All Chapters of นางเอกสู้ชีวิตพร้อมระบบมิติวิเศษ (เจียวชิงอวี่/ฉินซูหลัน): Chapter 101 - Chapter 110

122 Chapters

บทที่ 13 ความยุติธรรมมีอยู่จริง (1)

บทที่ 13 ความยุติธรรมมีอยู่จริง (1)สามเดือนต่อมา...ที่นาของตระกูลฉินก้าวเข้าสู่ช่วงฤดูเก็บเกี่ยว มันเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจอย่างแท้จริง รวงข้าวพันธุ์สีทองในแปลงนาของเธอหนักอึ้งไปด้วยเมล็ดพันธุ์ที่อวบอิ่ม เมล็ดข้าวเหล่านั้นมีสีทองอร่ามราวกับมีเวทมนตร์มาเนรมิต ทุ่งนาของคนอื่น ๆ ได้ผลผลิตที่ใกล้เคียงกับปีก่อน ส่วนทุ่งนาของคนตระกูลเมิ่งจัดว่าได้ผลผลิตน้อยกว่าทุกปี เหตุผลก็เป็นเพราะว่า เขาแอบใส่ปุ๋ยเถื่อนลงไปในนาข้าว เมื่อต้นข้าวได้รับปุ๋ยบางชนิดมากเกินไป ก็ทำให้ต้นข้าวเกิดโรคใบไหม้ใบเหลือง ลำต้นแคระแกร็น อัตราการเจริญเติบโตหยุดชะงัก ทำให้ต้นข้าวออกรวงได้ไม่เต็มที่ เมล็ดข้าวที่ได้ส่วนใหญ่จะลีบผอมไม่สมบูรณ์ ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลที่ว่ามานี้ล้วนตรงข้ามกับผลผลิตในแปลงนาของฉินซูหลันทั้งสิ้น เมล็ดข้าวในแปลงนาของหล่อนได้ผลผลิตเกินกว่าค่าคาดคะเนไปมาก นี่ชี้ชัดให้เห็นแล้วว่า ทฤษฎีความรู้ที่หล่อนเอามาปรับใช้กับที่นาของหล่อนมันใช้ได้ผลจริง ๆ"ฉันบอกแล้วไงคะว่าจะไม่ทำให้คุณเสียหน้า ท่านเจ้าหน้าที่สวี่" เป็

บทที่ 13 ความยุติธรรมมีอยู่จริง (2)

บทที่ 13 ความยุติธรรมมีอยู่จริง (2) ส่วนผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่น ๆ ถูกศาลพิพากษาให้จำคุกคนละ 5 - 10 ปี โดยอิงตามหลักฐานความผิดที่มี หากใครสารภาพผิด ก็จะได้รับการลดโทษลง 1 ปี และแน่นอนว่า เพื่อให้ตัวเองได้ลดโทษตามเงื่อนไขของรัฐ พวกพ้องทั้งหมดของกู้เส้าเฟิงไม่อิดออดที่จะอ้าปากสารภาพจนหมดเปลือก นั่นทำให้ท้ายที่สุดแล้ว กู้เส้าเฟิงถูกศาลตัดสินให้จ่ายค่าปรับเพิ่มอีก 3,000 หยวน รวมทั้งสิ้นเป็นเงิน 8,000 หยวนข่าวการตัดสินโทษของพวกผีทุจริตสร้างความดีใจให้กับชาวบ้านในหมู่บ้านตงเฟิงเป็นอย่างมาก พวกเขายกย่องให้ฉินซูหลันเป็น 'ดอกไม้แห่งความโชคดี' หากวันนั้นหล่อนไม่ลุกฮือขึ้นมาต่อต้านและแข็งข้อกับผู้ใหญ่บ้านกู้ เขาก็คงไม่ถูกตรวจสอบเร็วขนาดนี้ นอกจากนี้ชาวบ้านทั้งหลายยังยกให้เจ้าหน้าที่สวี่สุดหล่อคนนั้นเป็นเหมือน 'เทพผู้เที่ยงธรรม' ผู้น่าเลื่อมใส หากไม่มีเขาช่วยหาหลักฐาน ช่วยเขียนหนังสือร้องเรียนพฤติกรรมเหม็นคาวของผู้ใหญ่บ้านกู้กับพรรคพวก คนผิดคงจะไม่มีวันถูกลงโทษด้านของฉินซูหลัน ไม่ได้มามัวใ

บทที่ 14 คนใกล้เคียง (1)

บทที่ 14 คนใกล้เคียง (1)วันนี้เป็นวันแรกที่ฉินซูหลันย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่ เธอหอบข้าวของส่วนตัวที่มีอยู่อย่างน้อยนิดมาอยู่ที่หมู่บ้านอู๋ซุย การเป็นอยู่ของเธอค่อนข้างเรียบง่ายและประหยัดมัธยัสถ์ ชาวบ้านละแวกนั้นดูเป็นมิตรและส่วนใหญ่มีนิสัยโอบอ้อมอารี ไม่ขี้ติฉินนินทา ไม่เที่ยวว่าร้ายคนอื่น และไม่รุกล้ำความเป็นส่วนตัวของหล่อนวันนี้ฉินซูหลันตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวเดินทางไปยังตัวเมือง หล่อนมีสบู่ดอกไม้หอมอยู่ในคลังมิติวิเศษจำนวน 4 ก้อน ซูหลันอยากสร้างเพิ่มอีกหลาย ๆ ก้อน แต่ระบบมิติวิเศษบอกกับเธอว่าเครื่องผลิตของเธอสามารถผลิตสบู่ได้มากสุดวันละ 4 ก้อนเท่านั้น วันนี้สามารถผลิตได้ตามปกติ แต่ทว่าที่ยังผลิตไม่ได้ก็คือ ฉินซูหลันยังขาดวัตถุดิบอยู่หลายอย่าง ถ้าจะให้ดีเธอควรเดินทางไปที่ตลาดเสรีและทำการซื้อวัตถุดิบต่าง ๆ เอามากักตุนไว้ในคลังมิติวิเศษซะในเมื่อฉินซูหลันผลิตสบู่ไม่ได้ชั่วคราว ไหนเลยที่คนฉลาดอย่างหล่อนจะนั่งนิ่งเฉยดูดาย เมื่อคืนนี้หล่อนสำรวจภายในคลังมิติวิเศษ พบว่าวัตถุดิบที่ซื้อไว้คราวก่อนสำหรับทำยายังอยู่ครบ อีกทั

บทที่ 14 คนใกล้เคียง (2)

บทที่ 14 คนใกล้เคียง (2) "พูดเหลวไหลอะไรของคุณคะ ฉันจะไปทำธุระในตัวเมืองต่างหาก ไม่ได้ไปหาแฟนหนุ่มสักหน่อย" ฉินซูหลันตอบแบบปัด ๆ"คำว่าไม่ได้ไปหาแฟนหนุ่ม ไม่ได้แปลว่าคุณไม่มีแฟนหนุ่ม งั้นคุณคงมีคนในใจแล้วสินะ" สวี่เติ้งหย่วนพูดมากเกินจำเป็น เขามักพูดมากเฉพาะกับคนที่สนิทกันเท่านั้น คาดไม่ถึงว่าวันนี้เขาจะพูดกับหล่อนเยอะแยะมากมายขนาดนี้ ถ้าไม่สนใจในตัวหล่อนมากจริง ๆ เขาคงไม่เสียเวลายืนคุยกับหล่อนให้เปลืองน้ำลาย"ไม่ค่ะ! ฉันไม่มีแฟนหนุ่ม ไม่มีคนในใจอะไรทั้งนั้น เป้าหมายของฉันคือหาเงินให้ได้เยอะ ๆ และทำมาหากินให้ร่ำรวย เรื่องไร้สาระพวกนั้นฉันไม่แสวงหาหรอกค่ะ สำหรับฉันแล้ว! เงินเท่านั้นที่ครองโลก!" ฉินซูหลันผ่านการแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่ง ผ่านการถูกหักหลังจากคนใกล้ชิด และหล่อนก็ตายเพราะน้ำมือของพวกเขา ดังนั้นการได้เกิดใหม่หนนี้ หล่อนจะไม่หลวมตัวลงเอยกับผู้ชายคนไหนง่าย ๆ อย่างแน่นอน"จะจริงเหรอครับ" สวี่เติ้งหย่วนคลี่ยิ้มมุมปากจาง ๆ ขณะพูด ก็แค่หล่อนยังไม่มีคนในใจ ไม่รู้ว่าเขาจะดีใจอะไรกันนักกันหนา"จริงสิคะ ฉันจะโกหกคุณให้ได้อะไรขึ

