جميع فصول : الفصل -الفصل 68

เหมยลี่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ สติของเธอยังคงมึนงงจากฤทธิ์ยา สายตาปรับเข้ากับความมืดสลัวภายในห้อง พลันได้ยินเสียงฝนกระหน่ำลงบนหลังคาอย่างต่อเนื่อง กลิ่นเหล้าหนักหน่วงอบอวลอยู่ในอากาศ บ่งบอกถึงบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความขมขื่น เธอจำได้ลางๆ ว่านี่คือห้องนอนของหยวนเฉิน ห้องที่เธอเคยนอนอย่างอบอุ่น แต่ค่ำคืนนี้กลับเต็มไปด้วยความอึดอัดเธอคิดจะบอกเลิกเขาแท้ๆ กลับโดนเขาวางยานอนหลับเสียได้ตอนนี้ยังรู้สึกมึนๆ อยู่เลยแต่ทว่า... เสียงฟ้าผ่าดังสนั่น ทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปพบร่างสูงที่นั่งอยู่ปลายเตียง เงาของเขาผสานเข้ากับความมืดราวกับมัจจุราชที่กำลังจ้องเหยื่อของตน หยวนเฉินกำลังจ้องเธออยู่ ดวงตาของเขาคมกริบและเย็นชาแตกต่างจากทุกครั้งที่เคยมองกัน“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงของหยวนเฉินถามเธอ มันดังขึ้นตรงขนอนปลายเตียง เธอมองไปยังหยวนเฉินที่เขานั่งหันหน้ามองเธอ เธอไม่รู้สึกเลยว่าเขานั่งอยู่ตรงนี้ เธอยังเห็นแสงจากฟ้าผ่าข้างนอกห้องที่มีผ้าม่านกรองแสงกั้นอยู่ ทำให้เธอคิดว่าเขาเหมือนพญามัจจุราชมากกว่าเป็นเทพบุตรที่เผยรอยยิ้มเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอในทุกๆ ครั้ง“หยวนเฉินคุณวางยาปริศนาอะไรให้ฉันกิน?” เธอถามเสี

หยวนเฉินพาเหมยลี่กลับมายังบ้านแทนที่จะไปที่บริษัทในยามบ่าย เพราะหลังจากออกจากร้านดอกไม้ก็เกือบสามโมงเย็นแล้ว และการเลิกงานก็ต้องเป็นสี่โมงเย็น หยวนเฉินจึงตัดสินใจกลับมาที่บ้าน แต่แทนที่จะขึ้นไปที่ห้องนอน เขากลับต้องรับสายทางไกลจากลูกค้าคนสำคัญในยุโรปเธอจึงเลือกเดินมาที่ห้องนอนเพียงลำพัง เธอเห็นว่าในห้องแต่งตัวมีชุดเดรสสีชมพูโอรส ชิ้นในเป็นผ้าฝ้าย ส่วนชั้นนอกเป็นผ้าซีทรูสีโอลด์โรสอ่อนที่ตกแต่งด้วยกลิสเตอร์ ชุดมีดีไซน์คอถ่วง ปาดไหล่ทั้งสองข้าง ด้านหน้าสั้นเพียงสองคืบ ส่วนด้านหลังยาวลากพื้นประมาณครึ่งเมตร เพิ่มความสง่างามและโดดเด่นให้กับผู้สวมใส่ ชุดนี้แขวนไว้อยู่ที่หน้าตู้เสื้อผ้าของเธอเหมยลี่เผยรอยยิ้มก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำในทันทีเพื่ออาบน้ำ ก่อนที่เธอจะเข้าห้องน้ำโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น เธอจึงเปิดข้อความดู เห็นว่า...‘ผมรอคุณอยู่ที่สระว่ายน้ำ’เหมยลี่เผยรอยยิ้ม แล้วก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำในทันทีเหมยลี่ก้าวเดินลงมาชั้นล่างของบ้าน เธอเห็นว่ากระจกที่เธอเดินผ่านทุกวัน ตรงนั้นเป็นสระว่ายน้ำในร่ม เปิดซันรูฟให้เห็นบรรยากาศภายนอกบ้านที่หิมะตกไม่หยุดตั้งแต่ยามเย็น เพราะนี้ใกล้สิ้นปีแล้วทำให้

