جميع فصول : الفصل -الفصل 40

ห้องรับรองบนชั้นสามสิบเอ็ดตกแต่งอย่างหรูหราด้วยสไตล์โมเดิร์น ผนังสีครีมอ่อนตัดกับลายไม้สีเข้มให้ความรู้สึกสงบและเป็นทางการ แสงไฟสีอุ่นจากโคมระย้าทรงทันสมัยส่องลงมากระทบโต๊ะกระจกกลางห้อง ซึ่งมีแจกันดอกลิลลี่สีขาวประดับอยู่ กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไม้ลอยอ่อน ๆ ในอากาศ เสริมให้บรรยากาศดูผ่อนคลายและเคร่งขรึมในเวลาเดียวกัน โซฟากำมะหยี่สีเทาถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ โดยมีโต๊ะเล็กข้าง ๆ พร้อมชุดน้ำชาและแก้วน้ำดื่ม หญิงสาวอีกสองคนที่นั่งรออยู่ต่างเงียบงันราวกับกำลังใช้ความคิดของตัวเอง เหมยลี่กวาดตามองรอบห้อง พยายามเก็บเกี่ยวบรรยากาศอย่างใจเย็น แต่ลึก ๆ แล้วเธอสัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่าง มือของเธอที่วางอยู่บนตักกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว “รอตรงนี้นะคะ เดี๋ยวรองประธานเจียงจะมารับคุณไปค่ะ” พนักงานประชาสัมพันธ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ขอบคุณค่ะ” เหมยลี่ตอบกลับพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความตื่นเต้น พนักงานประชาสัมพันธ์เดินออกไป ทิ้งให้ทั้งสามคนอยู่กันตามลำพังเหมยลี่ตัดสินใจทำลายความเงียบ “พวกเธอชื่ออะไร? ฉันเหมยลี่” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและเป็นมิตร หญิงสาวที่นั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นและ

บรรยากาศภายในรถลีมูซีนเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ทำงานเงียบกริบ ขับเคลื่อนพวกเขาผ่านท้องถนนของเมืองใหญ่ แสงไฟนีออนจากตึกสูงสะท้อนผ่านกระจกรถ ทอดเงาลงบนใบหน้าของทั้งสองคน หยวนเฉินเอนกายพิงเบาะหนังราคาแพง ในมือหนาของเขาถือซิการ์ที่พ่นควันสีเทาจางออกมาอย่างผ่อนคลาย ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องไปที่เหมยลี่ “วันนี้เป็นยังไงบ้าง เข้ากับทุกคนได้ไหม?” เสียงของเขาฟังดูเหมือนถามไปเรื่อย แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความสนใจจริงจัง “ก็ดีค่ะ” เหมยลี่ตอบเรียบๆ ไม่แสดงอารมณ์มากนัก ดวงตาของเธอมองตรงไปยังท้องถนนด้านหน้า ไม่ได้หันไปสบตากับเขา หยวนเฉินยิ้มเล็กน้อย ดูเหมือนเธอยังปิดกั้นความรู้สึกกับเขาอยู่ เขาสูดควันซิการ์เข้าไปอีกครั้งก่อนจะพูดต่อ “งานที่นี่หนักมากเลยนะ คุณคิดอยากจะเรียนต่ออีกไหม” หยวนเฉินเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง “มีเวลาอีกครึ่งปีถึงจะเข้าเรียนน่ะ ฉันก็เลยไม่กังวลเรื่องเรียนในตอนนี้หรอก ขอโฟกัสเรื่องงานก่อน” เหมยลี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เหมยลี่คิดเรื่องหนึ่งได้จึงเอ่ยถามต่ออีกว่า “ทำไมคุณถึงให้ฉันมาทำงานที่นี่ แทนที่จะเป็นจีคิวที่ฉันสมัครเอาไว้” เหมยลี่เอ่ยถามเช่นนี้ เขา

“สวัสดีค่ะทุกๆ ท่าน” เหมยลี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน กลุ่มเลขาที่กำลังพูดคุยกันอย่างออกรสรีบหันไปมอง ก่อนที่กงซุนน่าหร่าน จะเป็นคนแรกที่กล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะ เลขาเหมยลี่” กงซุนน่าหร่านพูด หย่งรุ่ยผู้ชายร่างสูงที่มีท่าทีเป็นมิตรเอนตัวพิงโต๊ะพลางยิ้มกว้าง “มาพอดีเลยเลขาเหมย! พวกเรากำลังคุยกันอยู่ว่าวันศุกร์นี้จะพาเลขาใหม่ไปเลี้ยงฉลองเข้าทำงาน” หย่งรุ่ยเอ่ยบอก เขาหันไปมองเพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ ก่อนจะหันกลับมาถามเธอ “เลขาผังเสนอให้ไปร้าน ‘จุ้ยเหลา’ ปิ้งย่างหมาล่า ส่วนเลขาเจิ้นอยากไปร้านชาบู ‘เหมยเหมยเหลา’ พวกเรายังตกลงกันไม่ได้เลย เลขาเหมยอยากไปที่ไหนไหม?” เหมยลี่แตะนิ้วชี้ลงที่ปลายคาง ดวงตาเป็นประกายเหมือนกำลังพิจารณา จางอวี้ ยกมือขึ้นเหมือนเพิ่งคิดอะไรออก “หรือจะไปร้าน ‘อิงลั่ว’ ดี? ร้านนี้มีชาบู แล้วก็มีเหล้าด้วยนะ” จางอี้บอก เผิงจี้ ที่นั่งฟังอยู่ถึงกับโน้มตัวไปหาเขาด้วยสีหน้าตื่นเต้น “เลขาจาง คุณคอเหล้าเหรอครับ?” เผิงจี้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เจิ้นเสี้ยว หัวเราะเบา ๆ พลางพยักหน้า “ร้านเหล้าก็น่าสนใจนะ แถมมีปิ้งย่างด้วย ไปลองของใหม่ก็ดีเหมือนกัน” หม่าเสี่ยวหยิน

