Chapter 005- A Million Debt 

SENNA

Mabuti na lang at binigyan ako ng ideya ng katrabaho ko. Hawak ko ang cellphone ko habang nakaupo pa sa loob ng sasakyan.

“May kakilala akong puwedeng magpautang. Pero… loan shark siya, Senna. Mataas ang interes,” wika ng katrabaho ko sa kabilang linya.

Napapikit ako sandali.

Wala na akong panahon para mamili.

“Saan ko siya mahahanap?” agad kong tanong.

Makalipas ang isang oras, naroon na ako sa isang makitid na eskinita sa likod ng lumang commercial building. Madilim ang paligid at amoy sigarilyo ang buong lugar. May ilang lalaking may tattoo ang nakatambay sa labas habang nag-iinuman. Nang makita nila ako, agad nilang sinundan ng tingin ang bawat galaw ko dahilan para mas lalo akong kabahan.

Parang gusto kong umatras, ngunit naalala ko si Ashley kaya nilakasan ko ang loob ko at pumasok sa loob ng opisina.

Maliit lang ang kwarto. Madilim. May umiikot na electric fan sa kisame habang makapal na usok ng sigarilyo ang bumabalot sa paligid. Sa gitna ng silid, naroon ang isang lalaki na may gintong kuwintas at singsing sa bawat daliri.

Tinaasan niya ako ng kilay.

“Magkano?”

Lumunok muna ako bago nagsalita.

“Isang milyon po.”

Bahagyang natawa ang lalaki habang sumasandal sa upuan.

“Isang milyon?” ulit niya. “Malaki-laking pera ’yan.”

“Opo…” mahina kong sagot. “Anim na buwan ko pong babayaran.”

Marahang tumawa ang lalaki. “Apat na buwan lang ibibigay kong palugit sa’yo. Take it or leave it.”

Napalunok ako. “P-payag po ako sa apat na buwang palugit,” agad kong tugon.

Malakas ang loob ko dahil may stable job naman ako. Maaari rin akong mag-file ng company loan para kahit paano ay may maipandagdag ako sa pagbabayad ng utang.

Tahimik akong pinagmasdan ng lalaki bago siya ngumisi.

“Alam mo naman siguro ang kalakaran dito.”

Napahigpit ang hawak ko sa bag ko.

“M-Magbabayad po ako sa tamang oras…”

Tumawa siya nang marahan bago sumandal.

“Mabuti naman. Dahil kapag hindi ka nakabayad…” bahagya siyang yumuko habang malamig ang tingin sa akin, “hindi lang ikaw ang sisingilin namin.”

“Malinaw ba tayo?”

Lumunok ako at dahan-dahang tumango.

“O-Opo.”

***

Mahigpit kong yakap ang case na naglalaman ng perang inutang ko habang palabas ng building. Mabigat pa rin ang pakiramdam ko matapos ang pakikipag-usap sa loanshark, ngunit kahit paano ay bahagya akong nakahinga nang maluwag. May pambayad na ako kay Ashley. Hindi ko man alam kung paano ko bubunuin ang ganoon kalaking utang, basta ang mahalaga ngayon ay mailigtas ko ang anak ko.

Habang naglalakad ako papunta sa sasakyan ko, biglang nag-ring ang cellphone ko. Napahinto ako sandali bago mabilis iyong sinagot nang makita kong mula sa ospital ang tawag.

“Hello?”

“Mrs. Chavez? Kailangan mo nang bumalik dito. Umiiyak si Ashley, kanina ka pa niya hinahanap.”

Parang may kumurot agad sa puso ko.

“A-Andiyan na po ako.”

Agad akong sumakay sa kotse at nagmamadaling bumalik sa ospital. Pagdating ko sa kuwarto ni Ashley, bumungad agad sa akin ang anak kong nakaupo sa hospital bed habang umiiyak.

“Mommy!”

Mabilis siyang bumaba ng kama at agad akong niyakap nang mahigpit. Napansin kong tinanggalan na siya ng suwero.

“Mommy… mommy…” hikbi niya habang nanginginig ang maliit niyang katawan. “I’m scared…”

Parang nadurog agad ang puso ko. Mabilis ko siyang kinarga at mahigpit na niyakap.

“Shh… nandito na si Mommy,” mahina kong sabi habang hinihimas ang likod niya.

“Akala ko hindi ka na babalik…” umiiyak niyang sabi habang mahigpit na nakakapit sa leeg ko.

“Babalik ako lagi kay baby,” sagot ko kahit gusto ko na ring umiyak. “Hindi kita iiwan.”

Napasinghot siya habang pinupunasan ang luha niya gamit ang maliit niyang kamay.

“Mommy… gusto ko na umuwi.”

Huminga ako nang malalim.

“Konti na lang, baby. Magpapagaling ka muna, okay?”

“Pero ayoko na rito… Masakit yung mga tusok… tsaka wala ka kanina…”

Tuluyan nang namuo ang luha sa mga mata ko.

“I’m sorry, baby…” nanginginig kong bulong habang hinahalikan ang noo niya. “Patawarin mo si Mommy…”

Mahigpit niya akong niyakap.

