5. Part : พี่ชายปีศาจ NC

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : พี่ชายปีศาจ NC

--------------------------------------------------------------------------

บ้านยูมิ ช่วงห้าโมง...

เอี๊ยด! กึก!

เมื่อคนบ้าเจ้าอารมณ์จอดรถสนิทเขาก็รีบเปิดประตูรถเพื่อลงไปลากน้องสาวของเขาเข้าไปเคลียร์ในบ้าน ถึงเรื่องที่ทำให้เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยู่ในตอนนี้

“ยูมิเจ็บนะ พี่โจอิ” เธอพยายามพูดกับเขาด้วยคำพูดที่ดีที่สุดเท่าที่จะพูดได้ในตอนนั้น เพื่อหวังให้เขาใจเย็นลง

ห้องนอนยูมิ...

ฟุบ!

เมื่อลากน้องสาวขึ้นมาถึงด้านบนห้องนอนของเธอ เขาก็เหวี่ยงเธอขึ้นเตียงอย่างไม่ปราณี “มึงกล้าลองดีใช่ไหม?”

“ยูมิยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ก็แค่บังเอิญไปเจอกับพี่โยชิที่นั่นเอง...” เจ้าของร่างบางพูดบอกคนคลั่ง ที่เวลานี้แสดงความโกรธออกมาจนทำเธอหวาดกลัวตัวสั่นไปหมด

“บังเอิญเหรอ?”

“อ๊ะ! พี่โจอิทำแบบนี้ทำไม ฮือ~” ร่างบางพูดด้วยเสียงสั่นเครือและยกไหล่ขึ้นสูงเพราะรู้สึกเจ็บที่ต้นแขนของเธอ ที่ถูกมือหนาบีบระบายความโกรธอยู่ตอนนี้

“เพราะมึงเป็นของกูไง กูไม่อนุญาตให้หมาตัวไหนมาแตะต้อง เคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไง...”

“ฮือ ยูมิเจ็บนะ” เธอร้องให้ปล่อยโฮออกมา เมื่อสองมือที่บีบต้นแขนเล็กของเธออยู่ออกแรงบีบมากขึ้นจนแขนขาวนั้นแดงเป็นรอยมือขนาดใหญ่

“เดี๋ยวได้เจ็บยิ่งกว่านี้”

โจอิปล่อยมือออกจากแขนของคนตัวเล็ก และจัดการเสื้อผ้าบนร่างกายของตัวเองออกทุกชิ้น จนเผยให้เห็นรอยสักน่าเกรงขามที่แทบจะแทรกอยู่ทุกพื้นผิวของร่างกายสูงยาวนี้

“อย่าทำยูมินะ ฮือ!”

หมับ!

ข้อเท้าเล็กถูกลากเข้าหาความเลวร้าย เมื่อโจอิเห็นว่าน้องสาวกำลังตื่นกลัวและคิดจะหนีเขา ทว่าความว่องไวของเขารั้งเธอไว้ได้ทัน

“จะไปไหนล่ะ นอนอ้าขากว้างๆ ให้พี่เอาก่อนสิ...” คนชั่วพูดเค้นเสียงยั่วคนตัวเล็ก แต่นั่นหาทำให้เธอมีอารมณ์ร่วมด้วย

“ฮือ พี่โจอิยูมิขอโทษ อย่าทำอะไรยูมิเลยนะ”

ความน่ากลัวของโจอิ บังคับให้ยูมิต้องแสดงความอ่อนแอของเธอออกมาอีกครั้ง หลังจากกดเก็บสิ่งนั้นไว้ภายใน

“ขอโทษเหรอ งั้นแสดงว่ายูมิทำผิดจริงๆ พี่พูดถูกไหม?” แควก!

กระดุมเสื้อนักศึกษาที่รั้งกันอยู่ถูกพี่ชายปีศาจกระชากขาดคามือด้วยอารมณ์ที่ร้อนกรุ่น เสื้อผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยบนร่างกายของยูมิ ถูกคนชั่วกระชากขาดไม่เหลือชิ้นดี ซึ่งเธอก็ได้แต่ร้องไห้อ้อนวอนเขาเช่นนั้นแต่ก็ไม่ทำให้โจอิเบาความโกรธลงไปได้เลย

“อม*ให้เสร็จ ถ้าไม่เสร็จกูจะ*มึงแทน...” ใบหน้าดุเข้มกัดกรามคมจนเห็นมันขยับเด่นชัด เมื่อพูดออกคำสั่งกับน้องสาว

ดวงตาโตหวานเอ่อล้นไปด้วยน้ำใส เธอมองหน้าคนใจร้ายที่กำลังใช้สายตาดุเกี้ยวมองมาที่เธอ พร้อมกับใช้มือล็อกท้ายทอยของเธอดึงเข้าหาแกนชายแท่งใหญ่ลำโค้งนั้น เพื่อให้เธอเอาใจเขาด้วยการกระทำที่ว่า

“ฮึก”

สิ่งที่เธอพยายามทำมาตลอดหลังจากที่เสียผู้เป็นพ่อไป คือพยายามที่จะเข้มแข็งให้มากขึ้น ทว่าเมื่อเจอกับคนใจร้ายโหดเหี้ยมแบบโจอิ เธอก็ไม่อาจใช้ความเข้มแข็งอันน้อยนิดที่มีต่อกรกับคนเลวได้ เพราะโจอิไม่ได้มีแค่ความแข็งแกร่งที่เธออยากมี แต่เขายังมีความบ้าคลั่งที่เธอไม่อาจเป็นเช่นนั้นได้ด้วย...

“อมสิ อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ...”

“ยูมิทำไม่เป็น ฮึก พี่โจอิสอนหน่อยได้ไหมคะ” คนตัวเล็กพูดขอร้องอีกคนทั้งน้ำตา ด้วยน้ำเสียงที่โอนอ่อนต่อเขา เพื่อแสดงให้เขาเห็นว่าเธอไม่คิดที่จะดื้อหรือต่อกรกับเขาอีกแล้ว

“...”

และเมื่อคนอารมณ์ร้อนได้เห็นแววตาเช่นนั้นของยูมิ ก็ทำให้ใจที่ร้อนรุ่มเบาความโกรธลงได้เล็กน้อย มือหนาชักแกนใหญ่นำทางเพื่อสอนให้สาวสวยทำตาม

“แลบลิ้นออกมา แล้วเลียตรง...อ่าส์~”

แผล็บ~ “เลียตรงนี้ถูกไหมคะ?” เธอตวัดลิ้นเลียไปที่ส่วนหัวของแกนใหญ่ ก่อนที่คนพี่จะออกคำสั่งบอกจบประโยค ซึ่งนั้นก็ทำให้โจอิครางเสียงออกมาเพราะไม่ทันได้ตั้งรับกับจังหวะลิ้นเล็กของเธอ

“ใช่ แบบนั้นแหละ”

เมื่อได้ยินคำตอบรับจากโจอิ ยูมิก็ตั้งหน้าตั้งตาทำตามคำสั่งนั้นอย่างคนโง่ เพื่อไม่ให้เขาโมโหร้ายและทำเธอเจ็บตัวกับแรงชายที่เธอสู้กลับไม่ไหว

มือหนาที่ล็อกท้ายทอยสวยอยู่ค่อยๆ คลายมือออก และปรับท่านั่งให้สบายยิ่งขึ้น ซึ่งมันก็เป็นผลดีกับยูมิมากๆ เมื่อเขาปล่อยให้เธอทำสิ่งนั้นโดยไม่บังคับอยู่นานหลายนาที

และการกระทำของยูมิที่เขาจ้องมองอยู่ไม่คาดสายตานี้ก็ทำคนไวต่อความรู้สึกอย่างเขาเก็บอารมณ์แทบไม่อยู่ ฟุบ!

โจอิรีบหยุดการณ์กระทำของสาวสวยและลากขาเล็กสองข้างเข้ามารับแรงกระแทกจากเขาแทน “ไม่ได้ดั่งใจเลย...”

“ยูมิขอเวลาอีกแป๊บนึงนะ~”

“หมดเวลาแล้ว” โจอิปล่อยให้เธอทำเช่นนั้นต่อไม่ได้ เพราะเขาคงเก็บกั้นอารมณ์ได้อีกไม่เกินสามวิคงต้องแตกน้ำข้นออกมาแน่ๆ

“แต่...”

