14 - ไม่มีทาง

ไม่มีทาง

“แล้วน้ำต้องอยู่กับคุณไปจนถึงเมื่อเท่าไหร่ นานแค่ไหนค่ะ” เธอตัดสินใจถามเขาออกไป เพราะดูแล้วยังไงเธอคงหนีไม่พ้นข้อเสนอนี้แน่นอน เขาทั้งมีชื่อเสียงมีอำนาจขนาดนี้

“ก็...จนกว่าเธอจะเรียนจบ หรือจนกว่าฉันจะแต่งงาน” เขายกเหตุผลข้อนี้ขึ้นมาอ้าง เพราะไม่รู้ว่าควรจะใช้ข้ออ้างอะไรดีกับคนดื้อรั้นแบบเธอดี และก็คิดออกแค่นี้ด้วย จึงใช้เหตุผลนี้ไปก่อน

“แล้วนานไหมค่ะ กว่าคุณจะแต่งงาน...” ธารารินทร์ถามออกไปอีก เพราะกว่าเธอจะเรียนจบก็อีกตั้งเกือบสองปีไม่ใช่เวลาน้อย ๆ เลยที่เธอต้องนอนกับเขา

“ไม่รู้ ฉันยังให้คำตอบที่แน่ชัดไม่ได้ เพราะฉันก็ยังไม่มีแฟน บัตรนี้เธอเอาไปใช้ได้ตามที่่ต้องการเลย และเอกสารนี้ก็เซ็นรับทราบข้อเสนอด้วย ฉันไม่อยากเอาเปรียบใคร” เขาตอบเธอแบบปัด ๆ ไป ก่อนที่จะยื่นบัตรเครดิตและเอกสารบางอย่างที่เขาทำขึ้นมาให้กับคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าบนที่นอนของเขา ซึ่งยังไม่เคยมีผู้หญิงได้แตะต้องแม้กระทั่งน้องสาวของเขาเอง

จะมีใครได้แตะต้องล่ะ ก็เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาที่นี่เลยสักคน นอกจากผู้เป็นแม่และน้องสาว ที่นาน ๆ จะแวะเวียนมาหา

ธารารินทร์มองสิ่งที่เขายื่นให้มาก็ถอนหายใจยาว ก่อนที่จะรับมันมาโดยที่ไม่พูดอะไร แล้วก็จรดปากกาลงบนเอกสารชุดนั้นในหน้าสุดท้าย โดยที่เธอไม่ยอมเปิดดูรายละเอียดอะไรเลย

“พอใจหรือยังค่ะ” เธอพูดขึ้นทันทีที่ยื่นเอกสารกลับคืนให้กับเขา

“นี่ไม่คิดจะอ่านรายละเอียดอะไรเลยหรือ ถ้าฉันหลอกเธอจะทำยังไง...” เขาถามเธอกลับ เพราะไม่คิดว่าเธอจะเซ็นง่ายแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่รายละเอียดภายในเอกสารเธออาจจะไม่เห็นด้วยในบางกรณี

“ไม่มีอะไรน่าอ่านนี้ค่ะ เพราะน้ำคิดว่าคุณคงไม่หลอกฉันหรอก คุณก็แค่ต้องการแค่เรื่องอย่างว่า” เธอเชิดหน้าพูดกับเขาอย่างท้าทาย

“คิดบวกเกินไป เพราะไว้ใจคนง่ายแบบนี้ไงล่ะ ถึงโดนไอ้หน้าจืดนั่นมันสวมเขาให้” เขาพูดขึ้นมาเพื่ออยากเตือนสติของเธอ

“คุณ”

“เก่งดีจัง แล้วอย่ามาหลงรักฉันน่ะสาวน้อย” เขาพูดขึ้นเชิงเป็นการท้าทาย เพราะนึกหมั่นไส้เธอขึ้นมา

“ไม่ มี ทาง” เธอตอบกลับเขาทันควันโดยเน้นถ้อยคำอย่างชัดเจน

“ทำให้ได้เหมือนที่ปากพูดก็แล้วกัน เพราะผู้หญิงส่วนมากมักจะผูกพันกับผู้ชายคนแรกกันเลยนะ” เขาพูดกับเธอเหมือนเป็นการท้าทายอีกครั้ง

“แล้วตอนนี้ น้ำขอกลับไปเก็บของก่อนได้...” เธอรีบเปลี่ยนเรื่อง แล้วตัดสินใจถามเขาขึ้น เพราะตอนนี้เธอมีแค่ตัวเปล่า

“เวลานี้ เธอคิดว่าจะไม่เจอพวกเขากำลัง...” ยังไม่ทันที่เธอจะเอ่ยจบ เขาก็ชิ่งพูดขึ้นทันที

“เฮ้อ...เกิดเป็นอีน้ำมันไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรได้เลยหรือไงว่ะ” เธอถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนที่ระบายอารมณ์ออกมาอย่างอัดอั้น

“มีสิ แต่ตอนนี้...” พูดแล้วเขาก็ก้มหน้าลงเล็กน้อยมองที่เป้ากางเกงตัวเอง เพื่อเป็นการบอกเธอเป็นนัย ๆ ว่าคืออะไร

“???”