“Don’t cry, Mommy…” bulong niya habang hinihimas pa ang pisngi ko gamit ang maliit niyang kamay. “I’ll be brave…”

Ngumiti lang ako kahit naninikip na naman ang dibdib ko. Dahan-dahan kong pinunasan ang mga luha sa pisngi ni Ashley bago ko siya muling hinalikan sa noo.

“That’s my brave girl,” mahina kong sabi habang pilit pinatatag ang sarili ko.

Maya-maya, pinakain ko muna siya ng lugaw na bigay ng ospital. Mabagal siyang kumain habang nakasandal sa akin, at paminsan-minsa’y inaantok na sumusubsob sa dibdib ko. Halatang pagod na pagod pa rin siya matapos ang sunod-sunod na tests at injections.

“Mommy…” mahina niyang tawag habang hawak ang kutsara. “Pag-uwi natin… pwede bang tabi tayo matulog?”

Napangiti ako kahit namumuo na naman ang luha sa mga mata ko.

“Oo naman, baby.”

“Andoon pa rin ba si Daddy? Hindi niya ako binisita dito.”

Parang may kumirot bigla ang dibdi ko. Ngunit mabilis akong ngumiti.

“Magpahinga ka muna, okay?”

Tumango siya nang dahan-dahan bago muling sumubo.

Pagkatapos kong mapatulog si Ashley, tahimik akong lumabas ng kuwarto at nagtungo sa billing station. Mahigpit kong hawak ang case habang pilit pinapakalma ang sarili ko. Halos manginig pa ang mga kamay ko nang isa-isang bilangin ng cashier ang perang inutang ko.

“Fully paid na po kayo, Ma’am. Sinama ko na lang din ang bill ng kuwarto niyo ngayong gabi, para bukas ng umaga discharge na kayo,” magalang na sabi nito matapos i-print ang resibo.

Pakiramdam ko’y bahagya akong nakahinga nang maluwag matapos marinig iyon.

Ngunit habang nakatingin ako sa resibo, hindi ko maiwasang isipin ang malaking utang na nakaatang ngayon sa balikat ko.

Habang naglalakad ako pabalik sa kuwarto ni Ashley, mahigpit ko pang hawak ang resibo ng hospital bill nang biglang mag-ring ang cellphone ko. Napahinto ako sandali sa gitna ng hallway bago mabilis iyong sinagot nang makita kong supervisor ko ang tumatawag. 

“Hello, Ma’am Reg?”

“Senna, kumusta?” mahinang bungad nito sa kabilang linya.

"Ma'am Reg, discharge na po ng anak ko bukas. Sa lunes na po ako babalik ng opisina." 

Biglang tumahimik muna sa kabilang linya, saka kinabahan na ako.

“Actually, Senna…” mahina nitong sabi. “Tumawag ako para sabihin sa’yo na hindi mo na kailangang pumasok.”

Natigilan ako.

“A-Anong ibig mong sabihin?”

Huminga nang malalim si Ma’am Reg.

“May restructuring na nangyari sa kompanya. Kailangan naming magbawas ng empleyado dahil sa financial losses nitong mga nakaraan buwan.”

Parang biglang lumamig ang buong katawan ko.

“H-Hindi…” mahina kong bulong.

“Kasama ang department natin sa naapektuhan,” dagdag nito na halatang nahihirapang magsalita. “At isa ka sa mga natanggal.”

Pakiramdam ko’y nawalan ako ng balanse pagkarinig iyon. Napahawak ako sa dingding na malapit.

“Ma’am… kailangan ko po ng trabaho…” nanginginig kong sabi habang pilit pinipigilan ang pagbasag ng boses ko. “May sakit po ang anak ko…”

“I’m sorry, Senna,” malungkot nitong sagot. “Sinubukan kitang ipaglaban sa management. Pero final na ang decision.”

Tuluyan akong napapikit habang mahigpit na hawak ang cellphone ko. Pakiramdam ko’y sunod-sunod akong binabagsakan ng problema nang wala man lang pahinga.

Isang problema pa lang kay Ashley, halos hindi ko na kayanin iyon pero heto ako ngayon, unti-unting nilulunod ng lahat. Nawalan ako ng asawa. Tinalikuran ako ng sariling pamilya. Nagkautang ng isang milyon.

Ngayon, pati trabaho ko… mawawala rin sa akin. At sa gitna ng lahat ng iyon, may anak akong lumalaban sa ospital habang ako naman ay unti-unti nang nauubos.

“Isesend na lang ng HR ang final pay at severance pay mo,” dagdag pa nito. “Five years ka rin sa kumpanya kaya medyo malaki-laki naman ang makukuha mo.”

Hindi agad ako nakapagsalita.

Pagkatapos ng tawag, ilang segundo akong natulala habang nakatitig sa sahig ng hallway ng ospital.

At maya-maya lang tumunog na ang cellphone ko—isang bank Notification.

Nanginginig kong binuksan iyon.

₱350,450.89 has been credited to your account.

Mahigpit kong hinawakan ang cellphone ko.

Dati, matutuwa na ako sa ganoong kalaking pera.

Pero ngayon, pakiramdam ko’y isang patak lang iyon sa napakalaking gastusin para sa pagpapagamot ni Ashley.