LOGIN
INTRO
เธอรู้ว่าไฟมันร้อนแต่ก็อยาก ‘ลองเล่น’ กับไฟ ก็อก! ก็อก! ก็อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองสามครั้งก่อนที่ร่างหนาที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันเอวสอบเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่จะเดินออกมาเปิด ทันใดนั้นเองสายตาคมก็เหลือบมองสำรวจร่างเล็กของคนตรงหน้าที่สบตามองเขาไม่ละ “แน่ใจใช่ไหม ?” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยออกมา แล้วใบหน้าจิ้มลิ้มฉบับลูกครึ่งก็พยักตอบสองสามครั้ง เธอเป็นคนเสนอเอง แล้วก็เป็นคน ‘อยากลอง’ เอง ก็ต้องเป็นคนมาหาเขาถึงที่ แม้ว่าห้องของทั้งสองจะอยู่ติดกันก็ตาม “อื้อ แน่ใจ…” “เข้ามา” คันไซขยับตัวหลีกทางให้คนตัวเล็กเล็กน้อยก่อนที่หญิงสาวจะเดินตามหลังเขาเข้ามาแล้วหยุดอยู่ที่ปลายเตียง คันไซหันกลับมามองเธอก่อนจะดึงผ้าเช็ดตัวที่พันเอวสอบให้ร่วงตกลงบนพื้นภายในคอนโดหรู ทันใดนั้นเองความใหญ่โตที่ไม่ได้แข็งตัวเต็มที่แต่มันก็ ‘ใหญ่’ อยู่ดีปรากฎตรงหน้าเซกิ ทำเอาหญิงสาวหายใจหายคอไม่ทั่วท้อง ใบหน้าของเธอแดงซ่านขึ้นมาในทันใด “ถอดดิ อยากลองไม่ใช่เหรอ” คันไซเอ่ยย้ำ ทำให้เซกิอึกอักด้วยความประหม่าและหวั่นกลัวเล็กน้อย เพราะนี้มันเป็นการลอง ‘มีเซ็กส์’ ครั้งแรกของเธอ “อะ อื้อ… แต่นายหลับตา หรือไม่ก็หันหลังก่อนได้ไหม” ปากบางเอ่ยบอก มือเรียวยังคงขย้ำชุดนอนผ้าสาตินเอาไว้แน่น “ถ้าอายก็ไม่ต้องลอง” เสียงเรียบเอ่ยออกมาเพียงเท่านั้นก็คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันเอวสอบของตนเองเอาไว้เช่นเดิม ปล่อยให้เซกิยืนรวบรวมความกล้าอยู่นาน ก่อนที่เธอจะเริ่มจับชายชุดนอนเนื้อบางขึ้นทีละนิด กระทั่งมันหลุดออกจากร่างกายเหลือเพียงซับในเข้าเซทสีดำลายลูกไม้ที่เซกิตั้งใจใส่มาอย่างดีบนร่างกายขาวเนียนละเอียดอ่อนอมชมพู ดวงตากลมโตสั่นระริกเล็กน้อยก่อนจะมองออกไปนอกระเบียงห้องก็เห็นร่างหนาที่ยืนหันหลังให้อยู่ คันไซกำลังยืนสูบบุหรี่ เธอเห็นควันจาง ๆ ลอยออกมา และมันก็ลอยเข้ามาในห้อง สัปดาห์ก่อนเซกิได้พูดเรื่องน่าอายที่สุดในชีวิตออกไป เธอไม่คิดว่าตนเองจะกล้าทำอะไรแบบนี้ นั้นก็คือขอเพื่อนตนเอง ‘มีเซ็กส์’ ขอทั้ง ๆ ที่รู้คำตอบและรู้จุดจบว่ามันจะเป็นแบบไหน เดิมทีที่คันไซรู้ว่าเธอชอบเขา ก่อนหน้านั้นความสัมพันธ์เพื่อนของเขาและเธอมันก็แย่พอแล้ว