Semua Bab กำราบรักในแดนใต้: Bab 21 - Bab 23

วันต่อมาเมื่อทริปเที่ยวสามวันสองคืนในครั้งนี้จบลงก็ถึงเวลากลับบ้านไปใช้ชีวิตกันต่อตามปกติ ในช่วงเวลาสามทุ่มกว่าๆร่างสูงเปิดประตูเดินออกจากห้องนอนของตัวเองไปหยุดยืนอยู่หน้าห้องของน้องสาวแล้วยกมือขึ้นมาเคาะประตูห้องสองสามครั้งก๊อกๆๆ...รอไม่นานคนเป็นน้องสาวก็เปิดประตูแกรกร่างสูงจึงไม่รอช้าแทรกตัวเข้าไปในห้องเดินไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียงฝั่งที่มีคนตัวเล็กกำลังหลับปุ๋ยขณะที่แขนขากอดหมอนข้างเอาไว้ เห็นเช่นนั้นมุมปากหยักจึงยกยิ้มด้วยความเอ็นดู ทว่าก็แอบขัดใจเมื่อเห็นว่าเธอนอนไม่ห่มผ้า แต่เมื่อได้ยินน้องสาวที่เดินมาหาพูดขึ้นเขาจึงละสายตาจากคนตัวเล็กหันไปมองคนเป็นน้อง“พี่ขุนมีอะไรรึเปล่าคะ”“พี่จะเอาน้องไปนอนห้องพี่”“คะ!”ตอบจบร่างสูงก็โน้มตัวลงไปอุ้มคนตัวเล็กที่กำลังหลับสบายไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยว่าตอนนี้ตัวเองถูกอุ้มขึ้นจากเตียงเรียบร้อยแล้ว โดยที่ร่างสูงก็ไม่ได้สนใจคนเป็นน้องสาวที่กำลังยืนอึ้งคล้ายกับตกใจกับการกระทำของเขา“พี่ขุนทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ พี่จะอุ้มน้องไปแบบนี้ไม่ได้ค่ะ”“ทำไมจะไม่ได้ในเมื่อน้องเป็นแฟนพี่”“ฟะ แฟนเหรอ นี่คบกันแล้วเหรอคะ แล้วไปคบกันตอนไหน”“เมื่อวาน” ตอบจบร

“น้ำค่ะ” ชะเอมเสิร์ฟน้ำให้แขกก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาข้างน้าขวัญของเธอ ฝั่งของสองแม่ลูกจึงยิ้มรับ“ขอบใจจ้ะ”“ขอบคุณครับ”จากนั้นฝ้ายจึงชวนเด็กสาวคุยต่อ...“ว่าแต่หนูชะเอมมีแฟนรึยังจ๊ะ”ทว่าของขวัญที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับไปไม่เป็นกับคำถามของเพื่อนที่เอ่ยถามว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอ แต่แล้วก็ไม่คาดคิดว่าเด็กสาวจะตอบกลับอีกฝ่ายอย่างตรงไปตรงมา“มีแล้วค่ะ พี่ขุนลูกชายน้าขวัญไงคะแฟนเอม”สิ้นคำตอบของว่าที่ลูกสะใภ้ของขวัญก็ถึงกับหลุดยิ้มออกมาเพราะมันช่างถูกใจและเป็นที่น่าพอใจเธอยิ่งนัก แต่สองแม่ลูกที่ได้ยินกลับยิ้มไม่ออกเลย ก่อนจะเป็นฝ้ายที่พูดต่อด้วยอาการกระอักกระอ่วนขึ้นมาคล้ายกับเสียหน้าที่ก่อนหน้านี้ไม่รู้จึงทำตัวเป็นแม่ชักแม่สื่อให้เด็กสาวกับลูกชายของตัวเอง“อ๋อ ที่แท้หนูชะเอมก็คบกับเจ้าขุนนี่เอง ถึงว่าล่ะทำไมแม่หนูถึงให้หนูมาอยู่ที่นี่แทนที่จะไปอยู่กับน้าก็ได้”“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ เอมกับพี่ขุนเราพึ่งจะคบกันเอง ความจริงแม่ตั้งใจให้เอมมาอยู่กับน้าขวัญอยู่แล้วค่ะ แม่อาจจะเห็นว่าที่บ้านน้าขวัญมีพี่เจ้าขาอยู่ด้วยมั้งคะ คงคิดว่าเอมจะได้ไม่เหงาถ้ามีพี่เจ้าขาเป็นเพื่อนเลยให้เอมมาอยู่กับน้าขวัญ มันไม