LOGIN“น้ำค่ะ” ชะเอมเสิร์ฟน้ำให้แขกก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาข้างน้าขวัญของเธอ ฝั่งของสองแม่ลูกจึงยิ้มรับ
“ขอบใจจ้ะ”
“ขอบคุณครับ”
จากนั้นฝ้ายจึงชวนเด็กสาวคุยต่อ...
“ว่าแต่หนูชะเอมมีแฟนรึยังจ๊ะ”
ทว่าของขวัญที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับไปไม่เป็นกับคำถามของเพื่อนที่เอ่ยถามว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอ แต่แล้วก็ไม่คาดคิดว่าเด็กสาวจะตอบกลับอีกฝ่ายอย่างตรงไปตรงมา
“มีแล้วค่ะ พี่ขุนลูกชายน้าขวัญไงคะแฟนเอม”
สิ้นคำตอบของว่าที่ลูกสะใภ้ของขวัญก็ถึงกับหลุดยิ้มออกมาเพราะมันช่างถูกใจและเป็นที่น่าพอใจเธอยิ่งนัก แต่สองแม่ลูกที่ได้ยินกลับยิ้มไม่ออกเลย ก่อนจะเป็นฝ้ายที่พูดต่อด้วยอาการกระอักกระอ่วนขึ้นมาคล้ายกับเสียหน้าที่ก่อนหน้านี้ไม่รู้จึงทำตัวเป็นแม่ชักแม่สื่อให้เด็กสาวกับลูกชายของตัวเอง
“อ๋อ ที่แท้หนูชะเอมก็คบกับเจ้าขุนนี่เอง ถึงว่าล่ะทำไมแม่หนูถึงให้หนูมาอยู่ที่นี่แทนที่จะไปอยู่กับน้าก็ได้”
“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ เอมกับพี่ขุนเราพึ่งจะคบกันเอง ความจริงแม่ตั้งใจให้เอมมาอยู่กับน้าขวัญอยู่แล้วค่ะ แม่อาจจะเห็นว่าที่บ้านน้าขวัญมีพี่เจ้าขาอยู่ด้วยมั้งคะ คงคิดว่าเอมจะได้ไม่เหงาถ้ามีพี่เจ้าขาเป็นเพื่อนเลยให้เอมมาอยู่กับน้าขวัญ มันไม่เกี่ยวว่าเอมจะคบหรือไม่คบกับพี่ขุนเลยค่ะ”
แต่แล้วเมื่อสิ้นคำอธิบายของเด็กสาวก็ได้ยินเสียงรถกระบะของเจ้าขุนที่กลับจากสวน ของขวัญจึงรีบพูดขึ้นทันที
“นั่นไงเจ้าขุนกลับมาพอดีเลย งั้นฉันว่าเราไปตลาดกันดีกว่านะฝ้าย ไปหาซื้อของมาทำมื้อเย็นกัน ปล่อยให้เด็กๆอยู่บ้านคุยกันไปก่อน” พูดจบของขวัญก็ไม่มัวชักช้ารีบดันตัวลุกขึ้นเดินไปดึงลากแขนของฝ้ายให้ไปกับเธอ โดยไม่เปิดโอกาสให้ฝ้ายได้พูดอะไรอีก ซึ่งในขณะที่พากันเดินออกจากบ้านก็สวนเข้ากับเจ้าขุนที่เดินเข้าบ้านมาพอดี เจ้าขุนจึงยกมือไหว้เพื่อนแม่ตามมารยาท
“สวัสดีครับน้าฝ้าย”
“สวัสดีจ้ะ” ฝ้ายจึงยกมือรับไหว้ แต่ในขณะเดียวกันด้านของขวัญก็ลอบส่งสายตาให้ลูกชายของเธอมองเข้าไปในบ้าน ทางด้านเจ้าขุนที่พอจะเข้าใจได้จึงไม่ได้อยู่พูดคุยอะไรต่อรีบเดินเข้าบ้านไปทันที ด้านของขวัญเห็นเช่นนั้นจึงรีบลากเพื่อนออกไปตลาดเช่นกัน เพราะตอนนี้มีลูกชายของเธออยู่กับเด็กสาวแล้วเธอก็หายห่วงขึ้นมาหน่อย
ส่วนเจ้าขุนเมื่อเข้ามาในบ้านสิ่งที่เห็นก็ทำให้ต่อมหึงหวงทำงานทันที เพราะเห็นแฟนของตัวเองกำลังคุยไปยิ้มไปกับชายอื่น
“น่าเสียดายจังที่พี่มาช้าไป ไม่งั้นตอนนี้คนที่น้องชะเอมคบด้วยอาจจะเป็นพี่ก็ได้”
