LOGINShare
Ep6
publish date:
2026-05-08 00:13:57"เอ่อ อ" ฉันเลิกลั่กเมื่อรู้ตัวว่าเผลอทำอะไรลงไปในขณะที่ล่ามตีหน้ายุ่งเขาจับมือฉันออกจากใบหน้าของเขาก่อนจะเดินออกไปโดยที่ฉันยังยืนอยู่ที่เดิมพร้อมกับความรู้สึกหลากหลายที่ถาโถมเข้ามา
"จะยืนบื้ออีกนานไหม รีบตามมาสิ" จนเมื่อล่ามหันกลับมาเรียกฉันถึงได้เดินตามเขาไป "ขอโทษนะเมื่อกี้พอดีฉันดีใจมากไปหน่อยเลยเผลอทำอะไรแบบนั้นกับนายลงไป" พอเดินมาขนาบข้างกับล่ามได้ฉันก็เอ่ยพูดกับเขา "ไม่เป็นไร" ล่ามตอบฉันกลับเสียงนิ่งก่อนจะพูดประโยคต่อมาที่ทำให้ฉันนิ่งงันลงไป "แต่ทีหลังอย่าทำอีกแล้วกันเพราะมันไม่ควร" "อะ อืม" ฉันตอบอย่างไม่เต็มเสียงนักก้มหน้ามองมือตัวเองด้วยความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนักเดินตามหลังล่ามเงียบ ๆ อย่างไม่พูดไม่จาจนเดินมาถึงหน้าห้องพักของตัวเอง ซึ่งห้องพักของฉันกับล่ามก็อยู่ติดกันเลยค่ะฉันรีบแตะคีย์การ์ดเข้าห้องทันทีโดยไม่รอฟังว่าล่ามจะพูดอะไร ฉันไม่อยากจะคุยกับเขาตอนนี้เพราะคำพูดของเขาเมื่อกี้มันยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของฉัน เขาแคร์แฟนเขามากหรือว่าเขารังเกียจสัมผัสของฉันกันแน่นะ ฉันสะบัดหน้าสองสามทีเพื่อไล่เรื่องของล่ามออกจากสมอง ก่อนจะหันมาโฟกัสกับกระเป๋าเดินทางจัดของเก็บเข้าตู้ให้เข้าที่เข้าทาง เข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยก่อนจะออกไปข้างนอกกับล่าม ก็อก ก็อก เสียงประตูหน้าห้องพักของฉันถูกเคาะเป็นจังหวะเดียวกันที่ฉันเปิดประตูห้องน้ำออกมาพอดี ฉันเดินมาที่ประตูห้องพลางส่องตาแมวดูเมื่อเห็นว่าเป็นล่ามที่ยืนอยู่ฉันจึงเปิดประตูให้เขา "ชักช้า" ทันทีที่ประตูเปิดอ้าคนตัวโตตีหน้ายุ่งใส่ฉันก่อนจะใช้มือดันฉันออกหากจากประตูพลางเดินเข้าห้องพักฉันมาอย่างถือวิสาสะล่ามกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องพักของฉันก่อนที่สายตาของเขานั้นจะบรรจบลงที่หน้าของฉัน "ไปกัน" "อือ" ฉันเดินตามหลังล่ามเงียบ ๆ โดยที่ไม่พูดอะไร ล่ามพาฉันเดินลัดเลาะไปตามแหล่งขายเสื้อผ้าจนฉันได้ชุดบิกินี่มาสองชุดสีแสดกับสีเหลืองและกว่าจะได้สองชุดนี้มาฉันเถียงกับล่ามอยู่พักใหญ่ เพราะไม่ว่าฉันจับชุดไหน หยิบชุดอะไรเขาก็บอกว่าโป๊หมดแถมยังทำหน้าไม่พอใจใส่ฉันอีก "ชุดเหี้ยไรโป๊ฉิบ" ขนาดตอนนี้ที่ฉันเปลี่ยนชุดบิกินี่สีแสดเตรียมจะลงสระล่ามก็ยังไม่เลิกบ่นให้ฉันเลยค่ะ "ใส่ชุดนี้คิดว่าหุ่นตัวเองสวยมากหรือไง" ฉันเท้าสะเอวพลางขมวดคิ้วมองล่ามที่ทำหน้าไม่พอใจอยู่ "ทำหวงเป็นผัวไปได้ ลืมไปแล้วหรือไงเราเป็นเพื่อนกัน" ฉันจ้องหน้าเขานิ่งตอนพูดประโยคนั้น "แล้วเพื่อนหวงเพื่อนไม่ได้" ล่ามเลิกคิ้วถามกลับ "เหอะ" ฉันเค้นหัวเราะเย้ยหยันให้ล่าม "ไปหวงแฟนมึงเถอะไอ้ล่าม" จบประโยคนั้นฉันก็เดินหนีล่ามลงสระมาแต่ไม่ได้ไปเล่นที่มันลึก ๆ หรอกนะคะเพราะฉันว่ายน้ำไม่ค่อยแข็งกลัวพลาดจม หันไปมองล่ามก็เห็นว่าเขายังขมวดคิ้วยุ่งมองฉันอยู่ เนี่ยเขาเป็นแบบนี้ไง ชอบหึง ชอบหวง ชอบดูแลเกินหน้าที่แล้วแบบนี้จะไม่ให้ฉันหวั่นไหวกับเขาได้ยังไงกัน ฉันเลิกสนใจล่ามก่อนจะว่ายน้ำไปมาอยู่ในสระคนเดียวอย่างสบายใจโดยมีล่ามนั่งจิบไวน์มองฉันอยู่ไม่วางตา เมื่อว่ายน้ำจนเหนื่อยฉันเลยพาตัวเองมายืนเกาะขอบสระกวาดสายตามองวิวทะเลเบื้องหน้าพลางทำหน้าสดชื่น "อ๊ะ" ในขณะที่ฉันกำลังดื่มดำกับบรรยากาศก็ต้องสะดุ้งตัวด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ ก็มีมือของใครบางคนจับเอวฉันไว้ทั้งสองข้าง "อะไรเนี่ยล่าม" ฉันแหวใส่ทันทีที่เห็นว่าเป็นใครเขานี่มันเล่นอะไรไม่รู้เรื่องอยู่เรื่อยเลย "ก็ช่วยจับไว้ไงเธอยิ่งขาสั้น ๆ อยู่กลัวยืนไม่ถึง" ฉันกลอกตาให้กับคำพูดของล่าม "ถอยไปไกล ๆ เลยล่ามอย่าทำแบบนี้มันไม่ควร" ฉันกระแทกเสียงใส่เขาอย่างไม่พอใจในขณะที่ล่ามยิ้มมุมปากมองฉัน "มียอกย้อนด้วยเว้ย" เขาหัวเราะเบา ๆ "ถอยไปล่าม" "ไม่ถอย" "นี่ล่าม" ฉันแหวใส่ล่ามพลางหดคอหนีเขาเมื่อล่ามจงใจเป่าลมหายใจใส่ต้นคอของฉัน "เสียวปะ" ยิ้มอ่อนถามฉันอย่างยียวน
Latest chapter
BAD FRIEND ร้อนรักเลว ตอนพิเศษ3
กลับจากฮันนีมูนก็กลับมาลุยงานกันต่อ เวลาพักผ่อนนี่มันผ่านไปเร็วจริง ๆ เลยเนอะแตกต่างจากเวลาทำงานที่เวลามันผ่านไปอย่างเชื่องช้านึกว่าเต่าคลานยังไงยังงั้น การไปฮันนีมูนของฉันกับล่ามเป็นอะไรที่ดีมาก หื้มมจะเรียกว่าเราไปฮันนีมูนกันได้ไหมน้าในเมื่อความเป็นจริงเราไปปั้มเบบี้กันมามากกว่า บรรยากาศที่นั่นน่ะดีมาก ๆ สถานที่ก็เป็นใจ อาหารก็อร่อย ฉันอยากลาพักร้อนสักเก้าเดือนและถ้าหากเป็นไปได้ก็อยากลาพักร้อนเร็ว ๆ นี้มันซะเลย พอกลับมาทำงานเวลาที่ฉันกับล่ามจะเจอกันก็ดูเหมือนจะน้อยลงไปทุกวันเพราะล่ามน่ะมีงานที่ต้องรับผิดชอบเยอะมากต่างจากฉันที่ยังมีพ่อกับพี่รันต์คอยทำเองทุกอย่าง ฉันแค่ช่วยในส่วนที่เล็กน้อยน้อยมาก แต่ล่ามน่ะต้องรับผิดชอบเองคนเดียวทั้งหมด และที่บอกว่าเราเจอกันน้อยลงทุกวันน่ะเป็นเพราะว่าล่ามน่ะเลิกงานดึกมากบางครั้งเขากลับมาบ้านฉันก็หลับไปแล้ว ตื่นเช้ามาก็เจอกันแค่แป๊บ ๆ แต่ต่อให้ฉันกับเขาจะไม่ค่อยมีเวลาให้กันล่ามน่ะก็ไม่มีเรื่องผู้หญิงเข้ามาทำให้ฉันปวดหัวเลยค่ะเอ๊ะหรือว่าฉันจับไม่ได้กันแน่น้า และเนื่องจากเวลาที่ไม่ค่อยตรงกันวันนี้ล่ามเลยอาสามารับไปฉันกินข้าวเที่ยงเพราะวันนี
