All Chapters of เมื่อนางร้ายกลายเป็นข้า: Chapter 11 - Chapter 20

หลังจากเรื่องนั้นจบลงซูซินอวี่ก็ตั้งใจใช้ชีวิตใหม่เพื่อตอบแทนร่างนี้ให้ดียิ่งขึ้นจนเห็นความเปลี่ยนแปลงชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ แม่ทัพซูที่คอยจับตามองนางมาโดยตลอดสัมผัสได้ถึงท่าทีของนาง เขาจึงวางใจให้นางเข้าร่วมงานเลี้ยงที่จวนขุนนางแทนเพราะติดภารกิจสำคัญที่ชายแดนซูซินอวี่ได้เป็นตัวแทนของจวนแม่ทัพเข้าร่วมงานนี้ ตั้งแต่นางหายป่วยหนักนางเพิ่งได้รับความไว้วางใจให้ร่วมงานสำคัญเป็นครั้งแรกที่ชวนให้ผู้คนตั้งข้อสงสัยเมื่อวันงานเลี้ยงมาถึง รถม้าหรูหราหลายคันทยอยเคลื่อนเข้าสู่จวนท่านอัครมหาเสนาบดีในค่ำคืนนี้ เหล่าขุนนาง พร้อมครอบครัว และเชื้อพระวงศ์ระดับสูงต่างมารวมตัวกัน เนื่องจากเป็นวันเกิดของฮูหยินท่านเสนาซูซินอวี่ปรากฏตัวในชุดผ้าไหมสีน้ำหมึกปักลายพฤกษาระยิบระยับ ความสง่างามแฝงความเด็ดเดี่ยว ทำให้สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่นางแม้ชื่อเสียงในอดีตของนางจะถูกตราหน้าว่าน่ารังเกียจ แต่ค่ำคืนนี้นางไม่ได้มาในฐานะคุณหนูใหญ่คนเดิม"ดูนั่นสิ ซูซินอวี่ นางกล้ามาร่วมงานเช่นนี้ด้วยหรือ""นางเคยโดนถอนหมั้น ต่อหน้าคนทั้งเมือง แถมยังทำเรื่องน่าอายที่หอนางโลมยังมีหน้ามาอีกหรือเนี่ย"เสียงซุบซิบดังไม่ขาดสาย และที่ม

เซี่ยอวี้หลัน องครักษ์ประจำจวนแม่ทัพผู้ขึ้นชื่อว่าเยือกเย็นและเหี้ยมโหดเมื่ออยู่ในสนามรบ เป็นผู้ที่แม่ทัพซูไว้วางใจมากที่สุด ทว่าเส้นทางชีวิตของเขากลับไม่ง่าย เซี่ยอวี้หลันเป็นเด็กกำพร้าคนหนึ่งที่เติบโตขึ้นมาในจวนขุนนางระดับสูงเป็นบุตรบุญธรรมของอดีตองครักษ์ผู้เป็นสหายสนิทของแม่ทัพซูที่ล่วงลับไปแล้วตั้งแต่เขายังเป็นเด็กตระกูลเซี่ยและตระกูลซูมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้น ก่อนเสียชีวิตเซี้ยวอวิ๋นได้ฝากเซี่ยอวี้หลันไว้กับแม่ทัพซูและย้ายเข้ามาอยู่ในจวนแม่ทัพ ฝึกฝนการต่อสู้ ออกสนามรบตั้งแต่เยาว์วัยจนได้เลื่อนตำแหน่งจากทหารชั้นผู้น้อยเป็นองครักษ์ประจำจวนแม่ทัพพ่วงด้วยตำแหน่งองครักษ์ลับขององค์ชายสามผู้มีหน้าที่สำคัญขึ้นตรงต่อฮ่องเต้แต่สิ่งที่น่าอัปยศที่สุดในชีวิตเขาคือการอารักขาซูซินอวี่และมักถูกนางดูหมิ่นอยู่เนือง ๆวันนี้ก็เช่นกัน ซูซินอวี่ได้รับมอบหมายให้นำของขวัญมาเยี่ยมฮูหหยินของจวนเสนาบดีกรมอาญาที่ล้มป่วยมานานหลายเดือน หลังจากเสร็จธุระนางจึงเดินทางกลับจวนโดยมีเซี่ยอวี้หลันติดตามอารักขาห่าง ๆ ระหว่างทางม้าเกิดหยุดขึ้นมากลางทางตามสัญชาตญาณ ซูซินอวี่ไม่เคยพบเรื่องเช่นนี้มาก่อนนางจึงลงจากรถม้าด