สิ้นคำพูดดังกล่าวของสกายก็ทำเอาชะเอมมีสีหน้ากระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที ทว่าในขณะที่เธอไม่รู้จะพูดหรือตอบอะไรกลับไป ก็ได้ยินเสียงทุ้มคุ้นเคยของอีกคนพูดแทรกขึ้นมา
“ดูท่านายจะมั่นใจเกินไปมั้ง” พร้อมกับเจ้าของเสียงเดินเข้ามานั่งลงข้างเธอ ยกแขนแกร่งโอบไหล่เธอแสดงความเป็นเจ้าของให้อีกฝ่ายได้เห็น
สกายที่มองอยู่แม้จะไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จึงได้แต่ข่มความรู้สึกเอาไว้ หากพูดถึงตอนเด็กพวกเขาก็เหมือนจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันและสนิทกันในวัยเด็กประมาณหนึ่ง เพราะช่วงนั้นสามบ้านมักจะไปมาหาสู่กันบ่อย แต่ตอนนี้พอกลับมาเจอกันอีกทีกลับรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ต่างอะไรกับศัตรูที่เวลาเจอกันก็อยากจะเข้าไปซัดหน้าอีกฝ่ายให้หายคันมือสักหมัดสองหมัด จะว่าไม่ชอบขี้หน้ากันเพราะผู้หญิงก็คงใช่
“พี่ขุนทำไมวันนี้กลับเร็วจังเลยคะ” ชะเอมที่เห็นท่าไม่ดีจึงหันไปเอ่ยถามคนข้างกายเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
“พี่กลัวจะมีหมาที่ไหนมาขโมยของรักของพี่ไป พี่ก็เลยรีบกลับมาเฝ้าของของพี่น่ะ“
แต่ดูท่าเบี่ยงเบนความสนใจเขาอาจจะไม่ได้ผล เพราะขณะที่ปากเขาเอ่ยตอบเธอสายตาเขากลับมองอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง ทั้งที่ปกติเขาไม่ใช่จะเป็นคนที่หาเรื่องใครก่อน ทว่าเรื่องนี้กลับไม่ยอมนิ่งเฉยหรือคิดจะเป็นฝ่ายยอมเลย
ด้านสกายที่โมโหจนเลือดขึ้นหน้ากำลังจะอ้าปากตอกกลับก็ต้องกลืนคำพูดหายเข้าไปในลำคอเพราะคนตัวเล็กดันพูดแทรกขึ้นมาก่อน
“พี่ขุนเอมว่าพี่กลับมาเหนื่อยๆไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนดีกว่ามั้ยคะ”
“ได้ครับ แต่เอมต้องพาพี่ไปอาบน้ำนะ” เขาหันมาตอบคนตัวเล็กแล้วหันกลับไปทำสีหน้ายั่วโมโหใส่อีกฝ่าย ซึ่งคนตัวเล็กก็มองเห็นการกระทำของเขาทุกอย่างแต่ในสถานการณ์แบบนี้เธอคงปฏิเสธอะไรไม่ได้ไม่งั้นจะยิ่งทำให้สถานการณ์มั่นแย่ลง
“ได้ค่ะ” แม้จะไม่แน่ใจว่าเขาพูดจริงหรือพูดเพื่อยั่วโมโหอีกฝ่ายแต่ก็ทำให้เธอเขินอายไม่น้อยเมื่อคิดว่าจะต้องพาเขาไปอาบน้ำจริงๆ ซึ่งในขณะเดียวกันสกายที่ทนมองทนฟังต่อไปไม่ไหวจึงพูดแขวะขึ้นมาน้ำเสียงแข็งสีหน้าบ่งบอกได้ว่าเขาไม่พอใจเจ้าขุนเป็นอย่างมาก
“โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงยังต้องให้เด็กพาไปอาบน้ำอีก หึ ปัญญาอ่อนว่ะ”
“ไม่มีเด็กเป็นของตัวเองก็เลยอิจฉากูว่างั้น” เจ้าขุนไม่มียอมตอกกลับไปทันควัน ทำให้สกายยิ่งเดือดจึงลุกขึ้นชี้หน้าถามเจ้าขุนอย่างเอาเรื่อง
“ใครอิจฉามึง!”
