เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 506
บทล่าสุด
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 508
“ได้ค่ะ!”เมื่อเห็นว่าเวินหร่านยอมตกลงในที่สุด โจวลี่จวนก็แสดงความดีใจออกมาอัตโนมัติตอนนี้ลูกชายของเธอได้เป็นทายาทตระกูลฟู่แล้ว เงินทองและสถานะของเธอก็พลอยสูงขึ้นตามไปด้วยการจะเจียดเงินสักสิบยี่สิบล้านเพื่อไล่ส่งอีกฝ่ายไปย่อมไม่ใช่ปัญหา“เธอจะเอาเท่าไหร่ว่ามาเลย”โจวลี่จวนปรายตามองด้วยความดูแคลน“ห้าร้อยล้าน”เวินหร่านเอ่ยปากออกมาตรง ๆ โจวลี่จวนชะงักงัน “เท่าไหร่นะ?”เวินหร่านสบตาเธอตรง ๆ “ห้าร้อยล้านค่ะ!”ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายบอกให้เธอเป็นคนเสนอราคาเองหรอกหรือ?ทำไมพอเธอเสนอราคาจริง ๆ แล้วถึงทำหน้าตกอกตกใจเสียขนาดนี้กันล่ะ?โจวลี่จวนถลึงตาใส่ด้วยความโกรธเคือง “ทำไมเธอไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะ?”ห้าร้อยล้านงั้นรึ? ผู้หญิงอย่างเธอมีค่าคู่ควรถึงขนาดนั้นเชียวหรือ?เวินหร่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่รีบร้อน “ตอนที่ฉันตกลงเซ็นสัญญาเก็บรักษาความลับกับลูกชายของคุณ เขาให้เงินฉันมาสองร้อยห้าสิบล้านบาท หากฝ่าฝืนสัญญาจะต้องจ่ายค่าปรับเพิ่มเป็นสองเท่า! ห้าร้อยล้านนี้ ไม่มากไม่น้อย เป็นแค่เงินที่เอาไว้ใช้จ่ายค่าปรับผิดสัญญาให้ลูกชายของคุณเท่านั้นเองค่ะ”โจวลี่จวนถูกคำพูดของเธอสวนกลับจนพูดไม่ออกอึด
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 507
เวินหร่านปฏิเสธด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยใบหน้าหล่อเหลาของซางเลี่ยรุ่ยเย็นชาราวกับคนแปลกหน้าออกปากไล่เธอออกจากห้องทันที “ผมยังมีประชุมอีกหนึ่งนัด ออกไปแล้วปิดประตูด้วย”เวินหร่านพยักหน้าอย่างจนใจแล้วเดินจากไปซางเลี่ยรุ่ยมองตามแผ่นหลังของเธอ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความมืดมน...เมื่อถึงเวลาเลิกงานเวินหร่านเดินออกจากตึกบริษัทด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจเธอกำลังลังเลอยู่ว่า จะหาค่าปรับผิดสัญญาจำนวนเงินห้าสิบล้านบาทนี้มาจากไหนดีจู่ ๆ เธอก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง“ฉันโจวลี่จวน ฉันอยากเจอเธอ!”เวินหร่านนัดพบกับโจวลี่จวนที่คลับเสริมความงามระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งโจวลี่จวนเป็นลูกค้าวีไอพีของที่นี่ มักจะมาทำทรีตเมนต์ใบหน้าที่นี่อยู่เป็นประจำที่นี่จึงมีห้องส่วนตัวที่เป็นของเธอโดยเฉพาะเวินหร่านมาถึงคลับเสริมความงามแห่งนี้ตามนัด ก่อนจะถูกนำตัวเข้าไปในห้องดังกล่าวโจวลี่จวนรออยู่ข้างในนั้นจริง ๆ “นั่งก่อนสิ”อีกฝ่ายผายมือเป็นเชิงให้เธอนั่งลงบนโซฟาจากนั้นจึงนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามเธอ“มีธุระอะไรบอกมาได้เลยค่ะ”เวินหร่านเข้าประเด็นตรงไปตรงมาเธอไม่ได้ติดต่อกับอดีตแม่สามีคนนี้มานานมากแล้ว
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 506