BAD FRIEND ร้อนรักเลว ตอนพิเศษ2
แต่งงานกันมาจะครบหนึ่งปีแต่ฉันกับล่ามยังไม่เคยไปฮันนีมูนตามประสาคู่รักที่เพิ่งแต่งงานกันเลยสักครั้งด้วยภาระหน้าที่การงานที่ฉันกับเขาต้องดูแลกันมันเพิ่มมากขึ้น ด้วยความที่ล่ามเป็นลูกคนเดียวและตอนนี้อาคีก็ได้ให้ล่ามเป็นคนดูแลงานในบริษัทเองทั้งหมดโดยมีอาคีคอยหนุนหลังอยู่ห่าง ๆ นั่นแปลว่าจากที่เคยรับผิดชอบชีวิตพนักงานแค่ครึ่งหนึ่งตอนนี้ล่ามกลายเป็นที่พึ่งพึงของพนักงานทั้งหมด มองดูเขาในตอนนี้กับเขาในตอนนั้นก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองอยู่เหมือนกันว่าคนอย่างล่ามจะเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้เชียวเหรอ จากที่เขาเคยดูจริงจังกับงานตอนนี้เขาดูจริงมากขึ้นเป็นร้อยเท่า จากเป็นคนใจร้อนก็ดูใจเย็นลงจนน่าเหลือเชื่อ เขาคิดก่อนพูดอยู่เสมอและฟังเหตุผลของคนอื่นมากขึ้น เวลานี้เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้า ฉันที่แต่งตัวเสร็จก่อนล่ามก็ออกมาทำมื้อเช้ารอเขาเมื่อทำเสร็จฉันก็ยกมื้อเช้ามาวางไว้ให้ล่ามก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้อีกฝั่งหยิบไอแพดคู่ใจขึ้นมาตรวจงาน ฟอด นั่งตรวจงานเพลิน ๆ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ริมฝีปากเรียวกดจูบหนัก ๆ ที่แก้มนวลของฉัน "ชื่นใจจัง" ไม่ว่าเปล่าล่ามยังฉีกยิ้มร่าก่อนจะยื่นแก้มเข้าหาให้ฉันหอม
BAD FRIEND ร้อนรักเลว ตอนพิเศษ1
หลังจากที่ฉันกลับมาคืนดีกับล่าม เรียกว่าคืนดีได้ใช่ไหมคะ ทุกคนจะไม่หมั่นไส้เบะปากใส่ฉันใช่ไหมฮ่าฮ่า ก็ตามนั่นแหละค่าเพราะหลังจากที่ฉันคืนดีกับล่ามได้ไม่นาน แม่ของฉันที่รอคอยเวลานี้มานานก็ไม่รอช้าที่จะจับฉันกับล่ามแต่งงานกันเหตุผลง่าย ๆ ที่แม่ฉันรีบขนาดนั้นก็เพราะว่าท่านกลัวฉันเปลี่ยนใจและที่สำคัญไปกว่านั้นเริ่มมีคนเอาเรื่องของฉันกับล่ามไปนินทาในทางเสีย ๆ หาย ๆ แม่ฉันก็เลยจัดการจัดงานแต่งให้ฉันกับล่ามสยบขี้ปากชาวบ้านซะเลยโดยที่ไม่มีใครเอ่ยคัดค้านใด ๆ ทุกคนต่างพากันพร้อมใจเห็นด้วยกับแม่ฉันทุกคน และคนที่ดูดีใจออกนอกหน้ากว่าใครเห็นทีว่าก็น่าจะไม่พ้นล่ามอยู่ดีรายนั้นน่ะดีใจยิ่งกว่าอะไรเสียอีก