3. Part : คนเถื่อน NC

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : คนเถื่อน NC

--------------------------------------------------------------------------

ห้องนอนยูมิ เวลาสามทุ่มครึ่ง...

เมื่อถึงเวลาเข้านอน ยูมิก็เดินตรวจบริเวณรอบห้องให้แน่ใจว่าไม่มีกลอนประตูไหนที่เธอยังไม่ล็อก โดยเฉพาะกลอนประตูหน้าห้องนอนของเธอ

“ล็อก กลอน แล้ว ล็อก กลอน แล้ว โอเคยูมินอนได้...”

หลังจากที่คนตัวเล็กเจ้าของห้องพูดเน้นย้ำประโยคนั้นอยู่ถึงสองครั้งสองครา เพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้ลืมทำสิ่งสำคัญนั้นก่อนเข้านอน เพราะเธอรู้ดีว่าตอนนี้ที่บ้านมีคนน่ากลัวนอนค้างคืนอยู่ที่นี่ด้วย จึงต้องระวังตัวเป็นอย่างมาก...

เมื่อแน่ใจว่าเธอรักษาความปลอดภัยทุกอย่างดีเยี่ยม ยูมิก็กลับขึ้นเตียงมานอน “หาว~”

ภายในห้องนอนของเธอเวลานี้ มีเพียงแสงสว่างจากโคมไฟที่หัวเตียงดวงเล็กๆ เท่านั้น แต่แสงนั้นก็ไม่ได้รบกวนการนอนของเธอเลย ผ้าห่มผืนหนานุ่มที่เธอห่มอยู่นั้นมันอุ่นซะจนทำให้คนตัวเล็กหลับสบายได้ในทุกคืน และในคืนนี้ก็เช่นเดียวกัน...

เวลาช่วงสี่ทุ่มครึ่ง หลังจากที่ยูมิหลับไปได้ไม่นาน...

แก๊ก!

เงาดำของคนร่างสูงค่อยๆ คืบคลานเข้ามาใกล้ร่างเล็กที่นอนหลับไหลอยู่บนเตียง เธอประเมินความเจ้าเล่ห์ของเขาต่ำเกินไปเพราะการงัดประตูเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับเขา...

“หลับแล้วเหรอ...”

เสียงทุ้มของโจอิที่ยืนอยู่ข้างเตียง พูดถามกับคนที่หลับอยู่ ซึ่งเธอไม่ได้ตอบกลับคำถามของเขาเพราะเวลานั้นเตียงนุ่มๆ แอร์เย็นๆ ทำให้เธอหลับไม่รู้เรื่องว่าตอนนี้มีผู้บุกลุกเข้ามาภายในห้องส่วนตัวของเธอ

พรึบ!

คนตัวสูงลากกางเกงนอนขายาวที่ใส่อยู่ลงไปกองที่พื้นห้อง ก่อนจะแสดงความน่ากลัวด้วยการจับชักลำโตของเขา เพื่อให้มันพร้อมใช้งานในทันทีที่เขาขึ้นเตียงไปขย้ำน้องสาวที่เวลานี้หลับปุ๋ยอยู่

เมื่อร่างสูงย้ายตัวขึ้นไปนอนบนที่นอนสำเร็จในท่าทางนอนซ้อนอยู่ทางด้านหลังของคนตัวเล็กที่เวลานี้นอนตะแคงหันหลังกอดหมอนข้าง เขาค่อยๆ ช้อนศีรษะของเธอขึ้นมานอนหนุนแขนข้างนึงของตนเอง เพื่อที่จะใช้มือของแขนข้างนั้นปิดปากเธอไว้ ไม่ให้ยูมิส่งเสียงโวยวายออกมาในตอนที่เขากำลังจะทำเรื่องชั่วกับเธอ ซึ่งสำหรับเขาแล้วแขนข้างเดียวก็เพียงพอที่จะหยุดร่างเล็กบอบบางนี้ไม่ให้ขัดขืน

แต่โชคไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่เธอดันสะดุ้งตื่นขึ้นในตอนที่กางเกงในตัวจิ๋วหลุดออกจากที่ ๆ มันควรอยู่ “..!”

อุบ!

