Ep9

ฉันหน้าร้อนผ่าวกับคำขู่ของล่ามรู้สึกว่าร่างกายมันร้อนวูบวาบไปหมดจนควบคุมไม่ได้ฉันจึงดันหน้าอีกคนออกหากแสร้งตีหน้าไม่พอใจใส่ที่ล่ามมาทำตัวรุ่มร่ามใส่ฉันต่อหน้าคนอื่น ยิ่งตอนที่เงยหน้าขึ้นมาแล้วสบเข้ากับใบหน้าหล่อของคุณอัคคีที่มองหน้าฉันกับล่ามสลับกัน ฉันก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกก่อนที่คุณอัคคีกับล่ามจะมองหน้ากันเขาสองคนต่างพากันยิ้มอย่างมีเลศนัยราวกับคนมีแผนร้าย

ฉันเลิกสนใจเขาทั้งสองหันมาคว้าแก้วไวน์ของตัวเองกระดก ฉันตีหน้ายุ่งใส่ล่ามที่เอามือมาวางบนขาอ่อนของฉัน พอฉันจับมือเขาออกเขาก็เอามาวางใหม่แถมยังทำหน้ามึนใส่ฉันอีก

"ล่าม" ฉันกดเสียงต่ำใส่เขามองเขาด้วยสายตาดุดันตอนนี้ฉันเริ่มจะไม่พอใจล่ามเป็นอย่างมากเมื่อเขาเอาแต่ทำตัวรุ่มร่ามใส่ฉันไม่เลิกสักทีเดี๋ยวก็จับตรงนู้นเดี๋ยวก็จับตรงนี้จนฉันชักจะทนไม่ไหวกับการกระทำของเขาแล้วค่ะ

"อะไรครับ" ล่ามเอียงคอถามฉันด้วยรอยยิ้มกวน ๆ อย่างคนไม่สะทกสะท้าน

ตอนนี้คุณอัคคีได้ขอตัวกลับไปแล้วเนื่องจากภรรยาสุดที่รักของเขาโทรตามให้กลับบ้านเพราะอยากนอนกอดสามีอันเป็นที่รัก คุณอัคคีที่รักเมียยิ่งกว่าสิ่งใดก็ยอมกลับแต่โดยดีโดยไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ โต๊ะทั้งโต๊ะเลยเหลือแค่ฉันกับล่ามที่นั่งดื่มกันอยู่สองคน

บรรยากาศโดยรอบบวกเสียงดนตรีไพเราะสะเดาะหูของสถานที่แห่งนี้ทำให้ฉันเพลิดเพลินจนไม่อาจลุกหนีจากสิ่งเหล่านี้ได้แม้ว่าคนที่นั่งข้าง ๆ ฉันอย่างล่ามจะน่ารำคาญมากก็ตามเถอะ

ฉันดื่มด่ำไปกับบรรยากาศ เพลิดเพลินไปกับเสียงดนตรี หลงใหลไปกับรสชาติไวน์ราคาแพงที่หวานหอมไม่ว่าจะกรอกมันลงคอกี่ทีก็รู้สึกดีทุกครั้ง ฉันดื่มมันนับแก้วไม่ถ้วนรู้สึกได้เลยว่าตอนนี้ใบหน้าของฉันมันคงแดงก่ำจากฤทธิ์ของแฮลกอฮอล์แน่ ๆ

"เมาหน้าแดงหมดแล้ว" จู่ ๆ ล่ามก็ใช้มือจับล็อกหน้าฉันให้หันไปสบตากับเขา ล่ามมองหน้าฉันด้วยแววตาที่ฉันเองก็ยากจะคาดเดาว่าเขาคิดอะไรอยู่นิ้วหัวแม่มือของเขาลูบไล้แก้วนวลของฉันเบา ๆ ก่อนจะลูบไล้ลงมาที่ริมฝีปากเรียวบางของฉัน "เมาแล้วหน้าอ่อยจัง"

"เปล่าสักหน่อย" ล่ามหัวเราะให้กับคำพูดของฉันแล้วกลับมาสบตาฉันนิ่งอย่างเก่าริมฝีปากของล่ามค่อย ๆ ทามทับลงมาบนริมฝีปากเรียวของฉัน เขาขบเม้มริมฝีปากล่างสลับกับริมฝีปากบนก่อนจะค่อย ๆ สอดแทรกลิ้นสากเข้ามาในโพรงปากนุ่มนิ่มของฉัน ไม่รู้ว่าเพราะเมาหรือเพราะว่าอยากจูบกับล่ามกันแน่ฉันถึงได้เปิดปากให้เขา ตอบสนองล่ามทุกอย่างจูบตอบล่ามกลับอย่างดูดดื่มไม่แพ้กัน รสชาติจูบของล่ามกำลังปลุกเร้าอารมณ์บางอย่างในกายฉันให้ลุกโชนรู้สึกถึงความเปียกชื้นตรงส่วนกลางกายก่อนที่ฉันจะเป็นฝ่ายผลักล่ามออกไป "พอแล้ว" เอ่ยบอกเขาเสียงเรียบนิ่ง

ล่ามที่หมายจะโน้มตัวลงมาจูบฉันอีกก็ทำหน้าเสียดายแต่ก็ยอมที่ผละหน้าออกไปกลับมานั่งดื่มกันเงียบ ๆ โดยที่ไม่มีใครพูดอะไร

คิดแล้วก็อายเรื่องที่เราเพิ่งจูบกันไหนจะเรื่องที่ฉันเผลอไปมีอารมณ์อย่างว่ากับล่ามอีก ปกติเวลาเมาฉันก็มักมีอารมณ์อยู่เสมอแต่ก็จบด้วยการช่วยตัวเองแล้วนอนหลับไปทุกครั้งและครั้งนี้ฉันก็คิดว่าจะเป็นแบบนั้น

แต่ทว่า

พลั่ก

"อื้อ ล่าม" ฉันร้องประท้วงคนตัวโตที่ตอนแรกเดินมาส่งฉันหน้าห้องอย่างดิบดีแต่พอฉันหันหลังเปิดประตูจะเข้าห้องใครอีกคนก็ดันตัวฉันเข้ามาตามด้วยร่างของเขาที่ตามเข้ามาติด ๆ ล่ามดันตัวฉันแนบไปกับผนังห้องก่อนที่เขาจะตามมากังขังฉันไว้ด้วยวงแขนแกร่งทั้งสองข้างของเขาจะร้องปรามก็ไม่ทันเมื่อคนตัวโตก้มลงชกชิมริมฝีปากฉันอย่างเร็วไวทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมากโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัวสักนิดรู้ตัวอีกทีฉันกับล่ามก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าร่างของเราแนบชิดกันอยู่บนเตียงคิงไซซ์

ล่ามมอมเมาฉันด้วยรสจูบและสัมผัสที่วาบวามจนฉันเองไม่อาจจะต้านทานเขาได้ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบทรักที่เขามอบให้

ก่อนจะตื่นขึ้นมาอีกครั้งในบ่ายวันใหม่พร้อมกับคำพูดแทงใจอย่างไร้เยื่อใยของคนที่มีสัมพันธ์ทางกายกันแทบทั้งคืน

"ขอโทษทีนะเมื่อคืนเมาหนักไปหน่อย ฉันไม่ได้ตั้งใจหวังว่าเธอเองก็คงไม่ได้คิดมากอะไรนะเรยา"