《ยั่วรักวิศวกรจอมโหด》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

เสียงรองเท้าส้นสูงแบรนด์เนมคู่สวยกระทบกับพื้นหินอ่อนขัดมันในคฤหาสน์หลังใหญ่ดังก้องไปทั่วบริเวณ ‘อิงดาว’ หญิงสาววัยยี่สิบสี่ปี เจ้าของใบหน้าสวยเฉี่ยว ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีพีช และดวงตากลมโตที่แฝงไปด้วยความเอาแต่ใจ กำลังก้าวเดินอย่างมาดมั่นไปยังตู้คันหรูที่จอดเทียบรออยู่หน้าประตูเธอคือลูกสาวคนเดียวของ ‘เสี่ยดำรง’ เจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างระดับแนวหน้าของประเทศ เธอเติบโตมาบนกองเงินกองทอง ถูกเลี้ยงดูมาอย่างประคบประหงมราวกับไข่ในหิน ไม่เคยต้องหยิบจับอะไรที่หนักเกินกว่ากระเป๋าแบรนด์เนมรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่น ชีวิตของเธอรายล้อมไปด้วยสังคมไฮโซ งานปาร์ตี้ และชายหนุ่มหน้าตาดีที่ประโคมฉีดน้ำหอมราคาแพง คอยมาเอาอกเอาใจเธอสารพัดแต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ภายใต้ภาพลักษณ์คุณหนูผู้แสนบอบบางและหรูหรานั้น อิงดาวกลับรู้สึกเบื่อหน่ายชีวิตไร้สาระแบบนี้ อย่างรุนแรงเธอเบื่อผู้ชายผิวขาวจัดที่สำอางเกินเหตุ เบื่อคำหวานหูที่ปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อหวังผลประโยชน์ เบื่อความสมบูรณ์แบบที่ไร้ชีวิตชีวา ลึกๆ ในใจที่ปกปิดไว้อิงดาวโหยหาความดิบเถื่อน และรสชาติของชีวิตที่แท้จริงที่ไม่ต้องปรุงแต่งด้วยความประดิษฐ์ประดอ

ปัง!เสียงกระแทกปิดประตูตู้คอนเทนเนอร์ออฟฟิศดังสนั่นจนกระจกหน้าต่างบานเกล็ดสั่นสะเทือน ร่างบางของอิงดาวก้าวฉับๆ เข้ามาภายในห้องแอร์ที่เย็นฉ่ำด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่นราวกับมีพายุไฟหมุนวนอยู่ในอก รองเท้าส้นสูงย่ำลงบนพื้นกระเบื้องยางด้วยจังหวะที่หนักหน่วงกระแทกกระทั้น บ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างขีดสุดไอเย็นระเยือกจากเครื่องปรับอากาศตัวใหญ่ปะทะเข้ากับผิวกายที่ร้อนผ่าวและชื้นเหงื่อ แต่มันกลับไม่สามารถดับความรุ่มร้อนในใจของหญิงสาวได้เลยแม้แต่น้อย หน้าอกอวบอิ่มภายใต้เสื้อสายเดี่ยวสีขาวรัดรูปกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะการหอบหายใจ ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่เคยเชิดรั้นบัดนี้แดงก่ำไปถึงใบหู ไม่ใช่เพราะแสงแดดด้านนอกที่แผดเผา แต่เป็นเพราะความโกรธและความอับอายที่ถูกผู้ชายคนนั้นฉีกหน้ากลางไซส์งาน!‘ไสหัวออกไปให้พ้นหน้างานของฉันเดี๋ยวนี้’ประโยคหยาบคายไร้เยื่อใยและน้ำเสียงทุ้มห้าวที่ตะคอกใส่หน้ายังคงดังก้องวนเวียนอยู่ในโสตประสาท อิงดาวยกมือขึ้นกอดอก กำหมัดแน่นจนเล็บเคลือบสีพีชจิกเข้ากับเนื้อแขนตัวเอง เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของเสี่ยดำรง มหาเศรษฐีเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างระดับหมื่นล้าน ตั้งแต่จำความได้ ไม่เ