แต่ยิ่งเซกิมาขอเรื่องแบบนี้กับเขาอีก ตอนแรกเซกินึกว่าเขาจะปฏิเสธ แต่ไม่ คันไซตอบตกลง แต่มีเงื่อนไขอยู่หนึ่งข้อ ‘ได้แล้วคือจบ’ ลองแค่ครั้งเดียวเท่านั้น แล้วทุกอย่างก็ต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิมคือในสถานะ ‘เพื่อน’ ซึ่งเซกิก็ยอมตอบตกลงแบบไม่ลังเล อย่างน้อย ๆ เธอก็ขอแค่ได้ใกล้ชิดสักครั้ง ครั้งเดียวก็ได้ ก่อนจะไม่มีโอกาส ก่อนที่คันไซจะเลือกไปคบกับคนอื่น ถ้าเป็นแบบนั้นเธอคงรู้สึกเสียใจและเสียดายไปตลอด “ถอดออกให้หมด ตอนมีเซ็กส์ฉันไม่ชอบให้มีอะไรปิดร่างกาย” เสียงฝีเท้าหนักเดินกลับเข้ามาในห้องโดยที่คันไซทิ้งมวลบุหรี่ลงบนถาดเขี่ยนอกระเบียงเรียบร้อยแล้ว เขาหยุดมองร่างบางสวยเว้าโค้งได้รูปตรงหน้าที่มีเพียงซับในสองชิ้นปกปิด “อื้อ” เซกิตอบก่อนจะปลดเสื้อในออก เผยให้เห็นหน้าอกใหญ่เกินขนาดตาที่มองด้านนอกไม่ได้ดูใหญ่มาก แล้วชิ้นต่อมามือบางสั่นเทาก็เลื่อนมาดึงกางเกงในออกจากเรียวขาคู่สวยของตนเอง เธอใช้มือบางปิดจุดสงวนของตนเองเอาไว้ ก่อนที่คันไซจะเดินไปหยิบถุงป้องกันไซซ์ใหญ่ออกมาจากลิ้นชัก เขาฉีกซองออก มือหนาชักลำท่อนของตนเองสองสามครั้งแล้วมันก็แข็งขึ้นภายในพริบตา ก่อนจะสวมถุงป้องกันเข้าไป จากนั้นก็จับร่างบางขาวเนียนไปทุกจุดให้หันหลังโก่งโค้งกับเคาน์เตอร์วางของภายในคอนโดหรู “ซะ ไซ… แต่นายยังไม่ อ๊ะ!” เสียงหวานหายกลืนลงไปในลำคอ เมื่อความใหญ่แค่หัวเข้ามากลางสองกลีบไร้ไรขนของเธอ เซกิจับขอบเคาน์เตอร์วางของแน่น ขาสั่นระริก ปากเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง ใบหน้าเหยเกคล้ายกับคนจะร้องไห้ออกมา จุกมาก จุกร่องจนเธออยากหยุดความ ‘อยากลอง’ ของตนเอง “จำได้ใช่ไหม ได้แล้วคือจบ”BAD FRIEND 42เพื่อนใหม่เช้าวันต่อมา เซกิเดินเข้ามาในโรงเรียนพร้อมกับเอเลน่า ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันมาตั้งแต่บริเวณประตูทางเข้า ระหว่างทางเอเลน่าดูจะเกร็งอยู่ไม่น้อย เพราะแม้จะพยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่เธอก็ยังรู้สึกได้ถึงสายตาของนักเรียนหลายคนที่หันมามองกระเป๋าใบใหม่บนไหล่ของตัวเองสลับกับใบหน้าของเซกิ กระเป๋าแบรนด์ดังที่เซกิยกให้เมื่อวานกลายเป็นสิ่งสะดุดตาไม่น้อย ทว่าเอเลน่าไม่ได้รู้สึกภูมิใจเหมือนตอนที่เคยพยายามทำให้คนอื่นเชื่อว่าตัวเองร่ำรวยอีกแล้วครั้งนี้เธอรู้ดีว่ากระเป๋าใบนั้นได้มาอย่างไร