All Chapters of กำราบรักในแดนใต้: Chapter 21 - Chapter 30

วันต่อมาเมื่อทริปเที่ยวสามวันสองคืนในครั้งนี้จบลงก็ถึงเวลากลับบ้านไปใช้ชีวิตกันต่อตามปกติ ในช่วงเวลาสามทุ่มกว่าๆร่างสูงเปิดประตูเดินออกจากห้องนอนของตัวเองไปหยุดยืนอยู่หน้าห้องของน้องสาวแล้วยกมือขึ้นมาเคาะประตูห้องสองสามครั้งก๊อกๆๆ...รอไม่นานคนเป็นน้องสาวก็เปิดประตูแกรกร่างสูงจึงไม่รอช้าแทรกตัวเข้าไปในห้องเดินไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียงฝั่งที่มีคนตัวเล็กกำลังหลับปุ๋ยขณะที่แขนขากอดหมอนข้างเอาไว้ เห็นเช่นนั้นมุมปากหยักจึงยกยิ้มด้วยความเอ็นดู ทว่าก็แอบขัดใจเมื่อเห็นว่าเธอนอนไม่ห่มผ้า แต่เมื่อได้ยินน้องสาวที่เดินมาหาพูดขึ้นเขาจึงละสายตาจากคนตัวเล็กหันไปมองคนเป็นน้อง“พี่ขุนมีอะไรรึเปล่าคะ”“พี่จะเอาน้องไปนอนห้องพี่”“คะ!”ตอบจบร่างสูงก็โน้มตัวลงไปอุ้มคนตัวเล็กที่กำลังหลับสบายไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยว่าตอนนี้ตัวเองถูกอุ้มขึ้นจากเตียงเรียบร้อยแล้ว โดยที่ร่างสูงก็ไม่ได้สนใจคนเป็นน้องสาวที่กำลังยืนอึ้งคล้ายกับตกใจกับการกระทำของเขา“พี่ขุนทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ พี่จะอุ้มน้องไปแบบนี้ไม่ได้ค่ะ”“ทำไมจะไม่ได้ในเมื่อน้องเป็นแฟนพี่”“ฟะ แฟนเหรอ นี่คบกันแล้วเหรอคะ แล้วไปคบกันตอนไหน”“เมื่อวาน” ตอบจบร

“น้ำค่ะ” ชะเอมเสิร์ฟน้ำให้แขกก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาข้างน้าขวัญของเธอ ฝั่งของสองแม่ลูกจึงยิ้มรับ“ขอบใจจ้ะ”“ขอบคุณครับ”จากนั้นฝ้ายจึงชวนเด็กสาวคุยต่อ...“ว่าแต่หนูชะเอมมีแฟนรึยังจ๊ะ”ทว่าของขวัญที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับไปไม่เป็นกับคำถามของเพื่อนที่เอ่ยถามว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอ แต่แล้วก็ไม่คาดคิดว่าเด็กสาวจะตอบกลับอีกฝ่ายอย่างตรงไปตรงมา“มีแล้วค่ะ พี่ขุนลูกชายน้าขวัญไงคะแฟนเอม”สิ้นคำตอบของว่าที่ลูกสะใภ้ของขวัญก็ถึงกับหลุดยิ้มออกมาเพราะมันช่างถูกใจและเป็นที่น่าพอใจเธอยิ่งนัก แต่สองแม่ลูกที่ได้ยินกลับยิ้มไม่ออกเลย ก่อนจะเป็นฝ้ายที่พูดต่อด้วยอาการกระอักกระอ่วนขึ้นมาคล้ายกับเสียหน้าที่ก่อนหน้านี้ไม่รู้จึงทำตัวเป็นแม่ชักแม่สื่อให้เด็กสาวกับลูกชายของตัวเอง“อ๋อ ที่แท้หนูชะเอมก็คบกับเจ้าขุนนี่เอง ถึงว่าล่ะทำไมแม่หนูถึงให้หนูมาอยู่ที่นี่แทนที่จะไปอยู่กับน้าก็ได้”“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ เอมกับพี่ขุนเราพึ่งจะคบกันเอง ความจริงแม่ตั้งใจให้เอมมาอยู่กับน้าขวัญอยู่แล้วค่ะ แม่อาจจะเห็นว่าที่บ้านน้าขวัญมีพี่เจ้าขาอยู่ด้วยมั้งคะ คงคิดว่าเอมจะได้ไม่เหงาถ้ามีพี่เจ้าขาเป็นเพื่อนเลยให้เอมมาอยู่กับน้าขวัญ มันไม

