“พอ...พอเถอะ ไม่งั้นฉันจะลากเธอลงใต้โต๊ะ เธอจะได้พิสูจน์ว่ารสชาติน้องจิหวานหอมพอหรือยัง”“โอเค! ไม่กวนพี่ละ น้องจะกินให้เกลี้ยงเลย” พอถูกขู่ แม่ตัวแสบก็รีบทำตัวว่านอนสอนง่าย เธอกินทุกอย่างบนโต๊ะราวกับไม่ได้กินอาหารมาสามวัน แทนไทก็มองหล่อนกินเพลินไป ปากเล็กๆ นั่นอ้างับเอาของกินเคี้ยวตุ้ยๆ ไม่ห่วงสวยเลย“กินอย่างกับหมู ผู้ชายที่ไหนจะมาชอบ”ยุริญดายักไหล่ “ไม่สน มีพี่คนเดียวก็เหนื่อยพอแล้ว”ตึกๆ ตึกๆอยู่ๆ หัวใจของแทนไทก็เต้นผิดจังหวะ หล่อนพูดบ้าอะไรละนั่น เขาไม่ได้จะคบกับหล่อนเสียหน่อย“ฉันควรเว้นระยะใช่ไหม เธอจะได้ไม่เข้าใจผิด”ยุริญดาทำตาโต ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ ต่อคำพูดเขานัก เธอยังกินไปเรื่อยๆ กินจนเกือบอิ่มถึงได้เขาใจในสิ่งที่เขาสื่อ“อ้อ...นี่พี่แค่เล่นๆ กับฉันใช่ไหม”“ก็...ทำนองนั้น เธอเห็นฉันคบใครเป็นแฟนเหรอ ฉันไม่ต้องการแฟนหรอก แฟนน่ะ ยุ่งยาก”หญิงสาวพยักหน้าหงึกๆ ทำหน้าทำตาคล้ายเด็ก ม.ปลายที่กำลังทำความเข้าใจโจทย์เลข“อืม...เข้าใจละ ไม่เป็นไร ฉันโอเค เล่นกับพี่ก็สนุกดี ไม่ผูกมัดด้วย” เธอยิ้มร่าราวกับเห็นเป็นเรื่องสนุกแทนไทมองคนตรงหน้าอย่างอึ้งๆ นี่ใช่แม่สาวน้อยที่เขาเห็นมาตั้ง
Zuletzt aktualisiert : 2026-05-20
ANMELDEN
