All Chapters of เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ: Chapter 31 - Chapter 39

​จูบนั้นไม่ได้หยุดแค่จูบเดียว ​เขาบดจูบลงมาอย่างเร่าร้อน โหยหิว เสน่ห์จันทร์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกกลืนกิน มือร้อนๆ ของเขาคล้ายเปลวปรารถนาที่ยามลูบโลมไปตรงไหน เธอก็ลุกติดไฟไปหมด...​คนตัวเล็กสะเทิ้นสะท้อนอยู่ในอ้อมอกของคนตัวใหญ่หอมกลิ่นกายของเขา ยามนี้มันเหมือนมอมเมาให้เธอละลายเหลวไปกับอ้อมแขนนั้น สัมผัสนั้น เธอหลับตาพริ้ม เผยอปากให้เขา โอนอ่อนให้เขา ไม่ได้ต่อต้าน ไม่ได้ขัดขืน​เปลวปรารถนาเริ่มลุกไหม้สาวน้อยอ่อนประสบการณ์ คนเชี่ยวเชิงใช้ประสบการณ์ที่มีสะสมมา ทำให้เธอเผลอกายและเผลอใจ รู้ตัวอีกทีก็สะดุ้งน้อยๆ เมื่อเขาอุ้มเธอเข้ามาในห้อง ห้องที่คืนนั้นเธอได้มีประสบการณ์แรกรักกับเขา​“พะ พี่ปริ้นซ์” เธอเอามือดันหน้าเขาไว้ ตอนนี้เขากำลังจูบพรมไปตามลำคอและซบกับอกสาวคู่น่ารัก เสื้อผ้าของเธอไปไหนหมด? ทำไมเขาถอดไวขนาดนี้ มัวแต่เคลิ้มกับจูบเขา จนไม่รู้ตัวเลยสักนิด ตอนนี้สาวน้อยอยู่ในชุดผ้าลูกไม้สองชิ้นบางๆ ปภพมองแล้วแทบจะคลั่ง เขาจะซื้อชั้นในแบบนี้มาให้น้องใส่ ยิ่งสีแดง...สีชมพู คงเข้ากับผิวขาวๆ นี้มาก จะฟัดให้จมเตียง พรุ่งนี้แผนที่วางไว้จะพาไปชอปปิง ไม่รู้จะได้ไปหรือเปล่า ท่าจะหมดแรงกับอย

​“มะรืนพี่กลับมานะ หวังว่าจะเจอแม่ครัวคนสวยทำกับข้าวรอพี่ที่ห้องนะครับ” เสน่ห์จันทร์ย่นจมูกน้อยๆ พลางเอ่ยเสียงหวาน​“ไม่แน่ใจค่ะ ว่าจะไปรอพี่ปริ้นซ์ที่ห้องไหม พี่ปริ้นซ์จะกลับก็ค่อยมาหาหนูที่นี่ก็ได้ หนูคิดถึงน้องไปอยู่กับพี่ปริ้นซ์ตั้งสองวันแล้ว”​“เฮ้อ...” ทำหน้างอใส่น้อง ปากอดบ่นเบาๆ ไม่ได้​“รักแต่น้องไม่รักพี่บ้างเลย”​“จ้อย ยัยจ้อย มาแล้วเหรอ”เสียงทักดังขึ้นด้านหลังเสน่ห์จันทร์ เธอหันขวับไปทันที นิสานั่นเอง หญิงสาวลงมาจ่ายตลาดกับทองทัตน้องชายของเสน่ห์จันทร์ ทั้งสองหอบข้าวของเต็มมือ ​“ยัยเจี๊ยบ ไปซื้ออะไรกันมา”​“เย็นนี้จะทำสุกี้น่ะ พี่ปริ้นซ์ขึ้นไปกินด้วยกันไหมคะ?” เธอชวนคนที่อยู่ในรถ ปภพโบกมือให้เพื่อนสนิทของเสน่ห์จันทร์ก่อนจะสั่นหน้า​“วันนี้พี่ต้องไปนอนที่บ้านน่ะครับ ไว้โอกาสหน้า ฝากดูแลจ้อยให้พี่ด้วยนะ อย่าพากันไปซนที่ไหนล่ะ”​“ค่ะ...รับทราบดูแลให้อย่างดีค่ะเจ้านาย”เธอตะเบ๊ะให้กับชายหนุ่ม เสน่ห์จันทร์อดค้อนเพื่อนไม่ได้ นิสานั้นเป็นลูกจ้างของปภพไปแล้ว รักษาตำแหน่งดูแลน้องๆ ให้กับเสน่ห์จันทร์ และเชียร์อัปเขาไปด้วยในตัว ไอ้ตำแหน่งหลังนั้น นิสาจัดให้เอง เพราะอยากให้เพื่อนก