บทที่ 15 ลางสังหรณ์บอกเหตุ (1)

บทที่ 15 ลางสังหรณ์บอกเหตุ (1)สัปดาห์ก่อนฉินซูหลันขายสบู่ดอกไม้หอมได้ราคาที่สูงขึ้นกว่าเดิม ที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะบรรจุภัณฑ์ที่ดูหรูหรา หล่อนขายสบู่ 4 ก้อน แต่ทำเงินได้มากถึง 20 หยวน ตกก้อนละ 5 หยวนเชียวนะ ส่วนยาแก้ปวดลดไข้ 3 แผง ซูหลันขายได้ในราคาแผงละ 15 หยวน ทั้งหมด 3 แผงคิดเป็นเงิน 45 หยวน รายได้เข้ากระเป๋าของหล่อนในวันนั้นรวมแล้วเป็น 65 หยวน ตัวเลขนี้มันเยอะกว่าเงินเดือนของหญิงสาวในโรงงานเย็บผ้าซะอีกจริงอยู่ที่ฉินซูหลันมีระบบมิติวิเศษคอยช่วยเหลือ แต่หากหล่อนไม่รู้จักจัดสรรวัตถุดิบให้ดี และไม่รู้จักวางแผนการจัดการอย่างเป็นระบบ ทุก ๆ อย่างคงจะไม่ง่ายดายและราบรื่นได้อย่างนี้ตั้งแต่แยกตัวออกมาจากบ้านเฮงซวยอย่างตระกูลฉิน ฉินซูหลันก็รู้สึกว่าชีวิตของเธอดูเป็นอิสระขึ้นมาก ตอนเช้าไม่มีเสียงของคนทะเลาะกันให้รู้สึกหนวกหู ตอนกินก็กินได้อย่างเต็มอิ่มไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาแย่งของกินในชามของเธอ ตอนจะคุยกับเจ้าระบบมิติวิเศษก็คุยได้อย่างเปิดเผย ไม่ต้องคอยทำตัวหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกแล้วส่วนเพื่อนบ้านคนนั้นก็ถือว่าไม่เลวเหมือนกัน หลาย

บทที่ 15 ลางสังหรณ์บอกเหตุ (2)

บทที่ 15 ลางสังหรณ์บอกเหตุ (2) หลังจากเอาแต่นั่งเงียบอมขี้ฟันอยู่นานสองนาน และเอาแต่จ้องมองคนนั้นทีคนนี้ทีอยู่ได้ ในที่สุดเถียนเฮ่อซวีที่ขึ้นชื่อว่าคอแข็งที่สุดในกลุ่มก็พูดขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย "ไม่เอาน่า นายน่ะคิดมากเกินไปแล้ว คนแอบรักข้างเดียวก็แบบนี้แหละ มักคิดเพ้อเจ้อไปเรื่อย เธออยู่บ้านของเธอ เธอย่อมต้องปลอดภัยอยู่แล้ว ไม่แน่ว่า... ป่านนี้เธอคงนอนหลับปุ๋ยไปแล้วมั้ง นายน่ะคิดมากเกินเหตุไปแล้วนะเพื่อน" เสียงของเถียนเฮ่อซวีเว้นวรรคไปจังหวะหนึ่ง ก่อนจะหันมาจ้องหน้าสวี่เติ้งหย่วนแบบจริง ๆ จัง ๆ แล้วพูดออกไปว่า "นี่... เหล่าสวี่... ถ้านายชอบผู้หญิงคนนั้น ทำไมนายไม่บอกชอบเธอไปตรง ๆ เลยล่ะ มัวอมขี้ฟันอะไรอยู่นั่น เชื่อเถอะว่า... ผู้ชายดี ๆ แบบสหายสวี่ของเรา ไม่มีผู้หญิงที่ไหนกล้าปฏิเสธหรอก"ก็จริงอย่างที่เถียนเฮ่อซวีพูด ผู้ชายแบบสวี่เติ้งหย่วนหากจะหาแฟนสาวสักคนคงหาได้ไม่ยาก ผิดก็แต่เขาเป็นพวกปากแข็งมากเกินไปสักหน่อย จะทำอะไรก็มักลงมือทำอย่างมีหลักการ จะจีบหญิงสักคนก็ยังต้องวางแผนและปฏิบัติตา