ความท้าทายที่ไร้ความเกรงกลัว ทำฟางเส้นสุดท้ายของดินแดนขาดสะบั้นลง สันกรามคมขบเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน นัยน์ตาสีนิลวาวโรจน์ด้วยไฟแห่งความโกรธ... และความปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าอย่างรุนแรง ภายในตู้คอนเทนเนอร์แคบๆ ที่มีเพียงเสียงครางหึ่งๆ ของเครื่องปรับอากาศตัวเก่าที่แทบจะสู้ความร้อนระอุจากภายนอกไม่ได้ อุณหภูมิในห้องกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าอึดอัด ปลายนิ้วเรียวสวยของอิงดาวที่ลูบไล้ไปตามแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและหยาดเหงื่อของดินแดน เปรียบเสมือนไม้ขีดไฟก้านเล็กๆ ที่โยนลงไปในบ่อเพลิงขนาดใหญ่ นัยน์ตาสีนิลของวิศวกรหนุ่มวาวโรจน์ เขามองริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบลิปสติกสีสดที่เผยอท้าทาย แววตาหยาดเยิ้มของยัยคุณหนูจอมอวดดีที่คิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า คิดว่าเสน่ห์ตื้นๆ ของเธอจะทำให้เขาหัวปั่นและยอมสยบอยู่แทบเท้าได้ เธอคิดผิดมหันต์ "อยากรู้ใช่ไหมว่าผมทำโทษคนอวดดีแบบไหน" ดินแดนกดเสียงต่ำพร่า ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดพวงแก้มขาวเนียนที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อ อิงดาวเชิดหน้าขึ้น รอยยิ้

ดินแดนย่ำเท้าหนักๆ ลงบนพื้นพรมราคาแพงของโซนวีไอพี รังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ทำให้การ์ดชุดดำที่ยืนคุมพื้นที่อยู่ถึงกับชะงักและไม่กล้าก้าวเข้ามาขวาง ชายหนุ่มเดินตรงดิ่งแหวกกลุ่มนักท่องราตรีไฮโซไปจนถึงโต๊ะของอิงดาว ในวินาทีที่ฝ่ามือขาวสะอาดของปอนด์กำลังจะเลื่อนลงต่ำไปแตะที่บั้นเอวเปลือยเปล่าของอิงดาวนั้น หมับ! "เฮ้ย! อะไรวะ!" ปอนด์อุทานเสียงหลง เมื่อข้อมือของเขาถูกบีบอย่างแรงราวกับถูกคีมเหล็กหนีบจนกระดูกแทบแหลก อิงดาวสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองต้นเหตุของความวุ่นวาย แล้วดวงตากลมโตของเธอก็ต้องเบิกกว้างเมื่อเห็นใบหน้าคร้ามแดดที่แสนคุ้นเคยยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลัง ดินแดนในชุดเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนส์ตัวเก่ง ใบหน้าของเขาตึงเครียด สันกรามคมขบเข้าหากันจนนูนเป็นสัน แววตาที่มองมาที่เธอและผู้ชายข้างกายนั้นเย็นเยียบจนน่าขนลุก เขาเห็นเธอได้ยังไง "แกเป็นใครวะ! ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้นะโว้ย!" ปอนด์พยายามสะบัดมือออก แต่แรงของนักธุรกิจหนุ่มหรือจะสู้แรงของคนที่ทำงานใช้แรงมาทั้งชีวิต ดินแดนออกแ

แสงเช้าของวันใหม่สาดส่องลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านทึบแสงสีเทาเข้มเข้ามาตกกระทบลงบนพื้นห้องนอน ที่ยังคงเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ครางเบาๆ ผสมผสานกับเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของคนสองคนที่นอนตระกองกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา อิงดาวค่อยๆ ปรือตากลมโตขึ้นมาอย่างเชื่องช้า สติสัมปชัญญะที่ล่องลอยไปไกลแสนไกลเมื่อคืนนี้ค่อยๆ กลับคืนมาสู่ร่าง ใบหน้าเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เมื่อเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนกลับมามันคือความจริง ไม่ใช่ความฝัน ห้องนี้ไม่ใช่ห้องนอนของเธอ ความรู้สึกหนักอึ้งบริเวณช่วงเอว เมื่อเธอก้มลงมองก็พบกับท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของดินแดน พาดทับกอดรัดเอวของเธอเอาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าของเธอแผ่นหลังแนบสนิทไปกับแผงอกกว้างที่ร้อนระอุราวกับเตาผิง ทุกครั้งที่เขาสูดลมหายใจ แผ่นอกนั้นก็จะขยับขึ้นลงเสียดสีกับแผ่นหลังของเธอ สร้างความซาบซ่านระคนอบอุ่นอย่างประหลาด หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยเพื่อพลิกหันหน้ากลับไปหาเจ้าของอ้อมกอด ทันทีที่ขยับตัว ความร้าวระบมก็แล่นปราดขึ้นมาจากช่วงล่างแ