All Chapters of นางเอกสู้ชีวิตพร้อมระบบมิติวิเศษ (เจียวชิงอวี่/ฉินซูหลัน): Chapter 91 - Chapter 100

บทที่ 8 ทดสอบความรู้ (1)"ต๊ายตาย! เจ้าหน้าที่รัฐสุดหล่อคนนี้แต่งงานมีภรรยาหรือยังนะ" เสียงฮือของชาวบ้านสูงวัยพูดซุบซิบกันดังระงม แต่นั่นก็ไม่อาจดึงดูดความสนใจของสวี่เติ้งหย่วนได้ เขาเลือกหันหน้ามามองสบตากับฉินซูหลันอีกครั้ง สายตาของเขาแม้จะเย็นชาเรียบนิ่ง แต่ทว่าก็ส่อแววให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาสนใจในตัวหล่อนมากเหลือเกิน"เธอชื่อว่าอะไร?" เขาถามหล่อนด้วยโทนเสียงที่อ่อนลงกว่าเมื่อครู่"ฉันชื่อ ฉินซูหลัน มาจากตระกูลฉิน""ฉินซูหลันงั้นเหรอ ชื่อนี้ฟังดูไม่เลวเลยนะ ผู้หญิงอย่างเธอน่ะ น่าสนใจมากจริง ๆ" เป็นครั้งแรกที่เขาคลี่ยิ้มมุมปากให้หล่อนได้เห็น สำหรับหล่อนแล้วผู้ชายคนนี้ดูน่ากลัวและเดาใจได้ยากจริง ๆ"แต่ผู้ชายอย่างคุณน่ะ ไม่น่าสนใจเลยสักนิด" คำตอบของฉินซูหลันทั้งสั้นห้วนและไร้มารยาท แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่คิดถือสาคำพูดของหล่อน เขาเพียงกลั้วเสียงหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ แล้วพูดต่อไปด้วยน้ำเสียงนิ่งสุขุมว่า..."เธอบอกว่าสามารถใช้ทรัพยากรพวกนั้นสร้างผลผลิตที่มากกว่าปกติได้ เธอแน่ใจจริง ๆ เหรอ ว่าไม่ได้พูดโกหก?" ไม่ใช่แค่ชาวบ้านคนอื่

บทที่ 9 น่าสงสัย (1)หลังจากได้รับทรัพยากรมาแล้ว ฉินซูหลันไม่มัวนิ่งเฉยดูดาย หล่อนรีบลงมือขุดแปลงผัก ปรับหน้าดิน และขอแรงจากชาวบ้านวัยหนุ่มให้มาช่วยไถพรวนดินในแปลงนาให้หล่อน ซึ่งแน่นอนว่าชาวบ้านเหล่านั้นยินดีที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือฉินซูหลันเป็นอย่างยิ่ง พวกเขารู้ดีแก่ใจว่า ความสำเร็จของฉินซูหลันจะนำพามาซึ่งความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ซึ่งพวกเขารอเวลานี้มานานแล้วในทุก ๆ วันฉินซูหลันใช้ชีวิตอยู่ในบ้านตระกูลฉินโดยทำเหมือนกับว่าสมาชิกทุกคนคือธาตุอากาศมวลหนึ่ง ในเมื่อคนพวกนั้นไม่เคยหวังดีกับร่างเดิม ยิ่งไม่เคยหวังดีกับหล่อน ดังนั้นหล่อนก็ไม่จำเป็นต้องไปให้ค่า ใครจะมองว่าหล่อนอกตัญญูและไร้มารยาทก็ช่างหัวมันเถอะ เพราะยังไงซะคนพวกนั้นก็ทำได้แค่พูดให้คนอื่นรู้สึกแย่เท่านั้น ไม่สามารถมามีอิทธิพลกับร่างนี้ และไม่สามารถมาชักเชิดบงการอะไรกับร่างนี้ได้อีกแล้วคนพวกนั้นไม่ได้มาทำงานหาเงินให้หล่อนใช้ และไม่ได้มาหาข้าวหาน้ำให้หล่อนกินสักหน่อย ดังนั้นซูหลันจะมองเห็นพวกเขาเป็นแค่ธาตุอากาศก็ไม่เห็นแปลกอะไรฉินฉางอี้กับฮั่วหวันถิงไม่ใช่พ่อแ