“มันแข็ง”

“ทะลึ่ง ว้าย...” เธอร้องเสียงหลงออกมาทันที เมื่อถูกร่างสูงจู่โจมเข้าหา แล้วดันเธอให้นอนหงายกับที่นอนด้วยความไว

“ละ แล้ววันนี้คุณไม่ไปทำงานเหรอ” เธอถามเขาขึ้น เพื่อนอยากเปลี่ยนเรื่อง

“ฉันเป็นประธานบริษัทนะ ฉันรวยเลี้ยงเธอได้ทั้งชีวิตเลย และอีกอย่างงานมันไม่หนีไปไหนหรอก อยากทำตอนไหนก็ได้อยู่แล้ว”

“คุณ อื้อ...”

ยังไม่ทันที่ธารารินทร์จะได้โต้แย้งอะไร เสียงของเธอก็ถูกกลืนลงลำคอคืนแล้ว เพราะเขาประกบปากปิดเสียงของเธอก่อน

“บอกแล้วไงว่าฉันชื่อธาม” เขาเอ่ยบอก พร้อมกับจ้องมองหน้าเธอ เมื่อถอนจูบ

“คะ คุณธาม...”

“พี่ เรียกคุณมันดูห่างเหินเกินไป”

“...” ธารารินทร์เม้มปากแน่น ไม่กล้าเรียกตามที่เขาบอก

“ฉันเป็นพี่เธอตั้งสิบปีเชียวน่ะยัยน้ำเน่า”

“คะ คุณก็เลิกเรียกน้ำแบบนี้สักทีสิ”

“มีสิทธิอะไรมาขอ” เขาถามเธอกลับไปทันที ที่เธอกำลังต่อรองกับเขา เธอนี้ช่างใจกล้ามากเลยที่กล้าต่อปากต่อคำกับเขาแบบไม่เกรงกลัว

“ถ้าน้ำขอไม่ได้ งั้นคุณก็ไม่มีสิทธิมาบังคับให้น้ำเรียกคุณแบบนั้นเหมือนกัน” เธอพูดขึ้นด้วยความน้อยใจคนเหนือร่าง

“ก็ได้ รอเรียกตอนครางก็พอ จ๊วบ” พูดแล้วเข้าก็ก้มลงมอบจูบให้เธออีกครั้ง

เขาใช้ความไวความชำนาญจับเธอถอดเสื้อผ้าของออกทันที และตามด้วยกางเกงบอกเซอร์ตัวเดียวของเขาที่ห่อหุ้มร่างกายเอาไว้

เขาจับขาเธอแยกออกแล้วแทรกกายเข้ากลางหว่างขาของเธอ แล้วก็ก้มลงมอบจูบให้เธออีกครั้ง มือใหญ่อีกข้างก็กำสาวตัวตนของตัวเอง จ่อตรงปากทางรัก ก่อนจะกดแทรกเข้าไปในร่องรักของเธอทันที

“อื้อ...” เธอผวายกแขนขึ้นโอบกอดรัดเขาไว้แน่นทันที ที่ตนตัวอันใหญ่โตเข้าไปในกายของเธอทีเดียวแบบลึกสุดลำ

“อ๊า...โคตรแน่นเลย อย่างนี้ฉันต้องย้ำบ่อย ๆ” เสียงกระเส่าเอ่ยที่ข้างหูของเธอ มือใหญ่ลูบที่ศีรษะเล็กเบา ๆ พร้อมกับปากที่ขบเม้มเบา ๆ ที่ใบหูของเธอเชิงเป็นการหยอกล้อ

“...” หญิงสาวไม่กล้าพูดอะไรตอบเขาออกไป เธอเอาแต่เม้มปากไว้แน่น

“ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า...” เสียงแหบพร่าเอ่ยถาม พร้อมกับเริ่มควงเอวช้า ๆ ด้วยจังหวะที่เนิบนาบเพื่อให้เธอได้ปรับตัว

“รีบทำเถอะค่ะ นะ น้ำ...” เธอเอ่ยบอกพร้อมกับยกขาขึ้นสูงเกี่ยวที่เอวของคนเหนือร่างไว้แน่น

