All Chapters of นางร้ายเช่นข้าจะคู่กับพระเอก: Chapter 111 - Chapter 120

ตอนที่ 38 มือสังหาร1 ขณะที่การต่อสู้รอบนอกยังคงตึงมือก็มีเหล่าชายชุดดำหลุดรอดเข้ามาถึงวงใน หนานหนิงเฉิงเห็นพวกมันกำลังพุ่งเข้าหารถม้าก็เข้าสกัดกั้นทันที ดาบในมือของเขาแม้จะไม่ดีเท่าดาบของแม่ทัพ แต่ก็เคยสังหารแม่ทัพมาแล้วเช่นกัน มือหนากุมดาบในมือแน่น ดวงตาเกิดประกายสังหารอย่างชัดเจน เขากัดฟันกรอดเข้าห้ำหั่นชายชุดดำทั้งหลายที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาภายในวงล้อม จุดมุ่งหมายคือ...รถม้า! พวกมันต้องการสังหารทุกคน โดยเฉพาะคนสำคัญในขบวนเดินทางนี้...ฮูหยินของเขา! “พวกมันกำลังมุ่งมาที่รถม้า!” หยางเพ่ยอวี่กัดฟันกรอด พลางสังหารเหล่าชายชุดดำที่กำลังกรูเข้ามาอย่างกับฝูงผึ้ง เป้าหมายของพวกมันชัดเจนแล้วว่าต้องการชีวิตผู้ใดเป็นสำคัญ “สมควรตาย!!!” หนานหนิงเฉิงตะโกนอย่างดุดัน ใบหน้าคมคร้ามเรียบตึง นัยน์ตาทั้งสองข้างแดงก่ำทอดมองไปยังกลุ่มคนรนหาที่ตาย ดาบอันเกรี้ยวกราดเสียดแทงเนื้อหนังของพวกมันคนแล้วคนเล่า หยาดโลหิตสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ ชายหนุ่มฟาดดาบไปทางใดทางนั้นก็มีแอ่งเลือดเกิดขึ้นแอ่งหนึ่ง เขาต่อสู้อย่างไม่เหน็ดเหนื่อยและไม่หยุดพัก เจียงหว่านหนิงไม่เคยเห

ตอนที่ 38 มือสังหาร3 ร่างสูงของหนานหนิงเฉิงพลันนิ่งสนิทไม่ขยับเขยื้อน ‘ดูซิว่า...ท่านจะยังลงโทษข้าได้ลงหรือไม่’ การกระทำนี้ของเจียงหว่านหนิงหวังผล “อะ...อืม ราวสองลี้มีแม่น้ำ ข้าจะพาเจ้าไปล้างตัวที่นั่น” หนานหนิงเฉิงช้อนกายบางขึ้นอุ้ม เขาเดินดุ่มกลับไปยังรถม้า ท่ามกลางสายตาของทหารที่ลอบมองอย่างสนใจ พวกเขาหลายคนมีครอบครัวแล้วย่อมเข้าใจ แต่พวกชายโสดต่างพากันริษยาสามีของท่านหญิงเสียเหลือเกิน “ท่านพี่...ท่านช่างดียิ่ง” แขนเรียวโอบรอบคอร่างสูง นางเผยอปากเอ่ยคำพูดนุ่มนวล แล้วก็ได้ผลเมื่อฝีเท้าคนร่างสูงชะงัก ก่อนจะก้มลงมองใบหน้าเล็กที่กำลังยั่วเย้าเขา “หากฮูหยินยังยั่วสามีเช่นนี้ นอกจากข้าจะไม่หายโกรธแล้ว ยังจะจับเจ้าขังเอาไว้ในรถม้าไม่ต้องออกมาอีก” หนานหนิงเฉิงกระตุกยิ้มพูดเสียงเย็น มองเจ้าเด็กจอมยั่วที่กำลังหาทางเบี่ยงเบนความสนใจของเขา เพื่อลดโทษของตัวเอง แต่นางคงคิดผิดแล้ว เพราะนอกจากโทษจะไม่ลดเขาจะทบบทลงโทษเข้าไปอีก ส่วนจะลงโทษอย่างไรนั้น นางคงคาดไม่ถึงเชียว! ‘คนบ้าอำนาจ!!!’ จำนวนทหารของขบวนเดินทางหายไปหนึ่งในสามส่ว

