All Chapters of สัญญาซ่อนเร้น: Chapter 11 - Chapter 17

17 Chapters

11 - ไปอยู่กับฉันเถอะ

ไปอยู่กับฉันเถอะปุณณธีร์ไม่พูดหรือตอบอะไรหญิงสาว แต่เขากลับใช้ร่างแกร่งดันผลักประตูเข้าไปด้านในและเดินเข้าอีกห้องทันทีที่สามารถทะลุเข้าหากันได้ธารารินทร์เมื่อรู้ว่าห้องที่ชายหนุ่มอุ้มพาเธอเข้ามานั้นเป็นห้องและเตียงนอนที่เธอกับเขาเคยร่วมรักกันมา เธอจึงได้แต่ก้มหน้าหลบอย่างเอียงอาย“รู้ว่าตัวเองป่วยยังจะมาทำงานทำไม” เขาพูดเพียงแค่นั้น ก็วางเธอลงที่เตียงอย่างช้า ๆ และเขาก็นั่งลงข้าง ๆ เธอ“ฉะ...”ธารารินทร์ที่กำลังจะอ้าปากขึ้นกลับต้องหุบลงฉับพลันทันที เมื่อปุณณธีร์หันมาใช้สายตามองเธออย่างไม่พอใจ ราวกับว่ากำลังข่มขู่ให้เธอกลัว“น้ำ ทำไหวค่ะ” เธอเปลี่ยนสรรพนามเรียกแทนตัวเองใหม่เมื่อเขาใช้สายตามองเธอแบบนี้ แล้วก็พูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง แต่ก็ไม่กล้าสู้หน้าเขาอยู่ดี“ฉันไม่ได้อยากรู้ ว่าเธอทำไหวหรือไม่ไหว” เขาตอกกลับทันควัน ปกติเขาเป็นคนไม่ต่อล้อต่อเถียงกีบใคร แต่ทำไมกับเธอเขาถึงเป็นคนพูดมากขนาดกัน“ก็...”“หรือที่โดนไปเมื่อคืนมันยังไม่พอ จะได้ย้ำอีกที...” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังคงที่ต่อต้าน เขาจึงยกเอาเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาขู่เธอ“ไม่ค่ะ” ธารารินทร์รีบขยับถอยหนีทันทีปุณณธีร์มองดูปฏิกิ
Read more

12 - บอกเลิกกับแฟนเธอ

บอกเลิกกับแฟนเธอ“แล้วถ้าน้ำไปอยู่กับคุณ น้ำต้องทำอะไรบ้าง” เธอถามรายละเอียดกับเขาขึ้นมาอีกครั้ง เพราะเธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงอยากให้เธอไปอยู่กับเขานัก“ก็งานแม่บ้านทั่วไป เอาเท่าที่เธอทำไหวก็พอ”“แค่นี้จริงเหรอค่ะ...” เธอจึงถามเขาอีกเพราะไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะให้เธอทำแค่เท่าที่เขาพูดมา“ก็...เธอต้องยอมให้ฉันทำอะไรกับเธอด้วย” เขาจึงยอมพูดในสิ่งที่ตนต้องการ เมื่อธารารินทร์จี้เอารายละเอียดขนาดนี้“???” เธอได้แต่เลิกคิ้วมอง อ้าปากค้าง เมื่อเขาพูดออกมาแบบนี้ เพราะเข้าใจความหมายที่เขาต้องแน่ชัดแล้ว“ก็เรื่องอย่างว่านั้นแหละ ไหน ๆ ก็มีอะไรกันไปแล้ว ก็มีต่อไปคงไม่มีอะไรเสียหายแล้ว และฉันก็จ่ายเงินเดือนเธอ เธอได้เงินฉันได้ตัวเธอ” เขาจึงแจ้งรายละเอียกกับเธอถึงส่วนได้ส่วนเสีย“เหมือนน้ำขายตัว หรือเป็นนางบำเรอเลยนะคะ” ธารารินทร์ขึ้นด้วยความสิ้นหวัง“แล้วแต่เธอจะคิดเลย ฉันก็พยายามยื่นข้อเสนอดี ๆ ให้ โดยที่เธอไม่ต้องทำงานให้เหนื่อยเปล่า ไม่ดีหรือไง” เพราะไม่รู้ว่าควรจะพูดโน้มน้าวเธออย่างไร เขาก็พูดออกไปแบบไม่อ้อมค้อม“ไม่ดีค่ะ น้ำไม่ต้องการความรับผิดชอบจากคุณ และอีกอย่างน้ำไม่อยาก...” ธารารินทร์ร
Read more