และเธอก็ไม่ได้คิดจะเอามันไปสร้างภาพให้ใครชื่นชมด้วย"เธอแน่ใจนะว่าจะเดินเข้าห้องไปพร้อมฉัน" เซกิถามขึ้นขณะเดินผ่านบันไดขึ้นอาคารเรียน"ทำไมถึงถามแบบนั้น" เอเลน่าหันมามอง"ก็ฉันเห็นเธอทำหน้าเหมือนกำลังจะเดินขึ้นเวทีประกวดนางงาม""เซกิ!" เอเลน่าหลุดเสียงดัง ก่อนจะหันไปมองนักเรียนที่เดินผ่านแล้วรีบลดเสียงลง "ฉันไม่ได้ตื่นเต้นขนาดนั้นสักหน่อย""เหรอ งั้นเมื่อกี้ใครจับสายกระเป๋าแน่นจนฉันกลัวว่ามันจะขาด""ฉันแค่...ไม่ชิน" เอเลน่าก้มมองมือตัวเอง ก่อนจะรีบปล่อยสายกระเป๋าออก "เมื่อก่อนฉันเดินเข้าห้
BAD FRIEND 41ความลับหลังจากหมดคาบเรียนแรก เซกิก็เดินออกจากห้องพร้อมกับกระเป๋านักเรียนใบเล็กที่สะพายอยู่บนไหล่ เธอกำลังจะลงไปซื้อเครื่องดื่มที่โรงอาหาร แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเอเลน่ายืนอยู่ตรงระเบียงทางเดินอีกฝั่งเพียงลำพังเอเลน่ากำลังก้มหน้ามองโทรศัพท์ มือหนึ่งจับสายกระเป๋าแน่น ส่วนอีกมือก็เลื่อนอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ ก่อนจะรีบกดปิดอย่างรวดเร็วเมื่อรู้สึกว่ามีคนกำลังเดินเข้ามาใกล้"ไปกินข้าวด้วยกันไหม" เซกิหยุดอยู่ข้างเธอ"เธอพูดกับฉันเหรอ" เอเลน่าเงยหน้าขึ้นมองทันที สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจปนระแวง"ตรงนี้มีคนอื่นอีกหรือไงล่ะ""ฉัน..." เอเลน่าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มมองโทรศัพท์ในมือตัวเอง "ฉันไม่หิว""งั้นเดินเล่นเป็นเพื่อนฉันก็ได้ ฉันไม่อยากลงไปเจอคนเยอะ ๆ ตอนนี้"เซกิพูดจบก็เดินนำออกไปโดยไม่ได้รอคำตอบ ราวกับเป็นเรื่องปกติที่พวกเธอจะเดินไปด้วยกัน เอเลน่ายืนมองแผ่นหลังของอีกฝ่ายอยู่หลายวินาที ก่อนจะรีบก้าวตามไปในที่สุดทั้งคู่เดินผ่านระเบียงชั้นสองที่ค่อนข้างเงียบสงบ แสงแดดช่วงสายส่องลอดเข้ามาตามช่องหน้าต่าง เสียงพูดคุยจากห้องเรียนด้านหลังค่อย ๆ เบาลงเมื่อ
BAD FRIEND 40ยื่นมือช่วยตกเย็นของวันเซกินอนเอนหลังอยู่บนโซฟาตัวยาวภายในห้องคอนโด มือเรียวถือโทรศัพท์ไถอ่านข้อความและข่าวสารที่เคยปรากฏบนหน้าฟีดเมื่อหลายวันก่อนอย่างเงียบ ๆข่าวเกี่ยวกับการเสียชีวิตของหยวนหยวนยังคงมีคนพูดถึงอยู่บ้าง แต่กระแสที่เคยร้อนแรงจนชื่อของเธอถูกลากไปเกี่ยวข้องด้วยทุกวันกลับค่อย ๆ เงียบลง