Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

ท่ามกลางความวุ่นวายหลังจบการสัมมนา เสียงปรบมือยังคงดังระงมสลับกับเสียงอื้ออึงของเหล่าแพทย์ที่กรูเข้าไปรุมล้อมศาสตราจารย์ทั้งสองที่เพิ่งลงจากเวที เสิ่นอวี๋เซิงขยับหมวกไหมพรมลงต่ำและกระชับหน้ากากอนามัยให้แน่นขึ้น เธอจงใจเดินเลี่ยงออกทางประตูด้านข้างหอประชุมเพื่อหลบหนีจากสายตาผู้คนโดยหวังจะกลับไปสมทบก

หลายชั่วโมงต่อมา... ป้ายขนาดใหญ่ที่เขียนว่า “หนานไห่” ก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้า มู่หลินเฟิงเหยียบคันเร่งเพิ่มเล็กน้อยสายตาคมจ้องไปยังถนนข้างหน้าอย่างมั่นคง‘ในเมื่อตัดสินใจแล้ว… ก็ไม่มีอะไรต้องลังเล’รถจี๊ปสีเข้มแล่นเข้าสู่เขตเมืองอย่างรวดเร็ว ทิวทัศน์สองข้างทางค่อย ๆ เปลี่ยนจากภูเขาและป่าไม้กลายเป็นอาค

มู่หลิงเฟิงตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะก่อนที่ใบหน้าคร้ามแดดของเขาจะมีริ้วรอยสีแดงพาดผ่านอย่างเห็นได้ชัด แขนทั้งสองข้างที่เคยมั่นคงราวกับไม่เคยหวั่นไหวต่อสิ่งใด… กลับยกขึ้นอย่าง เก้ ๆ กัง ๆ อยู่กลางอากาศราวกับไม่รู้ว่าควรวางไว้ตรงไหน“อวี๋เซิง”เสียงของเขาค่อนข้างแผ่วอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เด็กสาวที่ซบอยู

หลังจากมื้ออาหารที่เต็มไปด้วยไออุ่นผ่านพ้นไป มู่หลินเฟิง ที่ขับรถรวดเดียวมาจากหยุนหลิงก็เริ่มออกอาการล้าให้เห็น อวี๋เซิงจึงพาเขาไปยังห้องพักรับรองแขกที่จัดเตรียมไว้ ชายหนุ่มหลับไปแทบจะทันทีที่หัวถึงหมอนด้วยความเพลียสะสมตกค่ำบรรยากาศในบ้านตระกูลเสิ่นเงียบสงบขึ้น แสงไฟสีนวลส่องสว่างทั่วห้องโถง อวี๋เซ

รถจี๊ปสีเข้มแล่นไปตามถนนมุ่งหน้าสู่ย่านตึกแถวเก่าใกล้โรงเรียนมัธยม ภายในรถเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ทำงานอย่างสม่ำเสมอ อวี๋เซิงใช้ทิชชู่เปียกซึ่งมีราคาไม่ถูกเลยสำหรับยุคนี้ อีกทั้งยังไม่แพร่หลายนอกจากมีในเมืองใหญ่ที่พกติดตัวเป็นประจำค่อย ๆ เช็ดคราบเลือดที่หลงเหลือตามซอกเล็บอย่างประณีต พลางม