13 - ฉันต้องการนอนแค่กับเธอ

ฉันต้องการนอนแค่กับเธอ“จะกลับแล้วหรือเอก นี่พึ่งจะเที่ยงคืนเองน่ะ ต่ออีกสักรอบไม่ได้เหรอคะ” ปุยฝ้ายเอ่ยถาม เมื่อชายหนุ่มลุกขึ้นนั่ง และกำลังจะเตรียมตัวลงจากเตียง“เดี๋ยวน้ำเลิกงานกลับมาเจอจะยุ่งเอา เมื่อคืนก็จัดหนักไปจนคลับปิดแล้ว ยังไม่พอใจอีกเหรอ” เสียงเรียบเอ่ยบอกหญิงสาวนึกไม่พอใจขึ้นมาทันที ที่ได้ยินชายหนุ่มเอ่ยชื่อของแฟนสาวขึ้นมา เขาคงยังไม่รู้สินะว่าเมื่อคืนแฟนสาวของเขากลับบ้านเช้าหลังจากที่เขามาส่งเธอ ก็เป็นเวลาเกือบตีสามแล้ว ปกติเธอเลิกงานตีสอง ถ้าเดินทางกลับจริงก็ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะว่าหลังจากกลับออกมาจากสถานบันเทิงในเวลาตีสองนั้น เธอกับเขาดันมาสานสัมพันธ์กันภายในรถต่ออีกกว่าเธอจะยอมปล่อยให้ชายหนุ่มได้กลับไปได้ เพราะเขายกเอาธารารินทร์มาอ้าง และเธอเองก็กลัวว่าจะถูกสงสัยด้วย ว่าทำไมถึงกลับช้ากว่าทุกคืน เธอจึงยอมปล่อยให้ชายหนุ่มกลับเพราะข้อตกลงที่ทำกันเอาไว้ก่อนหน้านั้น และธารารินทร์จะไม่มีทางรู้เด็ดขาด ว่าทั้งคู่มีอะไรกันมานานแล้ว ซึ่งเธอเองก็ยอมทำตามที่ชายหนุ่มขอปุยฝ้ายลุกขึ้นตามและขยับตัวเข้าไปหาร่างแกร่ง พร้อมกับก้าวขาขึ้นทาบทับ อยู่ในท่านั่งคร่อ
Read more