หลังจากหลักฐานที่คันไซนำมาให้ถูกส่งต่อไปถึงตำรวจ ผู้คนที่เคยปักใจเชื่อว่าเธอเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็เริ่มเปลี่ยนท่าทีบางคนลบโพสต์กล่าวหา บางคนออกมาขอโทษ ขณะที่อีกหลายคนเลือกทำเหมือนไม่เคยพูดอะไรเอาไว้ เซกิอ่านผ่านไปโดยไม่ได้รู้สึกอยากตอบโต้ใครอีกเธอเหนื่อยกับการต้องอธิบายตัวเองให้คนที่ไม่เคยคิดจะฟังตั้งแต่แรกเข้าใจอย่างน้อยตอนนี้ชื่อของพ่อกับแม่ก็ไม่ถูกลากไปเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวเหมือนช่วงก่อนหน้านี้อีกแล้ว ยูกิกับแจควอนยังคงมีงานตามปกติ แม้ทั้งคู่จะคอยส่งข้อความมาถามไถ่เธออยู่บ่อยครั้ง ว่าที่โรงเรียนเป็นอย่างไรบ้าง มีใครมารบกวนหรือเปล่าเซกิบอกพวกท่านไปว่าเธอสบายดี ถึงความจริงจะไม่ได้สบายใจทั้งหมดก็ตาม สองสามวันที่ผ่านมา เธอเพิ่งกลับไปโรงเรียนได้อย่างเต็มตัว หลังจ
BAD FRIEND 39ไม่สมเหตุสมผล"ไม่แลกอะไรทั้งนั้น" เซกิตอบกลับแทบจะทันทีเธอยืนอยู่หน้าห้องตัวเอง มือข้างหนึ่งกำสายกระเป๋าแน่น สายตาจับอยู่ที่คันไซซึ่งยืนอยู่หน้าห้องข้าง ๆ"ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจัดการเองได้"คันไซมองเธออย่างใจเย็นเกินไป"เธอแน่ใจเหรอ""แน่ใจสิ""ทั้งที่ตอนนี้เรื่องมันไม่ได้หยุดอยู่แค่เธอแล้วน่ะเหรอ""หมายความว่าไง ?" เซกิขมวดคิ้ว"ข่าวที่กำลังแพร่กระจายอยู่ตอนนี้" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อ "มันเริ่มโยงไปถึงพ่อแม่ของเธอแล้ว""..." เซกินิ่งไป"มีคนขุดเรื่องครอบครัวเธอขึ้นมาพูดถึง มีคนตั้งคำถามเกี่ยวกับชื่อเสียงของพ่อแม่เธอ แล้วก็เริ่มลากเรื่องนี้ไปถึงการทำงานของพวกเขา"สีหน้าของเซกิเปลี่ยนไปทันทีเธอรู้ว่ากระแสกำลังรุนแรงขึ้น แต่ไม่คิดว่ามันจะลามไปถึงพ่อกับแม่เร็วขนาดนี้"นายรู้ได้ยังไง""ฉันบอกแล้วไงว่าฉันกำลังตามเรื่องนี้อยู่" คันไซตอบ "คนที่อยู่เบื้องหลังไม่ได้ต้องการแค่ให้เธอถูกกล่าวหา""พวกมันต้องการให้เธอไม่มีที่ยืนด้วย" เขามองเธอนิ่ง ๆ"ฉันจะโทรหาน้าผิงกับอาริวเอง" เซกิเม้มปากเธอหมายถึงขนมผิงและอาริว พ่อแม่ของคันไซ ทั้งสองครอบครัวรู้จักกันมานาน และอาริวก็เป็นหนึ่
