เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

109 チャプター

71. อย่าคิดไปเอง

ลูกพีชมองตามแผ่นหลังกว้างแล้วยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ทว่า.. ความรู้สึกอันแสนหวานกลับดับวูบลง เมื่อมีอีกหนึ่งความคิดแทรกขึ้นมาเพื่อย้ำเตือนสถานะของเธอ ‘ อย่าคิดไปเองลูกพีช.. เขาแค่ใจดีกับเธอเท่านั้น! ใจดี.. ไม่ได้แปลว่ารัก ’ ลูกพีชเม้มปากแน่น ทำไมประโยคนี้มันเจ็บจนจุกอย่างบอกไม่ถูก เธอรู้ดีมาตลอดว่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวเองกับวินเชนต์เริ่มต้นขึ้นอย่างไร และยิ่งรู้ดีว่าเขาเคยกำชับอะไรกับเธอเอาไว้ กฎห้ามรักเขา.. ตอนนั้นเธอเคยคิดว่ามันคงไม่ยาก เพราะผู้ชายอย่างวินเชนต์อยู่สูงเกินกว่าที่เธอจะเอื้อมถึงอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่… จากผู้ชายที่เธอเคยกลัว กลับกลายเป็นคนที่แค่เดินออกจากห้องไปไม่กี่นาที เธอก็เผลอมองตาม จากคนที่เธอเคยคิดว่าตัวเองไม่มีวันรู้สึกอะไรด้วย…กลับกลายเป็นคนที่ทำให้หัวใจเต้นแรงได้ เพราะอ้อมกอดธรรมดาๆ “ มันไม่มีทางเป็นไปได้เลยหรอคะ.. คุณวินเชนต์ ” เสียงพึมพำแผ่วเบาหลุดออกมา ก่อนเธอจะหลับตาถอนหายใจ แล้วยอมรับความจริง ไม่นาน.. เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเบาๆ ก๊อก ก๊อก ประตูห้องนอนเปิดออกพร้อมกับป้าแม่บ้านวัยกลางคนที่ถือถาดอาหารเข้ามาด้านใน แม่บ้านคนใหม่ที่วินเ
last update最終更新日 : 2026-09-29
続きを読む

72. อาการแปลกๆ

แม่บ้านรีบหยิบกระดาษทิชชูส่งให้เธอ “เช็ดปากก่อนค่ะ” “ขอบคุณค่ะ…” ลูกพีชรับมา ก่อนจะค่อยๆ เช็ดริมฝีปากของตัวเอง พลางเอนกายพิงผนังห้องน้ำอย่างหมดแรง ดวงตาปรือเพราะทั้งปวดศีรษะและคลื่นไส้ตีรวนไปหมด “ดีขึ้นไหมคะ” “ดีขึ้นนิดหน่อยค่ะ…” เสียงหวานตอบแผ่วเบา แม่บ้านมองอย่างเป็นห่วง “ยังคลื่นไส้อยู่ไหมคะ” ลูกพีชพยักหน้า “นิดหน่อยค่ะ… แค่ได้กลิ่นข้าวต้มเมื่อกี้ก็เหมือนจะอาเจียนขึ้นมาเลย” “หรือจะเป็นเพราะเมื่อคืนดื่มมาคะ” “พีชก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” เธอยกมือกุมขมับ “ตั้งแต่ตื่นมาก็ปวดหัว แล้วตอนแรกก็หิวมากนะคะ แต่พอได้กลิ่นอาหาร…อยู่ๆ ก็เหม็นขึ้นมาเฉยเลย” แม่บ้านชะงักเล็กน้อย สายตาเหลือบมองสาวน้อยตรงหน้าอย่างพิจารณา “ช่วงนี้คุณลูกพีชเคยมีอาการแบบนี้มาก่อนไหมคะ” “แบบไหนเหรอคะ” “คลื่นไส้ เหม็นอาหาร หรือพะอืดพะอมตอนเช้าน่ะค่ะ” ลูกพีชนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ “ ไม่มีนะคะ.. พีชเพิ่งเป็นวันนี้วันแรกค่ะ อาจจะเพราะฤทธิ์ไวน์แก้วนั้นนั่นแหละค่ะ “ แม่บ้านพยักหน้าช้าๆ ยังไม่ได้พูดสิ่งที่กำลังคิดออกไป เพราะอาการเพียงเท่านี้บอกอะไรไม่ได้ ยิ่งเมื่อคืนลูกพีชเพิ่งดื่มแอลกอฮอล
last update最終更新日 : 2026-09-29
続きを読む

