บททั้งหมดของ จากลูกสาวเจ้าพ่อมาเป็นฮูหยินผู้ไร้ค่า: บทที่ 191 - บทที่ 200

203

ตอนที่ 41 2/2

“อ๊ะ ท่านพี่ได้โปรดอย่าทรมานข้า” หนิงอันใช้มือเล็กของนางกอบกุมหน้าของชายหนุ่มขึ้นมาเมื่ออีกฝ่ายเคลื่อนตัวลงสู่เบื้องล่าง เพียงปลายชิวหาของเขาสัมผัสกับจุดอ่อนนุ่มก็ทำให้หนิงอันแทบคลุ้มคลั่ง เขาทำเพียงจุมพิตที่ฝ่ามือของนางอย่างอ่อนโยน ก่อนจะใช้มือหนาทั้งสองข้างช้อนต้นขาของหญิงสาวขึ้นก่อนที่ใบหน้าคมคายจะซุกซบที่ส่วนอ่อนนุ่มที่อ่อนไหวของนาง ร่างบางดิ้นพล่านอย่างรู้สึกอดกลั้น เสียงครางหวานดังขึ้นอย่างต่อเนื่องก่อนที่เขาจะส่งนางสู่ปลายทางฝันได้สำเร็จเฟยฉีเคลื่อนตัวขึ้นมาก่อนจะแทรกกายเข้าหาหญิงสาวทำเอาหนิงอันที่พึ่งเดินทางถึงปลายฝันไม่นานถึงกับสะดุ้งเฮือกพร้อมกับริมฝีปากที่เม้มแน่นชายหนุ่มส่งเสียงครางออกมาอย่างพยายามอดกลั้นที่จะไม่กระทำการรุนแรงตั้งแต่แรก ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ขยับกายเข้าออกเนิบช้าเป็นจังหวะ ในขณะเดียวกันขาทั้งสองข้างก็ถูกยกขึ้นพาดที่ไหล่กว้าง ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าหาร่างบางมากขึ้น พร้อมกับถาโถมเข้าใส่เป็นจังหวะที่เร่าร้อนมากขึ้น ร่างกายที่พลิ้วไหวของเขาทำเอาหญิงสาวแทบคลั่งชายหนุ่มจับร่างบางพลิกกายคว่ำหน้าแล้วแทรกกายเข้าหาจากทางด้านหลัง เสียงคำรามของเขาบ่งบอกถึงอารมณ์ของชาย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 42 1/2

สามเดือนต่อมาความสุขของหนิงอันผ่านมานานหลายเดือนจนตัวหญิงสาวแทบจะลืมเลือนวันเวลาทุกอย่าง หลงลืมไปว่านางกำลังอยู่ในมิติของนิยายมิใช่ความจริง และแล้วนิยายก็ดำเนินเรื่องมาจนถึงช่วงสุดท้ายเสียทีเฟยฉีและหนิงอันเดินทางมาเป็นตัวแทนของเหล่าซานเพื่อร่วมงานเฉลิมฉลองการขึ้นครองบัลลังก์ของฮ่องเต้เหอตี้หรือหยางชิน ในค่ำคืนนี้จะเป็นงานเลี้ยงที่ไม่ธรรมดาเพราะกลุ่มอำนาจเก่าจะกลับมาเพื่อล้างแค้นและทวงคืนบัลลังก์ เดิมทีแล้วคนที่นั่งบนบัลลังก์นั้นจะต้องเป็นเฟยฉีและฮองเฮาก็คือหนิงอัน หากแต่ในยามช่วงเวลาอันตรายที่มีศัตรูเข้ามาเพื่อที่จะสังหารเฟยฉี หนิงอันก็ได้นำตัวนาเข้าไปขวางก่อนจะถูกลูกธนูพุ่งเข้าจุดสำคัญบริเวณหัวใจ ภายใต้ชุดสีแดงที่อาบไปด้วยโลหิตของนางนั้นหนิงอันก็สิ้นใจในทันทีหลังจากที่หนิงอันสิ้นใจได้ไม่นาน วังหลวงก็จำเป็นจะต้องมีฮองเฮาองค์ใหม่ เฟยฉีใช้จังหวะนี้แต่งตั้งคนรักของตนเองนั่นก็คือเยว่ชิงขึ้นเป็นฮองเฮาก่อนที่ทั้งคู่จะได้ครองรักกันตราบนานเท่านานแต่นั้นมันบทตามเนื้อเรื่องเดิม ในตอนนี้คนที่นั่งบนบัลลังก์มังกรนั้นไม่ใช่สามีของนาง ฮองเฮาที่นั่งข้างๆ ก็หาใช่ตัวนางไม่ หนิงอันคิดว่าเนื้อเรื่องเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 42 2/2

