Todos os capítulos de Sexy the Series | รักนี้เกินต้าน [YAOI] + [BDSM] + [NC25+] : Capítulo 11 - Capítulo 20

-กรณ์-หลังจากที่ผมคุยกับลูกค้าจากแดนไกลจากอิตาลี ผมค่อยๆ เลื่อนบานกระจกเข้ามาในห้อง ก้าวเดินเข้ามาในห้องนอนอีกครั้งทอดสายตามองไปยังห้องน้ำเห็นว่าเขายืนเปลือยเปล่าอาบน้ำใต้เรนชาวเวอร์ฝั่งด้านขวา ลำตัวของเขาเต็มไปด้วยฟองสบู่ มือหนาทั้งสองข้างลูบไล้เรือนร่างเปลือยเปล่า เขาไม่รู้ตัวเหรอกว่าการกระทำของเขากำลังยั่วยวนและปลุกปั่นอารมณ์ผมแค่ไหนผมก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำเย็นจัดฝั่งด้านซ้าย เขาหันมามองผมด้วยรอยยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่อ่อนหวานและงดงาม ใบหน้าของเขาที่คมเข้มของเขาสร้างอารมณ์ใคร่ได้ไม่ยาก ผมมองเรือนร่างของเขาที่มีซิกแพคไม่ต่างจากผมเท่าไหร่ เพราะเขาออกกำลังกายในยิมเช่นเดียวกับเพื่อนๆ ของเขา แต่ดุ้นของเขาน่าจะเล็กกว่าผมสักสองเซ็นผมเดินเข้าไปหาเขาดันเขาชิดกำแพงจูบริมฝีปากของเขา อย่างดูดดื่ม แต่เขากับจูบเขาดุดันและหนักหน่วงกว่าผม ราวกับสูบวิญญาณของผม มือของเขาจับดุ้นของผมขึ้นลงหนักๆ ทำให้ผมลมหายใจเต้นแรงกว่าเดิมหอบกระเส่า เขารู้ว่าผมกำลังต้องการเขา ใช่ผมอยากจะจับดุ้นสอดเข้าร่องก้นขาอีกครั้ง แต่มือหนาของเขารูดขึ้นลงทำให้ผมร้องครางกระเส่าอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน อีกทั้งมองผมด้วยสายตาหว

ผมบอกซอยบ้านจนมันขับเข้ามาถึงหน้าบ้านผม ไอ้กรณ์ลงจากรถ พร้อมกับกุญแจของผม ที่มีกุญแจสามลูกคือกุญแจรถ กุญแจประตูรั้ว และบ้าน ผมลงไปหน้าประตูรั้ว พี่พลรับกุญแจจากไอ้กรณ์ กับบอดี้การ์ดอีกคนเลื่อนเปิดประตูของผม“มึงกลับบ้านไปได้แล้ว บอดี้การ์ดมาจอดรถเต็มหน้าบ้านกูแบบนี้ กูกลัวชาวบ้านเขาจะแตกตื่น” ผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผมมองบอดี้การ์ดประมาณสิบกว่าคนที่ยืนเรียงหน้าบ้านเพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับไอ้กรณ์ แต่ว่าชาวบ้านเขาจะตกใจที่มีคนมาคุมหน้าบ้านแบบนี้“กูไปไหนพวกมันก็ไปด้วย เข้าบ้านกันในบ้านมีอะไรกิน” ไอ้กรณ์ถามผม“อยากแดกอะไร” ผมถามถ้าในตู้เย็นไม่มีอะไร ผมสั่งเดลิเวอรี่ให้มันกินได้“แดกมึงได้ปะ” มันถามผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วยื่นหน้ามาหาผม“ส้นตีน” ผมบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดผมก้าวเดินเข้าบ้านไปเปิดประตูบ้านทันที ไอ้กรณ์ก็เดินตามผมเข้ามา ผมเห็นว่าไอ้รถถังแมวอ้วนตัวสีขาวนอนอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีดำ มันลืมตาขึ้นทั้งสองข้างแล้วบิดขี้เกียดมองผม“รถถังเป็นไงบ้างไม่เจอตั้งสองวันคิดถึงป๊าไหม” ผมถามรถถังด้วยรอยยิ้ม แล้วเปิดไฟในบ้าน และก้าวเดินไปอุ้มมันมาดูจูบหน้าผากหนึ่งที“ทำไมมึงไม่ทำกับกูแบบนี้

- คิ้ม -ผมรู้สึกว่าแขนของใครพาดที่เอวของผม อีกทั้งผมยังกอดคนตัวหนา มันไม่ใช่ใครอื่น มันก็คือไอ้กรณ์ที่นอนหลับตาอย่างมีความสุข ผมเองก็ไม่เคยเห็นมันหลับสนิทเช่นนี้มาก่อน อาจเป็นเพราะมันคงเหนื่อยจริงๆ เพราะเมื่อตอนตีสี่ผมเข้าห้องน้ำ มันก็ไปเอากับผมในห้องน้ำ แล้วก็มาต่อที่บนเตียงจนผมเผลอหลับไปผมค่อยๆ เลื่อนตัวช้าๆ เพื่อไม่ให้มันตื่นขึ้นมาตอนนี้ เพราะผมมีสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างจากมัน ถ้ามันเห็นผมเปลือยเปล่าแบบนี้มันจะจับผมเย็ดโดยไม่ต้องสงสัยผมไม่ทันได้ลุกขึ้นนั่ง มันก็กอดผมแน่นผมจึงขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย“ไอ้คิ้ม มึงจะไปไหน” มันถามผมด้วยเสียงอู้อี้ในลำคอ ผมมองใบหน้าของมันที่ยังคงหลับตาอยู่“กูจะไปทำกับข้าว แล้วก็ไปให้ข้าวไอ้รถถัง”“ไอ้พลไปซื้อให้แล้ว”“ตั้งแต่เมื่อไหร่”“ก่อนมึงตื่นเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว” มันบอกผมเช่นนี้ ผมมองไปยังนาฬิกา ตอนนี้บ่ายโมง บ่ายโมง เหี้ยแล้ว“กูต้องทำงาน” ผมพูดจริงจัง ลุกขึ้นทันที เพื่อไปอาบน้ำ“ไปทำอะไร นี่มันกี่โมงแล้ว”“กูต้องส่งรายงาน”“กูส่งให้ไอ้นพไปแล้ว มันบอกโอเค แล้วก็เลยลางานให้มึงด้วย”“กูลางานมาสามวันแล้ว ไอ้ห่าลางานไม่บอกกู” ผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจั

