All Chapters of BAD FRIEND ร้อนรักเลว : Chapter 1 - Chapter 10

ในร้านอาหารหรูมีกลุ่มคนกลุ่มใหญ่กำลังนั่งจับกลุ่มคุยกันอย่างออกอรรถรส ภายในกลุ่มประกอบไปด้วย ล่าม เดี่ยว วิน และกันต์ หน้าตาที่หล่อเหลาราวกับพระเจ้าของพวกเขาเรียกสายตาจากสาวเล็กสาวใหญ่ให้จ้องมองมาได้เป็นอย่างดี หน้าตาที่โดดเด่น ท่าทางที่มีเสน่ห์ต่างทำให้ใจสาว ๆ สั่นไหว พากันหลงใหลในความเป็นพวกเขาได้อย่างง่ายดาย "เมื่อไหร่เรยาจะมาสักทีวะ" กันต์ถามขึ้นมาพลางเบนสายตามองไปทางประตูทางเข้าร้านชะเง้อคอมองหาเพื่อนสนิทสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มที่ตอนนี้ไม่มาถึงร้านสักทีทั้งที่นี่ก็เลยเวลานัดกันไปนานมากโข "มึงก็ไลน์ไปหาสิว่ะ" วินที่นั่งเงียบเอ่ยพูดกับกันต์พลางยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ "มึงไม่ต้องตามนู่นมันเดินมานู่นแล้ว" เดี่ยวพยักพเยิดหน้าไปทางประตูทางเข้าร้านที่มีร่างของหญิงสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวสีครีมเดินเข้ามา นั่นจึงเป็นเหตุให้ทั้งโต๊ะพากันหันไปมองหญิงสาวเป็นตาเดียว "โทษทีที่มาช้า รถติดน่ะ" ฉันบอกกับพวกเพื่อน ๆ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงใกล้ล่ามอย่างถือวิสาสะ ฉันตวัดขาขึ้นไขว่ห้างพลางฉีกยิ้มบาง ๆ ให้กับเพื่อน ๆ ในกลุ่ม ฉันชื่อ เรยา เป็นเพื่อนของผู้ชายพวกนี้แถมยังเป็นผู้หญิงคนเดียวใน

นั่งกันอยู่จนถึงเที่ยงคืนฉันเลยว่าจะขออนุญาตเพื่อน ๆ กลับบ้านก่อนเนื่องจากพรุ่งนี้มีเดินทางไปทำงานที่ต่างจังหวัด ฉันทำงานอยู่ที่บริษัทของพ่อล่ามนั่นแหละค่ะเป็นเลขาให้พ่อของล่าม เดิมทีเลขาของคุณอาคีเป็นผู้ชายแต่เมื่อสองปีก่อนเลขาของคุณอาคีเสียชีวิตกะทันหันจากโรคที่กำลังระบาดหนักอยู่ตอนนี้ ฉันเลยได้มาเป็นเลขาของท่าน ล่ามกับฉันทำงานอยู่ที่เดียวกันล่ามดำรงตำแหน่งรองประทานบริษัทเลขาของเขาก็เป็นสาวหมวยคู่ขาเจ้าประจำของเขานั่นแหละ เห็นล่ามดูรักแฟนเขาขนาดนั้นแต่ลับหลังเขาเองก็ยังคั่วผู้หญิงไปทั่ว ตอบสนองทุกคนที่มาเสนอเลยก็ว่าได้ "นี่ก็ดึกมากแล้ว งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะ" ฉันก้มมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะเงยหน้ามาพูดกับเพื่อน "ทำไมรีบกลับจังวะ" เดี่ยวที่กำลังสนุกอยู่กับการคลอเคลียสาวบนตักก็เงยหน้าขึ้นมาถามฉันด้วยความสงสัย "พรุ่งนี้มีงานเช้าที่ต้องทำ กลัวตื่นมาไม่ไหว" ฉันตอบไปตามความจริง "เอาไว้ฉันกลับมาจากทำงานเราค่อยนัดกันใหม่ดีไหม" ฉันยื่นข้อเสนอเมื่อเห็นว่าตอนนี้เพื่อน ๆ ของฉันเริ่มทำหน้าไม่สบอารมณ์และที่พวกมันทำหน้าไม่พอใจแบบนี้กันเป็นเพราะฉันที่ไม่ค่อยว่างมาเจอ ปฏิเสธทุกครั้งที

ฉันจ้องมองโทรศัพท์มือถือของตัวเองอยู่ครู่ใหญ่เมื่อเห็นว่าล่ามแค่เพียงเปิดอ่านข้อความแต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาฉันจึงปิดโทรศัพท์แล้ววางไว้ตรงโต๊ะหัวเตียงพลางทิ้งตัวลงนอน "เฮ้อ" ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายเมื่อจู่ ๆ ฉันก็เผลอคิดถึงหน้าล่ามขึ้นมา ฉันไม่น่าไปชอบล่ามมันเลยเนอะว่าไหมคะเพราะยังไงเรื่องของฉันกับเขาก็ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่ดี มีแค่ฉันที่รู้สึก มีแค่ฉันที่เจ็บอยู่ฝ่ายเดียว เป็นความรู้สึกแย่มาก แต่แปลกที่ฉันพาตัวเองออกมาจากความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้สักที มัวแต่คิดเรื่องของล่ามกว่าฉันจะข่มตาหลับก็ปาไปตีสามแล้วตื่นมาอีกก็หกโมงเช้า ฉันรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะออกจากห้องลงมารอล่ามที่หน้าล็อบบี้ของคอนโด ใช้เวลารอไม่นานคนตัวโตก็ขับรถมาจอดฉันจึงเดินออกมาหาเขา ล่ามลงมาจากรถมาช่วยยกกระเป๋าฉันไปเก็บ ระหว่างรอเขาเก็บกระเป๋าฉันจึงเปิดประตูขึ้นรถมานั่งรอเขาแทน "หิวไหม" เป็นคำทักแรกของเขาหลังจากเข้ามานั่งในรถแล้วขับรถออกไปจากคอนโด "นิดหน่อย" "งั้นแวะหาอะไรทานกันก่อนแล้วกัน ฉันเองก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย" ฉันพยักหน้ารับแบบส่ง ๆ กับคำพูดของล่าม จนล่ามแวะจอดที่ร้