“ดีเจ้าค่ะ” นางรีบตอบรับทันที ไม่อยากจะนั่งจมปลักอยู่ที่นี่นานเท่าใดนัก อีกเดี๋ยวก็จะมีเหตุการณ์ระทึกขวัญเกิดขึ้นแล้ว หากว่านางและเฟยฉีไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์เป็นไปได้ว่าช่วงสุดท้ายของเรื่องอาจจะเปลี่ยนไปอีกครั้ง“เช่นนั้นก็ไปกันเถิด” เฟยฉีเข้ามาประคองหญิงสาวก่อนที่จะทั้งคู่จะจับจูงมือกันออกไปจากบริเวณงานเลี้ยงที่จัดขึ้นภายในห้องโถงใหญ่ด้านนอกไม่ได้ถึงกับเงียบเหงามากนัก พอยังมีผู้คนให้เห็นอยู่บางตาอาจเป็นเพราะภายในโถงรับรองมีคนมากเกินไปทำให้รู้สึกอึดอัด พอได้ออกมาสูดอากาศด้านนอกก็ดีขึ้นมาก“ไปนั่งตรงโขดหินด้านโน้นกันดีกว่าเจ้าคะ”“อื้ม ไปสิ”ในขณะที่หนิงอันและเฟยฉีกำลังคุยเล่นหยอกล้อกันอย่างมีความสุข ในมุมมืดมุมหนึ่งมีสายตาที่เคียดแค้นของใครบางคนกำลังจ้องมองมาที่ทั้งคู่ หนิงอันเดินตรงไปที่โขดหินใหญ่แล้วนั่งลง แต่ยังไม่ทันที่เฟยฉีจะนั่งลงตรงพื้นที่ว่างข้างๆ หญิงสาว เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของคนจำนวนมาก พร้อมกับเสียงปะทะกันเพล้ง เพล้ง เพล้ง“นะ นั่นเสียงอันใดกันเจ้าคะ” หนิงอันพลันลุกขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงต่อสู้กันทั้งยังอยู่ไม่ไกลจากที่นางอยู่อีกด้วย(เริ่มแล้วสินะ!)“ก่อกบฏ!”“แ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 43

“ขอรับ”สิ้นเสียงคำสั่งชายชุดดำส่วนหนึ่งก็ออกวิ่งตามเพื่อไล่ล่าหนิงอันในทันที เมื่อหญิงสาวรู้ตัวว่าไม่มีทางหนีพ้นจึงได้หยิบดาบที่อยู่ข้างศพขององครักษ์ผู้หนึ่งขึ้นก่อนจะเข้าฟาดฟันกับชายชุดดำเหล่านั้น หากแต่เพราะนางสู้ไม่ไหวจึงได้สู้ไปพลางวิ่งหนีไปพลาง ทั้งชุดที่กรุยกรายทำให้ขยับตัวไม่สะดวกนักยามวิ่งก็ทำให้วิ่งได้ช้าลงนางเหนื่อยเหลือเกินก่อนจะเล็งเห็นพุ่มไว้ขนาดใหญ่ หนิงอันมุดเข้าไปด้านในทั้ง ๆ ที่มีหนามแหลมคมอยู่เต็มต้น เนื้อตัวของนางเต็มไปด้วยหนามแหลมคมที่ทิ่มแทง แต่ความกลัวทำให้นางฝืนทนเอาไว้ไม่กล้าที่จะส่งร้องออกมาแม้เพียงนิด นัยหนึ่งก็นึกว่าตนเองก็ยังโชคดีที่ไม่ได้พาสาวใช้ทั้งสองมาด้วย“พวกเจ้าไปทางนั้น”“ขอรับ”ชายชุดดำเหล่านั้นจากไปแล้วหนิงอันจึงได้พาตนเองออกมาจากพุ่มหนามแหลมคม บนตัวของนางเต็มไปด้วยบาดแผลหากแต่หญิงสาวไม่มีเวลามาใส่ใจสิ่งเหล่านี้ ก่อนจะมองซ้ายมองขวาเพื่อให้มั่นใจว่าปลอดภัยจึงได้หลบออกมานางตรงไปยังโถงพระโรงเพื่อตามหาสามี หญิงสาวค่อยๆ เร้นกายหลบหลีกไปมาเพื่อให้พ้นสายตาของชายชุดดำเหล่านั้น ภายในโถงพระโรงยังคงมีการต่อสู้กันอย่างดุเดือดจนไม่อาจแยกออกว่าใครเป็นใคร หนิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 44 1/2