14 - ไม่มีทาง

ไม่มีทาง“แล้วน้ำต้องอยู่กับคุณไปจนถึงเมื่อเท่าไหร่ นานแค่ไหนค่ะ” เธอตัดสินใจถามเขาออกไป เพราะดูแล้วยังไงเธอคงหนีไม่พ้นข้อเสนอนี้แน่นอน เขาทั้งมีชื่อเสียงมีอำนาจขนาดนี้“ก็...จนกว่าเธอจะเรียนจบ หรือจนกว่าฉันจะแต่งงาน” เขายกเหตุผลข้อนี้ขึ้นมาอ้าง เพราะไม่รู้ว่าควรจะใช้ข้ออ้างอะไรดีกับคนดื้อรั้นแบบเธอดี และก็คิดออกแค่นี้ด้วย จึงใช้เหตุผลนี้ไปก่อน“แล้วนานไหมค่ะ กว่าคุณจะแต่งงาน...” ธารารินทร์ถามออกไปอีก เพราะกว่าเธอจะเรียนจบก็อีกตั้งเกือบสองปีไม่ใช่เวลาน้อย ๆ เลยที่เธอต้องนอนกับเขา“ไม่รู้ ฉันยังให้คำตอบที่แน่ชัดไม่ได้ เพราะฉันก็ยังไม่มีแฟน บัตรนี้เธอเอาไปใช้ได้ตามที่่ต้องการเลย และเอกสารนี้ก็เซ็นรับทราบข้อเสนอด้วย ฉันไม่อยากเอาเปรียบใคร” เขาตอบเธอแบบปัด ๆ ไป ก่อนที่จะยื่นบัตรเครดิตและเอกสารบางอย่างที่เขาทำขึ้นมาให้กับคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าบนที่นอนของเขา ซึ่งยังไม่เคยมีผู้หญิงได้แตะต้องแม้กระทั่งน้องสาวของเขาเองจะมีใครได้แตะต้องล่ะ ก็เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาที่นี่เลยสักคน นอกจากผู้เป็นแม่และน้องสาว ที่นาน ๆ จะแวะเวียนมาหาธารารินทร์มองสิ่งที่เขายื่นให้มาก็ถอนหายใจยาว ก่อนที่จะรับมัน
Read more

15 - ไม่ไปเรียนหรือไง

ไม่ไปเรียนหรือไงตกเย็น“ทำไมน้ำยังไม่กลับมาสักที โทรไปก็ไม่ติด ไม่ไปทำงานแล้วทำไมไม่กลับมาบ้านล่ะ ผมว่าผมจะเข้าไปถามข่าวที่นั่นดู...” เอกมนัสเอ่ยขึ้นทันที ที่เดินเข้ามาในบ้านของหญิงสาว เมื่อเขาไม่สามารถติดต่อแฟนสาวของเขาได้เลย“เห็นพี่ใบหม่อนบอกว่า น้ำไม่ได้ไปทำงานสองวันแล้ว แล้วตอนนี้น้ำก็ลาออกไปแล้วด้วย...” หญิงสาวเอ่ยบอกเท่าที่เธอทราบข่าวมา หลังจากที่เธอตั้งใจจะลางานต่อในคืนนี้ แต่ผู้จัดการไม่อนุญาตให้ลา เพราะว่าพนักงานลาหยุดเยอะ และมีลาออกด้วยปุยฝ้ายจึงตัดสินใจถามผู้จัดการกลับไป ว่าใครมีบ้างที่ลาออก จนเธอได้คำตอบที่แน่ชัดแล้วว่ามีชื่อของธารารินทร์อยู่ด้วย เธอนึกแปลกใจที่ธารารินทร์ลาออก แต่ก็ไม่ได้ถามถึงสาเหตุ“ลาออกแล้ว? แล้วน้ำไปไหนทำไมถึงไม่ยอมกลับมาที่นี่ หรือว่าน้ำจะมีอันตราย...”ติ้ง!!!Nam : เราเลิกกันเถอะนะเอก ขอบคุณช่วงเวลาดี ๆ ที่มีให้กัน...Ak : ....เอกมนัสรีบกดโทรศัพท์ต่อสายกลับไปหาในทันทีที่ เมื่อได้รับข้อความที่แฟนสาวส่งมาหา ด้วยความเป็นกังวลและร้อนใจมากแต่ครั้งแล้วครั้งเล่า เอกมนัสก็ไม่สามารถติดต่อปลายสายได้เลย เพราะแฟนสาวดันบล็อกทุกช่องทางการติดต่อของเขา“โธ่เว้
Read more

