รอยรักเหนือกาลเวลา의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

ยามที่ฉันทนรับการทำเคมีบำบัดไม่ไหว ก็เป็นเพราะฉันกำรูปถ่ายคู่ในอดีตระหว่างฉันกับหลี่ซือเอาไว้แน่น ถึงได้มีแรงฮึดสู้และทนทรมานต่อไปได้ฉันผ่านการผ่าตัดทั้งใหญ่และเล็กมานับสิบครั้ง มีตั้งหลายหนที่ถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินจนแทบไม่ฟื้นคืนสติทว่ากลับเป็นแม่ของฉันที่มายืนอยู่ข้างเตียง พลางแผดเสียงตะโกนใส่ฉันสุดกำลัง“หลินซวง ลูกลืมไปแล้วรึไง? ลูกเคยบอกว่าต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปนะ ต้องอยู่รอดเพื่อไปต่างประเทศ และไปคลี่คลายความเข้าใจผิดในอดีตกับหลี่ซือด้วยตัวเอง”“ลูกเคยพูดเอาไว้ไม่ใช่เหรอว่าถ้ารักษาตัวหายดีแล้ว จะให้แม่พาลูกไปต่างประเทศเพื่อตามหลี่ซือกลับมา ถ้าลูกต้องมาตายลงแบบนี้ ลูกก็จะไม่ได้เห็นหลี่ซืออีกเลยนะ”ก็เพียงเพราะเสียงตะโกนของแม่ที่เอ่ยชื่อของหลี่ซือประโยคแล้วประโยคเล่านั่นแหละ ถึงได้ช่วยฉุดกระชากฉันให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของมัจจุราชกลับมาได้ครั้งแล้วครั้งเล่าทว่าถึงกระนั้น ในท้ายที่สุดฉันก็ยังคงพ่ายแพ้ให้แก่การต่อสู้กับโรคมะเร็งอยู่ดีและหลี่ซือเองก็มีชีวิตใหม่ของเขาไปแล้ว แถมยังกำลังจะแต่งงานในเร็วๆ นี้อีกด้วยแต่ถึงอย่างนั้น ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต การได้ใช้เวลาร่วมกับหล

เพราะอย่างไรเสีย การออกนอกบ้านในครั้งนี้มันสูบเรี่ยวแรงของฉันไปมากมายมหาศาลเหลือเกิน หลังจากผ่านพ้นครั้งนี้ไปแล้ว ฉันอาจจะไม่มีปัญญาออกนอกประตูบ้านได้อีกเลยตลอดกาลแต่ยังดีที่ตอนบ่ายโมงตรง ฉันได้รับโทรศัพท์จากหลี่ซือ โดยบอกว่าพวกเขากำลังลงมาจากตึกแล้วแม่ของฉันมีสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก ฉันต้องคอยปรับความเข้าใจและเกลี้ยกล่อมท่านอยู่นานสองนาน ท่านถึงไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติออกมาพอขึ้นรถมา ถังหว่านก็ยิ้มหวานพลางมองมาที่ฉัน“ขอโทษนะหลินซวง เมื่อคืนหลี่ซือเอาแต่กวนฉันจนดึก เลยทำให้เช้านี้ฉันลุกจากเตียงไม่ไหวเลย”ฝ่ามือบีบเข้าหากันแน่นขึ้นมาเล็กน้อยในทันใดส่วนหลี่ซือที่เพิ่งจะเก็บรถเข็นให้ฉันเสร็จและก้าวขึ้นมานั่งตรงเบาะคนขับ หลังจากปรายตามองฉันผ่านทางกระจกมองหลังแวบหนึ่งแล้ว เขาก็เอ่ยกับถังหว่านด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาห่างเหิน “เธอจะไปอธิบายให้ยัยนี่ฟังมากมายขนาดนั้นทำไมกัน”ในอกขมปร่าอยู่เล็กน้อย แต่ฉันก็ยังคงโบกมือให้แม่ที่อยู่นอกรถอย่างสงบนิ่งหลี่ซือขับรถเร็วมาก จนรถโยกไปมาเสียฉันแทบอยากอาเจียนถึงกระนั้น ฉันก็ยังคงเลือกที่จะอดทนอดกลั้นเอาไว้เงียบๆภาพนี้ทำให้ฉันนึกถึงเมื่อแปดป

