جميع فصول : الفصل

คุณหมอหนุ่มเดินผ่านวอร์ดตรวจคนไข้ด้วยรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า ท่าทางที่ดูผ่อนคลายและอารมณ์ดีเป็นพิเศษของเขา ทำเอาหัวหน้าพยาบาลและเหล่านักศึกษาแพทย์ต่างพากันมองหน้ากันด้วยความฉงนแกมแปลกใจ เพราะร้อยวันพันปี ชายหนุ่มผู้เคร่งขรึมและเย็นชาคนนี้มักจะหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่กับเคสคนไข้เสมอ“คุณหมอคะ อีกสองชั่วโมงมีเคสผ่าตัดใหญ่นะคะ” หัวหน้าพยาบาลเดินเข้ามาแจ้งรายละเอียดระว่างที่เขากำลังเดินออกตรวจอาการตามห้องพัก“ครับผม... รบกวนเตรียมห้องผ่าตัดและอุปกรณ์ให้พร้อมด้วยนะครับ”ธาราตอบรับด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวลอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ก่อนจะปลีกตัวเดินแยกออกไปเตรียมความพร้อมของร่างกายและจิตใจ โดยในหัวของเขายังคงมีแต่ภาพใบหน้าหวานแง่งอนของสาวน้อยที่รออยู่บ้านลอยวนเวียนอยู่ตลอดเวลา. . . . . . . . . . . . . . . .หลายชั่วโมงต่อมา...ธาราเดินเหนื่อยล้าออกมาจากห้องผ่าตัด ร่างสูงโปร่งชะงักกึกไปในทันทีเมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างของใครบางคน... คนที่เขาเคยคิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีวันได้เฉียดกรายมาเจอหน้ากันอีกแล้ว“สิตา...” ชายหนุ่มพึมพำชื่อนั้นออกกรามที่บดเข้าหากันแน่น หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของบาดแผลในอดีตที่เคยทำ