All Chapters of Billionaire Daddy, Please Marry My Mommy : Chapter 1 - Chapter 10

22 Chapters

Chapter 001- A Mother’s Desperation

SENNA“Mrs. Chavez, lumabas na ang resulta ng bone marrow biopsy niya. Confirmed, may leukemia ang anak mo at delikado iyon. Ire-refer namin siya sa ibang ospital dahil kulang kami sa gamit dito. Pero kailangan niyo munang i-settle ang bill bago kayo lumipat.”Nanlumo ako pagkatapos kong marinig iyon. Hindi ko akalaing magkakaroon ng malubhang sakit si Ashley—ang apat na taong gulang kong anak.Walang emosyon at tulala akong naglakad papunta sa billing area. Ika-limang araw na ngayon ng admission ni Ashley, at kulang ako sa tulog dahil sa pagbabantay ko sa kanya. Pagdating ko roon, halos hindi ako makapagsalita, nanginginig ang bibig ko, pati ang mga daliri ko sa kaba.“Mrs, mag-bill out po kayo? Ano pong pangalan ng pasyente?”Saka lang ako natauhan nang magsalita ang cashier.“O-Opo, Ashley Chavez ang pangalan ng anak ko.”Agad na tinipa ng cashier sa computer niya ang mga detalye. Ilang minuto rin akong naghintay, ngunit mas lalo akong kinabahan. Hindi lang dahil sa nalaman ko ka

Chapter 002- The Betrayal

SENNATuluyang nagulo ang isip ko. Bakit bibili si Mavix ng mga gamit na pambabae? Hindi naman ako mahilig sa gano’n kung reregaluhan niya ako. At alam niyang nasa ospital kami ni Ashley—bakit siya gagastos nang ganoon kalaking halaga?O baka naman… na-hack ang account namin?Agad kong tinawagan ang bangko habang nanginginig ang kamay ko. Ngunit parang lalo lang akong pinatay ng sagot nila nang kumpirmahin nilang verified at authorized mismo ng asawa ko ang lahat ng ginawang pagbili.“Ma’am, verified po ang transactions. Authorized po mismo ng husband ninyo ang purchases.”Tuluyan akong natulala. Hindi… hindi puwede. Parang hindi kayang tanggapin ng isip ko ang nalaman ko, habang paulit-ulit kong sinusubukang intindihin ang lahat. Agad kong tinawagan si Mavix. Ngunit ni isa sa limang tawag ko ay hindi niya sinagot. Kanina ko pa siya pilit na kinokontak habang nasa ospital ako. Sa buong limang araw na admission ng anak namin, ni hindi man lang siya nagpakita. Ang palagi niyang dahi

Chapter 003- She’s Not My Daughter

SENNANapalingon si Natalia sa direksyon ko. Nang makita niya ako, agad na namutla ang mukha niya sa gulat. Mabilis siyang bumaba mula sa pagkakapatong kay Mavix at tarantang hinablot ang kumot upang ibalot sa hubad niyang katawan.“S-Senna…” nanginginig niyang tawag habang namumuo ang luha sa mga mata niya. “I… I’m sorry…”Lumapit siya sa akin para humingi ng tawad. Ngunit bago pa siya tuluyang makalapit, malakas na dumapo ang palad ko sa pisngi niya.Pak!Napasinghap siya habang napahawak sa namumulang mukha niya.“Senna…” umiiyak niyang sabi.“Hayop ka!” sigaw ko habang nanginginig sa galit ang buong katawan ko. “Kaibigan kita! Tinuring kitang kapatid tapos magagawa mo ‘to sa akin?!”Muli kong itinaas ang kamay ko upang sampalin ulit si Natalia, ngunit bago pa dumapo ang palad ko sa mukha niya, mabilis na may humawak sa pulsuhan ko. Sa sobrang higpit na halos maramdaman kong mamaga ang braso ko sa sakit. Napasinghap ako bago dahan-dahang napatingala. Nakita ko si Mavix, suot na ang

Chapter 004- Rejected by My Own Family

SENNAParang may humigpit agad sa dibdib ko nang marinig ko ang malamig niyang boses. Hindi pa rin nagbabago ang paraan ng pagsasalita niya. Para bang isa lang akong estrangherong biglang sumulpot sa bahay niya. “Kailangan ko ng tulong mo, Dad,” pilit kong sabi.Dahan-dahan niyang ibinaba ang tasa ng kape sa mesa bago tuluyang itiniklop ang diyaryo.Ngayon lang niya ako nilingon. At sa tingin pa lang niya, pakiramdam ko’y muli akong naging maliit na batang desperadong naghahanap ng pagmamahal mula sa ama.Umupo ako sa tapat niya.“May leukemia si Ashley…” nanginginig kong sambit. “Kailangan ko ng tulong ninyo.”Napahigpit ang panga niya.Kitang-kita ko kung paano nagdilim ang mukha niya, ngunit wala na akong pakialam. Nilunok ko na ang lahat ng pride ko. Hindi na mahalaga kung gaano ako kababa sa harapan niya. Basta mailigtas ko lang ang anak ko.Ngunit ilang segundo lang siyang natahimik bago siya malamig na nagsalita.“Hindi ba’t malinaw na nagkaintindihan na tayo limang taon na an

Chapter 005- A Million Debt

SENNAMabuti na lang at binigyan ako ng ideya ng katrabaho ko. Hawak ko ang cellphone ko habang nakaupo pa sa loob ng sasakyan.“May kakilala akong puwedeng magpautang. Pero… loan shark siya, Senna. Mataas ang interes,” wika ng katrabaho ko sa kabilang linya.Napapikit ako sandali.Wala na akong panahon para mamili.“Saan ko siya mahahanap?” agad kong tanong.Makalipas ang isang oras, naroon na ako sa isang makitid na eskinita sa likod ng lumang commercial building. Madilim ang paligid at amoy sigarilyo ang buong lugar. May ilang lalaking may tattoo ang nakatambay sa labas habang nag-iinuman. Nang makita nila ako, agad nilang sinundan ng tingin ang bawat galaw ko dahilan para mas lalo akong kabahan.Parang gusto kong umatras, ngunit naalala ko si Ashley kaya nilakasan ko ang loob ko at pumasok sa loob ng opisina.Maliit lang ang kwarto. Madilim. May umiikot na electric fan sa kisame habang makapal na usok ng sigarilyo ang bumabalot sa paligid. Sa gitna ng silid, naroon ang isang lalak

Chapter 006- The Man Allergic to Children

SENNAKinabukasan matapos ma-discharge si Ashley, agad akong humanap ng maliit na apartment na kaya kong bayaran buwan-buwan. Hindi man iyon kasing ganda ng dati naming bahay, sapat na iyon para may matulugan kami ng anak ko.Tahimik lang akong nakaupo sa gilid ng kama habang pinapanood si Ashley na abala sa paglalaro ng luma niyang stuffed toy. Halos wala na kaming ibang gamit sa apartment kundi ilang kahon ng damit at mga gamit niya.Ang ibang gamit namin, pina-Lalamove ko na lang mula sa bahay ni Mavix. Ayoko nang bumalik doon. Ayoko nang makita pa silang dalawa ni Natalia.“Mommy…” mahinang tawag ni Ashley habang nakatingin sa paligid ng apartment. “Bakit tayo lumipat ng bahay?”Napilitan akong ngumiti sa kanya kahit masakit.“Mas malapit kasi ito sa work ni Mommy at sa hospital mo, baby,” pagsisinungaling kong sagot habang inaayos ang kumot niya.“Hindi na tayo babalik sa old house?”Saglit akong natahimik.“H-Hindi na muna.”“Paano si Daddy?”Napahigpit ang hawak ko sa damit na

Chapter 007- The Child Who Triggered His Past

SENNAHindi pa rin bumabalik sa normal ang kulay ng mukha ni Lucien kahit naiturok na sa kanya ang gamot. Nakapikit siya habang nakasandal sa upuan, ngunit halata pa rin ang hirap sa bawat paghinga niya. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa gilid ng mesa na para bang iyon lang ang tanging pumipigil sa kanyang tuluyang mawalan ng malay.Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Nanginginig pa rin ang mga kamay ko habang nakatingin sa kanya. Kanina lang ay maayos siyang nakikipag-usap sa mga kliyente. Malamig at kontrolado ang bawat kilos niya, ngunit ngayon ay halos hindi na siya makahinga dahil lamang sa paglapit ng isang bata.“Sir Lucien…” mahina kong tawag.“Give him some space,” seryosong sabi ng lalaking nagturok sa kanya. “Huwag muna siyang hahawakan.”Dahan-dahan akong umatras. Ngayon ko lang napagmasdan nang maayos ang lalaking tumulong sa amin. Nasa early thirties siguro siya, nakasuot ng dark blue coat at salamin. May ID rin siyang nakasabit sa leeg, ngunit hindi ko mabasa ang na

Chapter 008- The Day She Lost Her Job

SENNANanigas ako. “May kapatid po siya?”“May nakababatang kapatid na babae si Lucien noon. Ang pangalan niya ay Elise Ellington. Apat na taong gulang lang siya nang mamatay.”Parang may kung anong kumurot sa dibdib ko nang marinig ko ang edad ng bata. Kasing-edad lang pala ni Ashley.“Sixteen years old si Lucien noon,” pagpapatuloy ni Dr. Adrian. “Napakalapit nila sa isa’t isa. Kahit malaki ang agwat ng edad nila, si Lucien ang palaging hinahanap ni Elise. Siya ang nagpapakain, nagbabasa ng bedtime story, at nakikipaglaro sa kanya kapag wala ang mga magulang nila.”“Paano po siya namatay?” maingat kong tanong.“Tahimik lang dapat ang araw na iyon. Nasa family estate sila at may inaasikasong business dinner ang mga magulang nila. Gusto ni Elise na maglaro sa garden, kaya isinama siya ni Lucien.”Saglit siyang tumigil na para bang nag-iingat sa bawat salitang sasabihin niya.“May maliit na swimming pool sa likod ng garden. Sarado dapat ang gate noon, pero iniwan iyong bukas ng isang ma

Chapter 009 – I Refuse to be Blamed

SENNAKinabukasan, maaga pa lang ay gising na ako. Halos hindi ako nakatulog buong gabi dahil paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang email mula sa Human Resources ng Ellington Biopharm Corporation.Terminated effective immediately.Isang araw lang ako nagtrabaho sa kompanyang iyon, tapos bigla na lang nila akong tinanggal dahil sa nangyari kay Lucien sa restaurant. Hindi ko matanggap na sa akin nila ibinagsak ang lahat ng sisi gayong walang nagpaliwanag sa akin nang maayos tungkol sa kondisyon niya.Oo, nagpanic ako. Hindi ko rin agad nakita ang emergency injector sa bag niya. Pero paano ko malalaman ang gagawin kung walang nagturo sa akin?Ang tanging sinabi sa akin ay allergic siya sa mga bata at kailangan ko siyang ilayo sa mga ito. Walang nagsabi na maaari siyang mawalan ng malay o mamatay kapag inatake siya. Wala ring nagturo sa akin kung nasaan ang gamot niya at kung paano iyon gamitin.Kaya hindi ako papayag na basta na lang akuin ang lahat ng sisi.Napalingon ako kay Ashley na

Chapter 010– I Can’t Lose You

SENNAHabang nasa labas pa ako ng Ellington Biopharm Corporation, biglang nag-ring ang cellphone ko. Nang tingnan ko ang screen, nakita kong si Aling Rosa ang tumatawag.“Hello po, Aling Rosa. May problema po ba?” tanong ko habang naglalakad papunta sa sasakyan.“Naku, Senna, hinahanap ka na ng anak mo. Nasaan ka na ba?” tanong ni Aling Rosa mula sa kabilang linya.“Eto po, pauwi na. May dadaanan lang po ako saglit,” sagot ko habang binubuksan ang p***o ng kotse.“Oh, siya. Sige, at nami-miss ka na yata ng anak mo. Mag-iingat ka sa biyahe,” natatawang sabi ni Aling Rosa.“Sige po. Salamat po ulit sa pagbabantay kay Ashley,” sagot ko bago ko ibinaba ang tawag.Mabilis akong sumakay sa sasakyan at dumaan muna sa paboritong fast-food restaurant ni Ashley. Binilhan ko siya ng pagkain kahit alam kong hindi siya masyadong malakas kumain nitong mga nakaraang araw. Gusto ko lang siyang mapasaya kahit kaunti.Pagdating ko sa bahay ni Aling Rosa, agad akong bumaba ng sasakyan dala ang paper bag.

1 2 3

SCAN CODE TO READ ON APP