วันนี้อิงดาวมามหาวิทยาลัยเอง เพราะธีรัชต้องขึ้นราวด์วอร์ดแต่เช้า ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเตรียมแซนด์วิชใส่กล่องไว้ให้บนโต๊ะกินข้าวพร้อมกับโน้ตสั้นๆ ‘อย่าลืมกินนะ แล้วตอนเย็นเจอกันที่เดิม’ แต่ถึงเพราะตื่นสายกว่าปกติ อิงดาวจึงคว้ากล่องแซนด์วิชยัดใส่กระเป๋าแล้วรีบสวมรองเท้าวิ่งแจ้นออกจากบ้าน โชคดีว่าวันนี้ไม่มีควิซย่อยหรือสอบ ทำให้สายได้นิดหน่อย ไปถึงมหาวิทยาลัยตอนสิบนาฬิกาพอดิบพอดี อิงดาวจึงรีบวิ่งผ่านลานเกียร์เพื่อขึ้นตึก ทว่าสายตาหลายคู่ที่มองมาทางเธอทำให้รู้สึกความผิดปกติ เมื่อเดินผ่านหญิงสาวลองมองทางหางตาก็พบว่า แต่ละคนหันหน้าเขาหากันแล้วกระซิบกระซาบกัน บ้างก็พยักพเยิดมาทางเธอก่อนจะหันไปคุยกันด้วยท่าทางออกรส อิงดาวขมวดคิ้วด้วยความฉงน ก้มมองตัวเองก็ไม่เห็นมีอะไรแปลก วันนี้เธอก็แต่งตัวเหมือนทุกวันนั่นแหละ เสื้อยืดตัวกางเกงยีนส์แล้วก็เสื้อช็อป เสื้อผ้าก็ซักรีดมาใหม่ๆ หอมๆ “ดาว…ทางนี้!” เสียงปลายฟ้าตะโกนเรียก อิงดาวจับกระแสกังวลที่แทรกอยู่ในน้ำเสียงได้อย่างถนัดถนี่ เธอรีบก้าวยาวๆ ไปหาเพื่อนสนิทที่นั่งหน้าเครียดกับนลินีและใจใจ “มีอะไรวะแก? ทำไมทำหน้าเหมือนโลกจะแตกกันอย่างนั้นล่ะ” อิ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-07
เข้าสู่ระบบ
