جميع فصول : الفصل -الفصل 60

“อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...เสียว...เสียวกี...เสียวไม่ไหวแล้ว...อื้อ...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊าย...” เธอร้องครางหอบกระเส่าด้วยความเสียว เธอรู้ทำให้น้ำกามขาวขุ่นของเธอหลั่งไหลออกมาพร้อมกับน้ำกามที่พวยพุ่งออกมาด้วยความสุขหฤหรรษ์เป็นยิ่งนัก ริมฝีปากบางขบกัดไหล่ของเขาอย่างลืมตัว แต่เขาก็ไม่ได้ว่าสิ่งใด ปล่อยให้เธอกัดตามแต่ใจของเธอต้องการ แม้จะกัดจนเนื้อขาดเขาก็ยอมเธอทั้งนั้นเขาวางเธอนอนลงบนเตียงกว้าง ประคองร่างของเธอนอนเบื้องล่างไม่ยอมให้ดุ้นของเขานั้นหลุดออกจากกลีบร่องของเธอแม้แต่นิดเดียว“ตอนนี้ ถึงตาผมบ้างแล้วนะ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ มือเรียวทั้งสองข้างโอบแผ่นหลังเขาเอาไว้ จับสะโพกเธอทั้งสองข้างทำให้ลำตัวของเธอลอยเด่นไม่ติดเตียง เขาจึงกระแทกดุ้นใส่เธอไม่ยั้งแรงเหมือนที่เธอกระทำกับเขาเมื่อครู่ เธอร้องครางกระเส่าออกมา แทบกรีดร้องด้วยความหวาดเสียวเกินกว่าจะต้านทานไหว“อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...หยวน...หยวนเฉิน...แรงอีก...อร๊าย...เสียวสุดยอดไปเลย...” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงโทนต่ำกระเส่าเร่าร้อน เหมือนสติของเธอไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัว สมองขาวโพลงเต็มเปี่ยมไปด้วยไฟราคะที่ไม่รู้ว่าจะมอดดับลงตอนไหนเธอจิก

หยวนเฉินและเหมยลี่ลงจากรถก้าวเดินไปยังบาบาร่าคลับ เป็นสถานที่บันเทิงในยามค่ำคืนในเมืองเซี่ยงไฮ้ และที่สำคัญที่นี่เคยเป็นที่ทำงานของเหมยลี่ ก่อนที่เธอจะไปอยู่ที่หยวนชิงกรุปวันนี้เหมยลี่แต่งหน้าโทนสีอ่อนสีน้ำตาลทอง ริมฝีปากสีแดงสด โดยเธอเลือกชุดเดรสเกาะอกรัดรูปยาวกระโปรงหางปลา สีขาวประดับด้วยกลิสเตอร์ทั้งชุดเล่นไฟในยามค่ำคืน เรียวแขนทั้งสองข้างพาดขนสัตว์ฟูฟ่อง สวมใส่ถุงมือสีขาวยาวถึงข้อแขน ข้อมือทั้งสองข้างสวมใส่ข้อมือเรทเพชรสีขาว ไม่ลืมสวมใส่แหวนเพชรสีชมพูล้อมเพชรที่หยวนเฉินให้เธอ บนคอของเธอสวมใส่สร้อยเพชรเส้นเล็กเช่นเดียวกับต่างหูเพชรที่อยู่ที่หูของเธอ เครื่องประดับที่เธอสวมใส่ไม่ต่ำกว่าห้าสิบล้านหยวนเลยทีเดียววันนี้หยวนเฉินเลือกเสื้อผ้าและเครื่องเพชรให้ด้วยตัวเอง ถึงเธอจะปฏิเสธไปว่ามันดูมากเกินไป แต่เขาก็อยากเห็นเธอแต่งเดินเคียงข้างเขาสักครั้ง หยวนเฉินบอกกับเธอว่าวันข้างหน้าเธอก็ต้องเป็นคุณนายตระกูลหยวนอยู่แล้ว และต้องพบปะผู้คนและงานสังคมอีกมาก เธอไม่จำเป็นเลยที่ต้องปฏิเสธมัน เพราะเครื่องเพชรและสิ่งของแบรนด์เนมที่เขาซื้อให้ล้วนเป็นของเธอด้วยกันทั้งสิ้น ถึงเธอจะปฏิเสธไปก็ไม่ทันแล้ว

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ผ้าม่านกรองแสงสีเทาทึบ บนเตียงนุ่ม หญิงสาวร่างบางค่อย ๆ ขยับตัวเล็กน้อย เปลือกตาสั่นระริกก่อนจะปรือขึ้นช้า ๆ ด้วยความงัวเงีย เหมยลี่รู้สึกถึงความอ่อนล้าในร่างกายของตนเองอย่างชัดเจน กว่าจะได้หลับก็ตีสองกว่าๆ เพราะหยวนเฉินลักหลับเธอไม่หยุดเลย และเป็นแบบนี้บ่อยครั้งมือหนาเอื้อมมาลูบศีรษะเธอเบา ๆ ลูบไล้เส้นผมของเธอด้วยความทะนุถนอม ราวกับเธอเป็นของล้ำค่าที่เขาอยากทะนุถนอมไปตลอดชีวิต เหมยลี่เผยรอยยิ้มบาง ๆ เมื่อสัมผัสอันอบอุ่นนั้นแผ่ซ่านไปทั่วร่างเธอ“สวัสดีที่รัก” เสียงทุ้มต่ำของหยวนเฉินเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน เหมยลี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาหวานซึ้งสบกับดวงตาคมคายที่มองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว บนเรือนร่างเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มของเธอมีตีรอยกัดและรอยดูดจากเขา“สวัสดีค่ะ” เธอเอ่ยตอบเขาด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปซุกอกกว้าง สูดกลิ่นอายของเขาที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย หยวนเฉินกระชับอ้อมแขนโอบเธอเข้ามาแนบชิดขึ้นกว่าเดิม ลูบไล้แผ่นหลังของเธอเบา ๆ ราวกับจะปลอบโยน“วันนี้ผมต้องไปออกรอบกับนายก” เขากระซิบข้างหูเธอ น้ำเสียงนุ่มนวลดึงดูดให้เธ

