม่ได้
ร่างเล็กนั่งเก็บสัมภาระของตัวเองใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่เพื่อเตรียมตัวไปอยู่คอนโดในกรุงเทพฯ เพราะอีกแค่สามสัปดาห์โรงเรียนของหนูอัยย์ก็จะเปิดเทอมแล้ว แม่ฟ้ากับพ่อปราบไม่ได้ทักท้วงอะไรเรื่องที่เธอจะเข้ากรุงเทพฯ ทันทีหลังจบงานแต่งของพันแสง ซึ่งคอนโดที่เธออยู่นั้นก็เป็นเงินเก็บของพ่อกับแม่ที่ซื้อให้เพราะกังวลว่าหากไปอยู่หอจะไม่ปลอดภัย ซึ่งมันใกล้กับโรงเรียนเธอเลยไม่ได้ปฏิเสธเพื่อความสบายใจของท่านทั้งสองคน
"ต่อจากนี้หนูอัยย์จะเข้มแข็งขึ้น จะเก็บพี่พันแสงเอาไว้ในใจ สักวันหนูอัยย์จะคิดกับพี่พันแสงแค่พี่น้องให้ได้!"
หนูอัยย์พูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตามุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม แต่จะทำได้ไหม นั่นก็อีกเรื่อง ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตเถอะ!
Latest chapter
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 2/2
อคิราห์ในวัยสิบห้าปีมองตามร่างเล็กที่วิ่งออกไป ทำไมเขาจะมองไม่ออกว่าอัญรินชอบเขามากกว่าพี่ชายและดูเหมือนว่าเจ้าตัวคงยังไม่รู้ เพราะแม้อายุของเราจะห่างกันแค่สามปี ซ้ำยังเติบโตมาด้วยกันอีกต่างหาก อาจจะทำให้อัญรินคิดว่าทุกวันนี้เธอเพียงแค่ติดพี่ชายข้างไร่แบบเขา ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจเลยที่อีกคนมอบความรักให้ เขาดีใจด้วยซ้ำไป แต่เพราะว่าอัญรินยังเด็ก ทั้งเขาและเธอยังต้องเติบโตอีกเยอะ เขาไม่อยากให้อีกคนยึดติดมากเกินหากว่าวันหนึ่งต้องแยกย้ายกันไปจมอยู่กับความคิดของตัวเองสักพักหนึ่ง แล้วค่อยลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเพราะไม่อยากให้ร่างเล็กต้องยืนรอนาน ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ อคิราห์ก็จัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนออกแล้วก็พบอัญริน เขาจึงได้เอ่ยเสียงอ่อน“เราลงไปข้างล่างกัน”“จ้ะพี่คิน”ร่างเล็กรีบเดินเข้ามาขนาบข้างกับร่างสูงด้วยรอยยิ้มหวานเหมือนเดิม อคิราห์เหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของคนตัวเล็กกว่า แววตาฉายแววบางอย่างออกมาวูบหนึ่งแล้วก็หายไป“ลงมากันแล้วเหรอลูก น้องอัญทานข้าวเช้ามาหรือยังคะ” เพลงพิณทักขึ้นเมื่อเห็นเด็กทั้งสองเดินลงมาด้านล่า
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 1/2
เด็กสาวตัวเล็กหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกน้อย ผมยาวจนถึงกลางหลังอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวกำลังปั่นจักรยานไปตามทางจาก ไร่หิรัญโชคทรัพย์ เพื่อไป ฟาร์มอาคเนย์ ที่อยู่ติดกันพร้อมกับหอบหิ้วผลไม้มากมายไปฝาก ‘พี่ชายข้างไร่’ เหมือนอย่างเคยอัญริน หิรัญโชคทรัพย์ ลูกสาวคนเดียวของพันแสงกับหนูอัยย์ ซ้ำยังเป็นลูกสาวที่พ่อหวงมาก มากชนิดที่ว่าพันแสงแทบจะกันผู้ชายทุกคนที่มาเข้าใกล้ลูกสาวไม่ว่าคนนั้นจะอายุเท่าไหร่ พันแสงก็ไม่สน โดยเฉพาะลูกชายของเพื่อนสนิทอย่างอาคเนย์ พันแสงถึงกลับสั่งห้ามไม่ให้ไอ้เนย์พาลูกมันมาหาเขาที่ไร่เลยละเรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มในตอนที่น้องอัญอายุได้แค่สองเดือนกว่า วันนั้นเพลงพิณพาลูกชายอย่างน้องคินหรือ ‘อคิราห์’ มาเยี่ยมที่บ้าน เด็กชายวัยสามขวบจ้องตากลมแป๋วของเด็กตัวเล็กที่นอนดุ๊กดิ๊กอยู่ในเบาะสำหรับเด็กทารก เจ้าตัวลองยื่นนิ้วชี้เข้าไปใกล้หวังจะจิ้มแก้มกลม แต่แล้วก็ถูกจับเอาไว้พร้อมกำแน่น ปากเล็กแย้มยิ้มโชว์เหงือกแดงของตัวเองให้ดู ทันใดนั้นเส้นด้ายสีแดงก็ปรากฎขึ้นจากปลายนิ้วก้อยของเด็กสองเดือนก่อนจะลากมาพันกับปลายนิ้วก้อยของเด็กวัยสามขวบจนเจ้าตัวสงสัยจึงกระตุกชายเสื้อผู้เป็นแม
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 2/2
ร่างสูงจอดรถพลางวาดขายาวลงจากรถคันโปรด ถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดผมสีควันบุหรี่เล็กน้อยก่อนจะเสยขึ้นอย่างลวก ๆ เหล่าเพื่อนพ้องต่างวิ่งเข้ามาหาด้วยความดีใจ ต่างจากคู่แข่งอย่างการันต์ที่เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าโกรธเคือง“มึงขี้โกงไอ้พันไมล์!!” ผลักไหล่หนาอย่างฉุนเฉียว จ้องเขม็งอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ“เฮ้ย ๆ แพ้แล้วอย่าพาลไอ้รันต์” ขุนพลเพื่อนสนิทในกลุ่มของพันไมล์เข้ามาผลักไหล่การันต์ให้ออกห่างเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะต่อยเพื่อนของเขา“กูก็บอกแล้วว่าคนอย่างมึง ไม่มีวันชนะกูได้ถ้ามึงไม่พยายามฝึกฝนตัวเองให้มากกว่านี้ แล้วอย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าครั้งนี้มึงใช้วิธีสกปรกอย่างยิงเลเซอร์เข้าตากูตอนเข้าโค้ง” พันไมล์เดินเข้าไปหาการันต์ ดวงตาคมกริบเข้มขึ้นจ้องหน้าอีกฝ่ายพลางยกยิ้มมุมปาก “หวังว่าครั้งหน้ามึงจะเป็นมืออาชีพพอไม่ใช้วิธีแบบคนขี้แพ้ ส่วนแฟนสาวของมึง กูขอรับไปก่อนแล้วกัน”ร่างสูงโปร่งพูดจบก็เดินกระแทกไหล่การันต์ไปคว้าข้อมือหญิงสาวที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ลงมาทันทีแล้วเดินผ่านหน้าการันต์ไปจนอีกฝ่ายได้แต่กำมือแน่น ความโกรธเกรี้ยวปรากฏชัดบนใบหน้า มองตามหลังทั้งสองเขม็งก่อนจะตะโกนร้องออกมาเสียงดัง หมวกกันน็อกในมื
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 1/2
สนามแข่งรถแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เวลาใกล้จะเที่ยงคืน เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มก้องไปทั่วบริเวณ คลาคล่ำไปด้วยหนุ่มสาวมากหน้าหลายตา แต่ละคนมีเทสในการแต่งตัวที่ดีเยี่ยมเป็นจุดดึงดูดสายตาได้ดี โดยเฉพาะร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลา ผมสีควันบุหรี่ นัยน์ตาคมกริบสีน้ำตาล จมูกโด่งเป็นสันคม อีกทั้งยังเจาะหูด้วยตุ้มหูไม้กางเขนที่ติ่งหูข้างซ้ายยิ่งเสริมให้ พันไมล์ ดูดีมากยิ่งขึ้น“ไอ้เวรการันต์มันนัดกูมา แล้วมันหายหัวไปไหนแล้วล่ะ” น้ำเสียงทุ้มเข้มถามขึ้นหลังเดินเข้ามาด้านในห้องหนึ่งของสนามแข่งรถ ร่างสูงหยุดยืนประจันหน้ากับเหล่าวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง“มึงรอก่อนได้ไหมล่ะ ลูกพี่รันต์ของกูกำลังไปเอาของพนันมาอยู่” ชายหนุ่มคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นลูกน้องของการันต์บอกกับพันไมล์ “ว่าแต่มึงเถอะ ไหนเงินพนันห้าแสน”“หึ” แค่นหัวเราะในลำคอหนึ่งทีก่อนจะล้วงเอาเช็คเงินสดจากกางเกงยีนของตัวเอง บนเช็คเขียนตัวเลขไว้ถึงแปดแสนบาททำเอาลูกน้องของการันต์ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ จนกระทั่งมีคนเข้ามาใหม่อีกสองคน คนหนึ่งเป็นผู้ชาย อีกคนเป็นผู้หญิง“กูนึกว่ามึงจะขี้คลาดไม่กล้ามาแล้วเสียอีก ไอ้พันไมล์”“กูไม่ใช่มึงที่แข่งแพ้ไปหลายรอบ แ
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 3/3
สองขาเล็กเดินไปตามทางในโรงเรียนเรื่อย ๆ จนมาถึงห้องอนุบาลสาม ที่มีป้ายห้อยหน้าห้องว่า ‘ห้องเสือน้อย’ สองขาไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปด้านในทันที ภายในห้องมีเพื่อน ๆ มาถึงก่อนแล้วหลายคน พันปีเดินไปถึงโต๊ะของตัวเองพลางถอดกระเป๋าสะพายสีแดงออกแล้วห้อยไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะเดินเอาปิ่นโตข้าวกลางวันไปวางไว้บนโต๊ะหลังห้อง“พี่ปีวันนี้เอาอายัยมากินหยอ” เด็กชายคนหนึ่งเดินเข้าหาพันปี พลางชะโงกมองกระเป๋าสีแดงด้วยความสงสัย“วันนี้แม่อัยทามข้าวคูมเฉือฉามฉีกับคายม้วนล่ะ” เอ่ยบอกด้วยความภูมิใจในอาหารของแม่อัยย์ แล้วหันไปมองกระเป๋าของเพื่อน “แย้วของฉยามล่ะ เอาอายัยมา”“วันนี้แม่ของเลาทามข้าวคูมหมีแยะ น่ากิงมาดเยยนะ” เด็กชายชื่อฉลามบอกให้เพื่อนฟังด้วยความภูมิใจเหมือนกัน“หึ ไม่เห็นจาน่ากิงเยย ของเยาน่ากิงกว่าอีก”แต่แล้วก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังทำให้ทั้งพันปีและฉลามหันไปมอง“ทามมายฉิงพูดแบบนี้ ของเยาแม่ทามให้เยยนะต้องน่ากินอยู่แย้ว” ฉลามตัวน้อยเถียงกลับ“พูดจาม่ายเพาะ แม่อัยบอกว่าม่ายน่าลัก” แม่อัยย์บอกพันปีมาแบบนี้ คนพูดจาไม่เพราะเป็นคนไม่น่ารัก พันปีจะเป็นคนน่ารัก ต้องพูดเพราะ ๆ“พี่ปีว่าเยาหยอ เยาน่า
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 2/3
ผ่านมาแล้วหลายปีนับตั้งแต่หนูอัยย์คลอดลูกชายคนโตอย่าง พันปี จนพันปีอายุได้สองขวบงานแต่งงานของทั้งสองก็ได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่โดยมีลูกชายเป็นคนจับมือพาหนูอัยย์มาส่งให้พันแสงเหมือนที่เขาคิดภาพเอาไว้ แน่นอนว่าในงานแต่งครั้งนี้เต็มไปด้วยเหล่าเพื่อนพ้องของทั้งสองคนรวมถึงมุกดาด้วยที่บินตรงกลับไทยเพื่อมางานของพันแสงกับหนูอัยย์โดยเฉพาะ นอกจากงานแต่งงานของทั้งสองแล้วข่าวดีอีกเรื่องก็คือ อาคเนย์กับเพลงพิณกำลังจะได้เป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่เมื่อเพลงพิณตั้งท้องได้สองเดือนกว่า เรียกได้ว่าวันนั้นเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะตลอดทั้งงานแล้วหนึ่งปีหลังจากงานแต่งหนูอัยย์ก็ได้ตั้งท้องลูกคนที่สองอย่างพันไมล์ ทำเอาพันแสงดีใจร้องลั่นบ้านหลังทราบเรื่องและแน่นอนว่าทั้งสองมีประสบการณ์มาแล้วทำให้ท้องนี้เป็นเรื่องสบายๆ แต่จะมีแค่หนูอัยย์ที่แพ้ท้องแปลกไปหน่อยเพราะหนูอัยย์มักจะชอบแอบไปดมน้ำมันเครื่อง ใช่ ไม่ผิด ตอนหนูอัยย์ตั้งท้องพันไมล์เธอชอบดมกลิ่นน้ำมันเครื่องอีกทั้งยังชอบดูพวกรายการแข่งรถอีกด้วย ต่างจากตอนท้องพันปีที่เธอจะชอบกินผลไม้จากไร่ ดูท่าแล้วลูกชายทั้งสองจะเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองไว้แล้วตั้งแต่ยั