ตอนที่ 39 โดนโจมตีครั้งที่สอง2 “เสี่ยวเป่าไม่กลัว” เมื่อเห็นดวงตาทั้งสองข้างของมารดาแดงระเรื่อ เด็กชายตัวน้อยก็รีบเอ่ยขึ้นอย่างเข้มแข็ง “ลูกแม่เก่งมาก เช่นนั้นเราออกไปกันเถอะ” ตัวนางไม่เป็นไรแต่ลูกชายของนางไม่อาจได้รับบาดเจ็บได้ เจียงหว่านหนิงมัดบุตรชายตัวน้อยเอาไว้กับตัวเองทางด้านหน้า ใช้โล่เหล็กบังตัวของเขาเอาไว้อีกชั้น ด้วยน้ำหนักตัวของบุตรชายไม่ได้ทำให้นางรู้สึกหนักเลย อาจจะเคลื่อนไหวด้อยลงบ้างแต่ก็ยังคงปราดเปรียวพอสมควร ในมือบางไม่ใช่หน้าไม้อย่างคราวก่อน แต่เป็นทวนยาวคมกริบที่ช่วยเพิ่มพละกำลังที่แข็งแกร่งให้กับนาง หญิงสาวสวมชุดเกราะอ่อนก้าวลงจากรถม้าก็ตกอยู่ในสายตาของเหล่านักฆ่าที่จ้องกันตาเป็นมัน เสี่ยวเป่าสวมหน้าไม้เล็กเช่นเดิม แม้ต้องซ่อนตัวอยู่ภายใต้โล่ แต่ก็สามารถลอบยิงลูกศรออกมาได้ เพื่อช่วยมารดาอีกทาง ชุยซุนจื่อกลืนโอสถรักษาความสมดุลของครรภ์เสร็จก็ลงมาจากรถม้าที่ด้านนอกเต็มไปด้วยลูกธนูนับร้อยปักอยู่ทั่วทั้งคัน เมื่อเจ้านายสาวออกมา เสี่ยวถงก็ตามมาติดๆ บ่าวหญิงที่เคยดูไร้พิษภัยตอนนี้กลับมาสายตาที่ดุดันขึ้น “บ่าวจะป

ตอนที่ 40 คนหลงเมีย1          ตำหนักเฉียนคุนอันเป็นที่ประทับของฮ่องเต้ทุกรัชสมัย ยามนี้มีเพียงฮองเฮา ขุนนางคนสนิท และหมอหลวงไป๋เท่านั้นที่สามารถเข้าออกได้ หลังจากว่าราชการในทุกวันก็มักจะเรียกขุนนางคนสนิทให้ไปยังห้องทรงอักษรเสมอ วันนี้ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม แต่ด้านในมีร่างบอบบางของสตรีในชุดหงส์สูงส่งกำลังรออยู่ ไค่กั๋วกง ชุยโหว หยางโหว และหมอหลวงไป๋ต่างทำความเคารพสตรีสูงศักดิ์ด้านในอย่างพร้อมเพรียง          “ถวายพระพรฮองเฮา ทรงพระเจริญพันปี พัน พันปี”          “ลุกขึ้นเถิด อย่ามากพิธีไปเลย คนกันเองทั้งนั้น” สวีฮองเฮาหรือสวียวี๋จวน มารดาแผ่นดินองค์ปัจจุบัน นางพาร่างกายที่ค่อนข้างบอบบางมาตรงหน้าสหายขุนนางของสวามี ที่ล้วนแต่เป็นสหายเคียงบ่าเคียงไหล่กันมา ดังนั้นการทำความเคารพนางไม่อาจรับไหว          “ขอบพระทัยพะยะค่ะ&r

ตอนที่ 40 คนหลงเมีย3            หนานหนิงเฉิงชื่นชมบุตรชายที่ช่างรู้ความ เขาปล่อยมือเล็กก่อนจะรวบเอวบางเข้ามาแนบชิด บาดแผลเล็กน้อยไม่ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด แม้จะมีร่างบางมาเกยทับก็ไม่รู้สึกเจ็บอันใด นิ้วแกร่งเชยคางมนสวยขึ้น เขามองริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อด้วยอารมณ์หวามไหว          หญิงสาวรับรู้ถึงสัญญาณอันตรายพยายามเบี่ยงหน้าหนีสายตาเร่าร้อนคู่นั้น แต่ทว่ากลับโดนมือหนาคว้าท้ายทอยเอาไว้          “เสี่ยวเป่ายังอยู่นะ ท่านอย่า...อื้อ” นางกระซิบพลางเหลือบมองไปที่แผ่นหลังเล็ก ซึ่งกำลังตั้งหน้าตั้งตาอ่านตำราโดยไม่สนใจบิดามารดาที่กำลังทำเรื่องน่าอาย ก่อนจะถูกหยุดเอาไว้...          ‘ลูกรักหันมาเป็นก้างขวางคอหน่อยไม่ได้เหรอ’ เจียงหว่านหนิงทำได้เพียงโอดในใจอย่างจำยอม          ชายหนุ่มแสยะยิ้มก้มห