“จะขัดขืนฉันงั้นเหรอ?” เขาจ้องตาถามคนใต้ล่างในตอนที่วาดถูส่วนหัวเห็ดของแกนใหญ่ ผ่านร่องความสาวที่มีเม็ดเกสรรับอารมณ์อยู่ที่จุดกึ่งกลางของกลีบดอกไม้

“เปล่าค่ะ ยูมิไม่ได้จะขัดขืน” เธอรีบส่ายหัวตอบกลับโจอิ และใช้สายตาขี้อ้อนจ้องเข้าไปนัยน์ตาดุร้ายนั้น แววตาและน้ำเสียงที่เคยทำให้นิเฌอแฟนเก่าของเธอคลั่งรักจนเกือบถอนตัวไม่ขึ้น

ซึ่งมันก็ได้ผล เขาดันแกนใหญ่เข้าช่องท้องของเธออย่างเบาแรง จนสุดความยาวที่มี สิ่งนั้นทำเธออ่อนละทวยไปทั้งร่างกาย และไม่คิดว่าการกระทำเมื่อครู่จะรู้สึกดีขนาดที่ทำให้หัวของเธอโล่งได้

คนตัวเล็กซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งในตอนที่โจอิงัดความเป็นชายใส่ช่องท้องของเธอเบาๆ เวลานั้นสายตาของชายหนุ่มไม่หลุดโฟกัสจากคนใต้ล่างเลย

“อ่าส์ โคตรดี”

“เมื่อคืนพี่โจอิทำยูมิปวดตัวไปหมด ครั้งนี้ทำเบาๆ ได้ไหมคะ?” ยูมิพูดขอคนใจร้ายกึ่งอ้อนวอน

ซึ่งคนที่อารมณ์เปลี่ยนไวดั่งสายลมก็รีบส่ายหัวตอบกลับคำขอนั้น ก่อนจะดันตัวขึ้นตั้งหลัก “ครั้งนี้เบาให้ไม่ได้ เพราะฉันต้องลงโทษเธอ ไว้ครั้งหน้าจะเบาให้แล้วกันนะ...”

ปึกปึกๆๆ!! ปึกๆๆ!

เมื่อพูดบอกข่าวร้ายกับเจ้าของร่างบางเสร็จ โจอิก็โหมแรงใส่ช่องท้องฟิตนั้นอย่างใส่อารมณ์ เพราะเขาคิดว่าไม่ควรปล่อยผ่านการทำโทษนี้ไป ควรจะมอบบทลงโทษให้เธอได้จดจำเพื่อที่จะได้ไม่ทำให้เขาโกรธซ้ำกับเรื่องเดิม

ความเป็นชายกระแทกร่างเล็กถี่รัวทำสาวสวยเกร็งตัวรับอย่างไม่ได้หยุดพัก ความเสียวซ่านนั้นทำน้ำหูน้ำตาของเธอไหลอย่างน่าเวทนา เต้าสวยสองข้างก็ถูกบีบเค้นจนแดงเป็นรอยมือขนาดใหญ่

“อือ~ ใกล้แล้ว ทนจุกอีกนิด”

โจอิพูดบอกกับคนตัวเล็กที่เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความอ้อนวอน พร้อมกับใส่หัวบอกให้อีกคนรับรู้ว่าเธอทนไม่ไหว “อ๊ะ!”

ปึก!

“อ่าส์ อ่าส์~”

เวลานี้หน้าท้องขาวเนียนของยูมิเต็มไปด้วยน้ำคาวข้นจำนวนมากที่โจอิปล่อยทิ้งไว้ และหลังจากที่ระบายน้ำออกจนหมดเขาก็ใช้นิ้วแหย่ซอยช่องรูอุ่นนั้นอย่างรู้ใจ ว่าจังหวะเมื่อครู่เขาทำคนตัวเล็กค้างคาอยู่กับความเสียวที่ไปส่งเธอยังไม่ถึงฝั่ง

แจ๊ะๆ!

“งือ~พี่โจอิ” พรวด

แผล็บ~ จุดรับความเสียวใจกลางสาวถูกเลียซ้ำด้วยลิ้นของคนเจ้าอารมณ์ โดยเขาไม่สนใจน้ำหวานที่กำลังพุ่งทะลักออกจากช่องท้องของยูมิ เพียงแค่คิดว่าอยากจะเลียก็ต้องได้เลีย

“อือ~ น้ำเยอะดี”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds