13 - ฉันต้องการนอนแค่กับเธอ

ฉันต้องการนอนแค่กับเธอ

“จะกลับแล้วหรือเอก นี่พึ่งจะเที่ยงคืนเองน่ะ ต่ออีกสักรอบไม่ได้เหรอคะ” ปุยฝ้ายเอ่ยถาม เมื่อชายหนุ่มลุกขึ้นนั่ง และกำลังจะเตรียมตัวลงจากเตียง

“เดี๋ยวน้ำเลิกงานกลับมาเจอจะยุ่งเอา เมื่อคืนก็จัดหนักไปจนคลับปิดแล้ว ยังไม่พอใจอีกเหรอ” เสียงเรียบเอ่ยบอก

หญิงสาวนึกไม่พอใจขึ้นมาทันที ที่ได้ยินชายหนุ่มเอ่ยชื่อของแฟนสาวขึ้นมา เขาคงยังไม่รู้สินะว่าเมื่อคืนแฟนสาวของเขากลับบ้านเช้า

หลังจากที่เขามาส่งเธอ ก็เป็นเวลาเกือบตีสามแล้ว ปกติเธอเลิกงานตีสอง ถ้าเดินทางกลับจริงก็ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะว่าหลังจากกลับออกมาจากสถานบันเทิงในเวลาตีสองนั้น เธอกับเขาดันมาสานสัมพันธ์กันภายในรถต่ออีก

กว่าเธอจะยอมปล่อยให้ชายหนุ่มได้กลับไปได้ เพราะเขายกเอาธารารินทร์มาอ้าง และเธอเองก็กลัวว่าจะถูกสงสัยด้วย ว่าทำไมถึงกลับช้ากว่าทุกคืน เธอจึงยอมปล่อยให้ชายหนุ่มกลับ

เพราะข้อตกลงที่ทำกันเอาไว้ก่อนหน้านั้น และธารารินทร์จะไม่มีทางรู้เด็ดขาด ว่าทั้งคู่มีอะไรกันมานานแล้ว ซึ่งเธอเองก็ยอมทำตามที่ชายหนุ่มขอ

ปุยฝ้ายลุกขึ้นตามและขยับตัวเข้าไปหาร่างแกร่ง พร้อมกับก้าวขาขึ้นทาบทับ อยู่ในท่านั่งคร่อมหน้าขาของเขาด้วยท่าทางที่ล่อแหลม และมือก็กำชักสาวที่แท่งเอ็นชายหนุ่มที่ยังไม่สงบดีไว้ทันที

“ทั้งใหญ่ ทั้งเอวดุแบบนี้ ใครจะพอได้ล่ะ ในเมื่อน้ำไม่ยอมมีอะไรกับเอก งั้นก็ให้ฝ้ายเป็นคนปรนเปรอความสุขให้เอกต่อไปน่ะ อ๊า...” หญิงสาวพูดพร้อมกับยกสะโพกของเธอขึ้นเล็กน้อย แล้วจับตัวตนมาจ่อที่ร่องฉ่ำ แล้วนั่งลงให้กลีบกุหลาบได้กลืนกินแท่งเอ็นของชายหนุ่มอีกทันที โดยที่เขาไม่อาจปฏิเสธเธอได้

“อ๊า...แม่งเอ้ย! ถุงยังไม่ใส่เลย ทำไมร่านจังเลยว่ะ” เอกมนัสสบถคำหยาบออกมาทันที ที่หญิงสาวกดทับครอบครองตัวตนของเขาจนสุดลำ เพราะครั้งนี้เป็นการสอดใส่แบบไม่มีอะไรมาขวางกั้น

เขาทั้งรู้สึกที่ไม่มีอะไรขวางกั้น แต่อีกใจก็เป็นกังวลอยู่ไม่น้อย เพราะไม่อยากพลาดกับเรื่องพวกนี้ และเขายังปณิธานเอาไว้ด้วย ว่าเขาจะยอมมีอะไรกับผู้หญิงแบบไม่ป้องกันได้คือคนที่เขาแต่งงานมาเป็นแม่ของลูกเท่านั้น