“อยู่นิ่งๆ นะน้องสาว” ประโยคน่ากลัวที่โจอิใช้พูดบอกยูมิที่ข้างใบหูของเธอ ทำให้เธอพยายามออกแรงดิ้นสุดตัว

“อือ! ปล่อยนะ!” คำพูดนั้นดังอยู่ในลำคอจนฟังไม่เป็นคำเพราะมือหนาของโจอิที่อุดปากเธอไว้แน่นไม่ขยับ ซึ่งโจอิก็พอเดาได้ว่าคำอู้อี้ที่ได้ยินนั้น น้องสาวกำลังจะสื่อสารอะไรกับเขา

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาหยุดทำเรื่องที่เธอกลัวอยู่เลย... โจอิใช้น้ำหล่อลื่นจากปากเป็นตัวช่วยในการทำให้กลีบดอกไม้ของยูมินั้นชุ่มแฉะ เพื่อที่ง่ายต่อการดันแกนชายแท่งใหญ่ของเขาเข้าช่องท้องของเธอ

สวบ!

“อ้อห์~ ซี๊ด” ทันทีที่แกนใหญ่ดันเข้ามาสุดลำยาว ไม่เพียงแค่ทำชายหนุ่มเจ้าเล่ห์เสียวจนหัวโล่ง แต่ยังทำสาวสวยร่างเล็กหลุดเสียงครางเบาๆ ออกมาอย่างไม่ตั้งใจอีกด้วย

“ถ้ายูมิร้องเสียงดังแล้วแม่เกิดมาได้ยินเข้า พี่คงต้องเปลี่ยนจากพี่ไปเป็นผัวของยูมิแน่ๆ แบบนั้นคงจะดีเนอะว่าไหม?” เขาพูดกระแนะกระแหนเธอเบาๆ ที่ข้างหูด้วยการเรียกชื่อเธอและแทนตัวเองว่าพี่ ในขณะที่เด้าความเป็นชายใส่เธอเป็นจังหวะเนิบๆ

“ถ้าไม่อยากให้แม่รู้เรื่องของเรา อย่าแหกปากเสียงดังเข้าใจหรือเปล่า...”

โจอิพูดคำขู่นั้น ก่อนจะค่อยๆ คลายมือที่ปิดปากเล็กอยู่ออก ใบหน้าสวยแดงเป็นรอยมือเพราะถูกคนพี่ใช้แรงบีบแน่นจนทำเธอเกือบขาดอากาศหายใจ

“...”

พั่บๆๆ!

“อ่าส์ นั่นแหละ ต้องแบบนั้น” เขาพูดออกมาด้วยความพอใจเมื่อเห็นว่าน้องสาวนิ่งเงียบไม่ต่อต้านสิ่งชั่วที่เขาทำอยู่กับร่างกายของเธอ

แม้เวลานี้เขาจะเร่งความเร็วและเพิ่มแรงกระแทกมากขึ้น แต่เธอก็ไม่ได้ส่งเสียงร้องโวยวายออกมา เพราะเธอรับไม่ได้หากว่าใครจะรู้เรื่องชั่วที่เธอเจอ และรับไม่ได้หากว่าโจอิจะต้องมารับผิดชอบสิ่งที่เขาทำด้วยการผูกมัดเธอไว้ด้วยการเป็นแฟนหรือสามี

ร่างสูงชักแกนชายออกก่อนจะจับร่างเล็กนอนหงาย และย้ายตัวเข้าไปอยู่ระหว่างขาเรียวสองข้างของเธอเพื่อจะเสียบความเป็นชายเข้าช่องท้องแคบ ในท่าเบสิกที่สามารถมองหน้าสวยหวานแสนอ่อนแอของเธอได้ถนัดยิ่งขึ้น

ปึก! สวบ!

“อ๊ะ!”

