The Billionaire’s Runaway Nanny의 모든 챕터: 챕터 131 - 챕터 140

“Ibig sabihin, kami lang ni Ethan ang maiiwan dito?”“Apparently, yes. Pero ‘wag kang mag-alala, Aya. Siguro naman alam ni Enzo ang ginagawa niya.”“Mia, may pabor sana ako sa’yo.” Halos magmakaawa ako sa kanya. “Please, sabihin mo sa akin ang lahat ng mangyayari do’n. Kahit ano, gusto kong malaman.”“Don’t worry. Alam kong pansamantala lang ang kabaliwang ito. Hindi magtatagal, palalayasin din ni Enzo ang bruha na iyon.”Umalis na si Mia at naiwan akong mag-isa sa bahay kasama ang isang musmos at inosenteng sanggol na walang kamalay-malay sa lahat ng nangyayari sa paligid niya.Ang laki na ng ipinagbago ni Ethan mula noong una ko siyang makita hanggang ngayon. Nasaksihan ko ang bawat milestone niya at kung paano siya unti-unting lumalaki. Mag-aanim na buwan na siya, eksaktong ganoon din katagal mula nang makilala ko si Enzo.Sa loob ng maikling panahong iyon, napakarami na naming pinagdaanan. Hindi pa namin napag-uusapan kung ano ba talaga kami sa isa’t

Gising na si Ethan at naglalaro sa carpet sa sala. Syempre, hindi na ‘yon ang parehong carpet na ginamit namin kagabi dahil dinala ko na iyon para labhan.Naglalaro siya gamit ang maliliit na laruan na dinala ni Tito Adrian mula sa farm. Dahil maliit lang ang bahay at wala ring gaanong mapagkaabalahan, umupo ako sa sofa at palihim na kinuha ang cellphone ko.Binuksan ko ang litrato ng lalaking tuluyang nagpawala sa katinuan ko kagabi.Katatapos lang niyang mag-almusal bago siya umalis. Kawawa naman si Tita Lira dahil mahigit isang oras at kalahati siyang naghintay sa labas bago ako tuluyang bumangon at nagbukas ng pinto. Nang makita niyang naroon si Enzo, namula siya nang husto sa hiya.Hindi ko alam kung nahulaan ba niya ang nangyari sa amin, pero halatang nailang siya dahil maaga siyang dumating at baka naabala niya kami.“Ano’ng niluluto mo, Tita Lira?”“Lasagna, ‘nak.” S

“I’m handling the case involving her younger sister. She wants to obtain custody.” “Hindi niya binanggit sa’kin ‘to, Chase.” “Baka dahil hindi mo siya pinapansin nitong mga nagdaang araw.” Napatingin ako sa kanya. I couldn’t even argue because he was right. Masyado akong naging abala sa sarili kong mga problema at iniisip. Instead of dealing with them properly, kay Aya ko ibinuhos ang frustration ko. She hadn’t deserved any of it, yet she’d continued to put up with me. I knew I owed her an apology, but more than that, I wanted to make things right. I wanted her to see that I could be better than the man I’d been lately. “Listen, keep me updated on the case. Pero ‘wag mong sasabihin sa kanya na nakausap mo na ‘ko about this. I’ll wait for her to bring it up herself. At kung about sa pera, magsabi ka lang at hindi naman problema ‘yan.” “Sounds good. Mauuna na ako. Call me if anything comes up.” Tumango ak

Mabagal ang naging takbo ng maghapon. No’ng nasa mansion ako, ang bilis-bilis ng oras. Pero dito sa Vila, sobrang bagal. Pakiramdam ko, wala na katapusan ang araw na ‘to. Dahil sa bagal ng oras, hindi ko maiwasan na isipin si Enzo. Lalo na ‘yung gabi na may nangyari sa’min. Hindi ko maintindihan ‘yung nararamdaman ko pero gusto ko na siyang makita ulit. Gusto ko na ulit i-kwento sa kanya ang nangyari sa buong maghapon ko rito sa Vila. Alam kong hindi dapat ako masyadong umaasa, lalo na’t wala naman akong karapatang humingi ng kahit ano mula sa kanya. Pero kahit gano’n, hindi ko pa rin maiwasan isipin na may mas magandang mangyayari pa sa’min dalawa. Napamahal na ‘ko kay Enzo at hindi ko gugustuhin kung panandalian lang ang lahat ng ‘to. Naalala ko bigla no’ng tumawag si Mia. Kumulo agad ang dugo ko nang malaman kong inaway daw ni Hera si Enzo. Kahit anong gawin ko, hindi ko magawang intindihin ang pagbabalik niya. Matapos ang lahat ng ginawa niya, may lakas pa siya ng

Namilog ang mga mata ko nang marinig ko ‘yon sa mga pulis. “Arrested? Anong ibig mong sabihin?” Hindi agad nagsalita ang pulis pero may inabot siyang sobre. Agad ‘yong binuksan ni Enzo at tahimik ‘yong binasa. “May natanggap kaming reklamo at ‘yan ang arrest warrant para sa’yo. Sumama ka na lang nang maayos para hindi na tayo magkaroon pa ng problema. You have the right to remain silent, and anything you say can and will be used against you in the court.”Akmang poposasan ng mga pulis si Enzo, pero agad siyang nagsalita.“There’s no need for that. Sasama ako sa inyo. Aya, call Chase. Sabihin mo, puntahan ako sa central police station.”“O-okay, Enzo,” sagot ko agad habang kinukuha ang cellphone ko.“Alright, sir. Please get in the car.”“I already told you I’m coming with you. But I’ll be driving my own car.”“Pasensya na, Mr. Del Rosario, pero hindi po maaari ‘yun.” Natigilan si Enzo at masamang tiningnan ang pulis na nagsabi no’n sa kany