ปภพโผล่ไปที่ห้องของครอบครัวเจนธรรมดีในเวลาเกือบสามทุ่มของอีกวันต่อมา เขามีตุ๊กตากระต่ายสีขาวสองตัวขนาดใหญ่ผูกโบเป็นของขวัญผูกโบให้น้องแฝด ดาวล้อมเดือนกับดาราทองดีใจมาก กับของขวัญของ พี่ปริ้นซ์ เด็กๆ ไหว้ขอบคุณเขา ดีใจกับวันเกิดครบอายุ 11 ปีมาก เพราะปีนี้ได้ทั้งจัดวันเกิด ไปเที่ยวสวนสนุก และเป็นวันที่ได้ของขวัญมากที่สุดตั้งแต่เกิดมา ​ชีวิตของพวกเธอดีขึ้นตั้งแต่ที่มีปภพก้าวเข้ามาในบ้าน ทุกคนไม่ต้องเครียด กินอิ่มนอนหลับ มีเวลาคิดเรื่องเรียน ไม่ต้องเห็นพี่จ้อยแอบซึม ถ้าพี่จ้อยคือเสาหลัก เปรียบเป็นบ้านหลังหนึ่ง พวกเธอน้องๆ ก็ต่างมีหน้าที่ของตัวเอง บางคนเป็นประตู บางคนเป็นหน้าต่าง พื้นบ้าน เสริมให้บ้านหลังนี้แข็งแรงไม่ล้มครืน วันนี้เป็นวันที่เห็นพี่น้องหัวเราะเสียงดัง มีความสุขกับเครื่องเล่น ไปกันครบหน้าทั้งแปดคน เจ้าจิ๋วที่กำลังซนเริ่มหัดเดินก็ไปกับเขาด้วย เสร็จแล้วพากันไปดูบ้านหลังเดิมแวะซื้อของฝากให้ ยายสมพร เพราะพวกเธอไม่ได้อยู่บ้านเดิมกันพักนี้ พี่จ้อยบอกว่าจะสร้างใหม่ เห็นเขากำลังก่อสร้างเริ่มขึ้นโครงร่างแล้ว ครอบครัวจับมือกันและมองบ้านที่เริ่มก่อสร้างอีกหนด้วยสายตาปลาบปลื้