บทที่ 16 ฉวยโอกาส (1)

บทที่ 16 ฉวยโอกาส (1)สามสิบนาทีก่อนที่สวี่เติ้งหย่วนจะออกมายืนอยู่หน้าบ้าน ได้มีเงามืดสามเงาของชายปริศนาแอบปีนเข้ามาในรั้วบ้านของฉินซูหลัน ชายหนึ่งคนในนั้นทำการจับชุบผ้าขาวเข้ากับน้ำยาอะไรบางอย่าง จากนั้นใช้ไม้ขีดไฟก้านเล็ก ๆ จุดไฟเผาไหม้ให้ผ้าขาวบางผืนดังกล่าวเกิดหมู่ควันจาง ๆ ลอยคลุ้งขึ้นมา จากนั้นพวกมันก็ค่อย ๆ หย่อนของสิ่งนั้นเข้าไปในบ้านของฉินซูหลัน รอเวลาแค่ราว ๆ ครึ่งชั่วโมงเหยื่อด้านในก็จะนอนแน่นิ่งสลบเป็นตายดูซิว่าถึงตอนนั้น! หล่อนยังจะเป็นผู้หญิงเก่งได้อีกหรือเปล่า พวกเขาอยากรู้แทบแย่ ว่าตอนที่หล่อนฟื้นขึ้นมาและได้รู้ว่าตัวเองเสียตัวให้ผู้ชายสามคนพร้อม ๆ กันผู้หญิงจองหองแบบหล่อนจะมีสีหน้ายังไง จะใช่สีหน้าแบบเดียวกันกับที่พ่อของเขากำลังเป็นอยู่หรือเปล่า?หลังจากพ่อของเขาถูกจับดำเนินคดี กู้เสวียนอวี่ก็รู้สึกโกรธเคืองผู้หญิงที่มีชื่อว่าฉินซูหลันเป็นอย่างมาก พ่อของเขาเป็นผู้ใหญ่บ้านมาหลายปี แต่ไม่เคยถูกใครลูบคม [1] มาก่อน แต่กับฉินซูหลันคนนี้ไม่ได้แค่ลูบคมของผู้อาว

บทที่ 16 ฉวยโอกาส (2)

บทที่ 16 ฉวยโอกาส (2) สวี่เติ้งหย่วนทนเห็นเธอตกอยู่ในสภาพนั้นไม่ได้ เขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายฉับพลัน รีบถกกระชากเสื้อเชิ๊ตของตัวเองจนขาดวิ่น จากนั้นถอดเสื้อทั้งตัวของตัวเองเพื่อเอาไปคลุมร่างให้ฉินซูหลัน และในจังหวะที่เขาหันหลังให้ไอ้หมาลอบกัดอย่างกู้เสวียนอวี่ ไอ้คนสารเลวคนนั้นก็คว้าเอาสิ่งของใกล้มือ แล้วฟาดเข้าอย่างแรงที่บริเวณหัวไหล่ของสวี่เติ้งหย่วนเมื่อสวี่เติ้งหย่วนจะหันกลับมาต่อสู้แบบตัวต่อตัว ไอ้กู้เสวียนอวี่สารเลวก็ล้วงมีดสั้นออกมาจากถุงกางเกง จากนั้นมุ่งเป้าไปที่จุดแก่นกายของสวี่เติ้งหย่วน มันหวังจะทำลายความเป็นชายของเขา โชคดีที่เติ้งหย่วนหลบทัน คมมีดสั้นจึงแทงเฉียดเข้าที่หน้าท้องน้อยค่อนไปทางคอดเอวขวาของเขาแทน"มาแล้ว!!! กองเสริมมาแล้วสหาย!" เสียงของเจี๋ยซ่งหร่านลอยมาแต่ไกล ไม่นานฝ่าเท้าของเขาก็ถีบเข้าที่ยอดอกของกู้เสวียนอวี่ ทำให้ไอ้สารเลวกู้เสวียนอวี่เสียหลักเซล้มลงไปอีกรอบ แล้วสวี่เติ้งหย่วนกับเจี๋ยซ่งหร่านก็อาศัยจังหวะนี้รีบพุ่งตัวลงไปตะครุบโครมคร่อมร่างของกู้เสวียนอวี่ไว้แน่น"เลือด! มีเลือดออก! หน็อยยยย

