บททั้งหมดของ ANG Asawa KOng Kontrata: บทที่ 41 - บทที่ 50

Siyam na."Xander." Bulong ko ng madaling araw. 3:22am. Madilim pa. "Xander. Gumagalaw si James.""Ano?" Antok pa siya. Pinipikit pa. "Gumagalaw?""Tumayo. Tapos naglalakad." Turo ko. Nanginginig kamay ko.Sa dilim, sa ilaw lang ng night lamp, nakita namin. Nakahawak sa gilid ng crib si James. Tapos bitaw. Isang hakbang. Dalawa. Tatlo. "Pa... pa..." Sabi niya. Tapos dapa. Tawa. Parang proud.Umiyak ako. Bigla. "Xander. Malapit na siya lumakad.""Oo." Sabi niya. Yakap sakin. "Siyam na buwan na anak natin. At lalakad na."Video agad. Kahit madilim. Para may proof. "First steps." Bulong ko. "3:22am. September 2."---*WEEK 33 TO WEEK 34 - FIRST STEPS & FALLS*"Doc." Sabi ko sa check-up. Bitbit ko si James. "Parang lalakad na siya.Kagabi, tatlong hakbang.""Normal." Sabi ni Doc. Ngumiti. Tinimbang. "18.8 lbs. 29 inches. 9 months, dapat nagpu-pull up at nag-cruise na. Yung iba, naglalakad na din. Yung iba 15 months pa.""Nag-cruise na Doc." Sabi ni Xander. Proud. "At minsan, bitaw.

5:12am. Dilim pa."Xander." Yugyog ko. "Gising na si James. Pero hindi umiiyak.""Hmm?" Mulat siya. "Oras?" "Tingnan natin."Pagbukas ng pinto ng kwarto. Nakaupo siya sa crib. Nilalaro yung daliri sa paa niya. Tapos paglingon niya samin."Ma! Pa!" Malinaw. Sabay pa. Napahinto kami sa pinto."Xander." Naiyak ako. "Dalawang salita na.""Lumaki na talaga." Sabi niya. Kinuha si James. Yakap. "Good morning anak. Eleven months ka na."Eleven. Isang buwan na lang, 1 year na.---*WEEK 41 TO WEEK 42 - MAS MABILIS, MAS MADALDAL, MAS KULIT*"Xander." Habol ko ng hininga. "Hindi ko na siya mahabol."Tumakbo si James galing sala papuntang kusina. 3 seconds lang. Para siyang may motor sa paa."Normal lang yan." Sabi niya. Pawis din siya. "Ibig sabihin malusog. Masigla."Pero hindi lang takbo. Salita din."Ma... ma... kain." Turo sa ref."Pa... pa... up." Turo para buhatin."Tubig... please." Iniaabot yung baso."Aso... labas." Turo sa pinto.20 words na. Dalawang salita na magkasama."Naalala

### *CHAPTER 46 : ELEVEN MONTHS + 3 WEEKS - "Isang Linggo Na Lang"*"Xander." Sabi ko. "Isang linggo na lang.""Isang linggo na lang 1 year na si James." Sabi niya. Nanginginig boses ko.---*YUNG ARAW-ARAW NA MAS MABILIS NA*"Ma. Labas." Sabi ni James. 7am."Oo anak." Sabi ko. "Pero dito lang sa bakuran."Takbo siya. Hindi na 3 steps. 10 steps na. "Xander." Habol ako. "Hindi ko na talaga siya mahabol.""Normal yan." Sabi niya. "Ibig sabihin malakas."40 words na siya. "Mama gusto ko tubig." "Papa buhat ako." "Aso kain."Nakakapagod sumagot. Pero pag tumahimik siya, mas nakakabahala.Isang beses, kinuha niya yung remote. Pinatay yung TV. Tapos tiningnan ako. "Ma. Kain." Sabi niya. "Oo anak." Sabi ko. "Naiintindihan mo na pala."---*YUNG FINAL NA PAG-IPON PARA SA BIRTHDAY*"Xander." Sabi ko. "1,300 na tayo.""1,300?" Sabi niya. "Sobra na sa budget.""Oo." Sabi ko. "Kaya may sobra pa para sa damit niya."Nag-order na kami ng cake. "300 pesos." Sabi ko. "Pick up sa Saturday.""Ok

*AUTHOR HAYYY* 😭💪 *LAST NA TO. SOBRANG HABA NA* *DELETE MO LAHAT. I-PASTE MO TO. 1500+ WORDS NA TO*---### *CHAPTER 48 : 12 MONTHS + 1 WEEK - "After Birthday Blues"* *∼1550 WORDS*---"Xander." Sabi ko. "Tapos na yung birthday.""Oo." Sabi niya. "Pero hindi tapos yung buhay."Tumawa kami. Pero pagod na pagod. Yung pagod sa puso.---*YUNG BUONG LINGGO PAGKATAPOS NG BIRTHDAY - DETALYADO**LUNES - "PAGOD AT TIRA-TIRA"*4:30am. Gising ako. Hindi makatulog. Iniisip ko yung gastos. Yung susunod.5am. Gising si Xander. "Xander." Sabi ko. "Pagod pa din ako.""Magkape ka." Sabi niya. "3-in-1 lang meron.""Okay." Sabi ko. "Tipid."6am. Gising si James. "Ma." Sabi niya. "Cake?" "Wala na anak." Sabi ko. "Spaghetti na lang.""Spaghetti." Sabi niya. Tango. Tapos takbo.7am. Almusal. Spaghetti na tira kahapon."Xander." Sabi ko. "Nakakasawa.""Kaya natin." Sabi niya. "Wag masayang. Pera yan."9am. Laba. "Xander." Sabi ko. "47.7K na tayo.""11.3K na lang 60K." Sabi niya. "Malapit na."Tang

### *CHAPTER 50: ANG UNANG TEXT*Kinapa ko yung phone ko. 7:03 AM.Apat na oras na simula nung umalis sila. Apat na oras na rin akong gising pero nakahiga lang, nakatitig sa kisame.Bumangon ako dahan-dahan. Masakit pa rin yung tahi ko. Yung katawan ko parang pinagpalo. Pero masakit yung dibdib ko.Wala sila.Nanginginig yung kamay ko habang binubuksan yung Messenger. Wala. Walang message. Walang missed call. Wala kahit emoji man lang.Pero paglingon ko sa kusina... nandun lahat. May lugaw sa kaldero. Mainit pa. May sticky note na nakadikit: `_Kain ka muna bago uminom ng gamot.`_May thermos ng gatas na may sukat na talaga. 4oz, 6oz, naka-label by time. Yung gamot ni baby nasa lamesa, nakaayos per oras. `_Para kay baby. Every 4 hours. Wag kalimutan.`_Pati yung basahan ko, nakatupi na. Yung mga damit namin, nakalaba na.Grabe siya. Kahit aalis, inayos pa rin niya lahat para sakin.Napatingin ako ulit dun sa papel na iniwan niya sa ibabaw ng lamesa. Kinurot ko muna sarili ko bago bina