73. คิดมาก

มือเรียวค่อยๆ เลื่อนลงมาวางบนหน้าท้องตัวเองอย่างลืมตัว ใบหน้าหวานซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ‘ ถ้าเกิดว่า…‘ “คุณลูกพีชคะ..” เสียงของแม่บ้านดังขึ้นแทรกห้วงความคิด ลูกพีชสะดุ้งสุดตัวเงยหน้าหันไปมอง “คะ.. “ “เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมหน้าซีดแบบนั้น” “ป่ะ…เปล่าค่ะ” เธอรีบส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนจะปิดปฏิทินลงแทบจะทันที “พีชแค่…นึกอะไรขึ้นมาได้นิดหน่อย” แม่บ้านมองเธออย่างสงสัย แต่ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ ส่วนลูกพีชกลับกำปฏิทินในมือแน่น แล้ววางมันลงบนโต๊ะในตำแหน่งเดิม ตอนนี้.. หัวใจของเธอว้าวุ่นจนไม่สามารถนั่งเฉยได้อีกแล้ว เธอไม่ควรคิดไปเอง และไม่ควรตกใจก่อนที่จะรู้ความจริง สิ่งที่ต้องทำตอนนี้มีเพียงอย่างเดียว… ต้องตรวจให้แน่ใจก่อน ลูกพีชเม้มริมฝีปากแน่น มืออีกข้างยังคงวางอยู่บนหน้าท้องโดยไม่รู้ตัว ภายในใจภาวนาอยู่เงียบๆ ว่าเธอคงแค่คิดมากไปเอง เพราะถ้าหากผลลัพธ์เป็นอย่างที่กำลังกลัวจริง ๆ… เธอก็ไม่รู้เลยว่า วินเชนต์จะรู้สึกอย่างไร หากรู้ว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขา เพราะกฎที่เขาตั้งมันชัดเจนอยู่แล้ว ว่าห้ามท้อง ลูกพีชถอนหายใจเบาๆ พยายามสลัดความคิดฟุ้งซ่านให้ออกไปจากหัว ทว่า..
last update最終更新日 : 2026-09-30
続きを読む

74. เร็วกว่าที่คิด

คฤหาสน์ตระกูลวาเลนติรถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาด้านในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านนอกชาญเมือง.. ก่อนจะจอดสนิทบริเวณด้านหน้าคฤหาสน์ร่างสูงใหญ่ของวินเชนต์ก้าวลงจากรถ.. ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบนิ่งไร้อารมณ์ ขณะเดินผ่านประตูคฤหาสน์เข้าไปด้านในวินเชนต์ไม่ได้กลับมาที่นี่บ่อยนัก.. ตั้งแต่รับตำแหน่งประธานบริษัทต่อจากผู้เป็นพ่อ ภาระส่วนใหญ่ของตระกูลก็ถูกส่งต่อมาอยู่บนบ่าของเขาแทบทุกอย่าง ทั้งธุรกิจ อำนาจ ผลประโยชน์ รวมถึงศัตรูที่มาพร้อมกับนามสกุล วาเลนตินั่นทำให้วินเชนต์เลือกย้ายออกไปใช้ชีวิตอยู่ที่เพนต์เฮาส์คนเดียว เผื่อจะมีชีวิตที่เป็นอิสระส่วนตัวได้บ้าง ตั้งแต่นั้น.. วินเชนต์ก็แทบจะไม่กลับมาเหยียบคฤหาสน์หลังนี้หากไม่มีเรื่องจำเป็น รวมถึงวันนี้ด้วย…ภายในห้องโถงใหญ่กลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยปะปนอยู่ในอากาศชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลนั่งอยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่ด้วยท่าทีผ่อนคลาย นิ้วแกร่งคีบบุหรี่ราคาแพงส่งเข้าปาก ก่อนจะพ่นกลุ่มควันสีเทาออกมาอย่างสบายอารมณ์แม้อายุจะเพิ่มมากขึ้น… แต่บารมีและความน่าเกรงขามของผู้นำตระกูลวาเลนติกลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อยรอบห้องมีบอดี้การ์ดนับสิบยืนเรียงรายอยู่ตามจุดต่า
last update最終更新日 : 2026-10-02
続きを読む