จนกระทั่งร่างสูงที่ไม่อาจทนต่อความต้องการของตัวเองได้จึงยอมผละใบหน้าออกจากกุหลาบงามดอกโตแล้วหยัดกายแกร่งขึ้นพร้อมกับกระชากผ้าขนหนูออกจากเอวสอบจนเผยให้เห็นท่อนเอ็นลำใหญ่ ที่ทั้งใหญ่และยาวจนคนตัวเล็กที่นอนมองอยู่ถึงกับตาค้างกับความใหญ่โตของมันที่เธอเคยสัมผัสมากับมือแต่ก็เพิ่งจะเคยเห็นกับตาของจริงก็วันนี้ แต่ถึงแม้มันจะดูหน้ากลัวแต่กลับทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นไปด้วยอย่างน่าประหลาดใจโดยที่ร่างสูงก็นั่งมองด้วยความเอ็นดูขณะที่มือใหญ่ก็คอยชักสาวท่อนเอ็นของตัวเองไปด้วยเบาๆ จากนั้นก็เขยิบกายเข้าไปประชิดหว่างขาเรียวเล็กแล้วจับท่อนเอ็นถูไถกับปากทางรูรักเบาๆ ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งพร้อมกับเอ่ยห้าม“อื้อ! พะ พี่ขุนเดี๋ยวก่อน พี่ไม่ใส่ถุงเหรอ” เพราะเห็นๆอยู่ว่าเขาไม่ได้ป้องกันอะไรเลยจึงทวงถามไป แต่แทนที่เขาจะหยุดก็เปล่าเลย ยังพยายามถูไถท่อนเอ็นของเขากับน้องสาวของเธอไม่หยุด“พี่จะเอาสดกับเรา พี่มีวิธีของพี่ไม่ท้องหรอกไม่ต้องกลัวนะ” เพราะรู้ดีว่าคนตัวเล็กกำลังกลัวอะไรอยู่จึงบอกกล่าวเพื่อให้เธอคลายความกังวล“วิธีอะไรคะ”“ปล่อยนอกไง”“แต่เอมเรียนมา ครูบอกว่าวิธีหลั่งนอกมันมีความเสี่ยงสูงนะ”“หึ เด็กน้อยชะม

ในเวลาเกือบเที่ยงคืน ร่างสูงที่ไม่ยอมหลับเอาแต่นอนมองหน้าคนตัวเล็กในอ้อมกอด มองสำรวจใบหน้าเธออยู่อย่างนั้น ความรู้สึกของเขาในตอนนี้ทั้งรักทั้งหลงเด็กคนนี้จนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก หากวันนึงเธอหายไปหรือทิ้งเขาไปเขาก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปยังไง แค่คิดใจมันก็แทบขาด หากวันใดเขาถูกเธอทิ้งขึ้นมาจริงๆเขาคงตายอย่างอนาถแน่นอน“ล่ามโซ่ไว้ดีมั้ยเนี่ย จะได้ไม่ทิ้งพี่ไปไหน”“อื้อ” เสียงอู้อี้ดังออกมาจากในลำคอของคนตัวเล็กราวกับเมื่อครู่เจ้าตัวได้ยินที่เขาพูด ปากหยักจึงระบายยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูคนหลับในอ้อมกอด ขนาดหลับเธอก็ยังไม่หยุดน่ารัก แล้วแบบนี้เขาจะไปไหนรอดทว่าจู่ๆเสียงข้อความไลน์จากโทรศัพท์ของคนตัวเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงก็ดังขึ้น เขาจึงถือวิสาสะหยิบขึ้นมากดเปิดอ่าน(เอมมะรืนมหาลัยจะเปิดแล้ว งั้นพรุ่งนี้พวกเรามาเจอกันหน่อยมั้ย พอดีพี่ชายฉันเพิ่งกลับมาจากกรุงเทพ เห็นแกเคยบอกว่าอยากเจอ)เมื่อเห็นข้อความดังกล่าวจากเพื่อนของเธอที่ส่งมา แม้จะไม่รู้จักเพื่อนของเธอเลย แต่แค่รับรู้ว่าเธออยากไปเจอพี่ชายของเพื่อนคนนี้ใจมันก็ร้อนเป็นไฟขณะมือใหญ่กำโทรศัพท์ของเธอไว้แน่น ถึงจะไม่พอใจแต่ก็ต้องข่มคว

วันต่อมาเช้ามาไปส่งเมียเรียน ถึงเวลาเลิกเรียนไปรับเมียกลับ กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเจ้าขุนไปเสียแล้วซึ่งหลังจากจอดรถรอรับเมียที่จุดเดิมเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงเพราะเขาจะมารับเธอก่อนเวลาเลิกเรียนเสมอ ก็เห็นร่างอรชรของเมียเดินมากับเพื่อนสนิทในกลุ่มก่อนจะแยกกันไปเมื่อเธอเข้ามานั่งในรถสิ่งแรกที่เธอมักจะทำเป็นประจำคือยกมือไหว้เขาทั้งตอนมาส่งและตอนมารับ เขาจึงยิ้มรับและมองเธอด้วยสายตารักใคร่เอ็นดูก่อนจะเอ่ยถามเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“วันนี้เรียนเหนื่อยมั้ย”“ไม่เหนื่อยค่ะ”“หิวมั้ย กินขนมพวกนี้รองท้องไปก่อนนะ” มือใหญ่หยิบถุงขนมที่ซื้อเตรียมไว้ยื่นให้คนตัวเล็ก เธอจึงรับเอาไปกินตามปกติ ถึงแม้ตอนนี้ระหว่างเรายังตึงใส่กันอยู่ แต่ก็ไม่ถึงขั้นไม่พูดจากัน หลังจากนั้นเจ้าขุนก็ขับรถพาเมียกลับบ้าน...แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านพอเปิดประตูเข้าไปในห้องชะเอมก็ต้องสะดุ้งตกใจกับสิ่งที่เห็นในแว็บแรก แต่เมื่อมองชัดว่าเป็นอะไรที่วางอยู่บนเตียงก็ถึงกับตาลุกวาวแล้วรีบพุ่งเข้าใส่มันทันทีด้วยความตื่นเต้น“น้องหมี~ น่ารักจังเลย” เธออุ้มตุ๊กตาหมีสีขาวตัวใหญ่ที่ใหญ่กว่าตัวเธออีกมากอดไว้แน่นขณะใบหน้าเปื้อนยิ้มไม่หุบ ก่อ