บทที่ 17 ลองเปิดใจดูสักครั้ง (1)

บทที่ 17 ลองเปิดใจดูสักครั้ง (1)แพทย์บอกว่าฉินซูหลันร่างกายแข็งแรงปกติดีทุกอย่าง ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เมื่อฟื้นตัวแล้วก็ให้กลับบ้านได้เลย ส่วนสวี่เติ้งหย่วนถูกของมีคมแทงก็จริง แต่ไม่ถึงขั้นต้องนอนค้างที่โรงพยาบาลเพราะปากแผลไม่ได้ลึกมาก แค่โดนแทงแบบเฉียด ๆ เท่านั้น ดังนั้นเมื่อฉินซูหลันฟื้นแล้วเขาก็พาหล่อนกลับบ้านตามปกติเรื่องค่ารักษาพยาบาลทั้งของเขาและของหล่อน เขาอาสาจ่ายเองทั้งหมด แม้ว่าหล่อนไม่ได้รับการรักษาอะไร แต่การนอนค้างที่โรงพยาบาลและการให้น้ำเกลือ ก็ถือว่ามีค่าใช้จ่ายเหมือนกัน เติ้งหย่วนย้ำกับหล่อนว่า เขาไม่ต้องการให้หล่อนมาชดใช้ หรือทดแทนบุญคุณอะไรทั้งนั้น การช่วยเหลือหล่อนทั้งแรงกาย แรงใจ และเรื่องเงินทอง สำหรับเขาแล้วถือว่าเป็นเรื่องที่เล็กน้อยมากจริง ๆ หากหล่อนอยากตอบแทนเขาจริง ๆ แล้วล่ะก็ แค่ไม่ผลักไสไล่ส่งให้เขาไปไกล ๆ ก็พอแล้วครั้งนี้ต้องขอบคุณสหายเถียนที่คอยเป็นธุระให้ อีกทั้งยังให้ยืมรถยนต์ส่วนตัวคันนี้อีก เถียนเฮ่อซวีคนนี้จะว่าเป็นเพื่อนก็เป็นเพื่อน จะว่าเป็นพี่น้องก็เป็นพี่น้อง จะว่าเป็นครอบค

บทที่ 17 ลองเปิดใจดูสักครั้ง (2)

บทที่ 17 ลองเปิดใจดูสักครั้ง (2) "โลกที่ฉันจากมา เป็นโลกที่เจริญก้าวหน้าในทุก ๆ ด้าน ฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยชื่อดังของจีนด้วยเกรดนิยมอันดับหนึ่ง มีอาชีพการงานที่มั่นคง เป็นเจ้าของบริษัทส่งออกสินค้าทางการเกษตร อายุจริง ๆ ของฉันคือ 32 ปี ดังนั้นจึงไม่แปลกที่พอฉันย้ายเข้ามาอยู่ในร่างของสาวน้อยคนนี้ จะมีหลายอย่างที่ดูไม่สมเหตุสมผลไปบ้าง อย่างเช่นความรู้ที่ฉันมี และศิลปะการต่อรองสื่อสารที่ชาญฉลาดเหล่านั้น"ฉินซูหลันเล่าเรียงถึงที่ไปที่มาของตนเองอย่างไม่อายปาก สำหรับหล่อนแล้ว จุดนี้คือจุดวัดใจสำคัญ เพราะหล่อนอยากรู้ว่า เมื่อเรื่องราวทั้งหมดถูกเปิดเผยแล้ว สวี่เติ้งหย่วนจะเปิดใจยอมรับตัวตนที่แท้จริงของหล่อน และจับมือหล่อนก้าวไปข้างหน้าด้วยกันอย่างมั่นคง หรือเขาจะหลีกหนีไปดื้อ ๆ เพราะไม่อยากสานต่อความสัมพันธ์กับผู้หญิงที่ผิดแผกแปลกมนุษย์อย่างหล่อน หากเขายอมรับในตัวตนที่แท้จริงของหล่อนได้ หล่อนก็จะยอมเปิดใจให้เขา และจะยอมก้าวไปข้างหน้าพร้อม ๆ กันกับเขาอย่างไม่ลังเลอะไรอีก"คุณ... เป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งมากจริง ๆ ไม่เสียแรงที่ผมสนใจในตัวคุณ"

...

8 9 10 11 12 13

SCAN CODE TO READ ON APP