75. รีบจัดการข่าว

คำว่า ลูก ทำให้ดวงตาคมของวินเชนต์นิ่งค้างไปชั่วขณะ ไม่รู้เพราะอะไร… แทนที่เขาจะนึกถึงอันนา ผู้หญิงที่กำลังจะกลายเป็นภรรยาของตัวเองในอีกสองเดือน แต่ภาพที่ปรากฏขึ้นในหัว.. กลับเป็นผู้หญิงอีกคน ใบหน้าหวาน ดวงตากลมโต รอยยิ้มซื่อๆ และเสียงอ้อนเบาๆ ที่ยังติดอยู่ในความทรงจำตลอดเวลา วินเชนต์ขบกรามแน่น ความรู้สึกหงุดหงิดแล่นขึ้นมาในอกอย่างไม่มีเหตุผล เมื่อก่อน… เขาไม่เคยสนใจเรื่องการแต่งงานครั้งนี้เลย จะแต่งก็แต่ง เพราะมันเป็นเพียงข้อตกลงทางธุรกิจ เป็นหน้าที่ของทายาทตระกูลวาเลนติ กระทั่งเรื่องมีลูก… หากจำเป็นต้องมีทายาทเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตระกูล เขาก็เคยคิดว่าตัวเองคงทำได้โดยไม่รู้สึกอะไร เพราะสำหรับวินเชนต์… ธุรกิจและครอบครัว มักมาก่อนความรักเสมอ แต่ตอนนี้… แค่คิดว่าต้องสร้างครอบครัวกับผู้หญิงคนอื่น ความรู้สึกต่อต้านบางอย่างกลับรุนแรงขึ้นมาจนน่าหงุดหงิด โดยไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะทุกครั้งที่คิดถึงคำว่า ครอบครัว ผู้หญิงที่ปรากฏอยู่ในความคิดของเขา… กลับไม่ใช่ว่าที่เจ้าสาวเลยแม้แต่น้อย แต่เป็น ลูกพีช ยัยตัวแสบที่เขาทิ้งให้นอนพักอยู่บนเพนต์เฮาส์ต่างหาก “แล้วก็อีกเรื่อง…” ผู้เป็นพ่อเอ
last update最終更新日 : 2026-10-06
続きを読む

76. กลัวเธอจะไป

แต่ครั้งนี้…กลับพูดไม่ออกเพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าลูกพีชเป็นอะไรกับเขากันแน่ เลขา? เมียลับ? ผู้หญิงในข้อตกลง? หรือ… คนที่กำลังสำคัญมากจนแค่ได้ยินใครพูดถึงเธออย่างดูถูก เขาก็แทบทนไม่ได้ “ไม่ว่าเธอจะเป็นอะไรกับผม ก็ไม่เกี่ยวกับเรื่องแต่งงาน” ผู้เป็นพ่อแค่นหัวเราะ “งั้นก็ยิ่งง่าย แถลงข่าวซะ” “ป๊า.. “ “ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้สำคัญกับแกแก ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะประกาศเรื่องแต่งงานไม่ได้” ประโยคนั้นทำให้วินเชนต์เงียบสนิท เพราะเหตุผลที่เขาไม่อยากประกาศ… กำลังนั่งรอเขาอยู่ที่เพนต์เฮาส์ และที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือ ลูกพีชยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกสองเดือนเขากำลังจะแต่งงาน ถ้าข่าวถูกปล่อยออกไปตอนนี้.. เธอก็อาจรู้ความจริงจากปากของคนทั้งโลก ก่อนที่จะได้ยินมันจากเขาเอง และตอนนี้เขาก็รู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างดื้อๆ แต่ก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังกลัวอะไร กลัวเธอเสียใจ กลัวเธอร้องไห้ หรือกลัวว่าเมื่อรู้ความจริงแล้ว…เธอจะเลือกเดินออกไปจากชีวิตเขาทันที หรือกลัว.. ว่าตัวเองจะอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีเธอ ” แกจะไปมีบ้านเล็กบ้านน้อย หรือจะเลี้ยงเด็กที่ไหนไว้ป๊าไม่จะไม่ยุ่ง แต่อย่าให้มันล้ำ
last update最終更新日 : 2026-10-06
続きを読む

