ตอนที่ 5: ตัวแปรแทรกซ้อนในระบบบ่ายวันศุกร์ที่แสนวุ่นวายของโรงพยาบาล BGH ไอรินในเสื้อกาวน์ตัวยาวกำลังเดินเคียงคู่มากับชายหนุ่มในชุดสครับสีเขียว ทั้งสองเพิ่งเดินออกมาจากห้องประชุมบอร์ดบริหาร และกำลังมุ่งหน้ากลับไปยังโซนห้องทำงานผู้อำนวยการ‘นายแพทย์กวินทร์’ หรือ ‘หมอวิน’ ศัลยแพทย์ระบบประสาทมือหนึ่งวัย 35 ปี เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา นุ่มนวล แววตาภายใต้กรอบแว่นสีเงินทอดมองผู้อำนวยการสาวด้วยความอ่อนโยนที่ปิดเอาไว้ไม่มิด“เรื่องงบประมาณขยายวอร์ดศัลยกรรมประสาท ขอบคุณไอรินมากนะที่ช่วยอนุมัติให้ ถ้าไม่ได้ ผอ. คนเก่งช่วยพูดกับบอร์ดบริหารให้ พี่คงต้องปวดหัวอีกยาว” หมอวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและใจเย็น“ไอรินพิจารณาตามความจำเป็นค่ะพี่วิน คนไข้แผนกพี่ล้นจนแทบจะไม่มีเตียงอยู่แล้ว ไอรินก็ต้องอนุมัติให้สิคะ” ไอรินหันไปสบตากับรุ่นพี่ที่เธอเคารพและทำงานเข้าขากันมานานหลายปี“ถ้าเพื่อไอริน พี่ก็ต้องตั้งใจทำงานให้คุ้มงบอยู่แล้วล่ะครับ” หมอวินยิ้มบางๆ ก่อนจะยื่นแก้วกาแฟจากร้านดังที่แวะซื้อตรงโถงทางเดินส่งให้หญิงสาว “พักสายตาก่อนเถอะ เราประชุมกันมาสองชั่วโมงแล้ว... อเมริกาโน่คั่วเข้ม ไม่หวาน ของโปรดไอริน พี่
Read more