“ฉันก็เลยอดทนไม่ไหว เผลอฟาดฝ่ามือใส่หน้าเธอไปฉาดหนึ่ง ทันใดนั้นเธอก็ผลักฉันออกด้วยความโกรธแค้น”“นายก็รู้ใช่ไหมว่าฉันกำลังท้องอยู่ แถมร่างกายก็ไม่ค่อยจะแข็งแรงสักเท่าไหร่ แค่แรงปะทะเพียงนิดเดียวก็รับไม่ไหวแล้ว”เมื่อได้ยินคำพูดของถังหว่าน ฉันก็ตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปอยู่ที่เดิมริมฝีปากของฉันสั่นระริกอยู่ตั้งหลายครั้ง กว่าจะเค้นเสียงพูดออกมาได้“หลี่ซือ นายฟังฉันก่อนนะ มันไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะ”“ฉะ…ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นจริงๆ”แต่หลี่ซือกลับระเบิดเสียงคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด“หลินซวง ทำไมเธอถึงได้จิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตได้ขนาดนี้ เมื่อแปดปีก่อนเธอหน้าด้านนอกใจไปคบชู้กับผู้ชายคนอื่นไม่พอ”“แปดปีผ่านไป ตอนที่ฉันกำลังจะแต่งงาน เธอกลับคิดได้ว่าฉันดีขึ้นมาซะอย่างนั้น แถมยังกล้ามาทุบตีคู่หมั้นของฉันอีก”“เธอกล้าดียังไงมาแตะต้องผู้หญิงของฉัน วันนี้ฉันจะทำให้เธอได้ลิ้มรสชาติของการกล้ามาลองดีกับผู้หญิงของฉัน”พอพูดจบ เขาก็ก้าวสามขุมเข้ามาแล้วระเบิดความโกรธด้วยการกระหน่ำเตะรถเข็นของฉันอย่างแรงไปหลายทียิ่งไปกว่านั้น เขายังออกแรงผลักรถเข็นของฉันไปข้างหลังอย่างสุดกำลัง จนมันกระแทกเข้ากับโต๊ะ

จนกระทั่งถึงคืนก่อนวันแต่งงาน เขาใช้ปลายนิ้วที่สั่นเทาพยายามติดต่อหาหลินซวงเป็นครั้งสุดท้ายทว่าคิดไม่ถึงเลยว่า หลินซวงไม่เพียงแต่จะบล็อกเบอร์โทรศัพท์ของเขา แม้กระทั่งในไลน์ เธอก็ยังลบเขาเข้าบัญชีดำไปเสียแล้วเพราะฉะนั้น คู่หมั้นคนนั้นของหลินซวง มันถึงได้สำคัญมากมายขนาดนั้นเลยงั้นสินะ?สำคัญเสียจนทำให้หลินซวงไม่อยากแม้แต่จะเป็นเพื่อนกับเขาอีกต่อไปแต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยเขาก็จะได้ตัดใจเสียที ตั้งหน้าตั้งตาแต่งงานกับถังหว่าน และทำหน้าที่ในบทบาทของคนเป็นพ่อให้ดีที่สุดในวันแต่งงาน ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับภาพลวงตาที่หมุนวน เขาเอาแต่สอดส่ายสายตาค้นหาร่างของหลินซวงไปทั่วทั้งงาน ทว่าหลินซวงไม่ได้มา และแม่ของหลินซวงก็ไม่ได้มาเช่นกันยามที่มองไปยังที่นั่งซึ่งเดิมทีควรจะเป็นของครอบครัวหลินซวง แต่บัดนี้กลับถูกจับจองด้วยญาติสนิทมิตรสหายคนอื่นในอกก็พลันเกิดความเจ็บปวดแปลบแล่นริ้วขึ้นมาถี่ๆ อีกระลอก จนกระทั่งสิ้นสุดพิธีแต่งงานและเข้าสู่ช่วงเดินขอบคุณตามโต๊ะครั้นเมื่อเขาเดินเข้าไปหาเพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมปลายที่โต๊ะตัวหนึ่ง และเพิ่งจะยกแก้วเหล้าขึ้นเตรียมจะชนแ

“เฮ้อ ทั้งหมดมันเป็นเพราะยัยหลินซวงนั่นที่ไม่ดีเอง วันนั้นถ้าหล่อนไม่มาอ่อยหลี่ซือของเรา มีหรือที่หลี่ซือของเราจะโดนมันหลอกจนหัวปั่นขนาดนี้ ยังดีที่ตัวมันเองดันเป็นมะเร็งตายไปซะได้ ตอนนั้นฉันเลยแกล้งหลอกมันไปว่า ให้เห็นแก่ปากท้องและอนาคตของหลี่ซือหน่อย มันถึงได้ยอมถอนตัวและบอกเลิกกับหลี่ซือไปเอง”“ก็ต้องชมว่าเธอฉลาดจริงๆ นั่นแหละที่รู้ความคืบหน้าแล้วรีบติดต่อมาหาฉัน ทำให้ฉันส่งการ์ดแต่งงานของหลินซวงไปให้หลี่ซือได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นแล้วหลี่ซือมีหรือจะยอมแต่งงานกับเธอ วางใจเถอะ หลี่ซือเป็นลูกชายฉัน นิสัยของเขาฉันย่อมรู้ดีที่สุด รอให้เขากลับมาบ้านก่อนแล้วเธอค่อยโยนความผิดทุกอย่างมาที่ฉัน จากนั้นก็เอาเด็กในท้องเข้าไปร้องไห้ฟูมฟายบีบน้ำตาอ้อนวอนเขาหน่อย ฉันรับรองเลยว่าหลังจากนี้เขาจะยอมอยู่กินกับเธออย่างสงบเสงี่ยมแน่นอน”“ส่วนยัยหลินซวงนั่นน่ะ ในเมื่อหล่อนตายไปแล้ว เธอก็อย่าไปถือสาหาความกับคนตายเลย แต่เธอนี่ก็นับว่าร้ายไม่เบาจริงๆ ตอนนั้นฉันก็แค่แนะลู่ทางให้เธอไปไม่กี่คำ เพื่อให้เธอไปเสี้ยมให้หลินซวงกับหลี่ซือผิดใจกัน คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะดึงดันจนทำให้ยัยหลินซวงนั่นต้องตายไปจริงๆ แต่ก็ดี