77. อาการของแม่

รถสปอร์ตคันหรูมุ่งหน้ากลับเพนต์เฮาส์ ภายในรถที่เงียบสนิท แต่ภายในใจของวินเชนต์กลับเดือดพล่านด้วยความสับสน คำพูดของผู้เป็นพ่อยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหาย พรุ่งนี้เปิดแถลงข่าวแก้ข่าวซะ อีกสองเดือนแกต้องแต่งงาน แต่งแล้วก็ต้องรีบมีลูก รวมถึงประโยคสุดท้าย… ผู้หญิงของแกจะเดือดร้อน วินเชนต์ขบกรามแน่น ยิ่งคิด.. ความหงุดหงิดภายในใจก็ยิ่งทวีคูณ ‘ ทำไมกูต้องสนใจด้วยวะว่าลูกพีชจะคิดยังไง… ก็แค่เมียบำเรอ ก็แค่ผู้หญิงที่กูเลี้ยงเอาไว้ ’ เขาพยายามย้ำกับตัวเองแบบนั้นซ้ำๆ แต่ยิ่งพยายามลดความสำคัญของเธอลงมากเท่าไร ภาพของยัยตัวแสบกลับยิ่งปรากฏชัดเจนขึ้นในความคิด “โธ่เว้ย…” วินเชนต์สบถลั่น ก่อนจะยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วอย่างหงุดหงิด “ แล้วกูจะคิดถึงมันทำไมวะ จะรู้หรือไม่รู้.. ทำไมกูต้องสนใจขนาดนั้น “ เสียงทุ้มสบถออกมาอย่างหัวเสีย ยิ่งพยายามปฏิเสธ… ก็ยิ่งเหมือนกำลังหลอกตัวเอง เพราะความจริงแล้ว เขารู้คำตอบดีอยู่แก่ใจ เขารักลูกพีชไปแล้ว.. บางที เขาอาจจะรักเธอตั้งแต่แรกเห็น แต่ไม่ยอมรับหัวใจตัวเองเท่านั้น วินเชนต์เอนศีรษะพิงเบาะ ก่อนจะหลับตาลงชั่วครู่ ‘ แล้วไงวะ… ถึงกูจะแต่งงานแล้วมันทำไม ย
last update最終更新日 : 2026-10-06
続きを読む

78. จะบอกอย่างไร

“ไม่มีทางอื่นที่จะช่วยได้เลยเหรอ” น้ำเสียงของเขาไม่ได้แข็งกร้าวเหมือนทุกครั้ง กลับมีความหนักอึ้งปนอยู่จนแพทย์สัมผัสได้ “ถ้าต้องย้ายโรงพยาบาล ส่งไปรักษาต่างประเทศ หรือเรียกแพทย์เฉพาะทางจากที่ไหนมา…เรื่องเงินไม่ต้องสนใจ” “ผมเข้าใจครับ” แพทย์ตอบอย่างใจเย็น “แต่ปัญหาตอนนี้ไม่ใช่เรื่องของศักยภาพโรงพยาบาลหรือค่าใช้จ่ายแล้วครับ อย่างที่ผมเคยแจ้งคุณวินเชนต์ไป ผู้ป่วยมาถึงเราในระยะที่โรคลุกลามมากแล้ว และได้รับการรักษาช้าเกินไป” แพทย์เว้นจังหวะเล็กน้อย “ระบบภายในหลายส่วนเสียหายอย่างรุนแรง ร่างกายก็อ่อนแอเกินกว่าจะรับการรักษาที่หนักกว่านี้ได้” วินเชนต์ขบกรามแน่น “ถ้าฝืนรักษาต่อล่ะ” “มีโอกาสทำให้ผู้ป่วยทรมานมากขึ้นครับ โดยที่ผลลัพธ์อาจไม่เปลี่ยน” คำตอบนั้นทำให้เขาพูดไม่ออก แพทย์จึงเอ่ยต่ออย่างระมัดระวัง “ตอนนี้สิ่งที่เราทำได้ คือประคับประคองอาการให้ดีที่สุด และพยายามยื้อชีวิตของผู้ป่วยในทุกนาทีเท่าที่ร่างกายจะรับไหวครับ” “ทุกนาที…” วินเชนต์ทวนคำเบา ๆ “ครับ” “แล้วเหลือเวลาเท่าไหร่” คำถามนั้นทำให้แพทย์เงียบ “หมอ” วินเชนต์เรียกอีกครั้ง “ผมต้องการความจริง” แพทย์ถอนหายใจเบาๆก่อนตอ
last update最終更新日 : 2026-10-06
続きを読む