เวินหร่านยื่นจดหมายลาออกที่ถืออยู่ในมือส่งไปตรงหน้าเขาซางเลี่ยรุ่ยยังคงไม่มองเธอ และไม่มองจดหมายลาออกฉบับนั้นทำเพียงก้มหน้ามองเอกสารในมือ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “นี่อะไร?”เวินหร่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ “ประธานซาง นี่คือจดหมายลาออกของฉันค่ะ รบกวนอนุมัติด้วยนะคะ”การกระทำในมือของซางเลี่ยรุ่ยชะงักไปเล็กน้อยเงยหน้าขึ้น มองเธอด้วยแววตาลึกล้ำ “คุณจะลาออกงั้นเหรอ?”เวินหร่าน “ค่ะ!”แววตาของซางเลี่ยรุ่ยคมกริบขึ้นมาทันที “เหตุผลล่ะ?”เวินหร่านกุข้ออ้างขึ้นมาอย่างกะทันหัน “ฉันทำที่นี่แล้วไม่มีความสุข อยากจะเปลี่ยนงานใหม่ ไม่ได้หรือคะ?”ใบหน้าหล่อเหลาของซางเลี่ยรุ่ยบึ้งตึงลงเล็กน้อย “นี่ไม่ใช่เหตุผลที่จะลาออก”เวินหร่านคิดหาข้ออ้างขึ้นมาอีกข้อ “ฉันรู้สึกว่างานผู้ช่วยในปัจจุบันนี้ไม่มีอนาคตค่ะ อยากลาออกไปทำงานอื่นที่เงินเดือนสูงกว่าและสวัสดิการดีกว่า”เหตุผลนี้น่าจะเพียงพอแล้วมั้งซางเลี่ยรุ่ยเงียบไปครู่หนึ่งจากนั้นจึงเตือนเธอว่า “คุณเวิน ตอนที่คุณได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ช่วยประธาน คุณได้เซ็นสัญญาฉบับใหม่กับบริษัทแล้ว! การลาออกโดยพลการ คุณจะต้องจ่ายค่าปรับผิดสัญญาจำนวนมา
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 505
เจียงฮ่าวกล้าเอาหัวเป็นประกันเลยว่า หากเวินหร่านยื่นใบลาออกจริง ๆ บอสของเขาจะต้องไม่พอใจอย่างแน่นอนไม่พอใจขั้นระเบิดอารมณ์จนฟ้าถล่มเป็นแน่“อีกอย่าง จะมีค่าปรับกรณีผิดสัญญาจ้างงานก่อนครบกำหนดที่สูงมากเลยนะครับ” เขาทำได้เพียงยกเรื่องนี้ขึ้นมาอันที่จริงเรื่องนี้เวินหร่านได้นั่งคิดทบทวนไตร่ตรองมาอย่างถี่ถ้วนตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว“เท่าไหร่คะ?” เธอเอ่ยถามเจียงฮ่าว “อย่างน้อยก็หลักล้านครับ”หัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบไปชั่วขณะทว่าเพื่อที่จะตัดขาดความสัมพันธ์กับซางเลี่ยรุ่ยให้สิ้นซาก ต่อให้ต้องจ่ายค่าปรับก้อนนี้ เธอก็จำใจต้องยอมควักกระเป๋าจ่ายมันอยู่ดี“เข้าใจแล้วค่ะ”หลังจากที่เธอจัดการเรื่องหย่ากับฟู่จิ่งเฉิงเรียบร้อยแล้ว เรือนหอหลังนั้นก็จะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเธอขอแค่จัดการประกาศขายมันออกไปให้เร็วที่สุด เงินค่าปรับมหาศาลนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรอีกต่อไปเมื่อเจียงฮ่าวเห็นว่าเวินหร่านไม่ได้มีทีท่าร้อนรนเรื่องค่าปรับแม้แต่น้อย เขาก็ยิ่งร้อนใจหนักกว่าเดิมเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เขาจำเป็นต้องรีบรายงานให้บอสรับรู้โดยด่วน“เดี๋ยวก่อนครับ เวินหร่าน เราคุยกันให้รู้เรื่องก่อน...”ในจังหวะท
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 504
“แควก!”ซางเลี่ยรุ่ยกระชากเสื้อผ้าบนกายของเธอออกจนขาดวิ่นผิวเนียนละเอียดขาวผ่องถูกเปิดเผยออกสู่บรรยากาศภายในห้องเขาก้มศีรษะลงซุกไซร้และขบเม้มไปทั่ว“อื้อ... อย่าค่ะ...”เวินหร่านนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแปลบ พยายามออกแรงดิ้นรนขัดขืนสุดชีวิตทว่าเรือนร่างสูงใหญ่ของซางเลี่ยรุ่ยกลับกดทับตรึงร่างเธอไว้ใต้ร่างอย่างแน่นหนาจุมพิตป่าเถื่อนถูกระดมซัดสาดใส่โดยไม่สนใจใด ๆ เวินหร่านทนไม่ไหวกับความรุนแรงนี้อีกต่อไปแล้วริมฝีปากถูกปิดผนึกจนแทบจะขาดอากาศหายใจขอบตาทั้งสองข้างเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใสซางเลี่ยรุ่ยเผลอสบตาเข้ากับดวงตาที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาของเธอพอดีเขาชะงักงันไปชั่วครู่แรงกดทับที่ตรึงร่างเธอไว้จึงผ่อนคลายลงโดยอัตโนมัติ“เพียะ!”เวินหร่านใช้จังหวะนั้นตบหน้าเขาไปฉาดใหญ่เธอรีบยกมือขึ้นจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมที่หลุดลุ่ยไม่เป็นทรงของตัวเองอย่างรวดเร็วก่อนจะผลักประตูห้องทำงานเปิดกว้างแล้ววิ่งหนีออกไปทันที...ค่ำคืนนั้นผ่านไปโดยที่เธอไม่ได้ข่มตานอนเช้าวันรุ่งขึ้น เวินหร่านยืนมองสภาพอิดโรยของตัวเองสะท้อนอยู่ในกระจกเงาขอบตาดำคล้ำเด่นชัดจนน่าตกใจสภาพของเธอในตอนนี้ เรียกได้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 503
“คุณพูดใหม่อีกทีซิ?” เขาคำรามต่ำด้วยความรู้สึกที่ยากจะยอมรับเวินหร่านจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นตรง ๆ “ฉันบอกว่า ครั้งนั้นคือครั้งสุด...”คำพูดที่เหลือยังไม่ทันได้หลุดออกจากริมฝีปากซางเลี่ยรุ่ยก็โน้มใบหน้าลงมาประกบจุมพิตลงอย่างไร้ความปรานีเธอเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณคือการยกมือขึ้นผลักไสเขาออกไปทว่าแผงอกของซางเลี่ยรุ่ยกลับแข็งแกร่งราวกำแพงเหล็กเธอไม่สามารถผลักเขาให้ถอยห่างได้เลยแม้แต่น้อยกลับกัน เขากลับใช้มือประคองท้ายทอยของเธอไว้บังคับให้เงยรับสัมผัส พร้อมกับรุกรานหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม!เวินหร่านนึกโกรธเคืองจึงกัดลงที่ริมฝีปากของเขาไม่นานนักกลิ่นคาวเลือดก็คละคลุ้งกระจายไปทั่วทั้งโพรงปากทว่าซางเลี่ยรุ่ยในตอนนี้ราวกับคนเสียสติไปแล้วไม่ใช่เพียงแต่ไม่ยอมปล่อยเธอไปเท่านั้น แต่เขายังจูบลงมาอย่างดุดันเร่าร้อนกว่าเดิมเสียอีกเมื่อเห็นดังนั้น เวินหร่านจึงเลิกดิ้นรนและเลิกต่อต้านมันเสียดื้อ ๆ ปล่อยให้ร่างกายแข็งทื่อราวกับตุ๊กตาไม้ ปล่อยให้เขาจูบซับตามใจชอบโดยไม่ตอบสนองซางเลี่ยรุ่ยรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ได้อย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็ยอมผละริ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บางทีคุณอาจจะชอบ
รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง303.7K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก256.1K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.3K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.7K viewsคิมหันต์ The Destiny
เซเรีย57 viewsเมียบำเรอ
Xiaohlinz62 viewsรักเพียงใจ
SHASHA277 viewsBURNING CROWN รักต้องห้าม
Lestrang62 views