เฮือกกกหนิงอันสะดุ้งสุดตัวก่อนจะตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองกลับมาแล้ว หญิงสาวมองไปรอบๆ ห้องก็พบห้องที่แสนคุ้นตา ก่อนจะหันไปมองดูนาฬิกาแล้วพบว่าทุกอย่างพึ่งผ่านไปเพียงแค่แปดชั่วโมงเท่านั้น หลังจากความเหน็ดเหนื่อยเธอเผลอตัวหลับไปบนโต๊ะทำงาน ซึ่งมันพึ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นหนิงอันยกมือขึ้นก่อนจะลูบที่ใบหน้าของตัวเองแล้วพบว่ายังมีคราบน้ำตาหลงเหลืออยู่ พร้อมกับความเจ็บปวดที่มันเกาะกุมหัวใจของเธอโดยที่หนิงอันไม่สามารถสะบัดมันทิ้งได้เลย“เฟยฉี... ฮึก ข้าจะไม่ได้พบท่านอีกแล้ว ฮือ ๆ”ตั้งแต่วันที่หนิงอันกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง นางได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าทั้งหมดมันเป็นเพียงแค่ความฝันตื่นหนึ่งเท่านั้น แต่อีกฝั่งของความรู้สึกก็ได้แต่เอ่ยแย้งว่าหากทุกอย่างที่มันเกิดขึ้นเป็นเพียงแค่ความฝันจริง ๆ แล้วเหตุใดนางจึงได้รู้สึกเจ็บปวดมากเช่นนี้เล่า ที่แท้การจากลามันเจ็บปวดทุกข์ทรมานเช่นนี้นี่เองหญิงสาวแก้ไขเนื้อเรื่องตอนจบของนิยาย ไม่มีใครต้องตาย ไม่ต้องเจ็บปวด ไม่มีการจากลา มีเพียงการแยกย้ายไปใช้ชีวิตของตนเองตามเส้นทางที่เลือก ก่อนที่เนื้อเรื่องจะถูกส่งอีเมลไปยัง บก.ของสำนักพิมพ์ที่เธอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 44 2/2

หนิงอันเลือกนั่งที่ริมหน้าต่างดวงตาของเธอเหม่อลอยออกไปไกล จึงไม่ทันได้สังเกตว่ารถยนต์คันหรูราคาแพงที่จอดคู่กันกับรถเมล์ที่เธอนั่งอยู่ มีหนุ่มหล่อคนหนึ่ง ใบหน้าของเขาเรียบนิ่งและดูเย็นชามากขึ้น ดวงตาของเขาดูเศร้าราวกับกำลังเสียใจและทุกข์ใจเรื่องบางอย่างที่ไม่สามารถเอ่ยกับใครได้เมื่อสัญญาณไฟเขียวทำงานรถทั้งสองคันก็ทะยานออกไปโดยที่มีจุดมุ่งหมายเดียวกันเสื้อผ้าชุดแล้วชุดเล่าถูกลองแล้วลองอีกบนร่างของหญิงสาว และหนิงอันเองก็ชอบอยู่หลายชุดทำให้ตัดสินใจเลือกไม่ถูกก่อนจะตัดใจซื้อมันมาทั้งหมดเสียเลย ถือเสียว่าใช้เงินคลายเครียดก็แล้วกัน เมื่อซื้อของเสร็จเธอจึงคิดที่จะใช้บริการรถแท็กซี่เพราะจำนวนข้าวของค่อนข้างมาก หากนั่งรถเมล์จะต้องลำบากแน่ ๆ แต่เมื่อลงมาด้านหน้าของห้างสรรพสินค้าพายุฝนกลับเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก ทำให้รถต่อแถวรอเรียกรถแท๊กซี่เพิ่มจำนวนมากขึ้นจนกระทั่งแถวยาวออกไปจนมองแทบไม่เห็นปลายแถวแล้ว เธอได้แต่ถอนหายใจ(ซวยชะมัด!)(เอาไงดีเนี่ย)(เฮ้อ! ถ้ามีแฟนรวยๆ สักคนก็ดีสินะ คิดอะไรของเธออยู่เนี่ยหนิงอัน บ้าบอจริงเลย)ทันใดนั้นก็บังเอิญมีรถหรูราคาแพงคันหนึ่งขับผ่านมา ผู้ชายที่นั่งอยู่ด้านห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 45

หนิงอันกลับมาถึงห้องก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ความคิดของเธอวกวนอยู่ที่เขาก่อนที่หญิงสาวจะพยายามสลัดความคิด แล้วเดินไปเปิดถุงกระดาษงานพรุ่งนี้มีตรีมงานเป็นการสวมชุดย้อนยุค หนิงอันเลือกสวมฮั่นฝูสีเขียวอ่อนผ้าพลิ้ว แต่งผมง่ายๆ เธอคิดที่จะลองสวมชุดดังกล่าวดูเผื่อว่าอาจจะมีบางจุดต้องทำการแก้ไข แต่เมื่อได้ทดลองสวมดูแล้วก็ปรากฏว่าพอดีตัว ตอนนี้ผมยาวสลวยครึ่งหัวถูกม้วนแล้วปักด้วยปิ่นระย้า(ก็สวยดีเหมือนกันนะเนี่ย!)ตืดด ตืดด(ใครโทรมาตอนนี้นะ)“ฮัลโหล”“ไม่ทราบว่านี่เบอร์คุณหนิงอันหรือเปล่าครับ”“ใช่ค่ะ”“มีพัสดุส่งมาถึงคุณครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่หน้าคอนโดรบกวนคุณช่วยลงมารับทีได้มั้ยครับ”“เอ่อ... ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ”“ขอบคุณครับ”“บ้าจริง! ทำไมต้องมาตอนนี้ด้วยนะ แล้วชุดนี้ก็ถอดง่ายเสียที่ไหนกัน เอาไงดีละ! งั้นก็ลงไปทั้งอย่างนี้เลยก็แล้วกัน”หญิงสาวเดินไปคว้ากุญแจห้องก่อนจะสวมรองเท้าแตะแล้วออกจากห้องไป โชคดีที่คอนโดของนางเป็นคอนโดหรู หนึ่งชั้นจะมีเพียงแค่สองห้อง ตลอดเส้นทางจนถึงลิฟต์จึงไม่ได้ตกเป็นเป้าสายตามากนัก แต่เมื่อถึงชั้นหนึ่งผู้คนก็ไม่ได้พลุกพล่านขนาดนั้น ประกอบกับในยุคนี้การสวมเสื้อผ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 46

เฟยฉีก้าวเข้ามาภายในห้องเขาถอดรองเท้าออกพร้อมกับสวมรองเท้าแตะที่ใส่เดินในบ้านของแขกแล้วก้าวเข้าไป ร่างสูงสอดส่ายสายตามองไปรอบ ๆ ห้อง ทั้งห้องถูกตกแต่งเป็นโทนสีขาวทำให้ดูสบายตา ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ โซฟาสีขาวที่มีแมวตัวอ้วนสีเทาและสีส้มนอนหลับอยู่ เขาจึงไม่กล้ารบกวนมันจึงได้ย้ายตัวเองไปนั่งโซฟาอีกตัวหนิงอันยกน้ำชามาให้ชายหนุ่มแทนน้ำเปล่า เพราะจำได้ว่าเขาชอบมากกว่าการดื่มน้ำเปล่าเฟยฉีมองดูน้ำชาอุ่นๆ ในมือของหนิงอันก็ถึงกับยกยิ้มที่มุมปากทันที“ขอบคุณนะ”“อื้ม ดื่มเสร็จแล้วนายก็รีบๆ กลับไปได้แล้ว”“ทำไมต้องไล่ด้วย” เฟยฉียกแขนขึ้นกอดอกก่อนจะทำปากย่นราวกับเด็กน้อยเอาแต่ใจ“ก็ ก็ฉันง่วง อยากจะพักผ่อนแล้วหรือนายคิดจะนอนที่นี่ล่ะ” หนิงอันเอ่ยหาเหตุผลมาแย้งก่อนจะที่พลั้งปากพูดเรื่องไร้สาระออกไป“แล้วได้มั้ยล่ะ”“หึ นายล้อเล่นแล้วนายมีแฟนแล้วก็กลับไปนอนที่ห้องแฟนนายสิ” หนิงอันเริ่มรู้สึกหงุดหงิด ในเมื่อเขามีแฟนแล้วทำไมถึงต้องมาวอแวกับเธอด้วย หรือคิดจะใช้เธอเป็นคนคั่นเวลากัน หึ ฝันไปเถอะ!“ฉันบอกตอนไหนว่ามีแฟน!”“ก็ ก็นายบอกว่าซื้อของขวัญวันเกิดให้แฟนไม่ใช่หรือ” ห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 47

วันต่อมาอยู่ ๆ จื่อเว่ยก็วีแชทมาบอกเธอว่างานเลี้ยงถูกยกเลิกเพราะที่เมืองข้างๆ เกิดเหตุดินถล่ม มีเพื่อนหลายคนประสบภัยทั้งยังมีปัญหาเดินทางมาไม่สะดวกทำให้ต้องยกเลิกไปก่อนทำให้คนเหงาๆ อย่างหนิงอันถึงกับซึมเพราะต้องติดอยู่ที่คอนโดไม่รู้จะออกไปไหนติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!หนิงอันขมวดคิ้วเป็นปมใครกันมาแต่เช้า ก่อนจะเดินไปเปิดประตูแล้วพบว่าไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเพื่อนบ้านจอมวุ่นวายของเธอเอง“นายมีอะไรงั้นหรือ”“ขอเข้าไปก่อนได้มั้ย ข้างนอกหนาวมากเลย”“ดะ เดี๋ยว” หนิงอันไม่ทันได้เอ่ยปฏิเสธชายหนุ่มก็แทรกตัวเข้ามาในห้องแล้ว ก่อนจะตรงไปที่โซฟาแล้วจับเจ้าโป๊ยก่ายแมวตัวอ้วนสีเทาขึ้นมาทั้งกอดทั้งหอมอย่างมันเขี้ยว“นายมีอะไร”“ฉันมาฟังคำตอบของเธอ”“คำตอบอะไร”“เธอคือเสี่ยวอันคนนั้นใช่มั้ย”“ใช่แล้วยังไง ไม่ใช่แล้วยังไง มันสำคัญกับนายมากหรือไง”“สำคัญมาก” หึ หนิงอันไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไรกันแน่ เขาจะคาดคั้นเธอไปเพื่ออะไรกัน“เพราะอะไร นายคิดจะทำอะไรกันแน่!”“ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่าฉันมีตัวตนอยู่จริง หากเธอจะคิดถึงก็ให้คิดถึงฉันแค่คนเดียวก็พอ”“นี่นาย”ก่อนหน้าที่หนิงอันจะทะลุมิติเข้าไปอยู่ใน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนพิเศษ 1 1/2

หนิงอันลืมตาตื่นขึ้นมา ก่อนจะพยายามมองไปรอบๆก็ต้องแปลกใจที่หญิงสาวยังคงอยู่ในนิยาย ก่อนจะคิดในใจว่าเหตุใดนางจึงยังไม่ตายกันนะ!(นี่ข้ายังไม่ตายหรอกหรือ)"เจ้าฟื้นแล้วหรือ" หนิงอันหันไปตามเสียงก็พบกับสตรีผู้หนึ่งที่กำลังถือถ้วยชาเข้ามา"เอ่อ... ไม่ทราบว่าที่นี่คือที่ใดหรือเจ้าคะ""สำนักจี๋หลินเจ้าค่ะ" หนิงอันมองไปรอบๆนางพยายามมองหาร่างของสามี"สามีของท่านอีกเดี๋ยวก็คงกลับมา ท่านดื่มยาก่อนเถิด""อืม ขอบคุณแม่นาง" หนิงอันรับถ้วยยามาก่อนจะฝืนใจดื่มมันจนหมดแล้วยื่นถ้วยเปล่าส่งคืนไปให้อีกฝ่าย"ข้าหลับไปนานเท่าใดงั้นหรือ""ท่านหลับไปเจ็ดวันแล้ว สามีของท่านเขานั่งเฝ้าท่านที่ข้างเตียงตลอด หากแต่วันนี้มีธุระด่วนจึงได้ฝากให้ข้ามาอยู่เป็นเพื่อนท่านแทน""เช่นนั้นก็ต้องรบกวนแม่นางแล้ว""ท่านอย่าได้เกรงใจเลย ท่านอ๋องมีบุญคุณต่อข้าเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้นับว่าเป็นอันใดได้"เพียงครู่เสียงฝีเท้าของชายหนุ่มก็ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ หนิงอันมองเห็นใบหน้าคุ้นเคยที่ตอนนี้แลดูซูบผอมลงไปมาก ใต้ตาของเขาดำคล้ำราวกับอดหลับอดนอนมาหลายวัน เมื่อเห็นชายหนุ่มที่เป็นเช่นนั้นหัวใจของหนิงอันก็รู้สึกเจ็บปวดยิ่งนักทางด้านเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
161718192021
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status