เหมยลี่ก้าวเข้ามาในแผนกเลขานุการเป็นวันสุดท้าย ความรู้สึกใจหายอยากมาก และเอ่อล้นในใจของเธอ หลังจากทำงานที่นี่มากว่าปี ได้ร่วมงานกับเลขาหม่าเสี่ยวหยิน จางอวี้ กงซุนน่าหร่าน เจิ้นเสี้ยว เผิงจี้ หย่งรุ่ย และเพื่อนร่วมงานอีกมากมาย แม้จะเป็นเวลาเพียงไม่นาน แต่เธอกลับรู้สึกผูกพันกับที่นี่อย่างอยากมาก เพราะทุกๆ คนในแผนกดีกับเธอเสมอต้นเสมอปลาย ไม่มีคำว่าอิจฉา หรือริษยากันแม้แต่น้อย มีแต่เอื้อเฟื้อดูแลซึ่งกันและกันเรื่อยมา การลาออกครั้งนี้ไม่ใช่เพราะจ่างซุนเค่อเพียงคนเดียว แต่เป็นเพราะเธอกำลังจะก้าวไปสู่บทบาทใหม่ของชีวิต คือการแต่งงาน เธอนึกถึงวันที่เธอพาหยวนเฉินไปพบพ่อของเธอไม่กี่วันมานี่ จ่างซุนเค่อแทบจะยิงแสกหน้าเขาต่อหน้าต่อตาของเธอ หากเธอไม่เข้าไปขวางไว้หยวนเฉินคงเหลือแต่ชื่อแน่ๆ พ่อของเธอไม่ชอบหยวนเฉินนั่นเป็นเรื่องตั้งแต่รุ่นปู่ของพวกเขา เมื่อหยวนเฉินเจอหน้าจางอวี้ จางอวี้ไม่ถูกชะตาอย่างยิ่ง แถมหยวนเฉินยังพูดยียวนกวนบาทา เป็นเช่นนี้พ่อของเธอจึงรักหยวนเฉินเข้าไส้ แต่สุดท้ายเพราะเธอยืนกรานจะแต่งงาน พ่อจึงยอมปล่อยเธอไป ถึงแม้ในใจลึกๆ พ่อของเธออยากจะจับเขายัดใส่ถังถ่วงทะเลจีนใต้ไปเลยด้ว

เหมยลี่กระชับเชือกที่ผูกชุดคลุมสีเทาของเธอแน่นขึ้น ขณะที่สายลมยามค่ำคืนพัดแผ่วผ่านผิวกาย ทำให้เนื้อผ้าบางเบาแนบชิดร่างกายมากขึ้น เธอเดินไปตามทางเดินข้างสระว่ายน้ำ พื้นกระเบื้องเย็นเฉียบใต้ฝ่าเท้า แสงไฟสีอำพันจากโคมรอบสระสะท้อนบนผิวน้ำที่ไหวระริกเป็นลวดลายระยิบระยับ หยวนเฉินยืนอยู่ริมสระว่ายน้ำในมือถือแก้วไวน์แดง บนขอบสระมีขวดไวน์แดงวางอยู่ ในขวดมีน้ำไวน์อยู่ประมาณครึ่งขวด หยวนเฉินชอบดื่มไวน์แดงเป็นที่สุด โดยเฉพาะยี่ห้อนี้เท่านั้น ราคาหลักแสนหยวนเลยทีเดียว และหาซื้อยากมาก แต่หยวนเฉินได้ซื้อมาเป็นลัง และเอามาที่นี่ถึงสี่ลัง เมื่อดูน้ำในสระเหมือนจะลึก แต่สำหรับเขาแล้ว มันกลับสูงเพียงแค่ระดับอก ร่างสูงใหญ่ของเขาดูสงบนิ่ง ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยพลังบางอย่าง ซิกแพคหนาที่เปียกชื้นสะท้อนแสงไฟริบหรี่ ดวงตาคมกริบสบตาเธอราวกับจะอ่านความคิดทุกอย่าง เหมยลี่หยุดยืนริมขอบสระ หัวใจเต้นแรงอย่างไม่มีเหตุผล ความเงียบระหว่างทั้งสองถูกเติมเต็มด้วยเสียงน้ำกระเพื่อมแผ่วเบา และเสียงลมหายใจที่ควบคุมไว้ของเธอเอง เธอกัดริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะสูดลมหายใจลึก เหมยลี่เปลื้องชุดคลุมสีเทาออกจากเรือนร่าง เพราะตั้งแต่เ