All Chapters of เกิดใหม่มาอยู่ในร่างภรรยาขาพิการ ยุค 80: Chapter 31 - Chapter 40

31          “พ่อ เอาเงินมาให้ฉันหน่อยสิ ฉันจะเอาเงินไปเก็บ”          ลี่หลินรับเงินมาจากฉางสามีของตนเพื่อที่จะเอาเงินไปเก็บไว้ในที่ของมัน          “รู้สึกว่างานที่ทำอยู่มันจะไม่ค่อยคุ้มกับค่าแรงเลยนะพ่อ”          “มันก็แบบนี้แหละแม่”          “ให้ตายสิ เมื่อไหร่จะรวยกันนะ”          ลี่หลินเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อที่จะเอาเงินไปเก็บไว้ แต่ทว่า มีบางอย่างที่แปลกไป          “เดี๋ยวก่อนนะ กล่องเก็บเงินของฉันหายไปไหน”          ลี่หลินควานหากล่องเก็บเงินอย่างน่าฉงนใจพร้อมกับอารมณ์ร้อนรน แต่ไม่ว่าจะค้นห

33          ไม่ว่าจะเป็นลูกใคร คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็รักลูกตนเองทั้งนั้น แต่ถ้าลูกตนเองทำตัวไม่เอาไหน สร้างแต่ปัญหา วันๆ ไม่ทำห่าอะไรเลย เอาแต่เที่ยวเตร่ไปวันๆ อย่างไม่มีอนาคต อย่าหวังว่าจะได้รับความรักจากพ่อแม่ ไม่ว่าจะทำอะไร ทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับตนเองทั้งนั้น          แม้จะรู้ว่าลูกชายสุดที่รักของพวกเขาขโมยเงินไป แต่เรื่องทะเลาะตบตีกันมันก็ยังไม่จบหรอกนะ เพราะตอนนี้ลี่หลินกำลังอยู่ในจุดเดือดที่ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ตนเองได้เหมือนกับฉางสามีตนเองที่ไม่ค่อยพูดอะไรออกมาถ้าไม่จำเป็น แต่ครั้งนี้มันจำเป็นต้องพูด ไม่อย่างนั้นอาจเกิดเรื่องอีกก็ได้          “แม่ เรื่องของไอ้ลูกชั่วเดี๋ยวพ่อจัดการเอง ยังไงตอนนี้พวกเรากลับกันก่อนเถอะนะ”          “ฉันเข้าใจแล้วพ่อ”          แม้จะพูดกับสามีตนเอง แ

35          กลายเป็นเรื่องใหญ่ภายในหมู่บ้านที่บ้านเหอขับไล่ไสส่งลูกชายตนเองอย่างไร้เยื่อใย ชาวบ้านทุกคนรู้เรื่องนี้กันหมด แม้แต่นายจ้างสวนผลไม้ที่รู้เรื่องนี้ก็ไล่เหอกุ๋ยออกจากงานทันที แต่เพราะความมีน้ำใจเล็กน้อย นายจ้างก็ได้ให้เงินชดเชยเล็กน้อยเอาไปตั้งตัวที่อื่น เพราะว่า คนที่ถูกตราหน้าว่าเป็นหัวขโมย ไม่ว่าจะเป็นการขโมยแบบไหนก็ตาม ชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านจะไม่มีใครให้ความช่วยเหลือ มีงานทำก็ต้องถูกไล่ออก ซึ่งมันก็เป็นเรื่องจริง          ลี่หลิน ฉาง สองสามีภรรยาพวกเขาก็ยังคงทำงานทำการเหมือนทุกวันตามปกติ พวกเขาไม่สนใจว่าลูกชายสุดที่รักตนเองจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ไม่รู้ว่าป่านนี้เหอกุ๋ยไปอยู่ที่ไหน แต่ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนเขาก็ไม่สามารถกลับมาเหยียบที่หมู่บ้านนี้ได้อีกเป็นครั้งที่สอง            “ไม่น่าให้มันเกิดมาเลย มันดันมาตอบแทนฉันแบบนี้”       &n

37          “คุณนายครับ ขอแนะนำให้รู้จัก เธอเป็นภรรยาของผม เธอชื่อฟางอี้”          “ฟางอี้ ยินดีที่ได้รู้จัก”          “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”          นี่เป็นครั้งแรกที่ซินหยางได้รู้จักกับฟางอี้          จากที่เห็นตรงหน้า ซินหยางดูออกว่าเธอเป็นคนเก่งและขยันทำงาน ถ้าเป็นแบบนี้ เรื่องการทำงานก็ไม่น่าจะต้องห่วงอะไร แต่ก็ต้องคอยสอนงานและดูลักษณะนิสัยของเธอก่อนเป็นอันดับแรก แต่ปัญหาก็คือ เธอเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยพูดกับใครถ้าไม่มีใครเข้าหา ถ้าให้เธอมาทำงานด้านบริการอย่างขายข้าวราดแกง ซินหยางเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอจะทำได้มากแค่ไหน          (เป็นคนที่เงียบ หน้าตาสะสวย ดูมีความสามารถ เอาเป็นว่าลองดูสักหน่อยก็แล้วกัน)

39          “เหอไท๋ นายได้ยินเรื่องโจรงัดบ้านของผู้สำเร็จราชการหรือเปล่า”          “อ่า ฉันได้ยินมาจากพวกชาวบ้านที่มาซื้อกับข้าวเมื่อเช้าน่ะ เห็นว่ามันเอาเงินและของมีค่าไปหมดเลย ให้ตายสิ ทำไมมันชั่วอะไรอย่างนี้”          “พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ที่ผ่านมาแถวนี้ก็ไม่เคยเกิดเรื่องนี้มาก่อน ฉันคิดว่าคงเป็นชาวบ้านแถวนี้แหละ”          “นั่นสินะ ฉันเองก็คิดแบบนี้เหมือนกัน เพราะมันรู้ว่าไม่มีใครอยู่บ้าน อีกอย่างหนึ่ง มันสามารถงัดประตูหลังบ้านเข้าไปได้โดยที่ไม่มีใครได้ยินอีกด้วย มันจะเก่งเกินไปแล้ว”          เหอไท๋และเปา ทั้งสองคนกำลังทำงานอยู่ในสวน แล้วก็ได้พูดถึงเรื่องหัวขโมยงัดบ้านแล้วเอาทรัพย์สินเงินทองไปจนหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องที่ทั้งสองต้องเข้าไป