“จุดติดเร็วเหมือนกันนะแม่สาวน้อย ฟอด...” พูดแล้วเขาก็หอมแก้มเธอไปหนึ่งฟอด ยกตัวเพียงขึ้นเล็กน้อย วางศอกท้าวกับที่นอนของกายหญิงสาว

ตัว ตับ ตับ

ปุณณธีร์เริ่มสาดแรงใส่คนใต้ร่างทันที เมื่อเธอส่งสัญญาณมาแบบนี้ ยอมรับเลยว่าเขาแทบจะแตกตั้งแต่สอดใส่ แต่ต้องข่มเอาไว้เพราะยังไม่ได้ทำอะไรเลย

“เรียกชื่อฉันหน่อย...” เสียงแหบพร่าเอ่ยบอก ขณะที่สะโพกสอบยังคงทำหน้าที่ได้ดีแบบไม่แผ่วเลย แถมยังพยายามกระทุ้งเพื่อให้โดนจุดเสียวซ่านของเธอ

“คุณ อ๊ะ จุก...”

“ครางชื่อฉันหน่อย ฉันอยากได้ยินเสียงของเธอ...” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงอยากได้ยินเสียงหวานของเธอเรียกชื่อของเขา

“อ้ะ พะพี่ ธะธาม” เธอยอมทำตามที่เขาบอกอย่างว่าง่าย ถึงแม้จะฟังแทบไม่ได้ศัพท์ก็ตาม

“ดีมาก แบบนี้เอาทั้งวันทั้งคืนก็ไม่เหนื่อย อ้าขาหน่อย อ๊า...” เขาทิ้งตัวลงแนบร่างบางสอดแขนกอดเธอแน่น เอ่ยบอกเธอก่อนที่เขาจะสาดแรงแบบถี่ยิบส่งตัวตนเข้าไปแบบสุดลึกเท่าที่จะทำได้

เพราะการมีอะไรกับเธอแบบไม่ป้องกัน เขาไม่ต้องกังวลเรื่องถุงยางอนามัยจะแตก จริงสิเขาไม่ป้องกันแบบนี้หวังว่าเธอคงจะป้องกันนะ

“พี่จ๋า น้องเสียว...”

เสียงหวานหลุดออกมาจากคนใต้ร่าง ทำเอาหัวใจของคนเหนือร่างเต้นไม่เป็นส่ำ ถ้าเป็นหญิงคนอื่นเขาคงดุพวกเธอออกไปแล้ว ที่ใช้คำพูดหวานพูดกับเขาแบบนี้

แต่พอเป็นธารารินทร์ทำไมเขาถึงชอบและอยากได้ยินมันนัก แถมยังดุไม่ลงอีก เธอก็แค่ผู้หญิงธรรมดาไม่ต้องปรุงแต่งอะไร แต่เธอช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน

เขาแค่มองใบหน้าของเธอก็ทำให้เขาเกิดอารมณ์ จนอยากจะอยู่ในตัวเธอตลอดเวลาหากเป็นไปได้ แต่สำหรับหญิงคนอื่น ต้องใช้เวลายั่วปลุกกว่าเขาจะมีอารมณ์

“ตัวแสบ ครั้งนี้ฉันจะเอาแค่ท่าเดียวก่อน เพราะเธอยังสดใหม่อยู่ ฉันจ่ายเงินไปเยอะฉันต้องใช้งานให้คุ้ม แล้วอย่าไปนอนกับเด็ดขาด”

ธารารินทร์ล็อคต้นคอเขาเอาไว้แน่น ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายเริ่มจูบเขาบ้าง ถึงแม้จะเป็นจูบไม่ประสา แต่เพราะความต้องการที่ถูกปลุกปั้นของเขา ทำให้เธอมีอารมณ์เธอจึงเลือกที่จะใช้วิธีนี้ เพื่อสนองความต้องการของตัวเอง

ตับ ตับ ตับ

ยิ่งแต่เธอเป็นฝ่ายจูบเขาแบบนี้ เขายิ่งแต่มีอารมณ์เพิ่มขึ้นเท่าทวีคูณ จนเผื่อรุนแรงตอกสะโพกอัดใส่เธอแบบไม่ยั้ง

“อ้าย...”

“อ้าส แม่งโคตรดีเลย”

ร่างเปลือยเปล่าของคนทั้งสองกอดกันแน่นกลมเกลียว เกร็งกระตุกปลดปล่อยความสุขออกมาแบบพร้อมเพียงกัน น้ำสีขาวขุ่นถูกฉีดพ้นเข้าไปในกายสาวจนหมดสิ้นทุกหยาดหยด