Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

“ขอบคุณค่ะศาสตราจารย์ที่เชื่อหนู”นี่เป็นครั้งแรกที่เสิ่นอวี๋เซิงให้ความเคารพบุคคลอื่นอย่างสุภาพและจริงใจนอกจากศาสตราจารย์สวี่ จิตวิญญาณของผู้เชี่ยวชาญระดับสูงในร่างเด็กสาวรับรู้ได้ถึง ‘ความใจกว้าง’ ของสตรีตรงหน้า ในโลกใบเดิมของเธอ การที่คนระดับปรมาจารย์จะยอมรับฟังคำทักท้วงหรือแผนงานจากเด็กเมื่อวาน

ภายในห้องผ่าตัดหมายเลข 1 เสียงสัญญาณชีพจรที่กลับมาคงที่เปรียบเสมือนเสียงดนตรีอันไพเราะยิ่งกว่าดนตรีบรรเลงที่กำลังเปิดคลออยู่เสียอีก เพราะเสียงนี้ได้ชโลมจิตใจของทุกคนที่ตรากตรำมาตลอด 6 ชั่วโมงเต็มให้ผ่อนคลาย แม้ว่าร่างกายของพวกเขาจะยังคงอ่อนล้าก็ตามที ความเงียบงันที่เคยตึงเครียดสลายตัวลง แทนที่ด้วยค

เช้าของวันแรกหลังการผ่าตัดอันยาวนาน เสิ่นอวี๋เซิงที่เป็นหัวข้อสนทนาของทุกคนหาได้รู้เรื่องนี้แต่อย่างใด เพราะหลังจากที่เธอนอนหลับพักผ่อนภายในห้องพักแพทย์ไปหนึ่งตื่นแบบเต็มอิ่ม เด็กสาวก็ได้เดินมายังหอผู้ป่วยที่พี่ชายกำลังนอนพักรักษาตัวซึ่งหน้าห้องของเขามีลู่เฉิงกับบอดีการ์ดจำนวนหนึ่งเฝ้าอยู่“คุณหนู ท

เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของครอบครัวเสิ่นยังไม่ทันจางหายไป เสียงเคาะประตูห้องพักผู้ป่วยก็ดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่ร่างสง่างามของศาสตราจารย์ซูชิงเหอจะก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับรอยยิ้มที่หาได้ยากบนใบหน้าของศัลยแพทย์มือหนึ่งระดับประเทศ“ดูเหมือนว่าคนไข้ของฉันจะฟื้นตัวได้เร็วกว่าที่คำนวณไว้เสียอีกนะ” ซูชิงเหอ

ลมหนาวปลายปีพัดผ่านเข้ามาทางช่องหน้าต่างของโถงทางเดินโรงพยาบาล แม้กระจกจะปิดสนิทแต่ไอเย็นก็ยังแทรกซึมเข้ามาได้อย่างไม่ปรานี ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างกระชับเสื้อโค้ทของตนแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัวบรรยากาศของโรงพยาบาลในวันนี้จะว่าดูแตกต่างจากหลายวันก่อนก็ไม่เชิง แต่จะว่าไม่แตกต่างเลยก็ไม่ได้ไม่ใช่เพราะ