แต่เมื่อหญิงสาวบนร่างทำแบบนี้ เขาก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว ยอมรับว่าตอนนี้รู้สึกดีมาก ดีกว่าทุกครั้งไหน ๆ เลย

“เดี๋ยวฝ้ายกินยาเอาก็ได้ แล้วฝ้ายทำให้แบบนี้ เอกชอบไหมค่ะ” หญิงสาวเอ่ยบอกเพื่อให้ชายหนุ่มหายเป็นกังวลและสบายใจ แล้วเธอก็เริ่มขยับบดแท่งเอ็น พร้อมกับส่งสายตามองคนตรงหน้าอย่างยั่วยวน

“ชะ ชอบสิ ชอบมาก เสียวหัวชิป ถ้าอย่างนั้นฟ้าไม่สว่างฝ้ายห้ามหยุดนะ...” พูดแล้วเขาก็ทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งมองดูการกระทำของหญิงสาวที่่อยู่บนตัวเขาในตอนนี้

“ท้าฝ้ายอยู่เหรอ ฝ้ายอุตส่าห์ลางานทั้งทีก็เอาให้มันคุ้มหน่อยสิ จริงไหมค่ะ ผัวขา...” เธอพูดพร้อมกับมือที่ลูบหน้าอกแกร่งของเขา

พับ พับ พับ

หญิงสาวเริ่มขย่มแท่งเอ็นของชายหนุ่มในจังหวะที่ร้อนแรงทันที เพราะเธอเป็นคนอารมณ์ค่อนข้างรุนแรงในเรื่องแบบนี้ เธอสาดจังหวะรักอย่างเมามัน เพียงเพื่ออยากเอาใจให้ชายหนุ่ม และอยากทำให้ชายหนุ่มติดใจในรสสวาทของเธอ แล้วลืมบเรื่องแฟนสาวไปเสียหมดสิ้น

แถมครั้งนี้ เธออุตส่าห์ใช้เสน่ห์หลอกล่อยั่วยวนจนชายหนุ่มยอมมีอะไรกับเธอแบบไม่ป้องกัน ปกติถ้ายังไม่ได้สวมเกราะป้องกัน เขาจะห้ามเธอหลังชนฝาและไม่ยอมมีอะไรกับเธอเด็ดขาด แต่ครั้งนี้เขากลับยอมแถมยังไม่ต่อว่าเธออีก แสดงว่าฝีมือการเอาใจของเธอได้ผล

*

*

รุ่งเช้า

คอนโดมิเนียม-ปุณณธีร์

“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงเรียบเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นหญิงสาวบนที่นอนของเขาขยับตัว

“คุณ!” เธอตกใจเมื่อได้ยินเสียงและมีเขานอนจ้องมองเธออยู่ข้างกายบนเตียงเดียว เธอก็รีบเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที

“คิดว่าเป็นใครล่ะ”

“...” ธารารินทร์ไม่พูดอะไร แต่เธอหันไปมองสำรวจรอบ ๆ ห้องที่เธออยู่ในตอนนี้ มันช่างหรูหราและแสนกว้างกว่าห้องนอนบ้านที่เธอพักอาศัยอยู่เป็นไหน ๆ

หลังจากที่เขาอุ้มเธอออกมาจากเหตุการณ์ในเมื่อคืน ปุณณธีร์ก็ขับรถมุ่งหน้ามายังที่พักของเขาทันที เพราะไม่รู้ว่าควรจะพาเธอไปที่ไหน หากจะพาไปโรงพยาบาล รับรองว่าตื่นเช้ามาเขาโดนครอบครัวสัมภาษณ์แน่

“แล้วที่นี่?” เธอถามขึ้นทันที เมื่อมองสำรวจรอบ ๆ แล้วกลับไม่คุ้นชินสายตาเอาเสียเลย

“คอนโดฉันเอง” เขาพูดพร้อมกับลุกขึ้นและก้าวขาลงจากเตียงหันหน้ามาหน้าคนที่นั่งหน้าเหว่ออยู่บนเตียงตอนนี้

“แล้ว?” เธอก้มลงมองดูสภาพของตัวเองก็พบว่าชุดที่ใส่อยู่ในตอนนี้นั้น ไม่ใช่ของตัวเอง

“เธอคิดว่าไงล่ะ...”

“ฉวยโอกาส...” เธอต่อว่าเขาออกไปทันควัน เพราะคิดว่าเขาถือวิสาสะเปลี่ยนชุดให้เธอโดยไม่ได้รับอนุญาต

“ขอบคุณสำหรับคำชมนะ ฉันก็พอจะรู้ตัวเองดีอยู่หรอก ว่าเป็นคนแบบไหนจะอายไปทำไม มากกว่าเห็นก็ทำมาแล้ว” เขาลอยหน้าลอยตาพูดเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรที่โดนเธอต่อว่า

“พูดตรงดีนะคะ”

“ฉันก็เป็นคนแบบนี้แหละ”

“คงจะพาผู้หญิงมาค้างที่นี่เยอะสิ ถึงได้มี...” ธารารินทร์พูดขึ้นอย่างเหน็บแนมตามที่เธอคิด เพราะคิดว่ายังไงคนชาติตระกูลดีแบบเขาต้องมีผู้หญิงเยอะแน่

“ไม่เคย และเสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่ตอนนี้ก็คือของน้องสาวฉันเอง” ปุณณธีร์เอ่ยบอกทันที ส่วนเธอจะเชื่อหรือไม่นั้น เขาไม่รู้

“น้องแบบไหน น้องท้องชนกันหรือค่ะ” เธอพูดอย่างประชดประชัน

“ยัยน้ำเน่า นี้เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับครอบครัวฉันเลยหรือไง” เขาตอกกลับอย่างอย่างเหลืออด

“ทำไมน้ำต้องไปอยากรู้เรื่องชีวิตคนอื่นด้วย”

“ฉันชื่อธาม ปุณณธีร์ พัชรเหมรัตน์ เป็นเจ้าของคลับ และเป็นประธานบริษัท มีพี่น้องสามคน ฉันเป็นพี่คนโต มีน้องสาวและน้องชาย น้องสาวตอนนี้อยู่ต่างประเทศ ส่วนน้องชาย ก็ไอ้แทนเธอน่าจะรู้จักกันดี” เขาตัดสินใจบอกกับเธออีกครั้ง ว่าเขาเป็นใคร

“ครอบครัวคุณรวยขนาดนี้ แล้วทำไมแทนถึงมาเรียนมหา’ลัยธรรมดาด้วย” เธอถามเขาด้วยความสงสัยทันที เมื่อทราบว่าชายหนุ่มเป็นใคร

“ใครจะไปรู้กับมัน อีกอย่างพ่อแม่ฉันไม่เคยบังคับลูก”

“คุณก็เลยเคยตัว ชอบใช้เงินเพื่อให้ได้ผู้หญิงมานอนด้วย”

“ยัยน้ำเน่า เธอลืมไปแล้วเหรอ ว่าเธอเองน่ะที่เป็นคนขอให้ฉันช่วย” ปุณณธีร์ตอกกลับในทันที ที่หญิงสาวไม่หยุดต่อว่าเขา

เขาไม่ปฏิเสธ เพราะเขาเป็นอย่างที่เธอพูดจริง เขาใช้เงินแก้ปัญหา และใช้เงินซื้อความสุขให้ได้ซึ่งความต้องการของตัวเอง

“ก็คุณได้ไปแล้ว ยังต้องการอะไรอีก” เธอไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมเขาถึงต้องมาอยากรับผิดชอบเธอนัก ทั้งที่เธอไม่ได้เรียกร้องอะไรจากเขาเลย

“ฉันไม่อยากนอนกับคนอื่นแล้ว ฉันต้องการนอนแค่กับเธอ”