“ก็มึงไง! ไอ้สกาย!” เจ้าขุนก็ดันตัวลุกขึ้นประจันหน้าตอบกลับไปทันท่วงทีอย่างไม่มียอมกันเลย
“ไอ้ขุนมึง!”
“พอได้แล้ว! หยุดทั้งคู่เลย!” ชะเอมพูดแทรกขึ้นเสียงดังเมื่อทนฟังพวกเขาเถียงกันไม่ไหว ก่อนจะหันไปพูดกับคนตัวโตข้างกาย
“พี่น่ะขึ้นไปอาบน้ำกับเอมเลย มาค่ะ” พูดพลางดึงรั้งแขนของคนรักพาเดินขึ้นห้องไปอย่างเร็ว แต่ทางด้านเจ้าขุนก็ไม่วายหันไปลอบยิ้มเยาะเย้ยใส่สกายอย่างผู้ชนะ ส่วนสกายที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนมองอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ และพยายามปรับอารมณ์ของตัวเองให้นิ่งเข้าไว้เพราะไม่ว่าเข้าจะทำอะไรก็เป็นฝ่ายที่เสียเปรียบอยู่ดี แม้จะไม่ได้รู้สึกถึงขั้นรักชะเอม แต่ก็เสียดายไม่น้อยที่โดนคนอื่นปาดหน้าไปก่อน ความรู้สึกเหมือนเขามาช้าไปหนึ่งก้าว แค่เพียงก้าวเดียวเท่านั้นที่เขากำลังจะได้เธอมาอยู่แล้วแต่สุดท้ายก็ยังช้าไปอยู่ดี...
วันต่อมา“พี่ขุนเดี๋ยวแวะร้านพี่ทรายให้เอมหน่อยนะ เอมอยากกินโออิชิ”“ได้ครับ”เมื่อร่างสูงขับรถเข้ามาในหมู่บ้านหลังจากพาคนตัวเล็กไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ คนตัวเล็กก็หันมาพูดกับเขาที่กำลังขับรถอยู่ เมื่อเขาหันมาตอบรับเธอก็หันกลับไปเล่นโทรศัพท์เครื่องใหม่ต่อ เธอดูสนใจมันเป็นพิเศษซึ่งไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยที่กำลังเห่อของเล่นชิ้นใหม่เลยและเมื่อมาถึงร้านขายของชำหรือร้านของทราย ร่างสูงก็ทำการจอดรถโดยไม่ได้ดับเครื่องยนต์ก่อนจะหันไปพูดกับคนตัวเล็กที่กำลังตั้งท่าจะเปิดประตูลงจากรถ“เดี๋ยวพี่ลงไปซื้อให้เองครับ เรารอพี่อยู่ในรถนี่แหละไม่ต้องลงไป” ไม่ลืมที่จะกำชับเธออย่างเป็นคำสั่ง“โอเคค่ะ เอารสน้ำผึ้งมะนาวนะคะ ขวดสีเหลืองๆ”“ได้ครับ”จากนั้นร่างสูงก็หยิบกระเป๋าสตางค์ใบสีดำลงจากรถเดินเข้าร้านค้าไปทันที โดยมีสายตาของคนตัวเล็กมองตามไม่ละ แต่ทว่าเมื่อสายตาของเธอดันไปสะดุดกับร่างของทรายเจ้าของร้านที่กำลังยืนโอบเอวอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่งที่หน้าตาน่ารักพอตัว อีกทั้งท่าทีของทั้งคู่ดูกระหนุงกระหนิงราวกับคู่รัก ก็พอจะเดาได้ทันทีว่าทรายมีรสนิยมเช่นไร มิน่าเวลาที่เธอมาซื้อของร้านทรายเธอถึงรู้สึกว่าทรายเข้า
วันต่อมาเช้ามาไปส่งเมียเรียน ถึงเวลาเลิกเรียนไปรับเมียกลับ กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเจ้าขุนไปเสียแล้วซึ่งหลังจากจอดรถรอรับเมียที่จุดเดิมเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงเพราะเขาจะมารับเธอก่อนเวลาเลิกเรียนเสมอ ก็เห็นร่างอรชรของเมียเดินมากับเพื่อนสนิทในกลุ่มก่อนจะแยกกันไปเมื่อเธอเข้ามานั่งในรถสิ่งแรกที่เธอมักจะทำเป็นประจำคือยกมือไหว้เขาทั้งตอนมาส่งและตอนมารับ เขาจึงยิ้มรับและมองเธอด้วยสายตารักใคร่เอ็นดูก่อนจะเอ่ยถามเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“วันนี้เรียนเหนื่อยมั้ย”“ไม่เหนื่อยค่ะ”“หิวมั้ย กินขนมพวกนี้รองท้องไปก่อนนะ” มือใหญ่หยิบถุงขนมที่ซื้อเตรียมไว้ยื่นให้คนตัวเล็ก เธอจึงรับเอาไปกินตามปกติ ถึงแม้ตอนนี้ระหว่างเรายังตึงใส่กันอยู่ แต่ก็ไม่ถึงขั้นไม่พูดจากัน หลังจากนั้นเจ้าขุนก็ขับรถพาเมียกลับบ้าน...แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านพอเปิดประตูเข้าไปในห้องชะเอมก็ต้องสะดุ้งตกใจกับสิ่งที่เห็นในแว็บแรก แต่เมื่อมองชัดว่าเป็นอะไรที่วางอยู่บนเตียงก็ถึงกับตาลุกวาวแล้วรีบพุ่งเข้าใส่มันทันทีด้วยความตื่นเต้น“น้องหมี~ น่ารักจังเลย” เธออุ้มตุ๊กตาหมีสีขาวตัวใหญ่ที่ใหญ่กว่าตัวเธออีกมากอดไว้แน่นขณะใบหน้าเปื้อนยิ้มไม่หุบ ก่อ
หนึ่งเดือนต่อมาหลังจากมหาลัยเปิดเจ้าขุนก็เป็นคนไปรับไปส่งชะเอมเรียนตลอด ชีวิตในแต่ละวันของทั้งคู่ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่มีปัญหาใดๆเข้ามาแทรก จนกระทั่งวันนี้...เมื่อกลับจากมหาลัยชะเอมก็ไปช่วยน้าขวัญของเธอทำกับข้าวมื้อเย็นตามปกติกระทั่งเสร็จ ของขวัญจึงบอกให้เธอไปตามทุกคนในบ้านมากินข้าว แต่เมื่อเดินออกมาตามคนรักที่อยู่หน้าบ้าน สิ่งที่เห็นก็ทำให้เธอปวดใจ“พี่ขุน”“เอม!”พรึ่บ!ภาพตรงหน้าที่เห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังยืนกอดคนรักของตัวเองอยู่มันราวกับถูกมีดกรีดลงกลางอก แต่เมื่อเขาได้ยินที่เธอเรียกก็รีบผลักอีกฝ่ายออกทันที ทำเอาหญิงสาวเซไปด้านหลังจนเกือบล้ม เธอจึงรีบเดินดุ่มๆเข้าไปหาเขา แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม พยายามที่จะใจเย็นให้ได้มากที่สุดแม้ตอนนี้ดวงตาจะร้อนผ่าวไปหมดแล้ว อีกทั้งน้ำใสๆที่เอ่อคลอเบ้าตาก็พร้อมจะไหลออกมาทุกเมื่อ“ใครเหรอขุน”สิ้นคำถามของอีกฝ่ายที่ยืนมองพวกเขาอยู่ มือใหญ่ก็คว้ามือเธอไปกุมไว้แน่นก่อนที่เขาจะหันไปตอบหญิงสาว“เมียฉันเอง”“เมียเหรอ แต่งงานกันแล้วเหรอถึงกล้าเรียกว่าเมีย แล้วดูน้องเค้าสิยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลยจะเป็นเมียนายได้ไง““แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ” ขณะป
ในเวลาเกือบเที่ยงคืน ร่างสูงที่ไม่ยอมหลับเอาแต่นอนมองหน้าคนตัวเล็กในอ้อมกอด มองสำรวจใบหน้าเธออยู่อย่างนั้น ความรู้สึกของเขาในตอนนี้ทั้งรักทั้งหลงเด็กคนนี้จนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก หากวันนึงเธอหายไปหรือทิ้งเขาไปเขาก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปยังไง แค่คิดใจมันก็แทบขาด หากวันใดเขาถูกเธอทิ้งขึ้นมาจริงๆเขาคงตายอย่างอนาถแน่นอน“ล่ามโซ่ไว้ดีมั้ยเนี่ย จะได้ไม่ทิ้งพี่ไปไหน”“อื้อ” เสียงอู้อี้ดังออกมาจากในลำคอของคนตัวเล็กราวกับเมื่อครู่เจ้าตัวได้ยินที่เขาพูด ปากหยักจึงระบายยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูคนหลับในอ้อมกอด ขนาดหลับเธอก็ยังไม่หยุดน่ารัก แล้วแบบนี้เขาจะไปไหนรอดทว่าจู่ๆเสียงข้อความไลน์จากโทรศัพท์ของคนตัวเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงก็ดังขึ้น เขาจึงถือวิสาสะหยิบขึ้นมากดเปิดอ่าน(เอมมะรืนมหาลัยจะเปิดแล้ว งั้นพรุ่งนี้พวกเรามาเจอกันหน่อยมั้ย พอดีพี่ชายฉันเพิ่งกลับมาจากกรุงเทพ เห็นแกเคยบอกว่าอยากเจอ)เมื่อเห็นข้อความดังกล่าวจากเพื่อนของเธอที่ส่งมา แม้จะไม่รู้จักเพื่อนของเธอเลย แต่แค่รับรู้ว่าเธออยากไปเจอพี่ชายของเพื่อนคนนี้ใจมันก็ร้อนเป็นไฟขณะมือใหญ่กำโทรศัพท์ของเธอไว้แน่น ถึงจะไม่พอใจแต่ก็ต้องข่มคว
เวลาต่อมา 20:25 น.หลังจากหลับไปนานเป็นเวลาหลายชั่วโมงเพราะเหนื่อยล้าจากบทรักอันเร่าร้อน ชะเอมก็ตื่นขึ้นมาในเวลาสองทุ่มกว่า แต่ข้างกายตอนนี้กลับไร้ร่างของอีกคนที่เคยนอนอยู่ข้างกัน เธอจึงดันตัวลุกขึ้นจากที่นอนเตรียมจะไปอาบน้ำ ทว่าร่างสูงของอีกคนก็เปิดประตูเดินเข้ามาพอดีพร้อมกับเอ่ยถามเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“ตื่นแล้วเหรอครับ”เธอไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แค่เพียงพยักหน้าเบาๆพร้อมกับยิ้มบางๆ แต่กลับไม่กล้าสบตาเขาเพราะเมื่อนึกย้อนถึงเหตุการณ์เร่าร้อนก่อนหน้าก็ทำเอาเขินอายไม่น้อยที่ตอนนี้ตัวเองได้เสียครั้งแรกให้คนตรงหน้าไปแล้ว ไม่นานก็รู้สึกถึงมือใหญ่ของเขาวางลงบนศีรษะของเธอแล้วลูบหัวเธอเบาๆ ทำให้รู้สึกอบอุ่นกับสัมผัสนี้เป็นอย่างมาก“ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำจะได้ลงไปกินข้าว เดี๋ยวพี่ลงไปอุ่นแกงให้”สิ้นเสียงทุ้มคนตัวเล็กจึงพยักหน้าหงึกๆก่อนจะเอ่ยถามกลับ“แล้วคนอื่นล่ะคะ”“เข้านอนกันหมดแล้ว”“งั้นพี่ขุนออกไปก่อนเอมจะได้อาบน้ำ”“ก็ไปอาบสิเดี๋ยวพี่ออกไปเอง”“แต่เอมโป๊อยู่” ขณะพูดสองมือเล็กที่กำลังจับผ้าห่มคลุมกายไว้แน่นก็เริ่มสั่นจนอีกคนที่มองอยู่สังเกตเห็นได้ อีกทั้งดวงตากลมโตคู่สวยในยามนี้เอาแต่หลบตาเขาตลอ
จนกระทั่งร่างสูงที่ไม่อาจทนต่อความต้องการของตัวเองได้จึงยอมผละใบหน้าออกจากกุหลาบงามดอกโตแล้วหยัดกายแกร่งขึ้นพร้อมกับกระชากผ้าขนหนูออกจากเอวสอบจนเผยให้เห็นท่อนเอ็นลำใหญ่ ที่ทั้งใหญ่และยาวจนคนตัวเล็กที่นอนมองอยู่ถึงกับตาค้างกับความใหญ่โตของมันที่เธอเคยสัมผัสมากับมือแต่ก็เพิ่งจะเคยเห็นกับตาของจริงก็วันนี้ แต่ถึงแม้มันจะดูหน้ากลัวแต่กลับทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นไปด้วยอย่างน่าประหลาดใจโดยที่ร่างสูงก็นั่งมองด้วยความเอ็นดูขณะที่มือใหญ่ก็คอยชักสาวท่อนเอ็นของตัวเองไปด้วยเบาๆ จากนั้นก็เขยิบกายเข้าไปประชิดหว่างขาเรียวเล็กแล้วจับท่อนเอ็นถูไถกับปากทางรูรักเบาๆ ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งพร้อมกับเอ่ยห้าม“อื้อ! พะ พี่ขุนเดี๋ยวก่อน พี่ไม่ใส่ถุงเหรอ” เพราะเห็นๆอยู่ว่าเขาไม่ได้ป้องกันอะไรเลยจึงทวงถามไป แต่แทนที่เขาจะหยุดก็เปล่าเลย ยังพยายามถูไถท่อนเอ็นของเขากับน้องสาวของเธอไม่หยุด“พี่จะเอาสดกับเรา พี่มีวิธีของพี่ไม่ท้องหรอกไม่ต้องกลัวนะ” เพราะรู้ดีว่าคนตัวเล็กกำลังกลัวอะไรอยู่จึงบอกกล่าวเพื่อให้เธอคลายความกังวล“วิธีอะไรคะ”“ปล่อยนอกไง”“แต่เอมเรียนมา ครูบอกว่าวิธีหลั่งนอกมันมีความเสี่ยงสูงนะ”“หึ เด็กน้อยชะม