บทที่ 10 ถูกกลั่นแกล้ง (1)นับตั้งแต่วันแรกที่เจอเธอในย่านตลาดเสรี สวี่เติ้งหย่วนก็มองฉินซูหลันเป็น 'บุคคลต้องสงสัย' คนหนึ่งมาโดยตลอด เขารู้สึกเคลือบแคลงใจในตัวเธอเสมอมา เพราะทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ไม่ว่าด้วยความบังเอิญ หรือเพราะเหตุผลอะไร เธอก็มักทำเรื่องน่าประหลาดใจให้เขาเห็นอยู่เสมอ เธอเป็นผู้หญิงที่น่าอัศจรรย์คนหนึ่ง เพราะวิธีคิด และวิธีพูดของเธอไม่เหมือนกับผู้หญิงในยุคสมัยนี้ และไม่เหมือนกับภาพลักษณ์ของหญิงสาวตัวน้อยในชนบท'ผมต้องรู้ให้ได้! ว่าคุณเป็นใครกันแน่'วันนี้สวี่เติ้งหย่วนขับรถจักรยานยนต์ของสำนักงานมาที่หมู่บ้านตงเฟิง เพื่อที่จะสำรวจและติดตามความคืบหน้าของโครงการดังกล่าว ซึ่งปกติแล้วเขาจะขับรถจักรยานยนต์มาที่นี่สัปดาห์ละครั้ง และทุกครั้งที่มาเยี่ยมเยือน เขาก็มักไม่แสดงตัว หรือหากครั้งไหนแสดงตัวให้ฉินซูหลันเห็น เขาก็จะไม่เข้าไปจุ้นจ้านในพื้นที่ของหล่อน ทำอย่างนี้ก็เพื่อหลีกเลี่ยงคำครหาที่ว่า เจ้าหน้าที่สวี่ลำเอียง ยัยหนูฉินมีเล่ห์เหลี่ยมเจ้ามารยา ถึงขนาดยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ผ

บทที่ 11 จัดการกับพวกขี้อิจฉา (1)เช้าวันนี้ฉินซูหลันไม่ได้เข้าสวนไม่ได้ไปที่นาเหมือนอย่างเคย เธอเลือกเดินทางไปที่เชิงเขาท้ายหมู่บ้าน เธอไปที่นั่นก็เพื่อเสาะหาวัตถุดิบสมุนไพรตามคำแนะนำของเจ้าระบบ วัตถุดิบเหล่านั้นสามารถนำมาผลิตยาแก้ปวดตามสูตรของระบบได้ด้านของคนตระกูลเมิ่งที่บังเอิญเห็นว่าวันนี้ฉินซูหลันไม่ได้เดินทางไปที่นา เขาจึงรีบเอาเรื่องนี้ไปบอกผู้ใหญ่บ้านกู้ถึงบ้าน จากนั้นคนทั้งสองฝ่ายต่างก็สุมหัวระดมความเห็นช่วยกันอย่างขะมักเขม้น และเมิ่งจิ่วเฉาก็ได้ความเห็นว่า!จะต้องทำลายผลผลิตของฉินซูหลันนั่นให้ย่อยยับ แบบนี้ก็จะไม่มีอะไรให้เจ้าหน้าที่สวี่ใช้เปรียบเทียบ นั่นก็เท่ากับว่าฉินซูหลันแพ้ราบคาบในการทดลองนำร่องอะไรนี่เมื่อตกลงกันได้แล้ว ผู้ใหญ่บ้านกู้ เมิ่งจิ่วเฉา พร้อมกับพวกพ้องอีกสามคน ต่างพากันลักลอบเข้าไปในพื้นที่เพาะปลูกของฉินซูหลันแบบลับ ๆ หรือหากมีคนผ่านมาพบเห็น พวกเขาก็แค่บอกว่า นี่เป็นการเข้ามา 'สำรวจความโปร่งใสของลูกบ้าน' เพียงเท่านี้ก็ใช้ได้แล้ว"ทำลายผลผลิตพวกนี้ให้สิ้นซาก อย่าให้เหล

บทที่ 12 ถามตรง ๆ (1)"เจ้าหน้าที่สวี่! อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลยนะ คุณต้องการเท่าไหร่ พวกเราสามารถให้คุณได้" กู้เส้าเฟิงออกร้อนออกหนาวจนเหงื่อแตกพลั่ก เขาพยายามพูดคลี่คลายสถานการณ์ น้ำเสียงติด ๆ ขัด ๆ ของเขาฟังดูแล้วมันน่าขำชะมัดกู้เส้าเฟิงคนนี้ทำตัวเหมือนหมาจนตรอกเข้าไปทุกที ดูสิ! เพื่อให้ตัวเองรอดพ้นจากการถูกร้องเรียนเอาผิด เขาถึงขั้นกล้าเสนอจ่ายเงินให้กับสวี่เติ้งหย่วนอย่างไม่ลังเล ทั้งที่ตัวเขาเองต่างก็รู้ดีอยู่เต็มอก ว่าสวี่เติ้งหย่วนคนนี้เป็นเจ้าหน้าที่รัฐที่เที่ยงธรรม สองมือขาวสะอาด ไม่รับสินบน ไม่หมิ่นเหม่ต่อหลักกฎหมาย แต่ทว่าสำหรับกู้เส้าเฟิงแล้ว แม้มีโอกาสรอดอยู่เพียงน้อยนิด เขาก็พร้อมเสี่ยง"คิดใช้เงินปิดปากเจ้านั่นเนี่ยนะ ฮะฮ๊า! เป็นวิธีที่โง่เง่าสิ้นดี" เสียงของชายปริศนาอีกคนหนึ่งดังมาจากนอกพื้นที่ ชวนให้ชายทั้งห้าคนต่างหันขวับลนลานเพื่อมองหาต้นเสียง ฉินซูหลันเองก็มีอาการไม่ได้ต่างจากคนพวกนั้นสักเท่าไหร่คำว่าโง่เง่าในความหมายของเขาก็คือ การพูดเสนอเรื่องเงินให้กับสวี่เติ้งหย่วน นั่นเป็นการเพิ่มกระทงความผิดให้ตัวเองโดยใช่เห