16 - คืนนี้กลับดึกหน่อยนะ

คืนนี้กลับดึกหน่อยนะ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ตั้งแต่วันแรกที่ธารารินทร์กับศราวินได้รู้กัน ทั้งคู่ก็เข้ากันได้ดีแถมยังนับถือกับฉันพี่น้องอีกด้วย เมื่อทั้งคู่คุยกันถูกคอ และดูเหมือนจะสนิทกันมากกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ และปุณณธีร์เองก็ไม่ได้ห้ามอะไรที่คนทั้งคู่จะสนิทกัน เพราะถือว่าศราวินก็เหมือนน้องชายเขาคนหนึ่ง ไม่คิดอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้แน่

แต่เขาต้องออกคำสั่งให้ศราวินช่วยเก็บเรื่องระหว่างเขากับธารารินทร์ไว้เป็นความลับไปก่อน แม้กระทั่งครอบครัวของเขาเองก็ห้ามศราวินบอกหรือไปเล่าอะไรให้ฟังเด็ดขาด

เขาพาธารารินทร์ไปเก็บของที่บ้านที่เธอเคยพักอาศัยอยู่ ในช่วงที่เจ้าบ้านอย่างปุยฝ้ายออกมาจากบ้านแล้ว และเขาก็ให้ธารารินทร์ทิ้งจดหมายบอกกับหญิงสาวแทนการใช้โทรศัพท์มือถือ เพราะเขาบอกให้เธอตัดขาดการติดต่อกับจากคนพวกนั้น หมายถึงแฟนเก่าของเธอด้วย

และเขายังให้เธอคืนกุญแจบ้านกับเงินจำนวนหนึ่งไว้ให้แก่เจ้าบ้านอีก ซึ่งเป็นเงินจำนวนมากพอสมควรที่หญิงสาวจะไม่มาวุ่นวายกับเธออีกแน่นอน จนธารารินทร์นึกเสียดายขึ้นมา

ส่วนอดีตแฟนหนุ่มของธารารินทร์นั้น ตอนนี้เธอยังไม่ได้เจอหน้าเขาเลย เพราะตั้งแต่ที่เธอส่งข้อความไปบอกเลิกเขาในวันนั้น เขาก็หายเงียบไปแถมอยู่มหาวิทยาลัยก็ไม่เจอหน้ากัน จนธารารินทร์เองก็นึกแปลกใจ ว่าทำไมอะไรถึงได้ง่ายไปเสียทุกอย่าง หรือเพราะว่าที่ผ่านมาเขาไม่เคยรักเธอเลย

และวันนี้เองก็เป็นวันที่ปุณณธีร์ต้องเข้าบ้าน ตามที่ผู้ให้กำเนิดเคยบอกกับเขาเอาไว้เมื่อสัปดาห์ก่อนที่เขากลับบ้าน

“คืนนี้ฉันอาจจะกลับดึกหน่อยนะ...” เสียงเรียบนิ่งเอ่ยบอก เมื่อคนที่นั่งบนโซฟาเอาแต่จ้องหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเธอ โดยที่ไม่เอ่ยปากถามอะไรเขาเลย ทั้งที่วันนี้เธอก็ทราบดีว่าเป็นวันหยุดของเขา เขาควรจะอยู่บ้านไหม

“คุณก็กลับดึกของคุณทุกคืนอยู่แล้วนี้” เธอเอ่ยตอบเพียงแค่นั้น สายตาก็ยังคงสนใจแต่กับหน้าจอโทรศัพท์มือถือต่อ

“นี่ไม่คิดจะถามอะไรหน่อยเหรอว่าฉันจะไปไหน ไปทำอะไร...” เขาเอ่ยถามเธออีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเธอยังคงทำท่าทีเมินเฉยใส่เขา เหมือนไม่สนเขาเลย อย่าให้รู้นะว่าในโทรศัพท์นั่นกำลังคุยกับใครอยู่ ไม่งั้นพ่อจะลงโทษให้หนักเลย

“มันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณไหมค่ะ น้ำจะไปเข้าไปยุ่งทำไม และอีกอย่างน้ำก็ไม่มี...” เธอพูดขึ้นโดยที่ไม่หันหน้ามามองเขาเลยสักนิด

“แล้วถ้าฉัน ไปทำเรื่องอย่างว่า...”

“สัญญาจบลงทันทีค่ะ เพราะน้ำเองก็จะไม่ยอมใช้ของร่วมกับใครเหมือนกัน คุณมีอะไรกับน้ำแล้วแต่ยังไปมีอะไรกับคนอื่นในช่วงที่อยู่ในสัญญา น้ำเองก็รับไม่ได้เหมือนกันค่ะ ถ้าคุณอยากจะมีจริง ๆ คุณก็ช่วยบอกน้ำด้วย น้ำจะได้ไป...” เธอชิ่งพูดตัดหน้าเขาขึ้นมาเสียก่อน เมื่อเขากำลังจะพูดยั่วโมโหเธอ และเธอพูดด้วยวาจาที่เด็ดขาดหากเขาทำผิดกับเธอจริง

“ทีแบบนี้ล่ะร่ายยาวเชียวน่ะ พูดอย่างกับเป็นเมียฉันงั้นแหละ เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าสัญญานั่น ฉันเป็นคนกำหนด” เขาพูดขึ้นมาด้วยความหมั่นไส้เธอ

“น้ำพูดเรื่องจริงค่ะ เพราะถ้าน้ำนอนกับผู้ชายทีละหลายคนพร้อมกัน คุณเองก็คงจะรับไม่ได้เช่นกัน จริงไหมค่ะ...” เธอพูดพร้อมหันไปมองหน้าคนที่อยู่อย่างท้าทาย

“ก็ลองดูสิ เธอได้เห็นฉันเป็นฆาตกรแน่...” เขาจึงพูดกับเธอด้วยใบหน้าและท่าทางที่ดูจริงจังกว่าครั้งไหน ๆ 

“โรคจิต แล้งยังบ้าอำนาจ...” เธอต่อว่าเขาออกไปทันที โดยที่ไม่เกรงกลัวเลย

“ฉันแค่จะกลับบ้าน พอดีพ่อกับแม่นัดไปคุยธุระสำคัญ” เขาจึงเอ่ยบอกกับเธอ ถึงแม้เธอจะไม่อยากทราบก็ตามแต่

“แล้วคุณจะบอกน้ำทำไม”

“แค่อยากบอก เผื่อเธออดหลับอดนอนนั่งรอฉันอีก”

ปุณณธีร์พูดเพียงแค่นั้น เขาก็หมุนตัวเดินออกไปทันที ที่เขาต้องบอกเธอก็เพราะว่าตั้งแต่ที่เขาให้เธอลาออกจากงานทั้งหมด เธอก็ไม่ได้ไปไหน เขากลับมาจากงานที่คลับ ก็มักจะเห็นเธอหลับอยู่บนโซฟาแทบทุกคืน เขาจึงคิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอคงรอเขากลับมา

*

*

บ้านพัชรเหมรัตน์

“นึกว่าจะลืมนัดของแม่เสียแล้ว” ปราณีเอ่ยท้วงขึ้นมาทันที ที่เห็นลูกชายคนโตเดินเข้ามาในบ้าน

“สวัสดีครับพ่อแม่ สวัสดีครับ...”

ปุณณธีร์ไม่ได้โต้ตอบอะไรผู้ให้กำเนิด เพราะเห็นว่าภายในห้องโถงไม่ได้มีแค่ครอบครัวของเขา เขาจึงได้แต่ทำความเคารพ ยกมือขึ้นไหว้ผู้ให้กำเนิดทั่งสองท่าน และแขกอีกทั้งสองคนที่นั่งอยู่อีกฝั่ง ก่อนที่เขาจะนั่งลงที่โซฟาตัวว่างข้างกับมารดา

“พี่ทะ...” หญิงสาวเมื่อเห็นหน้าของชายหนุ่ม สาวตาก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที

จันทร์เจ้าขา หรือ ลูกจันทร์ หญิงสาววัย 26 ปี เธอเป็นสาวนักเรียนนอก ที่จบการศึกษาจากต่างประเทศ บุคคลเลยดูเป็นสาวเปรี้ยวเซ็กซี่เป็นที่หมายตาของชายไทย

