บททั้งหมดของ The Billionaire's Swapped DNA Heir Baby: บทที่ 21 - บทที่ 26

ELOWENHalos isang buwan na ako sa Private Lounge at masasabi kong mas madali nga ang trabaho roon kumpara sa dati. Hindi na ako gaanong pagod at mas tahimik ang trabaho rito. Kadalasan ay pag-aayos lang ng mga mamahaling alak, pagdadala ng drinks sa VIP rooms, at pag-aasikaso sa piling customers na kayang magbayad ng napakalaking halaga para lang sa privacy.Tahimik akong nagpupunas ng wine glass nang biglang nanlabo ang paningin ko.Napakapit ako agad sa lamesa."Shit..." mahina kong bulong habang pinipilit na hindi mawalan ng balanse.Parang umiikot ang buong paligid. Nanlamig pa bigla ang kamay ko kaya napapikit ako sandali at huminga nang malalim."Hoy!"Napamulat ako nang marinig ko si Nadine.Mabilis itong lumapit sa akin at agad akong inalalayan sa braso. "Okay ka lang?""O-oo..." pilit kong sagot kahit halatang hindi.Hindi na ito ang unang beses.Halos isang linggo na akong nakakaramdam ng kakaiba. Madalas akong hilo. Mabilis akong mapagod kahit hindi naman mabigat ang traba

ELOWENBigla na lang bumukas ang pinto ng storage room."Anong ginagawa n'yo pa rin dito?"Parang tumigil ang hangin sa loob ng kwarto nang marinig namin ang boses ni Madame Glory.Mabilis akong napalingon, pati si Nadine agad na tumayo mula sa pagkakaupo. Pero bago pa kami makapagsalita, pumasok na si Madame Glory—kasunod si Martha.Nanigas ako.Si Martha.Nakatayo siya sa likod ni Madame Glory, nakataas ang kilay, may malamig na tingin na parang matagal nang may hindi gusto sa akin. Hindi siya nagsalita agad, pero ramdam ko na ang bigat ng presensya niya."Madame—" simula ni Nadine."Hindi ko kayo tinatanong," putol ni Madame Glory, malamig at matalim.Lumapit siya sa amin, tiningnan ang kalat, ang basag na baso kanina, at ang mga kamay ko na nanginginig pa rin."Akala ko ba sinabi ko nang bumalik ka sa floor?" sabay tingin niya sa akin."Pasensya na po... nahilo po ulit siya," mahinang paliwanag ni Nadine.Napabuntong-hininga si Madame Glory na parang naiinis na."Lahat ng empleyad

ELOWENHindi na nakapagpigil si Nadine.Isang hakbang lang ang lumapit si Martha, pero sapat na iyon para tuluyang maputol ang huling hibla ng pasensya niya."Ulol ka pala," ulit ni Nadine, mas malinaw at mas matalim ngayon.Napatingin ako sa kanya, agad na humawak sa braso niya."Nadine, tama na—" bulong ko, nanginginig pa rin ang boses ko.Pero hindi na siya nakinig.Tumaas ang dibdib niya sa galit habang nakatitig kay Martha. "Ano bang problema mo? Wala kang ibang alam gawin kundi mang-insulto ng tao?"Napangiti si Martha, parang naaliw pa siya."Ako pa ngayon ang may problema?" malamig niyang sagot. "Look at you. Mga taga-backroom lang naman kayo, akala niyo kung sino kayo."Parang may sumabog sa paligid.Humakbang si Nadine pasulong."Ulol ka talaga," mariing sabi niya. "Wala kang karapatang magsalita ng ganyan sa amin."Doon, biglang nagbago ang aura ni Martha.Yung ngiti niya, nawala.Napalitan ng malamig na tingin."Say that again," sabi niya, mabagal.Napasinghap ako."Hindi