ก๊อกๆเหมยลี่เคาะประตูเบาๆ“เชิญครับ”เสียงของหยวนเฉินโต้ตอบ เหมยลี่ก้าวเดินเข้ามาในห้องประธานกรรมการด้วยท่าทีสง่างามเดินตัวตรง เพราะเธอสวมใส่รองเท้าส้นสูงถึงสามนิ้ว ซึ่งเป็นรองเท้าที่หยวนเฉินเป็นคนซื้อให้เธอ ที่มีอยู่ในตู้ของเธอในห้องแต่งตัวก็มีอีกสี่สิบห้าสิบคู่ ล้วนเป็นของแบรนด์เนมด้วยกันทั้งสิ้น เช่นเดียวกับเครื่องสำอางที่ฉาบบนใบหน้า หรือเสื้อผ้าที่สวมใส่บนเรือนร่างล้วนเป็นเสื้อผ้าที่หยวนเฉินจัดสรรให้เธอทั้งสิ้นเหมยลี่ทอดสายตามองหยวนเฉินที่หยิบปากกาเซ็นเอกสารตรงหน้า ยังมีเหวินเฉียงและตู๋เหวินยืนอยู่ด้านหลังซ้ายและขวา รวมไปถึงบอดี้การ์ดอีกสี่คนที่มีปืนอยู่ในเสื้อสูทสีดำของพวกเขา“มีอะไรหรือเปล่าคะ ถึงเรียกฉันเข้ามา” เหมยลี่เอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงสุภาพ แววตากลมโตน้ำตาลเข้มดูสงสัยที่เขาเรียกเธอเข้ามาในยามบ่ายเช่นนี้ คงไม่ใช่เรื่องเมื่อคืนสินะ“ออกไปก่อน” หยวนเฉินหันไปบอกเหวินเฉียง เหวินเฉียงและบอดี้การ์ดที่อยู่ในห้องต่างก้มหัวเคารพหยวนเฉินอย่างนอบน้อม ดั่งเขาเป็นเจ้าเหนือหัวและเป็นเช่นนี้ทุกๆ ครั้งที่เหมยลี่เห็น หยวนเฉินหันมามองเหมยลี่ด้วยรอยยิ้ม “มานี่สิ ผมมีอะไรจะคุณดูน่ะ” หยวนเฉิน

เหมยลี่นั่งลงบนโซฟาในคฤหาสน์ของตระกูลจ่างซุน ในคฤหาสน์หลังนี้ใหญ่โตไม่ต่างกับคฤหาสน์ของตระกูลหยวน แต่ทว่าคฤหาสน์หลังนี้คงความคลาสสิกยุคราชวงศ์ชิง เพราะว่าตระกูลจ่างซุนเป็นตระกูลแม่ทัพมาหลายชั่วอายุคน แต่ทว่าต้องเปลี่ยนแปลงสถานะไปตามยุคสมัย จนมาถึงยุคของจ่างซุนเค่อเป็นหัวหน้าตระกูลก็เป็นพ่อค่านับขึ้นไปสองชั่วอายุคน ทำให้ตระกูลกงซุนมั่งคั่งจากการส่งออกรังนกและผ้าไหมในจีน และยังมีหน้าร้านขายรังนกและห้องเสื้อชั้นนำที่ผู้หญิงและผู้ชายต่างสวมใส่ รวมไปถึงธุรกิจห้างสรรพสินค้า เช่นเดียวกับตระกูลหยวนที่มีห้างสรรพสินค้ารวมไปถึงโรงแรม และกาสิโนครบวงจร แต่เมื่อเทียบบารมีของตระกูลหยวนและตระกูลจ่างซุน ทั้งสองตระกูลมีอิทธิพลมากที่สุด ถ้าไม่มีเรื่องขัดแย้งกันในอดีตมันก็คงจะดีไม่น้อย“นี่คือชาหอมหมื่นลี้ ที่เยว่ชิงชอบมากๆ และต้องเป็นชายี่ห้อนี้เท่านั้นที่เยว่ชิงดื่ม และเธอจะดื่มคู่กับขนมเปี๊ยะหอมหมื่นลี้ เยว่ชิงเธอชอบหอมหมื่นลี้มากๆ เลยนะ ลองชิมสิ” จ่างซุนเค่อเอ่ยบอกเหมยลี่ด้วยรอยยิ้ม เหมยลี่ดื่มชาหนึ่งคำแล้ววางถ้วยชากระเบื้องเคลือบลายดอกหอมหมื่นลี้สีเหลือส้มที่แต่งแต้มบนถ้วยสีขาว“เยว่ชิงเธอเป็นอย่างไ