บททั้งหมดของ Too Late, Mr. CEO: I Left With Your Baby: บทที่ 71 - บทที่ 80

May ilang segundong katahimikan sa kabilang linya bago marinig ang mahinahong boses ni Stacey.“Pasensya na, Mr. Franco. Pagkatapos naming maghapunan, umalis na ako agad. Puwede na lang ba akong pumunta sa opisina ninyo bukas?”Napanganga si Franco, handang sumagot, ngunit bago pa siya makapagsalita ay may marinig siyang mahinang pag-ubo mula sa kabilang linya. Kasunod nito ang nag-aalalang boses ni Stacey.“Umubo ka na naman, di ba? Sinabihan na kitang huwag kumain ng maanghang.”Saglit na natahimik si Franco.Pagkatapos ay narinig niya ang boses ni Luke.“Dito muna ako sa tabi mo…”Tut.Naputol ang tawag. Nanatiling nakatitig si Franco sa cellphone sa kanyang kamay. Sa mesa sa harap niya ay nakahanda pa rin ang late-night snack na ipinahanda niya.Orange juice. At lahat ng pagkaing alam niyang paborito ni Stacey noon—walang maanghang, maingat na pinili isa-isa.Ngunit ngayon, hindi na niya alam kung ano ang gusto nitong kainin.Apat na taon.Apat na taon ang lumipas, at nagbago na p

Ngunit kahit ganoon kalapit ang kanilang mga katawan, tila may isang napakalaking puwang na namamagitan sa kanilang mga puso. Hindi siya nito hinawakan.Alam ni Franco ang relasyon ni Stacey kay Luke, kaya kahit gaano pa niya kagustuhang lumapit, pinilit niyang pigilan ang sarili.Samantala, malinaw na naaamoy ni Stacey ang banayad na amoy ng cedarwood mula sa katawan nito. Bahagyang nanigas ang mga daliri niyang nakahawak sa magnifying glass. Pinilit niyang ituon ang buong atensiyon sa gold-inlaid jade sa harapan niya.“Dito ninyo tingnan.”Itinuro niya ang isang napakapinong marka sa loob ng gintong bahagi ng artifact.“May napakaliit na bakas ng polishing dito.”Bahagyang yumuko si Franco.“Dito ba?”Mababa at bahagyang paos ang boses nito. Dahil sa lapit nila, dumampi ang mainit nitong hininga sa kanyang tainga. Bahagyang nanginig si Stacey. Hindi niya alam kung bakit, ngunit may kakaibang lungkot sa tono ng lalaki.Parang...May hinihintay itong iba.Napakunot ang noo niya. Ano b

Dahan-dahang ipinarada ng lalaki ang sasakyan sa gilid ng kalsada bago tuluyang bumaba. Hindi niya inalis ang tingin kay Stacey.Tahimik niyang pinanood ang babae habang nagbabayad sa tindahan. Nakita rin niyang masayang pinupuri ng tindera ang magandang panlasa nito habang isa-isang inilalagay sa supot ang mga binili niya.“Miss, ang ganda ng taste mo! Siguradong bagay na bagay sa anak mo ang damit na ’to,” masayang sabi ng tindera. “Kung gusto mo, may iba pa kaming kulay at style. Kapag kumuha ka ng ilang piraso, bibigyan pa kita ng twenty percent discount.”Napatingin si Stacey sa mga damit.Dalawang araw na siyang naghahanap ng mga bagay na maaaring magustuhan ni Xin Xin. Nang marinig ang salitang discount, bahagyang natukso siya.May isa pa siyang napansing dilaw na bestida. Kung ipapartner niya iyon sa isang magandang pang-itaas, siguradong magugustuhan iyon ni Xin Xin. Kaya agad niya iyong kinuha.“Ito na rin. Magkano lahat? Kung kulang ang bayad ko, idagdag ko.”Pagkatapos mag

Bahagyang natigilan ang lalaki nang makita kung sino ang biglang humarang sa kanya. Ngunit nang mapagtanto niyang si Franco ang nasa harapan niya, agad niyang binawi ang kamay na kanina’y tangkang dumampi kay Stacey.Bagama’t siya ang chairman ng Calligraphy and Painting Committee, isa lamang itong pribadong organisasyon. Sa totoo lang, umaasa pa rin sila sa suporta ng pamilya Mondragon para mapanatili ang kanilang operasyon. Hindi niya kayang magkaroon ng alitan sa lalaking nasa harapan niya.“Mr. Franco, mali ang pagkakaintindi mo,” mabilis niyang paliwanag. “Nagbibiruan lang kami ni Miss Stacey.”Pagkatapos ay hinarap niya si Stacey.“Miss Stacey, nakainom lang ako nang kaunti ngayong gabi. Pasensya na kung naging bastos ako. Hindi naman talaga ako nang-aabala ng mga babae.”Hindi sumagot si Stacey. Tahimik lamang siyang nakatayo, tuwid ang likod at malamig ang mukha. Hindi na nagtagal ang lalaki. Umalis siya nang nakayuko, halatang nawalan ng gana.Nang tuluyang mawala ang lalaki

Biglang nanlamig ang buong pribadong silid matapos marinig ang nanginginig na tanong ni Stacey.“Sino ka?”Napako ang mga mata niya sa babaeng nakasuot ng puting damit.Si Trixie.Ang babaeng sa tuwing lumilitaw ay tila laging may kasunod na gulo. Hindi kailanman naging mahinahon ang pakikitungo nito kay Stacey. Sa halip, palagi nitong ipinapakita ang pagiging mapilit at palaban, lalo na kapag si Franco ang pinag-uusapan.Ngunit ngayon, may kakaiba sa mga mata ni Trixie.Hindi ito umiwas.Sa halip, diretso nitong sinalubong ang titig ni Stacey. Bahagya itong ngumiti.“Sino ako?”Huminto ito sandali bago muling magsalita.“Stacey, hindi ba't matagal mo na akong kilala?”Napakunot-noo si Stacey. Hindi niya maintindihan kung saan patungo ang usapan. Ngunit bago pa siya makapagtanong, malamig na ipinagpatuloy ni Trixie ang kanyang sinabi.“Ngayong araw, sasabihin ko na sa iyo ang lahat.”Huminga siya nang malalim.“Ang ama mong nawala sa loob ng labing-apat na taon…”Napalingon siya kay M