79. ความทรงจำ

ลูกพีชยืนยิ้มอ่อน เมื่อนึกถึงคำพูดของแม่ที่มักพูดกับเธอเวลาทำขนม “แม่ พีชช่วยนะ” “ช่วยได้ แต่ห้ามแอบกินอีกนะลูก” “พีชไม่ได้แอบกินสักหน่อย” ปากบอกว่าไม่.. ทั้งที่แก้มยังตุ่ยเพราะมีถั่วกวนเต็มปาก เพียงนึกถึง… เธอก็ยิ้มกว้างด้วยความสุข แล้วรีบเดินเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ ป้าแม่บ้านด้วยความสนใจ “พีชขอทำด้วยนะคะ!” “เอ๊ะ?” “พีชทำเป็นค่ะ” น้ำเสียงหวานเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น เธอเลื่อนเก้าอี้เข้าใกล้โต๊ะ ก่อนจะมองก้อนถั่วกวนตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกายและคิดถึง “เมื่อก่อนพีชช่วยแม่ทำบ่อยมาก” “จริงเหรอคะ” “จริงค่ะ!” ลูกพีชพยักหน้ารัวๆ ก่อนจะยืดตัวขึ้นเล็กน้อยอย่างมั่นใจ “พีชปั้นสวยมากเลยนะคะ” ป้าแม่บ้านหัวเราะออกมาเบาๆ สาวน้อยคนนี้ช่างใสซื่อบริสุทธิ์ จนเธอเองอดเอ็นดูไม่ได้ “โอ้โห… ขนาดนั้นเลยเหรอคะ” “แน่นอนค่ะ” “งั้นป้าต้องขอดูฝีมือแล้วล่ะค่ะ” “ได้เลยค่ะ!.. พีชจะทำให้สุดฝีมือเลย พีชจะให้คุณวินเชนต์กินด้วยค่ะ “ ใบหน้าสวยหวานยิ้มสดใส ราวกับลืมเรื่องกังวลเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น ป้าแม่บ้านจึงเลื่อนถาดถั่วกวนมาให้ พร้อมกับยื่นก้อนเล็กๆ ใส่มือเธอ ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสเนื้อขนม… ล
last update最終更新日 : 2026-10-09
続きを読む

80.ขอเป็นคนเห็นแก่ตัว

เสียงหัวเราะใสๆ ดังแว่วมาจากทางห้องครัว วินเชนต์ชะงัก! คิ้วเข้มที่ขมวดด้วยความเครียดค่อยๆคลายออกเล็กน้อย “อ้าว! ก็ป้าทำไม่เป็นนี่คะ คุณลูกพีชสอนป้าหน่อยสิ” “ได้เลยค่ะ! เดี๋ยวพีชสอนเอง” เสียงหวานตอบกลับด้วยความสดใส ตามมาด้วยเสียงหัวเราะของคนทั้งคู่ วินเชนต์ยืนฟังนิ่งๆอยู่ครู่หนึ่ง แค่เพียงได้ยินเสียงหวานร่าเริงนั้น.. ความหงุดหงิดที่สะสมมาตลอดทั้งวันค่อยๆ เบาลงอย่างประหลาด ‘ ยัยตัวแสบ… ทำอะไรอีกแล้ววะ‘ เสียงพึมพำในใจแล้วยิ้มออกมาได้ในที่สุด เขาถอดเสื้อสูทพาดไว้บนท่อนแขน ก่อนจะเดินตามเสียงหัวเราะเข้าไปในห้องครัว ทันทีที่ก้าวพ้นประตู… ภาพตรงหน้ากลับทำให้ฝีเท้าของเขาหยุดชะงัก ลูกพีชกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างป้าแม่บ้าน บนโต๊ะเต็มไปด้วยถาดขนมลูกชุบหลากสี มือเล็กทั้งสองข้างกำลังปั้นถั่วกวนเป็นรูปผลไม้อย่างตั้งอกตั้งใจ ปลายจมูกของเธอมีแป้งติดอยู่เล็กน้อยโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ แถมยังยิ้มกว้างจนดวงตาหยี “ป้าดูสิคะ! อันนี้สวยไหม” เธอชูลูกชุบรูปมะม่วงขึ้นอวดป้าแม่บ้านอย่างภาคภูมิใจ “สวยมากเลยค่ะ คุณลูกพีชเก่งจริง ๆ” “เห็นไหมคะ! พีชบอกแล้วว่าพีชปั้นสวย” “หึ…” เสียงหัวเราะในลำคอหลุดอ
last update最終更新日 : 2026-10-11
続きを読む
前へ
1
...
67891011
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status