เรื่องซูซินอวี่ปีนต้นพลับและตกลงมารู้ไปถึงแม่ทัพซูและฉินซื่อ นางกับซูซินเยว่จึงถูกเรียกเข้าพบเพื่อสอบสวน"ฐานะของเจ้าเหมาะสมจะทำเรื่องน่าอายเช่นนี้หรือซินอวี่"ฉินซื่อเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสามีเงียบไป ซูซินอวี่และซูซินเยว่ไม่พูดสักคำได้แต่เพียงนิ่งเงียบ แม่ทัพซูจึงเอ่ยเสียงเยือกเย็นที่ทำให้บุตรสาวทั้งสองพูดไม่ออก"พูดจาเล่นลิ้นกับบุรุษเป็นเรื่องที่สตรีพึงกระทำหรือ โดยเฉพาะเจ้าที่มีฐานะต่างกับองครักษ์ในจวน"ท่าทีของแม่ทัพดูไม่พึงพอใจเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง ถึงแม้เซี่ยอวี้หลันเป็นบุตรบุญธรรมของดีตองครักษ์ที่มีตำแหน่งสูงสุดและเป็นสหายคนสนิท ทว่าเขาก็เป็นเพียงคนที่ไร้ชาติกำเนิด หากพูดตามความจริงชีวิตของเขาก็เป็นเพียงเด็กกำพร้ามาจากตระกูลต่ำต้อยด้วยซ้ำ"ข้าเพียงมองว่าเขาเป็นเหมือนสหายคนหนึ่งเจ้าค่ะ""ไม่ได้! ต่อไปนี้เจ้าห้ามเข้าไปใกล้เขาหรือไปวุ่นวายที่ลานฝึก เรื่องอาการบาดเจ็บของทหารข้าจะหาหมอมาดูแลแทน ส่วนเจ้า ยามออกนอกจวนห้ามไปเพียงลำพังต้องมีสาวใช้ติดตามอย่างน้อยสองคน ข้าจะเปลี่ยนเป็นทหารคุ้มกันสองคนแทนองครักษ์เซี่ย"กล่าวจบท่านแม่ทัพก็ลุกขึ้นเดินออกไปทิ้งสตรีทั้งสามไว้ในห้องท่ามกลางบรรยากาศ

สองวันหลังเข้าวัง ชื่อขององครักษ์เซี่ยยังไม่เป็นที่รู้จัก แต่กลับมีบางสายตาที่จับจ้องเขาราวกับรู้จักมานานนับปีในตำหนักฝ่ายใน ที่เหล่าสตรีสวมอาภรณ์งดงามแสร้งยิ้มแย้ม แต่ภายในใจคมดั่งมีด เบื้องหลังรอยยิ้มที่อ่อนโยนแต่ภายในวังหลังเริ่มไหวกระเพื่อม ตำหนักของ พระสนมหลี่ สตรีผู้ได้รับความโปรดปรานอย่างเงียบ ๆ จากฮ่องเต้ และเป็นสตรีที่ไม่มีใครกล้าดูแคลน แม้จะไม่ปรากฏในงานพระราชพิธีบ่อยนัก ข้างกายพระนางมีสาวใช้คนสนิทเอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง"พระสนมเพคะ องครักษ์ใหม่ขององค์ชายแปด ดูเหมือนจะเป็นคนจากจวนแม่ทัพซูเพคะ"พระสนมหลี่จิบชาเบา ๆ ดวงตายังจับจ้องผ้าไหมที่เย็บด้วยลายเมฆโบราณแต่ปากกลับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ"ชื่ออะไรนะ""เซี่ยอวี้หลัน เพคะ"เพียงชื่อเดียวเท่านั้น มือเรียวที่ถือถ้วยชาเอียงไปเล็กน้อย ก่อนจะวางลงช้า ๆ บนจานรองพระนางเงยหน้าขึ้นอย่างเชื่องช้า ดวงตาใต้ขนตายาวจับจ้องไปยังสวนดอกไม้นอกหน้าต่าง"เซี่ย" นางเอ่ยช้า ๆ"เจ้าว่า คนในตระกูลเซี่ยมิใช่ว่าถูกกวาดล้างตามตระกูลหลินไปจนหมดแล้วหรอกหรือ"นางกำนัลสะดุ้งเล็กน้อย "ใช่เพคะ แต่ท่านอัครเสนาบดีและอดีตเจ้ากรมเฟิ่งเป็นผู้ขอราชโองก

เซี่ยอวี้หลันเปิดกล่องไม้ดำที่พระสนมหลี่มอบให้ ด้านในมีตราไม้ของตระกูลเซี่ยและจดหมายเก่าเขียนด้วยลายมือของหลินเหวียนหลาน ซึ่งเป็นมารดาระหว่างอ่านเขาพบร่องรอยบางอย่างในกระดาษชั้นล่างสุด ซองผนึกตราประจำราชสำนักที่เขียนว่า "ถึงรองแม่ทัพเซี่ยอวี้เหวิน โดยเร่งด่วน" ลงวันหนึ่งวันก่อนกวาดล้างตระกูลหลินใบหน้าเซี่ยอวี้หลันเครียดจัด ก่อนจะค่อย ๆ แกะซองออกภายในคือรายงานลับที่ระบุว่า"ข่าวการก่อกบฏของแม่ทัพหลินอี้เฉินเป็นข่าวปลอม สร้างโดยหวังหมิงเฉิน และ ขุนนางฝั่งใต้ เพื่อป้ายความผิดแก่ตระกูลหลิน มีเป้าหมายเพื่อขจัดกองกำลังชายแดน และเร่งการแต่งตั้งองค์ชายรองขึ้นเป็นรัชทายาท"ขอบล่างของจดหมายลงนามโดย อดีตเจ้ากรม เฟิ่งซ่างซูเซี่ยอวี้หลันแน่นิ่ง ดวงตาวาวโรจน์ มิใช่ด้วยความโกรธแต่มันคือการตัดสินใจ"ข้าจะไม่แทงด้วยดาบแต่จะปล่อยให้เขาถูกฟันด้วยราชโองการอย่างที่เขาเคยสังหารมารดาข้า"คืนนั้น องค์ชายแปด,องค์ชายสาม,แม่ทัพซูชิ่งอันและพระสนมหลี่ ทั้งสี่คนรวมตัวกันเงียบ ๆ ท่ามกลางแสงตะเกียงแม่ทัพซูวางแผนล้อมรอบหวังหมิงเฉินด้วยหลักฐานและพยานด้านทหารองค์ชายสาม เตรียมข้อมูลราชกิจโบราณที่ถูกฝังไว้ พระสนม