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 44 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน 3/3
สิ้นเสียงทุ้มเข้มของพันแสงที่เอ่ยบอก ผู้คนในตลาดต่างตกใจอ้าปากค้าง หยุดชะงักนิ่ง บางคนถึงขั้นทำของที่ถืออยู่ตกพื้นเลยทีเดียวกับสิ่งที่ได้ยิน รวมไปถึงหนูอัยย์เองก็ด้วย ใบหน้าสวยหันไปมองร่างสูงที่เป็นคนพูดด้วยความตกใจเพราะเธอไม่คิดว่าอีกคนจะมาบอกกลางตลาดแบบนี้"อะ อะ อะไรนะจ๊ะ ภรรยาเหรอ" บัวแก้วตาเบิ
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 20 คิดถึง? 1/2
พันแสง พาร์ทผม พันแสง หิรัญโชคทรัพย์ ลูกชายคนเดียวของอดีตพ่อเลี้ยงอาทิตย์ ในตอนนี้ผมอายุก็เข้าเลขสามแล้ว บ้านเกิดของผมอยู่ที่เชียงราย หลังจากเรียนจบผมก็เข้ามาช่วยพ่อดูแลไร่หิรัญโชคทรัพย์จนถึงปัจจุบันช่วงวัยเรียนของผมตั้งแต่มัธยมจนถึงมหาลัย ผมได้ขอพ่อกับแม่เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ จนกระทั่งผมได้เจอผู
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 19 กลับบ้าน 2/2
เช้าวันต่อมาที่บ้านของหนูอัยย์ณ ไร่หิรัญโชคทรัพย์เช้าวันนี้หนูอัยย์ตื่นมาตั้งแต่หกโมง ร่างบางเดินออกมาจากห้องนอนตรงมายังห้องครัว เพราะได้กลิ่นหอมของอาหารลอยคละคลุ้งออกมา เมื่อเดินมาถึงก็พบกับแม่ฟ้าที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่"อรุณสวัสดิ์จ้ะแม่ฟ้า ฟอด~" หนูอัยย์สวมกอดแม่ฟ้าจากด้านหลังก่อนจะหอมแก้มนุ่ม
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 18 กลับบ้าน 1/2
@สนามบินสุวรรณภูมิช่วงเย็นของวันเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ที่แสนวุ่นวาย ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างเดินทางกลับจากการทำงานกันอย่างหนาแน่นทำให้การสัญจรบนท้องถนนนั้นติดขัดเล็กน้อย ร่างบางกำลังเดินลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่พร้อมกับกระเป๋าขนาดกลางอีกหนึ่งใบไปตามทางเดินของสนามบินเมื่อมาถึงได้ทันเวลาพอดิบพอดีสองขาเรี
You May Also Like
บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.1K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.1K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด321.6K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา314.3K viewsเด็กเลี้ยงของแทนคุณ
Melyssa468 viewsสามีมหาเศรษฐีจอมหวงของฉัน
เคธี่219 viewsลุ้นรักสัตวแพทย์พ่อหม้ายลูกติด
หอมกลิ่นอายฝน66 viewsLUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว
อยู่ในตะเกียงแก้ว1.7K views