"เสียวปะ" ล่ามยิ้มอ่อนถามฉันเมื่อเขาจงใจแกล้งเป่าลมหายใจรดต้นคอฉันสำเร็จจนฉันต้องหดคอหนีด้วยความรู้สึกสยิว "เสียวบ้าเสียวบออะไรกัน" ฉันผลักล่ามออกหากก่อนจะดันร่างตัวเองขึ้นนั่งบนขอบสระโดยที่มีล่ามยืนอยู่ใกล้ ๆ "ล่าม" เป็นอีกครั้งที่ฉันเรียกชื่อเขาเสียงดังลั่นด้วยความไม่พอใจเมื่อจู่ ๆ ล่ามก็เอามือมาลูบไล้ขาอ่อนของฉัน "จับนิดจับหน่อยไม่ได้หรือไง" "เพื่อนที่ไหนเขาแตะเนื้อต้องตัวกันขนาดนี้ล่าม" "เดี๋ยวนี้ย้ำเรื่องสถานะเก่งจังเลยนะ" ล่ามตีหน้าเรียบนิ่งก่อนจะผละมือออกจากขาอ่อนของฉันแต่ไม่ทันที่ฉันจะหายใจออกมาอย่างโล่งอกล่ามก็ทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดว่าเขาจะทำนั่นก็คือการที่เขาใช้มือโน้มหน้าฉันเข้าหาแล้วประกบจูบปากฉันอย่างดูดดื่มโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว "อื้ออ" ฉันครางอื้ออึงในลำคอใช้มือทุบไปตามลำตัวของล่ามหมายให้เขาผละตัวออกหากจากฉัน จูบของล่ามมันเริ่มเลยเถิดเมื่อเขาพยายามจะดันลิ้นสากเข้ามาให้โพรงปากของฉันเพื่อควานหาความหอมหวานในโพรงปากเล็ก "อื้อ" ตุบ ตุบ ฉันทั้งร้องประท้วงทั้งทุบตีทว่าแรงอันน้อยนิดของฉันไม่สามารถทำให้คนที่ตัวโตกว่าอย่างล่ามสะทกสะท้านได้เลยสักนิด

ฉันหน้าร้อนผ่าวกับคำขู่ของล่ามรู้สึกว่าร่างกายมันร้อนวูบวาบไปหมดจนควบคุมไม่ได้ฉันจึงดันหน้าอีกคนออกหากแสร้งตีหน้าไม่พอใจใส่ที่ล่ามมาทำตัวรุ่มร่ามใส่ฉันต่อหน้าคนอื่น ยิ่งตอนที่เงยหน้าขึ้นมาแล้วสบเข้ากับใบหน้าหล่อของคุณอัคคีที่มองหน้าฉันกับล่ามสลับกัน ฉันก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกก่อนที่คุณอัคคีกับล่ามจะมองหน้ากันเขาสองคนต่างพากันยิ้มอย่างมีเลศนัยราวกับคนมีแผนร้าย ฉันเลิกสนใจเขาทั้งสองหันมาคว้าแก้วไวน์ของตัวเองกระดก ฉันตีหน้ายุ่งใส่ล่ามที่เอามือมาวางบนขาอ่อนของฉัน พอฉันจับมือเขาออกเขาก็เอามาวางใหม่แถมยังทำหน้ามึนใส่ฉันอีก "ล่าม" ฉันกดเสียงต่ำใส่เขามองเขาด้วยสายตาดุดันตอนนี้ฉันเริ่มจะไม่พอใจล่ามเป็นอย่างมากเมื่อเขาเอาแต่ทำตัวรุ่มร่ามใส่ฉันไม่เลิกสักทีเดี๋ยวก็จับตรงนู้นเดี๋ยวก็จับตรงนี้จนฉันชักจะทนไม่ไหวกับการกระทำของเขาแล้วค่ะ "อะไรครับ" ล่ามเอียงคอถามฉันด้วยรอยยิ้มกวน ๆ อย่างคนไม่สะทกสะท้าน ตอนนี้คุณอัคคีได้ขอตัวกลับไปแล้วเนื่องจากภรรยาสุดที่รักของเขาโทรตามให้กลับบ้านเพราะอยากนอนกอดสามีอันเป็นที่รัก คุณอัคคีที่รักเมียยิ่งกว่าสิ่งใดก็ยอมกลับแต่โดยดีโดยไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ โต๊ะทั้งโต๊ะเ