“สวัสดีพี่เขาสิลูกจันทร์” ศจี เอ่ยบอกลูกสาวและส่งสายตาดุปรามไม่ให้ทำตัวดีใจเกินกว่าเหตุ

“สวัสดีค่ะพี่ธาม...” หญิงสาวเอ่ยทักทายเขาด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อย

“เด็ก ๆ ดูเหมือนจะสนิทกันดีนะคะ พี่ณีกับคุณธนาว่าไหม” เป็นศจีที่เอ่ยขึ้น เมื่อสังเกตุอาการของลูกชายก็ทราบได้ทันที ว่าลูกสาวตนถูกใจคู่หมั่นที่ผู้ใหญ่จัดการให้แน่นอน

“ตาธาม นี้น้าศจีกับอาโมทย์ แล้วก็น้องลูกจันทร์...” ปราณีจึงหันมาบอกกับทางลูกชาย

ปุณณธีร์ทำได้แค่ยกมือขึ้นไหว้แขกของผู้ให้กำเนิดอีกครั้ง และพยักหน้าให้หญิงสาวเพียงเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปมองหน้าผู้เป็นแม่ส่งสัญญาณให้ทานเปิดประเด็นทันที

เพราะเขาเบื่อกับสถานการณ์อึดอัดนี้เต็มทนแล้ว ที่ต้องมานั่งปั้นหน้าใส่กันแบบนี้ เขาพยายามใจเย็นไม่พูดแทรกระหว่างที่ผู้ทั้งสองฝ่ายเริ่มเปิดประเด็นคุยกัน

“จันทร์เต็มใจค่ะแม่ เพราะจันทร์กับพี่ธามก็คะ...” จันทร์เจ้าขาเอ่ยรับ เมื่อปราณีเอ่ยเปิดประเด็นขึ้นมา

“ในเมื่อเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่ตกลงกันเอาเอง และตอนนี้พวกท่านก็ไม่อยู่แล้ว ผมว่าเรื่องนี้ผมขอถามความเห็นของลูกชาย และเคารพการตัดสินใจของลูกชายผมครับ” ธนาจึงเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาบ้าง เมื่อเห็นท่าทีของลูกชายตน

“แต่ลูกสาวผมเสียหายนะครับคุณธนา” ปราโมทย์ บิดาของจันทร์เจ้าขาพูดแทรกขึ้นมาทันที

“เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วครับ ผมยอมรับนะครับว่าผมเป็นคนรักสนุก ตอนนั้นเราไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อของกันและกันด้วยซ้ำ และลูกจันทร์เองก็ยอมรับข้อเสนอที่เราตกลงกันก่อน ขอโทษนะครับที่ผมเป็นคนพูดตรง ๆ แบบนี้ ผมขอถอนหมั้นกับลูกจันทร์ ผมไม่สามารถทำตามที่ปู่ของผมให้ไว้กับททางครอบครัวน้าได้ แล้วอีกอย่างผมไม่ได้รักลูกจันทร์ ผมยังไม่พร้อมสร้างครอบครัวตอนนี้ครับ ขอโทษอีกครั้งครับ”

“แล้ว?”

“เอาเป็นว่า ผมจะชดเชยให้ตามความเหมาะสมก็แล้วกันครับ...” ธนาเอ่ยเสริม

“แต่แม่ค่ะ...”

“ลูกจันทร์!” ปราโมทย์ได้แต่ส่งสายตาดุลูกสาว

“ผมขอตัวนะครับ” พูดแล้วปุณณธีร์ก็ลุกขึ้นเดินออกจากบ้านทันที อย่างเสียมารยาท

เดิมทีตั้งใจจะอยู่ทานข้าวมื้อเย็นกับพวกท่าน และกลับคอนโดดึก ๆ หน่อย แต่พอนึกถึงใบหน้าของใครบางคนขึ้นมา กลับทำให้เขาอยากกลับคอนให้เร็วที่สุด เพราะอึดอัดกับสถานการณ์ที่มาเจอหน้ากันกับคู่ขาในครั้งนี้ด้วย