Lahat ng Kabanata ng Running Away With His Child: Kabanata 71 - Kabanata 80

“Sir Xavian!”Napalingon si Xavian nang marinig niya ang boses ni Nanay Nena mula sa kabilang linya. Humihingal ito.“Sir… nasa ambulance na po si Ma’am Astrid. Dinugo po siya nang sobra…”Nanlamig si Xavian.“Ano?”“Dahil po kay Eric… sinaktan niya si Ma’am. Tinamaan po siya sa tiyan…”Hindi na hinintay ni Xavian ang susunod na sasabihin ni Nanay Nena. Agad niyang pinatay ang tawag at tumakbo palabas ng opisina.“Sir!”Hindi niya pinansin ang mga tauhan niyang nagtatawag sa kanya. Ang nasa isip lang niya ay si Astrid. At ang baby nila.Please… please, sana okay lang sila.Mabilis siyang nagmaneho papunta sa hospital. Halos hindi na niya alam kung ilang beses siyang muntik sumalpok dahil sa sobrang pagmamadali. Pagdating niya sa hospital, agad siyang bumaba ng sasakyan.“Astrid!”Hinahanap niya ang emergency room. Hanggang sa nakita niya si Nanay Nena na nakaupo sa labas, umiiyak at may benda rin sa ulo.“Nanay!”Tumayo agad si Nanay Nena.“Sir…”“Nasaan si Astrid?”“Nasa loob pa po s

Nanatili lamang si Nanay Nena sa labas ng silid habang pinagmamasdan sina Astrid at Xavian. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang gawin. Hindi niya alam kung dapat ba siyang pumasok o hayaan muna ang mag-asawa. Pero nang marinig niyang muling humikbi si Astrid, hindi na niya napigilan ang sarili. Dahan-dahan siyang pumasok sa silid.“Ma’am…”Napalingon si Astrid. Agad niyang pinunasan ang mga luha sa kaniyang pisngi.“Nay…”Lumapit si Nanay Nena at maingat siyang hinawakan sa balikat.“Okay lang po ba kayo?”Tumango si Astrid.“Okay lang ako.”Pero alam ni Nanay Nena na hindi iyon totoo.“Ma’am, kung gusto niyo pong umiyak, umiyak lang po kayo. Huwag niyo pong sarilinin.”Hindi sumagot si Astrid. Sa halip ay muli siyang napatingin sa kaniyang tiyan.“Nay…”“Opo?”“Masama ba akong nanay?”Napaluha si Nanay Nena.“Hindi po.”“Pero hindi ko siya naprotektahan.”“Hindi niyo po kasalanan.”“Pero kung hindi ako lumaban…Baka buhay pa siya.”Hindi na nakasagot si Nanay Nena. Lumapit si Xa

Matapos ang konsultasyon, marahang binuksan ni Dr. Reyes ang pinto at lumabas upang tawagin ang asawa ng kanyang pasyente. Agad namang tumayo si Xavian mula sa kinauupuan niya, halatang balisa at sabik malaman ang kalagayan ni Astrid.“Mr. Avanzado, maaari po ba tayong mag-usap sandali?”“Opo, Doctor. Kumusta po ang asawa ko? May problema po ba sa kanya?” tanong naman ni Xavian pagkalapit niya sa doctor.“Naiintindihan ko po na nag-aalala kayo sa kalagayan ng inyong misis. Sa ngayon, nakararanas siya ng matinding emosyonal na paghihirap mula nang mawala ang inyong anak.”“Alam ko pong nahihirapan siya, Doc. Pero nitong mga nakaraang linggo, mas lumala po. Minsan, hinahanap niya ang baby namin sa kalagitnaan ng gabi. Sinasabi niyang umiiyak daw ito at kailangan siya.”“Opo. Nabanggit din po niya na nakaririnig siya ng iyak ng sanggol kahit wala namang sanggol sa paligid. Mahalaga pong maunawaan natin ang mga karanasang ito at kung kailan at paano nangyayari ang mga ito.”“Ibig sabihin

Ilang araw na ang lumipas mula nang muling lumala ang kalagayan ni Astrid. Sa mga nagdaang araw, halos hindi na ito kumakain nang maayos at madalas na rin itong hindi makatulog sa gabi. Paulit-ulit nitong sinasabi kay Xavian na naririnig niya ang iyak ng kanilang anak at kailangan niya itong hanapin.Sa tuwing sinusubukan naman ni Xavian na pakalmahin ang asawa, lalo lamang itong nababalisa. Minsan ay umiiyak ito nang walang tigil, at may mga pagkakataong nagagalit ito sa kanya dahil hindi raw niya naririnig ang kanilang baby.Hindi na rin halos umaalis si Xavian sa tabi ni Astrid. Siya ang naghahanda ng pagkain nito, nagpapaalala na uminom ng tubig, at sumasama sa tuwing kailangan nitong magpatingin sa doktor. Sinisikap niyang sundin ang lahat ng payo sa kanya, ngunit habang tumatagal ay unti-unti na ring nauubos ang kanyang lakas.Hindi niya ito gustong aminin, pero napapagod na rin siya.Napapagod siyang mag-isip kung ano ang tamang sasabihin sa asawa. Napapagod siyang magpanggap n

Tahimik ang buong bahay nang umagang iyon.Pagkatapos ng ilang araw na puno ng pag-aalala, takot, at pagod, sa wakas ay nakumbinsi nina Xavian at Fiona si Astrid na muling magpatingin kay Dr. Reyes. Hindi man tuluyang nawala ang pangamba sa mga mata ni Astrid, pumayag siyang humingi ng tulong dahil sa pangakong hindi siya iiwan ni Xavian.Ngunit habang abala ang lahat sa pag-aasikaso sa kalagayan ni Astrid, may isang taong tahimik lamang na nagmamasid sa kanila. Si Ashton. Limang taong gulang pa lamang ang panganay nina Astrid at Xavian. Sa edad na iyon, hindi pa niya kayang unawain ang lahat ng nangyayari sa kaniyang pamilya. Hindi niya alam kung bakit madalas umiiyak ang kaniyang mama, kung bakit minsan ay natatakot ito sa mga bagay na hindi niya nakikita, o kung bakit palaging pagod ang kaniyang papa.Ang alam lamang niya, hindi na katulad ng dati ang kanilang tahanan.Dati, tuwing umaga, si Astrid ang unang gumigising upang ihanda ang kaniyang almusal. Siya rin ang nagsusuklay sa