16 - คืนนี้กลับดึกหน่อยนะ

คืนนี้กลับดึกหน่อยนะหนึ่งสัปดาห์ต่อมาตั้งแต่วันแรกที่ธารารินทร์กับศราวินได้รู้กัน ทั้งคู่ก็เข้ากันได้ดีแถมยังนับถือกับฉันพี่น้องอีกด้วย เมื่อทั้งคู่คุยกันถูกคอ และดูเหมือนจะสนิทกันมากกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ และปุณณธีร์เองก็ไม่ได้ห้ามอะไรที่คนทั้งคู่จะสนิทกัน เพราะถือว่าศราวินก็เหมือนน้องชายเขาคนหนึ่ง ไม่คิดอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้แน่แต่เขาต้องออกคำสั่งให้ศราวินช่วยเก็บเรื่องระหว่างเขากับธารารินทร์ไว้เป็นความลับไปก่อน แม้กระทั่งครอบครัวของเขาเองก็ห้ามศราวินบอกหรือไปเล่าอะไรให้ฟังเด็ดขาดเขาพาธารารินทร์ไปเก็บของที่บ้านที่เธอเคยพักอาศัยอยู่ ในช่วงที่เจ้าบ้านอย่างปุยฝ้ายออกมาจากบ้านแล้ว และเขาก็ให้ธารารินทร์ทิ้งจดหมายบอกกับหญิงสาวแทนการใช้โทรศัพท์มือถือ เพราะเขาบอกให้เธอตัดขาดการติดต่อกับจากคนพวกนั้น หมายถึงแฟนเก่าของเธอด้วยและเขายังให้เธอคืนกุญแจบ้านกับเงินจำนวนหนึ่งไว้ให้แก่เจ้าบ้านอีก ซึ่งเป็นเงินจำนวนมากพอสมควรที่หญิงสาวจะไม่มาวุ่นวายกับเธออีกแน่นอน จนธารารินทร์นึกเสียดายขึ้นมาส่วนอดีตแฟนหนุ่มของธารารินทร์นั้น ตอนนี้เธอยังไม่ได้เจอหน้าเขาเลย เพราะตั้งแต่ที่เธอส่งข้อความไปบอกเลิกเขาในวั
Read more

17 - เมียกูมั้ง

เมียกูมั้งปุณณธีร์กลับมาถึงคอนโดในช่วงเย็นก่อนที่ตะวันจะลับขอบฟ้าเสียด้วยซ้ำ เขาจึงโทรศัพท์ไปนัดกับศราวินออกไปทานข้าวมื้อเย็นกันข้างนอกที่เขาเลือกติดต่อกับศราวินเพราะว่าอยากพาธารารินทร์ออกไปด้วย หากจะโทรศัพท์ไปหาสองเพื่อนซี้ มีหวังเขาคงโดนพวกเพื่อนสอบปากคำเกี่ยวกับคนที่เขาพาไปด้วยแน่หลายนาทีผ่านไป ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาภายในห้องก็มีแต่ความเงียบ เขาจึงเดินเข้าไปดูภายในห้องนอนสายตาคมกวาดมองไปที่เตียงก็พบเพียงความว่างเปล่าไร้เงาของธารารินทร์ เท้ายาวจึงก้าวเดินเข้าไปดูที่ห้องน้ำ ก็เห็นเธอนอนแช่น้ำในอ่างอยู่อย่างสบายใจ โดยที่เธอหูทั้งสองข้างใส่หูฟังนอนหลับตาเคลิ้มอย่างมีความสุข“สบายเกินไปแล้วนะยัยตัวแสบ” เขาพึมพำเบา ๆปุณณธีร์ยืนมือท้าวเอวและส่ายหน้าเบา ๆ เมื่อมองดูหญิงสาวที่นอนแช่น้ำในอ่างแบบไม่ได้กังวลอะไรเลย มือใหญ่เอื้อมไปถอดหูฟังของเธอออกธารารินทร์เบิกตาโพลงพร้อมกับเด้งตัวลุกนั่งทันที เมื่อรับรู้ถึงการโดนลุกล้ำ โดยลืมตัวไปเลยว่าตอนนี้ตัวเองร่างกายเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ ทำให้เต้าอวบทั้งสองข้างโผล่พ้นเหนือน้ำในอ่าง“มะ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วไหนบอกว่าจะกลับดึก” เธอถามเขาออกไปด้วยความแปล
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status