แสงแดดอ่อนจางยามอรุณสาดส่องหลังคากระเบื้องเคลือบสีทองอร่าม ตกกระทบทางเดินหินของตำหนักโซ่คัง ที่ประทับของไทเฮาองค์ปัจจุบันของแคว้นต้าเซี่ยให้มีชีวิตชีวาในมุมหนึ่งของลานตำหนักมีนางกำนัลน้อยยืนจับกลุ่มสนทนากันอย่างสนุกสนาน โดยหัวข้อสนทนานั้นก็หนีไม่พ้นขันทีรูปงามแห่งตำหนักโซ่คัง"เจากงกงผู้นั้นช่างหล่อเหลาเสียจริง หนึ่งเดือนมานี้ข้าพยายามเข้าไปผูกมิตรกับเขาอยู่หลายครา แต่ผู้ใดจะรู้เขาช่างไม่รักหยกถนอมบุปผาเอาเสียเลย พูดไปสิบประโยคเขาตอบกลับมาเพียงหนึ่ง!”นางกำนัลผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้ายับย่นทว่าพวงแก้มกลับขึ้นสีระเรื่อยามพูดถึงขันทีหนุ่มที่ตนหมายตา“อย่าว่าแต่เจ้าเลย ข้ามิเคยเห็นเขาแสดงอารมณ์ต่อผู้ใด จะมีก็แค่พี่สาวชุนเถาเท่านั้นแหละที่เขายอมเปิดปากคุยด้วยมากกว่าหนึ่งประโยค” “ก็ใครใช้ให้ผู้อื่นเป็นคนข้างกายไทเฮาเล่า” นางกำนัลคนแรกกล่าวด้วยน้ำเสียงริษยาเล็กน้อย ก่อนจะถูกนางกำนัลอีกคนปิดปากเอาไว้แน่น“เจ้าพูดจาให้ดี หากใครได้ยินแล้วนำไปฟ้องพี่ชุนเถาข้าก็ช่วยเจ้าไม่ได้หรอกนะ” "ข้าแค่พลั้งปากไป แต่ก็น่าแปลกนัก ทั้งที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในตำหนักของไทเฮาไม่นาน แต่ดูราวกับว่าเจากงกงค
최신 업데이트 : 2026-08-07