เหมยลี่กัดริมฝีปากแน่น ขณะที่มือเรียวรีบพลิกเอกสารไปมา ดวงตาเฉียบคมของเธอกวาดมองตัวเลขในตารางงบการเงินที่ดูไม่สมเหตุสมผล ตัวเลขเหล่านี้มันเหมือนถูก ตัดต่อ อย่างแนบเนียน แต่ถ้ามองดี ๆ ก็ยังเห็นร่องรอยการแก้ไขที่ผิดปกติ เธอคว้าปากกาขึ้นมาจดบางอย่างลงสมุดบันทึก ปี 1980 เงินก้อนใหญ่หายไปจากบัญชีหลัก ประมาณสามพันสองร้อยยี่สิบหกร้านเก้าแสนแปดหมื่นสี่พัน ปี 1981 เอกสารทางบัญชีบางส่วนถูกดึงออกจากระบบ ผู้มีอำนาจเซ็นอนุมัติ ฉู่หานฉี เธอสูดหายใจลึก พยายามเรียบเรียงทุกอย่างในหัว ข้อมูลที่เธอเจอตอนนี้ยังไม่เพียงพอจะมัดตัวฉู่หานฉีได้ เพราะมันอาจเป็นไปได้ว่าเขาเป็นเพียง หมากตัวหนึ่ง ในเกมนี้ ใครกันที่อยู่เบื้องหลัง...? เธอเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มอีกเล่มที่มีตราประทับ “ข้อมูลปกปิด” แล้วเปิดออก ภายในมีบันทึกการประชุมลับของผู้บริหารระดับสูงของหนานผิงกรุป เอกสารบางแผ่นดูเหมือนจะถูกฉีกออกไปอย่างจงใจ เหมยลี่ขมวดคิ้ว รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น หรือว่า... ใครบางคนพยายามลบหลักฐาน เธอกวาดสายตาไปทั่วห้องเอกสาร แสงไฟสีขาวจากไฟเพดานสะท้อนกับแฟ้มหนาหลายสิบเล่มที่เรียงกันแน่นบนชั้นวาง กลิ่นก

เหมยลี่ก้าวเดินก้าวหยวนเฉินที่เดินออกจากลิฟต์พร้อมด้วยบอดี้การ์ดอีกสี่คนที่คอยติดตามหยวนเฉินไปทุกที่ ทำให้ทุกคนในแผนกเลขานุการต่างก้มหัวคำนับให้หยวนเฉินด้วยความเคารพ เหมยลี่ก้าวเดินไปนั่งข้างๆ หม่าเสี่ยวหยินเพื่อเรียนรู้งานจากเธอโดยตรงเพราะเป็นคำสั่งโดยตรงของหยวนเฉิน แต่ว่าเลขาที่นั่งอยู่ที่โต๊ะของตัวเองต่างสงสัยว่าทำไมเหมยลี่ถึงมาพร้อมกับหยวนเฉิน โดยเฉพาะกงซุนน่าหร่านและเจิ้นเสี้ยวที่นั่งดูเอกสารเพื่อส่งให้ประธานอนุมัติเซ็นโครงการนับพันล้าน ก่อนยื่นก็ต้องส่งให้หม่าเสี่ยวหยินดูก่อนเพราะเธอเป็นเลขาของหยวนเฉินโดยตรง “ทำไมวันนี้เหมยลี่ถึงมากับประธานหยวนล่ะ” น่าหร่านเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแปลกใจเพราะเหมยลี่ไม่เคยขึ้นมาพร้อมกับหยวนเฉิน หยวนเฉินจะเดินขึ้นมากับบอดี้การ์ดเพียงเท่านั้น “สงสัยคงเจอกันด้านล่างละมั้ง” เจิ้นเสี้ยวบอกด้วยน้ำเสียงดูไม่จริงจังเท่าไหร่ เหมือนดูไม่ค่อยใส่ใจในคำถามเพราะต้องส่งเอกสารการประมูลบริษัทสมาร์ทโฟนที่กำลังขายอยู่ในขณะนี้ ฝ่ายของบริษัทซินไฮกรุปกำลังประมูลแข่งกับหยวนชิงกรุปซึ่งเป็นบริษัทของหยวนเฉิน และโดยประธานหวังเค่อดูแลเรื่องนี้อยู่ “น่าแปลกนะ ประธานหยวนไม่เคยเข