All Chapters of เกิดใหม่ครานี้ ข้าถอย…หนึ่งก้าว: Chapter 1 - Chapter 4

บทที่ 1หลินหว่านหนิงนอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียงไม้เก่า ๆ เรือนที่นางพักอาศัยนั้นเป็นเรือนที่ทรุดโทรมที่สุดในจวน หลังคามุงกระเบื้องบางแผ่นรั่วซึม ผนังไม้ซีดจางด้วยกาลเวลา เมื่อยามลมหนาวพัดผ่าน ช่องว่างเล็ก ๆ ตามรอยแตกของผนังก็ปล่อยให้ความเย็นไหลเข้ามาโดยไม่ปรานีมันดีกว่าเรือนของสาวใช้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นร่างกายของนางผอมแห้งจนเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก ไหล่แคบยุบลงอย่างเห็นได้ชัด แขนขาไร้เรี่ยวแรง เพียงขยับตัวเล็กน้อยก็ปวดร้าวไปทั่วทั้งกาย ราวกับกระดูกทุกชิ้นกำลังแยกออกจากกันเส้นผมที่เคยดำขลับดุจแพรไหม บัดนี้กลับกลายเป็นสีขาวโพลนราวหิมะที่โปรยปรายอยู่นอกหน้าต่างทั้งที่อายุเพิ่งสี่สิบกว่าเท่านั้นแต่สภาพกลับเหมือนหญิงชราในวัยแปดสิบน่าขันยิ่งนัก…มารดาของนางที่มีอายุล่วงเลยหกสิบปี ยังดูงดงามสมวัย มีเลือดฝาดบนแก้ม มีประกายในดวงตา ต่างจากนางราวฟ้ากับเหวหว่านหนิงรู้ดีว่านี่คือปลายทางของตนลมหายใจของนางเริ่มขาดห้วง ไอถี่ขึ้นทุกครา และทุกครั้งที่ไอ ความเจ็บปวดก็แล่นผ่านจากอกลงไปถึงช่องท้อง ราวกับมีมีดนับสิบเล่มกรีดซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ตาย…ก็ดีเหมือนกัน”เสียงแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปากแห้งผาก“ข้า

บทที่ 3แม้คำพูดที่ได้ยินจะทำให้หว่านหนิงงุนงงและสับสนจนอยากผลักประตูเข้าไปถามให้รู้แล้วรู้รอด ว่าถ้อยคำเหล่านั้นหมายความว่าอย่างไร แต่สุดท้ายนางก็ห้ามตนเองเอาไว้ได้ปลายนิ้วเรียวเย็นเฉียบกำแน่นอยู่กับกรอบประตูร่างบางยืนแนบผนังอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าลมหายใจของตนเองจะเล็ดลอดเข้าไปให้คนด้านในรับรู้ หัวใจเต้นระรัว ดังเสียจนหว่านหนิงเกรงว่าคนในห้องจะได้ยิน นางไม่เคยทำสิ่งที่เรียกว่า “แอบฟัง” มาก่อนตลอดชีวิต นางทำทุกอย่างตามคำสั่ง ตามหน้าที่ ตามกรอบที่ถูกวางไว้การยืนอยู่ตรงนี้…จึงทำให้นางรู้สึกผิดอย่างประหลาดแต่ถึงจะรู้สึกผิด เท้าของนาง…ก็ไม่ยอมก้าวถอย“ท่านพี่จะคิดมากไปทำไมเจ้าคะ”เสียงของมารดาดังขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ“ต่อให้นางรู้ว่าข้าไม่เคยป่วยเลย…ตอนนี้นางจะแต่งไปกับใครได้”มือของหว่านหนิงยกขึ้นปิดปากโดยอัตโนมัติลมหายใจสะดุดราวกับคำพูดนั้นมีคมมีดซ่อนอยู่“เจ้า…พูดอย่างกับนางไม่ใช่ลูก”เสียงของบิดาดูหนักแน่นขึ้นเล็กน้อย “ไม่สงสารนางเลยหรือ ที่ต้องกลายเป็นคนเฝ้าเรือนไปจนวันตาย ไร้คู่ชีวิต”ถ้อยคำนี้…เหมือนจะมีความเมตตาอยู่บ้างแต่กลับทำให้หัวใจของหว่านหนิงยิ่งบีบรัด เพราะมันไม่ใช่การ