เสียงหวานพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะฝืนยิ้มบางๆราวกับปลอบใจ แต่ถึงจะพยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร… ความรู้สึกน้อยใจเล็กๆ ก็ยังคงติดอยู่ในอกเพราะไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรเหมือนกัน… ที่เธอเริ่มอยากเป็นคนสำคัญในสายตาของเขา มากกว่าแค่ผู้หญิงที่เขาเลี้ยงเอาไว้ตกเย็น..ภายในห้องนอนกว้างของเพนต์เฮาส์ บรรยากาศเงียบสงบกว่าทุกวันลูกพีชที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนสายเดี่ยวตัวโปรดที่วินเชนต์ซื้อให้ ร่างบางชะงักเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่นอนหลับอยู่บนเตียงปกติเวลานี้เขามักจะนั่งทำงานอยู่ในห้อง หรือไม่ก็นอนเล่นโทรศัพท์รอจนกว่าเธอจะอาบน้ำเสร็จแต่ทำไมวันนี้.. เขาถึงหลับไปก่อนเธอ“ คงจะเหนื่อยจริงๆสินะ ”เธอยืนพึมพำเบาๆ แล้วค่อยๆขึ้นเตียงไปนอนข้างๆเขา อย่างระมัดระวัง เพราะกลัวจะทำให้คนที่กำลังหลับตื่นขึ้นมาเธอดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัว ก่อนจะพลิกกายนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเขา พลางมองใบหน้าหล่อเหลาที่หลับพริ้ม เธอมองนิ่งๆแล้วแอบยิ้มเขินอยู่คนเดียว เวลาไม่เห็นแววตาดุๆ ไม่ได้ยินเสียงเข้มๆ เขาก็ดูหล่อไปอีกแบบจนเธอแทบใจละลาย“ตอนหลับก็ดูใจดีเหมือนกันนะคะ…คนอะไร… ขนาดหลับยัง
最終更新日 : 2026-10-11 続きを読む