​“ตาปริ้นซ์กับเด็กนั่น แกคบกับเขามากี่เดือนแล้ว” มารดาถามขึ้น ท่านสั่งให้เขามานั่งคุยในห้องนอน เพื่อจะได้เป็นส่วนตัว ปพลขยิบตาให้กับพี่ชายเมื่อเขาเดินตามท่านขึ้นมายังชั้นสอง พร้อมกับชูนิ้วสองนิ้วบอกใบ้ว่าสู้ตายนะครับพี่​“ห้าหกเดือนแล้วครับ”​“แม่คงไม่ต้องถามล่ะมั้งว่า...เรากับเขาถึงขั้นไหนกันแล้ว”ท่านทำสีหน้ารู้ทัน ขณะที่ชายหนุ่มกระแอม ท่านถอนใจเฮือกใหญ่พร้อมกับเอ่ยลอยๆ​“ดีนะไม่สิบเจ็ด ถ้าสิบเจ็ดนี่แกติดคุกแน่ตาปริ้นซ์ เจอกันที่ตลาดของแม่หรือยังไงกัน”​“ก็อะไรแบบนั้นครับ”​เล่าไม่ได้หรอกว่าเจอน้องที่ไหน ขืนเล่าคงเรื่องใหญ่ เขานี่แหละจะโดนบ่นว่า ส่วนน้อง...ท่านคงจะมองว่าเด็กคนนี้มันแสบและเอาตัวรอดเก่งมาก ถ้าเขาไม่กลับไปซ้อนแผนก็คงจะไม่ได้น้องแน่นอนละ เขาพึ่งรู้จากนิสาว่า การที่เสน่ห์จันทร์กลับไปรับงานตกหลุมเขาได้ เพราะน้องชายประสบอุบัติเหตุเลยต้องใช้เงินด่วน​เขาจะต้องขอบคุณทั้งทองเอกและทองนพคุณมากๆ ที่ทำให้เกิดเรื่อง จนเสน่ห์จันทร์ยอมรับงานอีกหน​“เป็นคนที่เก่งนะ เก่งมากด้วย” ท่านพึมพำ จะว่าเกลียดก็ไม่พูดไม่ได้หรอก เพราะเด็กมันไม่น่ารังเกียจอะไร น่าทึ่งด้วยซ้ำไป ตัวแค่นั้นดูแลน้อ

​เสน่ห์จันทร์เรียนไม่จบจนได้เพราะเธอท้องตอนเรียนปี 2 เลยต้องดร็อปเรียนไว้ก่อ สามีของเธอบางทีก็ขี้หึงเกินไป ไม่ชอบหนุ่มๆ ที่มาวนเวียนใกล้จ้อยของเขา ไม่ต้องเรียนจบก็ได้เพราะประสบการณ์ชีวิตน้องเยอะแล้ว เขานี่แหละจะเป็นครูในชีวิตจริงให้เธอ​คุณปณิตาไม่ค่อยเห็นด้วยเพราะอยากให้สะใภ้เรียนต่อยอด ปภพบอกว่างั้นเขาจะเรียนด้วยพร้อมกับเธอ เอากับพ่อสิ หวงเมียเบอร์หนึ่งเลยพ่อคนนี้ และพอเสน่ห์จันทร์คลอดงานแต่งก็ถูกจัดขึ้นตามที่ได้สัญญากับเธอไว้ ว่าจะจัดงานให้เขาก็ทำให้เธอจริงๆ ในงานเต็มไปด้วยความอบอุ่นและซาบซึ้ง การเปิดตัวของเจ้าสาวของปภพ ลูกสะใภ้คนแรกของคุณปณิตากับสังคม ไม่มีใครดูแคลน มีแต่คนชื่นชมเมื่อรู้ประวัติความเป็นมาของเธอและครอบครัว ส่วนมากทึ่งในความเป็นคนเก่ง มีความรับผิดชอบ และความรักในครอบครัวของเสน่ห์จันทร์​เสน่ห์จันทร์ได้ลูกสาวน่ารักน่าฟัด คือ เด็กหญิงจรัสจันทร์ หรือ ณจันทร์ อีกสี่ปีต่อมาก็คลอดเด็กหญิงจรัสดารินทร์ หรือ ณดาว เธอกับปภพแยกบ้านไปอยู่อีกหลังหนึ่งอยู่ในบริเวณรั้วเดียวกับบ้านใหญ่ ส่วนปพลนั้นก็กลับไปคืนดีกับทยิดาที่มีลูกสาวคือ นะนาย ที่ซ่อนแอบไว้ ความจริงปรากฏว่าเธอไม่ได้ทำลายเ