BAD FRIEND 38สิ่งแลกเปลี่ยนคันไซไม่ตอบ เขายังคงยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเซกิ สีหน้าที่เคยควบคุมทุกอย่างได้กลับแข็งค้าง ราวกับคำถามเพียงไม่กี่คำของเธอทำให้เขาไม่รู้ว่าควรตอบอะไร"นายหึงเหรอ"ไม่มีคำตอบเซกิรออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ มองมือของเขาที่กำข้อมือเธออยู่ ความรู้สึกเจ็บไม่ได้มากเท่าความรู้สึกบางอย่างในใจ เธอรู้คำตอบอยู่แล้วหรืออย่างน้อยเธอก็รู้ว่าคำตอบนั้นไม่สำคัญอีกต่อไป เซกิสะบัดมือออกจากการจับของเขา"ปล่อย"คันไซไม่ได้รั้งไว้เธอถอยออกมาหนึ่งก้าว แล้วมองหน้าเขานิ่ง ๆ"เป็นคนไล่ อย่ามาเป็นคนตาม" น้ำเสียงของเธอไม่ได้ดังแต่ทุกคำกลับชัดเจน"มันเสียศักดิ์ศรี""ฉันไม่ได้..." คันไซขมวดคิ้ว"ไม่ต้องอธิบาย" เซกิตัดบท "ฉันไม่อยากฟังแล้ว"เธอเดินผ่านเขาไป ก่อนจะหยุดอยู่ตรงประตูห้องน้ำแล้วหันกลับมาเล็กน้อย"นายไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่กลับไปชอบนายแล้ว" พูดจบ เธอก็เดินเข้าไปด้านในทิ้งให้คันไซยืนอยู่ตรงทางเดินเพียงลำพังภายในห้องน้ำ เซกิยืนอยู่หน้ากระจกอีกครั้ง เธอมองตัวเองเงียบ ๆ มือที่เพิ่งถูกเขาจับยังรู้สึกถึงสัมผัสนั้นอยู่หัวใจของเธอเองก็ยังคงเต้นแรง นั่นเป็นสิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดเพราะต่อใ
BAD FRIEND 37เรื่องของฉันบ้านของหยวนหยวนในคืนนี้คึกคักกว่าปกติ ตั้งแต่หน้าบ้านก็เห็นรถจอดเรียงกันอยู่หลายคัน เสียงเพลงดังคลอออกมาจากด้านใน สลับกับเสียงหัวเราะของคนจำนวนมากที่กำลังสนุกกับการฉลองหลังจบงานกีฬาสีเซกิยืนอยู่หน้าประตูพร้อมกับลิลลี่ ก่อนจะมองเข้าไปด้านใน"คนเยอะกว่าที่คิดนะ""ฉันบอกแล้วไงว่าพี่หยวนหยวนบอกว่าใครก็ชวนมาได้" ลิลลี่หัวเราะ"นี่เหมือนงานเลี้ยงรุ่นเลย""ก็ประมาณนั้น"ทั้งสองเดินเข้าไปด้านในยังไม่ทันเดินไปได้ไกล เสียงของหยวนหยวนก็ดังขึ้น"เซกิ! ลิลลี่!" หยวนหยวนเดินตรงเข้ามาหาทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "มาแล้วเหรอ""สวัสดีค่ะพี่" เซกิยกมือไหว้หยวนหยวนยิ้มกว้าง ก่อนจะจับแขนเซกิแล้วพาเข้ามาด้านใน"วันนี้ต้องสนุกให้เต็มที่นะ""ค่ะ""หิวไหม ?""นิดหน่อยค่ะ""เดี๋ยวพี่หาอะไรให้กิน""ไม่เป็นไรค่ะ หนูหยิบเองได้""ไม่ได้" หยวนหยวนพูดทันที "วันนี้น้องต้องเป็นแขก""พี่เอาใจเกินไปแล้ว" เซกิหัวเราะออกมา"ก็คนมันสวยนี่" หยวนหยวนพูดอย่างไม่คิดอะไรแต่คำพูดนั้นกลับมีคนอีกกลุ่มได้ยินพอดี โรสเพิ่งเดินเข้ามาพร้อมกับเฟิร์น ใบหม่อน และคันไซ สายตาของโรสหยุดอยู่ที่เซกิทันที เธอมอ