เช้าวันใหม่ของอีกวันผมมาบริษัทแต่เช้า อีกทั้งยังขับรถมาเอง ส่วนไอ้กรณ์จอมเงี่ยนตื่นเช้ากว่าผม เพราะมันไปคุยกับลูกค้า ยังมีน้ำใจซื้อข้าวเหนียวหนึ่งห่อ และหมูปิ้งอีกสิบไม้ น่าจะแถมหนึ่งไม้ที่อยู่ตรงหน้าซอย สงสัยกลัวว่าผมจะหิวจัด เมื่อวานผมกินข้าวไปนิดเดียวเอง ผมจึงยัดข้าวเหนียวและหมูปิ้งอีกห้าไม้ อีกหกไม้ผมก็ให้หมาที่หน้าร้านสะดวกซื้อสองตัว“ไอ้เหี้ยคิ้ม หายดีหรือยังเห็นไอ้พลบอกว่ามึงป่วยเป็นไข้หวัด” ไอ้นพถามผมและล็อกคอผมไว้ ผมมองไอ้นพไอ้ดิน ไอ้โจ้ ไอ้เชนที่อยู่กันครบแต่เดี๋ยวกูป่วยเหรอ กูป่วยก็ได้“เอ่อกูหายดีแล้ว เดี๋ยวกูไปจองเที่ยวบินก่อน” ผมบอกเช่นนี้“มึงจะจองทำมะเขืออะไร คุณกรณ์มีเครื่องบินส่วนตัว” ไอ้ดินมันบอกผม“ห๊ะ เครื่องบินส่วนตัว” ถึงผมจะรู้ว่ามันรวยแค่ไหน แค่ผมไม่รู้เลยว่ามันมีเครื่องบินส่วนตัวด้วย“มึงไม่รู้เหรอ มึงทำงานกับเขามาตั้งครึ่งปีแล้วนะ อีกห้าวันมึงก็ต้องบินแล้ว เตรียมตัวด้วย” ไอ้โจ้บอกผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง ว่าแต่ทำไมไอ้กรณ์ไม่บอกเรื่องนี้กับผม ที่มันจะใช้เครื่องบินส่วนตัว นอกจะเรื่องเย็ด มันจะคิดอะไรได้อีก“ส่วนโรงแรมก็นอนโรงแรงที่สร้างจะเสร็จ” ไอ้นพบอกด้วยรอยยิ

-คิ้ม-ผมก้าวเดินออกมาจากห้องทำงานของไอ้กรณ์ ผมก้มหน้าก้มตาไม่กล้ามองพี่เขตและพี่พลที่มองผมด้วยรอยยิ้ม ทั้งที่ผมก็รู้พวกพี่สองคนรู้เรื่องผมและไอ้กรณ์มาโดยตลอด แต่เหตุการณ์เมื่อกี้ก็ทำให้ผมมองหน้าเขาไม่ติดเลยทีเดียว ผมมองไปยังเพื่อนๆ ของผม พวกมันก้มหน้าก้มตาทำงาน มึงทำแบบนี้ พวกมึงไม่มีพิรุธเลยเน๊อะผมเดินมานั่งที่เก้าอี้ทันที และเปิดคอมเพื่อทำงานต่อ ผมเห็นข้อความดังขึ้นมาจากมือถือ ผมเห็นข้อความไลน์เขียนว่าเดี๋ยวอีกสิบนาที ลงไปเจอกูที่ลานจอดรถมึงจะพากูไปไหนอีก อีกสามวันต้องเดินทางไปบาหลีแล้ว ความจริงผมยังไม่ได้บอกขุนศึกเลย เดี๋ยวโทรหามันดีกว่า วันนี้มันหยุดเรียน เพราะครูมันมีประชุม เห็นมันไลน์มาบอกเมื่อเช้า“ซ้อ” ผมหันขวับตามเสียงเรียกของไอ้ดิน ด้วยสายตาพิฆาต มันมองผมด้วยรอยยิ้ม“มึงเรียกใคร” ผมถามด้วยน้ำเสียงดุดันแก้เขิน“กูเรียกมึงหลายรอบ เหม่อจังเลยนะมึง กำลังอินเลิฟเหรอ” ไอ้ดินบอกผมด้วยน้ำเสียงกวนตีน“มึงก็ไปล้อมัน ว่าแต่คบกันนานยัง” ไอ้โจ้ถามผมด้วยรอยยิ้ม แต่ละตัว“เสือก” ผมด่ากลับไป พวกมันต่างอมยิ้มและหัวเราะออกมาไม่มีท่าทีที่มันจะโกรธผมที่ด่ามัน“ดีใจด้วยนะเว้ย เพื่อนกูจะได้เล