หลังจากจบงานแต่งงานของเราฉันกับล่ามก็ตัดสินใจย้ายออกจากบ้านมาอยู่คอนโดด้วยกันสองคนตามลำพังเนื่องจากทั้งฉันและเขาต่างคนต่างต้องการความเป็นส่วนตัวเราเลยลงความเห็นร่วมกันว่าออกมาซื้อคอนโดใหม่อยู่ด้วยกันสองคนดีกว่า และที่ฉันกับล่ามตัดสินใจซื้อคอนโดใหม่แทนบ้านใหม่นั่นก็เพราะว่าเราต่างก็มีบ้านที่หลังใหญ่อยู่แล้วไม่รู้ว่าจะซื้อบ้านใหม่ให้เปลืองตังค์เพิ่มไปทำไมเพราะยังไงในอนาคตเราก็ต่างต้องย้ายกลับไปอยู่บ
BAD FRIEND ร้อนรักเลว Ep45 end
ฉันบอกแล้วว่าคนไงว่าคนอย่างล่ามไม่มีทางลดตัวลงมาทำอะไรแบบที่ฉันขอไปแน่ ๆ เพราะนี่ก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วฉันยังไม่เห็นว่าเขาจะมาขมาแบบที่ฉันขอไปเลยทั้งที่ฉันกับเขาเราเจอหน้ากันทุกวัน ทั้งที่เขามาตามง้อฉันอยู่ตลอดแต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าเขาจะทำแบบนั้นมีแต่คำขอโทษ ขอโอกาสที่เขาพูดกรอกหูฉันทุกวันจนฉันหลอนคำพูดพวกนั้นไปเสียแล้ว วันนี้ฉันมาทำงานที่บริษัทกับพี่รันต์หลังจากที่ล่ามรักษาตัวจนหายดีเขาก็กลับมาทำงานของเขา พี่รันต์ก็กลับมาทำงานของตัวเอง และพี่รันต์บอกกับฉันว่าวันนี้เพื่อนของเขาจะเข้ามาคุยงานเลยอยากให้ฉันเข้าร่วมรับฟังและเรียนรู้งานจากตรงนี้ด้วย ดังนั้นในตอนนี้ฉันเลยต้องมานั่งอยู่ในห้องทำงานของพี่รันต์ ด้านหน้าของฉันมีเพื่อนพี่รันต์กับเหมยอิงนั่งอยู่ ฟังไม่ผิดค่ะเหมยจริง ๆ ในขณะที่คนอื่นเขาคุยงานกันเหมยอิงเธอก็นั่งกินมะม่วงอย่างหน้าตาเฉยโดยที่สายตาของเธอก็เอาแต่จ้องหน้าฉันไม่วางตา คราแรกที่เดินเข้ามาแล้วเห็นเธอนั่งอยู่ยอมรับว่าฉันตกใจมาก ๆ และฉันก็ต้องตกใจเพิ่มขึ้นไปอีกเมื่อเห็นว่าเธอท้อง "งั้นเดียวแกนั่งคุยกับเหมยอิงไปก่อนนะพี่จะพาไอ้เทียนไปพบพ่อ" เมื่อคุยงานกันอย่างลงตัวพี
BAD FRIEND ร้อนรักเลว Ep44
"ฉันไม่ได้โกรธ" ฉันบอกออกไปเสียงเรียบ ล่ามที่ได้ยินฉันพูดแบบนั้นก็ฉีกยิ้มกว้างก่อนที่รอยยิ้มของเขาจะเลือนหายเมื่อได้ยินประโยคถัดมาของฉัน "แต่ฉันเกลียดนายต่างหาก" "........" เขานิ่งลงไปเลยเมื่อได้ยินฉันพูดแบบนั้นก่อนที่เขาจะระบายยิ้มฝืด ๆ ออกมา เมื่อเห็นว่าล่ามนิ่งฉันเองก็นิ่งตามเขาไปด้วยเหมือนกันระหว่างที่นั่งมองหน้ากันอยู่นั้นฉันอดไม่ได้ที่จะเบนสายตามองสำรวจร่างกายของล่ามว่าเขายังเป็นอะไรตรงไหนไหมแต่พอเห็นว่าร่างกายของเขาตอนนี้กลับมาเป็นปกติทุกอย่าง "เฮ้อ" ฉันก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ "เป็นห่วงฉันเหรอ" ฉันชะงักกับคำถามนี้ของล่าม ฉันแสร้งชักสีหน้าใส่ล่ามกลบเกลื่อนอาการเล่อล่าของตัวเองที่เผลอไปแสดงออกชัดเจนว่าเป็นห่วงจนโดนเขาจับได้ "ใครมันจะไปเป็นห่วงนาย คนอย่างนายตายซะได้ก็ดี" ฉันเม้มริมฝีปากตัวเองแน่นเมื่อรู้สึกตัวว่าเมื่อกี้ตัวเองเผลอพูดอะไรออกไป หน้าล่ามเองก็สลดไปเลยเหมือนกันเมื่อได้ยินฉันพูดแบบนั้น "ขะ ขอ" "เธอเกลียดฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ" ฉันที่กำลังจะเอ่ยขอโทษล่ามก็ต้องชะงักเมื่อล่ามเขาพูดสวนขึ้นมา ล่ามถามฉันน้ำเสียงแผ่วเบาสีหน้าเขามันดูเจื่อนลงไปมากจนฉันสัมผัสได
BAD FRIEND ร้อนรักเลว Ep43
หลายวันแล้วที่ฉันเอาแค่หมกตัวยุ่งอยู่แต่กับการทำงาน ในระหว่างที่ล่ามพักฟื้นอยู่โรงพยาบาลพ่อของฉันก็เลยให้พี่รันต์เข้าไปช่วยงานอาคีชั่วคราวเพราะว่าตอนนี้งานที่บริษัทอาคีค่อนข้างยุ่งเนื่องจากมีโปรเจกต์ใหญ่ที่ต้องทำร่วมกับบริษัทของพ่อฉันและเพื่อนคนอื่น ๆ ซึ่งในส่วนนี้อาคีได้มอบหมายให้ล่ามรับหน้าที่ดูแลแต่พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมันเลยทำให้แผนงานต่าง ๆ ที่วางไว้ชะงักลงไป ทั้งพ่อ อาคี และคนอื่น ๆ เลยร่วมกันหาลือว่าระหว่างที่ล่ามพักรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลก็ให้พี่รันต์ดูแลงานแทนไปก่อน "ล่ามออกจากโรงพยาบาลแล้วนะลูกไม่ไปเยี่ยมเขาหน่อยหรือไง ตอนเขาอยู่โรงพยาบาลก็ไม่ได้ไปเยี่ยมเขาจะใจจืดใจดำลกับล่ามมันไปถึงไหนกัน" ฉันเงยหน้าจากหน้าจอแมคบุ๊คขึ้นมามองแม่ที่นั่งปอกผลไม้อยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามฉัน หลังจากที่ฉันทะเลาะกับแม่เรื่องฉันกับล่ามเมื่อครานั้นตอนนี้ฉันกับแม่ก็กลับมาคุยกันปกติ กลับมารักกันเหมือนเดิมแต่ก็จะมีบ้างบางครั้งที่แม่บ่นฉันเรื่องของล่ามเสมอ ท่านมักบอกว่าฉันมันใจจืดใจดำขนาดล่ามนอนเจ็บปางตายฉันก็ไม่คิดจะไปเหลียวแลเขาสักนิดซึ่งฉันก็ไม่คิดจะตอบโต้อะไรปล่อยให้แม่พูดไปคนเดียวเพราะต่อให้แม่
You may also like
พรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana22.3K viewsเด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+
ลำเจียก71.6K viewsพิษรักร้ายหมอมาเฟีย
Spypink9.8K viewsหลงกลรัก มาเฟียเถื่อน
MaRich_7.6K viewsBAD EVIL พ่ายรักมาเฟียร้าย
อิแย้ม337 viewsคนบาป
ท่านจอมยุทธ์1991182 viewsในปกครองมาเฟีย
Thrymr687 viewsเหนือเกมรัก (Black Love)
แอกกี้แอนด์ครีม/จิ่วจือป๋ายเฉียน199 views
