All Chapters of พื้นที่เก็บรัก: Chapter 101 - Chapter 106

รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นริมฝีปาก ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนแล้วถอดเสื้อผ้าออกจากตัว เผยให้เห็นลำกายเหยียดขยายอย่างเต็มที่ มันใหญ่จนคนมองลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างติดขัด เพียงแค่มองก็รู้สึกเหมือนมีใครจุดไฟให้ร่างกายแผดเผาไหม้ ท้องน้อยบิดเกร็งราวกับมีผีเสื้อบินว่อนอยู่ข้างใน นับพัน ๆ ตัวต่อตระการใช้มือผลักเรียวขาเสลาให้แยกกว้างออกจากกัน ใบหน้าคมก้มลงซุกไซ้ปาดเลียน้ำหวานของกุหลาบสวยอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็จับท่อนเอ็นขึงขังถูไถกับกลีบเนื้อนุ่มที่ปกคลุมไปด้วยเส้นไหมสีอ่อน“จะ..จันทร์กลัว มัน.. มันใหญ่เกินไป” ชิดจันทร์ขยับตัวหนีเมื่อเห็นอาวุธประจำกายของอีกฝ่ายเต็มสองตา เธอกำลังหาเรื่องให้ตัวเองเจ็บตัวแท้ ๆ“จันทร์รับไหวครับเชื่อพี่” น้ำเสียงอ่อนโยนปลอบประโลม มาถึงขั้นนี้แล้วเขาไม่มีทางให้เจ้าหล่อนถอยกลับเป็นอันขาด ใครเป็นคนเริ่มก็ควรต้องรับผิดชอบเพราะรู้ว่าเธอยังสดใหม่จึงค่อย ๆ แทรกใส่ลำกายขึงขังเข้าไปใน โพรงเนื้อนิ่ม เพื่อหล่อหลอมให้เราสองผสานเป็นหนึ่งเดียว ความคับแน่นอุ่นร้อนตอดรัดจนเสียวแปลบไปทั่วทั้งสรรพางค์มือบางจิกลงบนไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียดแน่นที่สอดแทรก เข้ามา ทุกจังหวะการชักเข้าออกก่อเก

“จันทร์รักพี่ต่อ”“พี่ก็รักจันทร์ ขอบคุณที่จันทร์ยอมให้โอกาสและพร้อมเชื่อมั่นใน ตัวพี่”หญิงสาวซบหน้าลงกับแผงอกกว้าง ต่อตระการจึงโอบร่างบางไว้แน่นด้วยความรักใคร่หวงแหน กระทั่งผ่านไปพักใหญ่ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความ“ทำอะไรเหรอคะ?”“พี่ส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มครอบครัวของเราครับ บอกข่าวดีกับ ทุกคนว่าจันทร์ท้อง” บอกสีหน้าระรื่นเพราะเก็บความดีใจเอาไว้ไม่ไหวชิดจันทร์มองคนขี้เห่อแล้วอมยิ้มตาม จากนั้นก็มีเสียงข้อความเข้ามารัว ๆ เมื่อหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเปิดดูก็เห็นว่าที่คุณปู่คุณย่า คุณตาคุณยายพากันแสดงความยินดีเข้ามากันยกใหญ่ จะมีก็แต่ว่าที่คุณลุง อย่างก้องภพที่ไม่ส่งสารอะไรเข้ามาเลย ทั้งที่ขึ้นแจ้งเตือนว่าสมาชิกในกลุ่มอ่านครบทุกคนแล้ว“ไอ้ก้องส่งข้อความมาหาพี่”ร่างบางชะโงกหน้าไปดูโทรศัพท์ที่คนเป็นสามีถืออยู่ พี่ชายของเธอ ส่งข้อความมาหาต่อตระการเป็นการส่วนตัว หญิงสาวหัวเราะไหล่กระเพื่อมเมื่อเห็นข้อความที่ปรากฏอยู่บนนั้น‘ไอ้เหี้ยต่อ! มึงล่อลวงน้องสาวกู!’หลังกลับจากฝากครรภ์ที่โรงพยาบาล ต่อตระการพาภรรยาแวะเข้ามากินข้าวกับครอบครัวที่บ้าน ถึงแม้จะแต่งงาน

“ว่าไงคะคนเก่ง ไหนเรียกลุงก้องก่อน ก้อง...ลุงก้อง”“ก้อน”“ก้อง” ดูปากลุงดี ๆ “ก้อง”“ก้อง”“เก่งมาก หลานลุงเก่งที่สุดเลยลูก” เสียงทุ้มเข้มบอกอย่างยินดี ที่เด็กหญิงตัวน้อยวัยหนึ่งขวบนามว่า ‘ตามฝัน’ สามารถเรียกขานชื่อของตนเองได้ ชายหนุ่มจุ๊บลงไปบนแก้มยุ้ยแล้วชูกำปั้นขึ้นไปในอากาศราวกับจะประกาศชัยชนะห่างออกไปไม่ไกลมีคุณพ่อมือใหม่นั่งมองอย่างไม่สบอารมณ์ ต่อตระการพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด เพราะก่อนหน้านี้เขาพร่ำสอนให้บุตรสาวเรียกชื่อตนอยู่บ่อยครั้ง หากทว่าเด็กหญิงตามฝันไม่เคย เอ่ยชื่อให้ได้ชื่นใจเลย“มองตาขวางทำไม?”“สมใจมึงแล้วสิ เทียวมาบ้านกูทุกวันเพื่อสิ่งนี้ไม่ใช่เหรอ” ต่อตระการถามกลับ เพราะตั้งแต่เด็กหญิงตามฝันเกิด ก้องภพก็แทบจะพาตัวเองมา สิงสถิตอยู่ที่บ้านของเขาจนจะเป็นเจ้าที่เจ้าทางไปแล้วมิหนำซ้ำยังตามใจเด็กหญิงตามฝันจนทำให้ยายหนูติดแจ แค่เห็น อีกฝ่ายเดินเข้าบ้านมาก็ส่งเสียงร้องเอิ๊กอ๊ากด้วยความดีใจพร้อมกับ กางแขนให้อุ้ม ชอบใจที่เห็นหน้ามันกว่าหน้าพ่อแท้ ๆ อย่างเขาเสียอีกคิดแล้วก็น่าน้อยใจจริง ๆ ....“เข้าใจหรือยังว่ากูรู้สึกยังไงตอนจันทร์เรียกชื่อมึงได้ก่อนชื่อกู”ก้องภพถามอ