โจอิแกล้งคนตัวเล็กด้วยการกระแทกแกนใหญ่เข้าช่องท้องของเธอลวดเดียวอย่างไม่ให้จังหวะ และไร้ซึ่งความถนอมกับช่องแคบนั้น

“รูโคตรแน่น อ่าส์~” โจอิครางเสียงออกมาอย่างไม่เก็บอารมณ์ คิ้วเข้มดกขมวดเป็นปมเจ้าเล่ห์ในตอนที่ความเป็นชายของเขาถูกรูแคบของยูมิตอดอย่างมูมมาม

“รูนี้ฉันเอาได้คนเดียว ห้ามให้ไอ้โยชิแตะต้องมันเด็ดขาด เข้าใจไหม?”

“ฉันไม่เคยคิดอยากทำเรื่องนั้นกับพี่โยชิเลย แต่ว่าตอนนี้เริ่มอยากลองดูแล้วสิ…” เธอพูดยั่วโมโหเพราะอยากเอาคืน ทว่าการกระทำเมื่อครู่เป็นสิ่งที่ไม่สมควรทำเป็นอย่างยิ่ง

“มึงก็ลองดูสิ…” คนคลั่งพูดด้วยท่าทางเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน เพราะหงุดหงิดกับคำพูดท้าทายของน้องสาว ราวกับว่าเธออยากทดสอบความบ้าที่มีภายในสันดานของเขา

ปึกปึกๆๆ!! ปึกๆๆ!!

แรงโกรธมหาสารถูกส่งผ่านไปยังช่องท้องของคนตัวเล็ก จนเสียงหน้าอายนั้นดังสนั่นลั่นห้อง ร่างบอบบางดิ้นหนีทุรนทุรายเพราะทนรับความบ้าคลั่งนั้นไม่ไหว ทว่าแรงของเธอสู้แรงโกรธของโจอิไม่ได้เลยสักนิด

“มึงเป็นของกู กู*มึงได้คนเดียว”

“อ๊ะ! อ๊ะ! เจ็บ!”

ปึกปึกๆๆ!!

“ถ้ามึงกล้าให้ไอโยชิ* กูจะตามไปฆ่ามัน!”

ร่างหนาพูดขู่ร่างเล็กที่นอนทรมานรับความเสียวซ่านอยู่ใต้ล่าง ด้วยท่าทางดุร้ายดังปีศาจ เขาขู่เข็นให้เธอนั้นทำตามใจที่เขาต้องการ เพราะคิดว่าเธอคือสมบัติของเขา และเป็นของเขาได้เพียงผู้เดียวเท่านั้น...

“ไอเลว!” เธอด่ากระแทกคำว่า ‘เลว’ ใส่หน้าโจอิเต็มเสียงเพราะความโกรธ

เจ้าของร่างหนาไม่ได้สนใจกับคำด่านั้นของเธอเลยแม้แต่น้อย และยังเดินหน้าซอยกระแทกรูของเธออยู่ไม่ยั้ง เพราะคำด่าที่ได้ยินยิ่งทำให้เขามีอารมณ์

ปึกปึกๆๆ!!

คนน่ากลัวเร่งความเร็วสะโพกใส่ช่องท้องของคนตัวเล็กอย่างไม่ปราณีกับร่างบอบบางของเธอ และถึงยูมิจะรู้สึกรังเกียจสิ่งนี้มากแค่ไหน แต่ว่าก็ไม่อาจต้านความเสียวซ่านที่โจอิมอบให้เธอได้

“ซี๊ดอ่าส์~ อย่าทำให้ฉันอารมณ์เสียอีก เข้าใจไหม?”

ปึกปึกๆๆ!

เล็บคมของมือน้อยจิกระบายความโกรธลงที่แขนล่ำของคนพี่ ในตอนที่เขาทำเธอเสียวจนเกร็งตัวรับแทบจะไม่ไหว “อ๊ะ อ๊ะ! กูจะทำทุกอย่างที่มึงไม่ชอบ!”

“ก็ลองดู อึก!”

ปึก! พรวด~

เจ้าของคิ้วเข้มดวงตาคมดุจ้องตาโกรธใส่คนใต้ล่าง และตอบกลับเธอด้วยคำพูดสั้นๆ ในจังหวะที่งัดแกนชายใส่ช่องท้องของเธอเพื่อปล่อยน้ำกามข้นให้ไหลทะลักเข้าสู่ภายในรูอุ่น ที่เขาต้องการจะครอบครองไว้เพียงผู้เดียว…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds